10.Dwudzielne stropodachy o konstrukcji drewnianej.

DACHY
Dwudzielne
STROPODACHY wentylowane
o DREWNIANEJ
konstrukcji nośnej
dr inż. Aleksander Byrdy*)
dr inż. Czesław Byrdy*)
W stropodachach wentylowanych warstwy konstrukcyjne rozdzielone są wentylowaną przestrzenią powietrzną. Dzięki niej i ciągłej wymianie powietrza
z otoczeniem następuje znaczne obniżenie ciśnienia pary wodnej pod pokryciem i w efekcie nie występuje kondensacja pary wodnej.
P
SPOSOBY wentylowania stropodachu
Ruch powietrza w przestrzeni wentylowanej może być wywołany różnicą temperatur i działaniem wiatru. Różnica temperatur
powietrza w przestrzeni wentylowanej i powietrza zewnętrznego wywołuje ruch konwekcyjny powietrza. Jeśli jednak wysokość
szczeliny jest mała lub przepływ powietrza
jest utrudniony przez elementy konstrukcji
stropodachu, wymuszenie termiczne nie spowoduje wystarczającego do usunięcia pary
wodnej ruchu powietrza. W tym przypadku
konieczne jest wymuszenie ruchu powietrza
przez działanie wiatru.
Wentylacja polega na tym, że „wpompowywane” parciem wiatru przez otwory wlotowe powietrze z przestrzeni wentylowanej
zostaje wyparte ssaniem wiatru wraz z parą
wodną przez otwory wylotowe na zewnątrz.
Latem powietrzne szczeliny wentylacyjne
umożliwiają ruch powietrza pod poszyciem
dachowym, wyprowadzają nagrzane powietrze i tym samym obniżają temperaturę dachu. Silne parcie wiatru na przegrodę sprzyja dobrej wentylacji. Wraz ze wzrostem parcia wiatru następuje bowiem szybszy przepływ strumienia powietrza.
Aby niezależnie od kierunku wiatru zawsze występowała różnica ciśnień wywołana
parciem wiatru na budynek, otwory wentylacyjne umieszcza się na wszystkich ściankach
stropodachu. Jest to tzw. wieloosiowe wentylowanie stropodachu. Dzięki temu uzyskuje
się pewność, że wymiana powietrza w prze*) Politechnika Krakowska
20
Rysunek: archiwum autorów
rzestrzeń wentylowana znajduje się między warstwą izolacji termicznej a konstrukcją wsporczą pokrycia dachowego. Jej
lokalizację przedstawia rys. 1.
Rys. 1. Fragment stropodachu dwudzielnego
o konstrukcji drewnianej. Widoczne są belki
stropowe, ocieplenie i podsufitka oraz belki
dachowe i deskowanie pełne pod pokryciem nad
przestrzenią wentylowaną.
strzeni powietrznej stropodachu będzie zachodziła nie tylko wzdłuż np. belek konstrukcyjnych lub w sąsiedztwie otworów, lecz także w całej przestrzeni poddasza.
Rozwiązania MATERIAŁOWE
wykończenia i ocieplenia stropodachów
Stropodachy dwudzielne składają się
z następujących warstw:
„ podsufitki (warstwy sufitowej),
„ warstwy paroizolacyjnej (uszczelniającej),
„ izolacji termicznej,
„ wentylowanej przestrzeni powietrznej,
„ konstrukcji dachu,
„ warstwy pokrycia dachowego.
Przekrój poprzeczny stropodachu wentylowanego, o drewnianej konstrukcji szkieletowej pokazano na rys. 2.
Wykończenie stropodachu od spodu stanowi warstwa podsufitki, która ma w tego
rodzaju stropodachach charakter dekoracyjny. Wykonywana jest zwykle z drewna (deski
o gr. 1,9 cm) lub płyt gipsowo-kartonowych.
