Radiacyjna modyfikacja polimerów - Elektrownia
Transkrypt
Radiacyjna modyfikacja polimerów - Elektrownia
targi, konferencje i nagrody Radiacyjna modyfikacja polimerów Wojciech Głuszewski, Zbigniew Zimek, Zbigniew P. Zagórski, Maria Rajkiewicz W dniach 14–19 października 2012 roku w Krakowie odbyła się międzynarodowa konferencja poświęcona radiacyjnej modyfikacji polimerów – IRaP 2012 (10 sympozjum Ionizing Radiation and Polymers). Organizatorami sympozjum były: Instytut Chemii i Techniki Jądrowej (IChTJ), Fundacja Badań Radiacyjnych (FBR), Międzyresortowy Instytut Techniki Radiacyjnej (MITR) w Łodzi oraz Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej (MAEA). Spotkania IRAP zostały zainicjowane w 1994 roku przez dra Alaina Le Moel i jego współpracowników z CEA-Saclay. Od tego czasu odbywają się co dwa lata w różnych miejscach na 4 kontynentach. Konferencje te przyjęły się jako ważne forum międzynarodowej wymiany i rozpowszechniania informacji na temat skutków oddziaływania promieniowania jonizującego na tworzywa polimerowe. N a konferencji w Karkowie zaprezentowano najnowsze osiągnięcia w dziedzinie chemii i fizyki radiacyjnej polimerów, zarówno w zakresie nauk podstawowych, jak i zastosowań. Przedstawione były również najnowsze kierunki rozwoju technologii radiacyjnych polimerów oraz innowacyjne produkty powstające w wyniku ich stosowania. Ważniejsze wyniki prezentowanych tam badań zostaną opublikowane w tym roku w specjalnym numerze czasopisma Radiation Physics and Chemistry. Autorzy zgłosili prace dotyczące wykorzystania technik radiacyjnych w następujących dziedzinach: badania podstawowe, polimeryzacja, modyfikacja polimerów, nanomateriały i nanotechnologie, otrzymywanie „inteligentnych”/zaawansowanych polimerów i produktów, obróbka powierzchniowa, zastosowania przemysłowe, zastosowania biomedyczne, polimery naturalne, ochrona dziedzictwa kulturowego, historia chemii radiacyjnej. Powierzenie naszemu krajowi organizacji tego spotkania było wyrazem uznania dla polskich osiągnięć w dziedzinie przemysłowego wykorzystania technologii radiacyjnych. Warto przypomnieć, że początków zastosowań promieniowania jonizującego do modyfikacji materiałów należy szukać w pionierskich pracach Marii Skłodowskiej – Curie [1]. W 1929 roku opublikowała ona pierwszą pracę na temat oddziaływania promieniowania X na bakterie. Można powiedzieć, że zgłosiła pomysł zwalczania patogenów za pomocą promieniowania rentgenowskiego. Nieświadomie, jak się wydaje, dała w ten sposób początek sterylizacji radiacyjnej. Na skalę przemysłową metody tzw. zimnego wyjaławiania zaczęto stosować dopiero 50 lat później w momencie upowszechnienia się w praktyce szpitalnej wyrobów medycznych jednorazowego użytku. Było to możliwe dzięki postępowi w chemii i technologii tworzyw polimerowych. Przez wiele lat rynek utensyliów medycznych stymulował postęp w chemii radiacyjnej polimerów, a w zasadzie technologii radiacyjnych w ogóle. Kolejnym przełomem było, przypadkowe zresztą odkrycie zjawiska radiacyjnego sieciowania polietylenu. Okazało się, że poprzez traktowanie tworzywa polimerowego promieniowaniem jonizującym uzyskujemy nie tylko efekt pękania łańcuchów, ale możemy również tworzyć wiązania poprzeczne. Sieciowanie w ogólnym bilansie zachodzących zjawisk poprawia właściwości 56 użytkowe polimeru. Unikatowość technologii radiacyjnych polega na tym, że makrorodniki inicjujące wtórne procesy chemiczne powstają w temperaturze pokojowej a nawet ujemnej aż do głębokiego zamrożenia włącznie. W tzw. gniazdach jonizacji [2] uzyskujemy efekty, które w klasycznej chemii przebiegają przy skrajnie wysokich parametrach technologicznych. Przykładowo procesy radiacyjnego sieciowania elastomerów można prowadzić bez stosowania siarki lub nadtlenków, co wpływa na obniżenie toksyczności (alergiczności) wyrobów medycznych np. lateksowych rękawic chirurgicznych. Chemia radiacyjna polimerów Chemia radiacyjna zajmuje się zjawiskami wywołanymi