Jako warstwy sufitowe stosuje się następujące rodzaje płyt gipsowo-kartonowych:
„ GKB – płyta gipsowo-kartonowa zwykła wykonana z gipsu budowlanego, obłożona obustronnie specjalnym kartonem. Dopuszczona do stosowania w pomieszczeniach
o względnej wilgotności powietrza mniejszej niż 70% (karton jasny, kolor nadruku
– niebieski);
„ GKF – płyta gipsowo-kartonowa o podwyższonej odporności ogniowej o rdzeniu gipsowym zawierającym dodatkowo domieszkę
włókna szklanego. Przeznaczona do wykonywania barier ogniowych i osłon ochronnych
na elementach nośnych budynku, do stosowania w pomieszczeniach o wilgotności względnej powietrza mniejszej niż 70% (karton jasny, kolor nadruku – czerwony);
„ GKBI – płyta gipsowo-kartonowa wodoodporna wykonana z gipsu hydrofobizowanego, obłożona kartonem impregnowanym. Dopuszczona do stosowania w pomieszczeniach o względnej wilgotności powietrza
okresowo przekraczającej 70%, jednak nie
dłużej niż 12 godz. na dobę (karton zielony,
kolor nadruku – niebieski);
„ GKFI – płyta gipsowo-kartonowa,
wodoodporna, o podwyższonej odporności na działanie ognia, wykonana z hydrofobizowanego gipsu z dodatkiem włókna
szklanego, obłożona kartonem impregnowanym. Przeznaczona do wykonywania barier ogniowych i osłon ochronnych na elementach nośnych budynku, dopuszczona do
stosowania w pomieszczeniach o względnej wilgotności powietrza okresowo przekraczającej 70%, jednak nie dłużej niż 12
godz. na dobę (karton zielony, kolor nadruku – czerwony).
Rodzaje, wymiary i ciężary płyt zostały
podane w tabeli.
Izolacja termiczna w stropodachach dwudzielnych ociepla bezpośrednio konstrukcję stropu, natomiast konstrukcja przekry-
IZOLACJE II 2011
DACHY
Tabela. Zestawienie danych technicznych płyt gipsowo-kartonowych
10
4
3
2
1
5
6
7
Odmiana
krawędzi
Grubość
[mm]
Szerokość
[mm]
Długość
[mm]
Ciężar
[kg/m2]
GKB
KS, KP
9,5
1200–1250
2000–3000
7,9–8,5
GKB
GKF
GKBI
GKFI
KS, KP
12,5
1200–1250
2000–3000
10,2–11,2
GKB
GKF
KS, KP
15
1200–1250
2000–3000
13,5–14,5
Rodzaj płyty
Rysunek: archiwum autorów
Oznaczenia: KS – krawędzie spłaszczone, stosowane gdy spoiny są wzmacniane taśmą zbrojącą i szpachlowane,
KP – krawędzie proste, stosowane gdy połączenia płyt pozostają widoczne lub są maskowane listwą.
Rys. 2. Przekrój poprzeczny przez stropodach
dwudzielny: 1 – warstwa ochronna1),
2 – pokrycie wodochronne2), 3 – warstwa
rozdzielcza i wyrównawcza3), 4 – konstrukcja
nośna4), 5 – izolacja termiczna5),
6 – paroizolacja6), 7 – okładzina sufitowa7).
1) Warstwa żwiru o gr. d > 50 mm i średnicy
uziarnienia 16/32 mm. Stosowana wtedy, gdy
pozwala na to wytrzymałość konstrukcji nośnej
obiektu. W przeciwnym razie lekka warstwa
ochronna jak na rysunku w formie posypki mineralnej
na drugiej warstwie pokrycia.
2) Pierwsza warstwa: papa asfaltowa podkładowa,
druga warstwa: papa wierzchniego krycia
z posypką mineralną lub alternatywnie pokrycie
jednowarstwowe z miękkiego PVC z wkładką
z włókien syntetycznych o gr. d = 1,5 mm; jeśli nie
jest stosowana warstwa dociskowa na pokryciu,
należy je zamocować mechanicznie do warstwy
nośnej, przebijając na wylot w miejscach połączeń
pokrycia wszystkie warstwy.
3) Np. asfaltowa papa podkładowa lub tkanina
z włókna szklanego o gramaturze 120 g/m2,
układana na zakład 8-centymetrowy bez mocowania
do deskowania.
4) Np. deski połączone na pióro i wpust
o gr. d > 24 mm, szer. desek b = 8–16 cm.
5) Między krokwiami płyty styropianowe odmiany
EPS 50, ściśliwe dzięki nacięciom i dzięki temu
dokładnie przylegające do krokwi, pod krokwiami
płyty styropianowe EPS 80, łączone na pióro i wpust,
mocowane przy użyciu specjalnych uchwytów.
6) Folia polietylenowa o gr. d = 0,2 mm lub 0,3 mm
(sd = 20 lub 30 m), łączona na 20-centymetrowy
zakład i klejona obustronną taśmą samoprzylepną,
szczelnie dla pary połączona ze ścianami i innymi
elementami budynku przebijającymi stropodach,
dociśnięta do dolnej warstwy izolacji termicznej
przez łaty konstrukcyjne okładziny sufitowej.
7) Np. z płyt gipsowo-kartonowych o gr. d > 12 mm,
boazeria drewniana łączona na pióro i wpust lub
okładzina ogniochronna.
cia jest nieocieplona i tworzy tzw. dach zimny. Nad izolacją termiczną znajduje się przestrzeń powietrzna o temperaturze zbliżonej
do temperatury otoczenia pod warunkiem
właściwej wentylacji. Zatem materiały ter-
IZOLACJE II 2011
moizolacyjne mogą być ułożone pomiędzy
lub pomiędzy i pod albo w całości pod elementami warstwy stropowej konstrukcji nośnej stropodachu.
Ze względu na wymaganą aktualnie minimalną grubość termoizolacji oraz w celu
uzyskania odpowiedniej wysokości wentylowanej przestrzeni powietrznej jako najkorzystniejsze zaleca się ułożenie warstwy izolacji termicznej równocześnie pomiędzy i pod
belkami konstrukcyjnymi stropu. Takie rozwiązanie ocieplenia zapewnia uniknięcie występowania mostków termicznych, utworzenie ciągłej, jednolitej warstwy paroizolacyjnej oraz uzyskanie możliwie jak największej
wysokości wnętrza pod stropodachem.
Podstawowe materiały do ocieplania stropodachów stosowane obecnie to styropian
i wełna mineralna. Materiały te są najłatwiej dostępne na rynku budowlanym, stosunkowo tanie i mają bardzo dobre właściwości termoizolacyjne. Do stropodachów
dwudzielnych mogą być stosowane sztywne płyty izolacyjne, maty izolacyjne i materiały zasypowe. W przypadku stropodachów
dwudzielnych nieprzełazowych istnieje możliwość użycia materiałów zasypowych w postaci granulek styropianowych lub granulowanej wełny mineralnej, które układa się
bezpośrednio na warstwie stropu, tworząc
warstwę o wymaganej grubości. Przy stosowaniu na stropach niepalnych, lekkich, luźnych materiałów zasypowych istnieje możliwość ich wywiewania podczas intensywnego
ruchu powietrza w przestrzeni wentylowanej. Z tego powodu warstwę materiału termoizolacyjnego należy zabezpieczyć od góry
za pomocą cienkiej siatki lub włókniny z tworzywa sztucznego. W praktyce większość
stropodachów ociepla się materiałami w postaci gotowych płyt ze względu na łatwość
i szybkość montażu. Materiały ociepleniowe
w postaci luźnych zasypek oraz filce i maty stosowane są rzadziej, tylko w przypadku ocieplenia między krokwiami lub belkami stropowymi. Płyty termoizolacyjne różnią się rodzajem materiału, strukturą i cechami fizycznymi.
Spośród płyt wykonywanych z jednego
materiału o wyborze ich rodzaju decydują
ich własności fizyczne. Najważniejsze parametry fizyczne stosowane przy doborze
płyt to masa objętościowa materiału, mierzona w kg/m3, oraz związany z nią współczynnik przewodzenia ciepła λ, wyrażony
w W/(m·K).
Z porównania własności fizycznych wynika, że im większa masa objętościowa, tym
większa wytrzymałość materiału na ściskanie, ścinanie i zginanie.