przez działanie na materię promieniowania o energii wystarczającej do oderwania elektronu z atomu lub cząsteczki, które nazywamy promieniowaniem jonizującym. Oddziaływanie wysokoenergetycznego promieniowania z cząsteczkami organicznymi i polimerami indukuje różnorodne fizyczne i chemiczne procesy ważne zarówno z naukowego, jak i praktycznego punktu widzenia. Są to wspomniane już sieciowanie i degradacja [3], ale również szczepienie radiacyjne monomerów, utwardzanie powłok, aktywacja chemiczna materiałów organicznych poprzez ich utlenianie, konsolidacja radiacyjna, modyfikacja kompozytów. Nadal prowadzi się badania nowych materiałów polimerowych z punktu widzenia zastosowania ich w produkcji wyrobów sterylizowanych radiacyjnie (sprzęt medyczny, implanty, opakowania) oraz możliwości wykorzystania technik radiacyjnych do konserwacji obiektów o znaczeniu historycznym (radiacyjna konsolidacja) [4]. Należy podkreślić, że chociaż pierwsze etapy oddziaływania promieniowania mogą zachodzić według odmiennych mechanizmów, w zależności od charakteru makrocząsteczek, to makroskopowe zmiany właściwości polimerów są wyłącznie wynikiem różnorodnych procesów rodnikowych. Analizując zmiany chemiczne w polimerach, zwykle rozpatruje się dwa etapy. W pierwszej fazie reakcje przebiegają bezpośrednio podczas napromieniania, w drugiej po jego ustaniu, w wyniku procesów następczych (tzw. post efektu). Etap pierwotny jest najbardziej Tworzywa sztuczne w przemyśle . Nr 1/2013 targi, konferencje i nagrody charakterystyczny i stanowi o unikatowości chemii radiacyjnej. Przykładowo zjawiska ochronne z udziałem związków aromatycznych zachodzą przed utworzeniem makrorodnika poprzez transport stanów wzbudzonych i dziur powstałych po wybiciu elektronu. Od momentu powstania rodnika przebieg procesów wtórnych jest analogiczny do klasycznej chemii i fotochemii. Technologie radiacyjne W praktyce przemysłowej do radiacyjnej modyfikacji materiałów wykorzystuje się obecnie trzy rodzaje promieniowań jonizujących: promieniowanie gamma (γ), wiązkę elektronów (EB) oraz stosunkowo najrzadziej jeszcze promieniowanie Fot. 1. Mobilny akcelerator produkcji koreańskiej rentgenowskie (X). W źródłach promieniowania γ stosuje się praktycznie wyłącznie radioaktywny izotop kobaltu, 60Co. Zaprzestano wykorzystywać izotop cezu ze względu na jego reaktywność chemiczną. Promieniowanie rentgenowskie otrzymuje się poprzez konwersję (hamowanie) wiązki elektronów. Wydajność tego zjawiska jest jednak stosunkowo niewielka, co podwyższa koszty procesu obróbki radiacyjnej, chociaż zasięg promieniowania hamowania w porównaniu z elektronami jest znacznie większy. Warto wyjaśnić, że promieniowania γ i promieniowanie X mają taką samą naturę. Przyjęło się umownie, że promieniowanie elektromagnetyczne emitowane przez radioizotopy nazywamy γ a wytwarzane w urządzeniach elektrycznych rentgenowskim (X). W naszym kraju postawiono głównie na promieniowanie elektronowe [5], które cieszy się lepszą akceptacją społeczną. Akcelerator po wyłączeniu nie stanowi zagrożenia radiologicznego w Fot. 2. Sekcja przemiatania wiązki elektronów w mobilnym akceleratorze odróżnieniu od źródeł gamma, które należy stale pilnować. Po raz pierwszy zastosowano akcelerator do przemysłowej Przykład Korei Południowej sterylizacji jeszcze w połowie lat 50. ubiegłego stulecia. W późniejszym okresie niezwykle dynamicznie rozwinęła się sterylizaW zeszłym roku jeden z autorów (W.G.) miał możność zacja radiacyjna wykonywana przy wykorzystaniu źródeł kobaltopoznać się z koreańskimi osiągnięciami w zakresie technolowych. W całym świecie pracuje ponad 200 instalacji gamma gii radiacyjnych w czasie wizyty w Jeongeup (znajduje się tam w 55 krajach o łącznej aktywności rzędu 220 MCi. AkceleratoAdvanced Radiation Technology Institute, Korea Atomic Energy rów elektronów stosowanych dla potrzeb sterylizacji radiacyjnej Research Institute). W pewnym sensie specjalnością tego kraju jest około 55. W