Klasyfikację płyt styropianowych
pod względem ich przydatności do określonego zastosowania podaje norma PN-B-20132:2002 [1]. W przypadku ocieplania stropodachu pomiędzy belkami stropowymi lub na płytach stropowych mają zastosowanie płyty typu EPS 50-042 o masie objętościowej 12,0 kg/m3. Liczba 50 oznacza
zgodnie z normą PN-EN 13163:2009 [2]
naprężenie ściskające przy 10-procentowym
odkształceniu względnym, wyrażane w kPa.
Liczba 042 oznacza minimalną wartość deklarowaną współczynnika przenikania ciepła
λ ≤ 0,042 W/(m·K).
Izolacja cieplna pod konstrukcją nośną
stropu powinna być wykonana z samonośnych płyt styropianowych typu EPS 80-036
o masie objętościowej 15 kg/m3. Pozostałe
kody oznaczeń dla poszczególnych typów płyt
podane w normie PN-B-20132:2002 [1]
określają ich klasy i poziomy minimalnych
wymagań technicznych. Do izolacji stropodachów dwudzielnych za pomocą wełny mineralnej mają zastosowanie płyty miękkie, półtwarde oraz twarde.
Do ociepleń między belkami stropowymi albo na płytach stropowych należy stosować płyty miękkie o masie objętościowej
50–60 kg/m3. Natomiast pod belkami stropowymi lub konstrukcją nośną stropu stosuje się co najmniej płyty półtwarde o masie
objętościowej 80–100 kg/m3. Na stropach
w części nieprzełazowej stropodachu mogą być stosowane materiały miękkie w postaci filców i mat. Wymagane właściwości
techniczne dla wyrobów z wełny mineral-
21
DACHY
Zimno
Wymagane GRUBOŚCI termoizolacji
PRZESTRZEŃ wentylowana
i wielkości otworów nawiewnych
i wywiewnych powietrza
Na rys. 3 przedstawiono możliwe sposoby przewietrzania stropodachów o różnym
kształcie poddasza
W normie PN-EN ISO 6946:2008 [5]
podana jest powierzchnia otworów wentyla-
22
Ciepło
Ciepło
b
Zimno
Ciepło
c
Rysunek: archiwum autorów
Minimalną grubość ocieplenia w stropodachu można obliczyć na podstawie rozporządzenia z dnia 6 listopada 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [4]. Wielkość
maksymalnego współczynnika przenikania
ciepła dla stropodachów została w nim ustalona na poziomie Umax = 0,25 W/(m2·K).
Z obliczeń potrzebnej grubości ocieplenia
przeprowadzonych według normy PN-EN
ISO 6946:2008 [5] dla stropodachów z wentylowaną warstwą powietrza wynika, że minimalna grubość termoizolacji ze styropianu lub wełny mineralnej wynosi ok. 18 cm.
Ze względu na możliwość występowania liniowych mostków termicznych wzdłuż belek stropowych przy ułożeniu ocieplenia między belkami zaleca się stosowanie minimalnej grubości termoizolacji o grubości co najmniej 20 cm (wełna mineralna lub styropian) w celu redukcji wpływu mostków termicznych.
Oprócz ociepleń jednomateriałowych
można stosować ocieplenia wielomateriałowe, należy jednak zwrócić uwagę na różnice paroprzepuszczalności styropianu i wełny
mineralnej. Dlatego płyty styropianowe należy stosować pod belkami stropowymi od strony wnętrza mieszkalnego, a wełnę mineralną
między belkami lub krokwiami (płyty miękkie, maty lub filce). Stosowanie ocieplenia
z warstw materiałów o malejącym oporze dyfuzyjnym lub o rosnącej paroprzepuszczalności w kierunku na zewnątrz stropodachu daje możliwość budowania przegrody bez paroizolacji za wyjątkiem pomieszczeń mokrych.
Ze względu na dużą grubość materiałów luźnych (zasypowych) przekraczającą 20 cm
można je stosować wyłącznie jako uzupełnienie ocieplenia wykonanego z płyt termoizolacyjnych z zastosowaniem zasady malejącego
oporu dyfuzyjnego warstw w kierunku na zewnątrz przegrody.
h ≥ 1800
a
nej do ociepleń stropodachów podaje norma
PN-EN 13162:2009 [3], w której przedstawiono kody oznaczeń odpowiednio do ich zastosowania.
Zimno
Ciepło
Ciepło
Rys. 3. Rodzaje stropodachów dwudzielnych
i systemy wentylacji: stropodach dwuspadowy
z poddaszem przełazowym (przewietrzanie
przestrzałowe i przez kominek wentylacyjny)
(a), dach pulpitowy (przewietrzanie przez
konwekcję) (b), stropodach dwudzielny płaski
(przewietrzany przestrzałowo) (c).
cyjnych między przestrzenią powietrzną wewnątrz stropodachu a powietrzem zewnętrznym. Zgodnie z wymaganiami tej normy dla
dobrze wentylowanej poziomej warstwy powietrza minimalna powierzchnia otworów
wynosi 15 cm2 na każdy m2 stropodachu,
czyli 1,5‰ powierzchni dachowej. W przypadku stropodachów powierzchnię tę należy odnosić do powierzchni połaci dachowych. A zatem powierzchnię otworów wlotowych (nawiewnych) oraz powierzchnię otworów wylotowych (wywiewnych) należy obliczyć osobno w odniesieniu do powierzchni
całego dachu. Aby zwiększyć wymianę powietrza na poddaszu, zaleca się stosowanie powierzchni minimalnych otworów nawiewnych i wywiewnych o wielkości 30 cm2
na każdy m2 powierzchni dachu, czyli odpowiednio 3‰ powierzchni wszystkich połaci dachowych.
Dla porównania w USA wymagane jest,
aby łączna powierzchnia otworów wentylacyjnych (nawiewnych i wywiewnych) wynosiła min. 1/150 powierzchni stropu poddasza.
Natomiast w budynkach mających warstwę
paroizolacyjną powierzchnia ta winna wynosić min. 1/300 powierzchni stropu.
Poza właściwym doborem otworów wentylacyjnych należy pamiętać o ich zabezpieczeniu siatkami metalowymi przed owadami,
ptakami i gryzoniami.
Lokalizacja otworów nawiewnych i wywiewnych w stropodachu zależy od przyczyny ruchu powietrza oraz od kształtu i wymiarów przestrzeni przewietrzanej. W stropodachach dwudzielnych o przestrzeni powietrznej kilkudziesięciocentymetrowej odległość
między otworami wlotowymi i wylotowymi może dochodzić do 25–30 m. W stropodachach o przestrzeni powietrznej niewysokiej (do 20 cm) odległość między tymi otworami może wynosić maks. 12–15 m. Przestrzeń powietrzna powinna być lokalizowana zawsze ponad warstwą termoizolacyjną. Przy sytuowaniu zewnętrznych ścian podłużnych budynku w kierunku północ – południe wentylacja powinna być wymuszana
różnicą temperatur; w tym wypadku należy
zachować jak największą różnicę wysokości
wlotów i wylotów powietrza. Przy sytuowaniu ścian podłużnych w kierunku wschód –
zachód wentylacja powinna być wywoływana parciem wiatru; wówczas otwory wentylacyjne na- i wywiewne należy umieszczać 5–10 cm ponad warstwą termoizolacji. Otwory wentylacyjne powinny być zlokalizowane pod okapem lub gzymsem. Wskazane jest stosowanie otworów wentylacyjnych
w formie ciągłej szczeliny lub w postaci równomiernie rozłożonych otworów. Przy stosowaniu większych otworów ich odstęp nie powinien przekraczać 1 m.
PODKŁAD pod pokrycie dachowe
Elementy płaskie konstrukcji drewnianej mogą być wykonane z litego drewna w postaci desek z drewna iglastego, łączonych na pióro i wpust, o gr. d > 24 mm
(przy rozstawie krokwi a < 75 cm), szer. desek = 8–16 cm. Nowym rozwiązaniem jest
zastosowanie wodoodpornych, klejonych materiałów drewnopochodnych, np. w formie
płyt wiórowych (OSB) lub sklejki budowlanej, o gr. d > 19 mm lub według wymagań
statycznych.