chwili obecnej w USA 50% sprzętu medycznesą mobilne akceleratory. Cała instalacja radiacyjna mieści się go jednorazowego użytku jest sterylizowane radiacyjnie. Szacuje w kontenerze, który można transportować z pomocą samochosię, że rynek usług w zakresie sterylizacji sprzętu medycznedu ciężarowego. go jednorazowego użytku wynosi ok. 700 M € w skali jednego Rozwiązanie takie jest bardzo wygodne dla wielu zastosowań roku, przy czym połowa tego rynku jest ulokowana w USA. Donp. degradacji związków organicznych, które przy okazji niektódać należy, że postęp w zakresie przystosowania akceleratorych procesów chemicznych przedostają się do wody. Doraźnie rów do warunków przemysłowych, jaki dokonał się w minionych problem można rozwiązać, dokonując za pomocą promieniowalatach uczynił te urządzenia w pełni konkurencyjnymi w stosunnia jonizującego rozkładu szkodliwych związków odpornych na ku do bardziej rozpowszechnionych instalacji wyposażonych naturalne procesy degradacji. Mobilna instalacja nie wymaga w źródła izotopowe. Największa ze zbudowanych instalacji akbudowy dodatkowych barier chroniących przed działaniem proceleratorowych umożliwia przyśpieszenie elektronów do energii mieniowania jonizującego. Należy wyjaśnić, że nie chodzi wyłącz5 MeV, przy mocy średniej wiązki 700 kW. Wraz z opanowaniem nie o promieniowanie elektronowe. Wiązka szybkich elektronów technologii konwersji intensywnych strumieni elektronów na o nawet wysokiej energii ma ograniczony zasięg w powietrzu promieniowanie hamowania, osiągnięto możliwość penetracji i stosunkowo łatwo pochłania się ją stosując np. ściany betogłębszych warstw materiału, podobnie jak to ma miejsce w przynowe. Oddziaływaniu elektronów z materią towarzyszy jednak padku stosowania promieniowania gamma. emisja promieniowania elektromagnetycznego nazywanego jak Tworzywa sztuczne w przemyśle . Nr 1/2013 57 targi, konferencje i nagrody „Formowanie Przyszłości” REKLAMA Produkcja pojemników od kilku mililitrów do 60 litrów Technologia wytłaczania z rozdmuchem i wtrysku z rozdmuchem Sterownik Beckhoffa, zawory Yuken, inwertorowe napędy ślimaków z ABB Europejska jakość w azjatyckiej cenie Modułowe schładzacze o mocach do 225 kW i bardzo wysokim wsp. EER od 5,45 do 5,65 Monoblokowe chillery do 800 kW i EER od 5,5 do 6,7 Modułowe termokonwektory do 175 kW mocy (dla Δt = 5˚C) w wyniku reakcji fotojądrowych pierwiastków radioaktywnych. Tak więc inwestycja w instalację radiacyjną do np. modyfikacji polimerów, to oprócz zakupu samego akceleratora również koniczność zaprojektowania i wybudowania budynku spełniającego wymogi ochrony radiologicznej. Wykorzystanie akceleratora mobilnego zwalnia nas z konieczności stworzenia odpowiedniej infrastruktury. Kontener można dostarczyć w dowolne miejsce i wykorzystywać wiązkę przyśpieszonych elektronów pozostawiając obowiązek obsługi, dozymetrii i serwisu producentowi urządzenia. Koreański zakład EB Tech Copration produkuje również tradycyjne stacjonarne akceleratory różnej mocy i energii. Projektuje i buduje całe stacje do radiacyjnej modyfikacji materiałów. Zatrudnieni tam specjaliści z różnych dziedzin mogą podjąć się dowolnego zadania z zakresu radiacyjnej obróbki materiałów. Można zamówić instalację do radiaFot. 3. Bębny z kablem elektrycznym. Kabel przez otwór cyjnej sterylizacji sprzętu w ścianie betonowej podawany jest pod wiązkę medycznego, utrwalania elektronów żywności, oczyszczania gazów spalinowych, sieciowania opon samochodowych czy higienizacji odpadów komunalnych. Jako przykład wybrano fotografie instalacji do radiacyjnego sieciowania kabli i przewodów elektrycznych. Dzięki modyfikacji otrzymuje się izolacje o lepszych parametrach mechanicznych i obniżonej palności. Stosuje się je obecnie np. w komunikacji czy energetyce jądrowej. Warto wyjaśnić, że kable zainstalowane w elektrowni jądrowej muszą spełniać swoje funkcje przez okres Fot. 4. Widok transportera, na którym przenoszone są wyroby poddawane obróbce