W przypadku materiałów drewnopochodnych długość ich krawędzi nie powinna przekraczać 2,5 m. Ze względu na zmiany długości zachodzące w płytach o dużych rozmiarach w wyniku skurczu i pęcznienia należy
zostawiać między płytami szczeliny:
„ w przypadku płyt wiórowych – 2 mm/m
długości krawędzi,
„ w przypadku sklejek – l mm/m długości krawędzi.
Krawędzie płyt, które nie są oparte
na konstrukcji nośnej (krokwie, płatwie), należy łączyć na pióro i wpust. Styki płyt powinny być wzajemnie przesunięte, tak aby
nie stykały się ze sobą cztery narożniki układanych płyt.
IZOLACJE II 2011
DACHY
2
Na rys. 4 i 5 przedstawiono szczegóły
obrzeży stropodachu przy ścianie attykowej
i ścianie wyższego budynku z drewnianą wentylowaną okładziną zewnętrzną ścian.
1
2
3
4
5
6
≥ 10 cm
1
3
4
PODSUMOWANIE
5
7
8
9
10
Rys. 4. Połączenie stropodachu ze ścianą
attykową, ściana izolowana od zewnątrz
oraz obudowana od zewnątrz drewnianą
wentylowaną okładziną z desek: 1 – obróbka
attyki z blachy aluminiowej1), 2 – impregnowana
kantówka do wywinięcia pokrycia na krawędzi,
3 – deskowanie pod pokrycie, 4 – impregnowana
belka drewniana (płatew), oparta prostopadle
na belkach stropowych (krokwiach), 5 – belki
drewniane (krokwie) konstrukcji stropu2),
6 – paski folii do ochrony drewnianych belek
przed podciąganiem wilgoci z muru,
7 – izolacja termiczna ściany3),
8 – paroizolacja4), 9 – pionowe łaty lub
listwy do mocowania odeskowania attyki,
10 – okładzina zewnętrzna attyki z desek
łączonych na pióro i wpust.
Gr. d > 1,5 mm, obróbka mocowana uchwytami
z aluminium.
2) Między krokwiami i ponad nimi powstaje
przestrzeń powietrzna wentylowana.
3) Wykonana z płyt styropianowych EPS 70-040,
klejona i mocowana kołkami do ściany.
4) Paroizolacja uszczelniona przy ścianie ściśliwą
taśmą z miękkiej pianki, do której dociśnięta jest
drewnianą łatą konstrukcji sufitu; po dociśnięciu
do ściany izolacja jest docięta wzdłuż łaty.
1)
Przed ułożeniem na powierzchni płyt
warstw pokrycia dachowego należy szczeliny między płytami osłonić w sposób szczelny paskami papy podkładowej o szer. b =
20 cm. Płyty należy natychmiast po wbudowaniu osłonić przed opadami atmosferycznymi. W przeciwnym razie w przypadku płyt
wiórowych należy się liczyć nawet z 12-procentowym spęcznieniem na grubości.
WODOCHRONNE pokrycie bitumiczne
Bezpośrednio na deskowaniu układa
się warstwę podkładowej papy bitumicznej
o zwiększonej wytrzymałości na rozerwanie
i przybija się ją gwoździami papowymi w odstępach co 10 cm, początkowo tylko w obszarze zakładów poszczególnych pasm. Tuż
przed wykonaniem warstwy paroizolacji dodatkowo przybija się ją również w środku,
w odstępach co 25 cm. Następne warstwy
pokrycia klejone są do tak przygotowanego
IZOLACJE II 2011
Rysunek: Termo Organika [6]
Rysunek: Termo Organika [6]
6
7
8
9
10
Rys. 5. Połączenie stropodachu ze ścianą
budynku wyższego, ocieploną od zewnątrz
drewnianą okładziną wentylowaną: 1 – kątownik
aluminiowy lub z tworzywa sztucznego jako
profil wentylujący szczelinę, 2 – uszczelka
samoprzylepna z miękkiej pianki na bazie
tworzyw sztucznych1), 3 – impregnowana
łata drewniana do mocowania wywiniętych
warstw pokrycia, 4 – izolacja termiczna ze
sztywnych płyt styropianowych odmiany
EPS-100, jednostronnie oklejona papą
bitumiczną i przyklejona do muru2),
5 – obróbka z wywiniętej blachy aluminiowej3),
6 – wywietrznik dachowy z blachy lub tworzywa
sztucznego4), 7 – belki drewniane (krokwie)
konstrukcji stropu5), 8 – impregnowana belka
drewniana (płatew)6), 9 – paroizolacja7),
10 – paski folii do ochrony drewnianych belek
przed podciąganiem wilgoci z muru.
1) Uszczelka dobrana wymiarem tak, aby
po wciśnięciu w szczelinę stanowiła dobre
uszczelnienie dla wody spływającej i odbitej
od nawierzchni stropodachu.
2) Izolacja termiczna z płyt odmiany EPS-100,
jednostronnie oklejona papą bitumiczną i przyklejona
do muru.
3) Gr. d = 1,5 mm (stal nierdzewna, blacha
miedziana o gr. d = 0,8 mm), obróbka jako osłona
mechaniczna i docisk dla warstw bitumicznych,
mocowana w odstępach a < 20 cm.
4) Umożliwiający wentylowanie stropodachu w tym
obszarze.
5) Między krokwiami i ponad nimi powstaje
przestrzeń powietrzna wentylowana.
6) Płatew oparta prostopadle na belkach stropowych
(krokwiach).
7) Paroizolacja uszczelniona przy ścianie ściśliwą
taśmą z miękkiej pianki, do której dociśnięta jest
drewnianą łatą konstrukcji sufitu; po dociśnięciu
do ściany izolacja jest docięta wzdłuż łaty.
podłoża. Ze względu na podatność konstrukcji także pierwsza warstwa papy bitumicznej
powinna być wykonana z materiału o dużej
wydłużalności.
Ze względu na możliwe przemieszczenia
wszystkie połączenia pokrycia dachowego
z przyległymi ścianami na krawędziach powinny być wykonywane jako ruchome. W celu ewentualnego przeniesienia sił poziomych
warstwa pokrycia powinna być wzdłuż krawędzi starannie zamocowana do konstrukcji
(zamocowanie liniowe).
W opracowaniu przedstawiono wybrane szczegóły rozwiązań stropodachu, tj. rysunki obrzeży dachowych, pominięto rysunki
szczegółów odwodnienia, przebić dachowych
i innych ze względu na ograniczony zakres
opracowania. Ponadto omówiono stropodachy o drewnianej, szkieletowej konstrukcji belkowej, natomiast artykuł nie obejmuje konstrukcji stropodachów dwudzielnych
opartych na drewnianych, kratowych dźwigarach deskowych przedstawionych w pracy „Dachy i stropodachy ocieplone i nieocieplane” [7].
Ze względu na rosnące wymagania ochrony cieplnej budynków [4] należy zwracać
szczególną uwagę na właściwy dobór materiałów termoizolacyjnych do stropodachów
oraz na potrzebne minimalne grubości ociepleń. Istotne jest również zagadnienie właściwego doboru wymiarów przestrzeni wentylowanej stropodachu oraz wielkości otworów nawiewnych i wywiewnych ze względu
na ochronę stropodachu przed zawilgoceniem konstrukcji dachowej oraz likwidację
oblodzeń okapów w okresie zimowym.
LITERATURA
1. PN-B-20132:2002 Wyroby do izolacji cieplnej
w budownictwie. Płyty styropianowe (EPS). Zasady stosowania.
2. PN-EN 13163:2009, „Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Wyroby ze styropianu
(EPS) produkowane fabrycznie. Specyfikacja”.
3. PN-EN 13162:2009, „Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie.- Wyroby z wełny mineralnej
(MW) produkowane fabrycznie. Specyfikacja”.
4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia
6 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim
powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(DzU z 2008 nr 201, poz. 1238, ze zm.).
5. PN-EN ISO 6946:2008, „Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Metoda obliczania”.
6. „Izolacje styropianowe w budownictwie. Poradnik dla projektantów”, Termo Organika, Kraków
2005.
7. Cz. Byrdy, „Dachy i stropodachy ocieplone i nieocieplane”, Politechnika Krakowska, Kraków
2007.
Więcej o projektowaniu
i wykonywaniu stropodachów
przeczytasz w serwisie
23