radiacyjnej co najmniej 60 lat. już mówiono promieniowaniem hamowania, które ma znacznie większy zasięg. Wydajność konwersji wiązki elektronów w promieniowanie rentgenowskie jest niewielka, ale znacząca z punktu widzenia ochrony radiologicznej. Warto jeszcze dodać, że w przypadku obróbki radiacyjnej materiałów na skalę przemysłową dopuszcza się stosowanie promieniowania elektronowego o energii maksymalnie 10 MeV. Większe energie promieniowania mogą powodować tworzenie Tabela 1. Urządzenia do termostatowania z dokładnością 0,2˚C Od 1990 roku dystrybutor wtryskarek oraz urządzeń dla PTSz 51-416 Wrocław ul. Kościerzyńska 21-23 www.wartacz.com.pl [email protected] Tel. 71-3255065, Fax 71-3251883 Akceptowalna cena 1 W wiązki elektronów $/W 100–250 Rodzaj technologii radiacyjnej Modyfikacja struktury materiałów półprzewodnikowych 100–50 Sterylizacja radiacyjna 2,5 Oczyszczanie gazów kominowych Ogólna charakterystyka procesu Małe dawki, mała skala, wysoka cena jednostkowa Średnie dawki, duża skala, umiarkowana cena jednostkowa Małe dawki, bardzo duża skala, bez wartości użytkowej Tworzywa sztuczne w przemyśle . Nr 1/2013 targi, konferencje i nagrody MASS GROUP obróbki radiacyjnej Radiacyjna modyfikacja materiałów mimo stałego postępu w technologiach akceleratorowych to nadal zabieg stosunkowo kosztowny. Przedstawiono kalkulację różnych z punktu widzenia skali technologii radiacyjnych. Przykładowo technologie radiacyjnego sieciowania elastomerów w produkcji opon samochodowych są unikatowymi rozwiązaniami dużej skali z umiarkowanymi dawkami pochłoniętymi promieniowania. Unikatowość oznacza w tym przypadku, że kontrolowanego podsieciowania gumy przed właściwą wulkanizacją nie uzyskamy żadną inną metodą. Podobnie jest zresztą ze sterylizacją radiacyjną wyrobów polimerowych, która wyjaławia materiał w całej objętości. Metody chemiczne z użyciem najczęściej tlenku etylenu sterylizują jedynie powierzchnię i nie dają gwarancji całkowitego usunięcia toksycznego tlenku etylenu i jego produktów. Elastomerowe kompozyty osłonne dla promieniowania jonizującego i elektromagnetycznego Na koniec pragnę zwrócić uwagę na ciekawe zastosowanie radiacyjnej modyfikacji polimerów. Prowadzone są obecnie badania nad nowego typu kompozytowymi materiałami elastomerowymi służącymi do produkcji wyrobów chroniących przed działaniem promieniowania jonizującego i niejonizującego. Materiały te będą oparte o nową generację związków zawierających składniki ferromagnetyczne, które wykazują bardzo dobre własności tłumienia dla promieniowania elekromagnetycznego w szerokim zakresie częstotliwości. Istniejące na rynku absorbery, w celu otrzymania wysokich wartości skuteczności ekranowania, są zaprojektowane z użyciem osnów metalowych, co powoduje, że materiały te charakteryzują się niedopuszczalnie wysokim współczynnikiem odbicia. W celu uzyskania materiałów o niskim współczynniku odbicia i wysokim współczynniku pochłaniania energii promieniowania planuje się przeprowadzenie badań konstytutywnych parametrów miękkich materiałów magnetycznych (ferrytowych). Znane dotychczas materiały magnetyczne, w tym ferryty w zakresie mikrofalowym tracą swoje wysokie wartości przenikalności magnetycznej. Z tego powodu w zakresie częstotliwości powyżej 100 MHz materiały te nie znalazły zastosowania jako absorbery. Myśli się o kompozytach elastomerowych z zastosowaniem miękkich materiałów magnetycznych na bazie szkła metalicznego. Tworzywa sztuczne w przemyśle . Nr 1/2013 Przewiduje się, że otrzymany końcowy materiał elastomerowy będzie mógł być kształtowany pod względem geometrii, elastyczności i współczynników odbicia i absorbcji w zależności od przyszłych zastosowań. Kompozyty elastomerowe tego rodzaju mogą być dodatkowo modyfikowane poprzez radiacyjne sieciowanie. Warto na koniec zwrócić uwagę, że obecnie zachodzi konieczność opracowania skutecznych absorberów przeznaczonych do różnych zastosowań, jak na przykład do zabezpieczeń urządzeń elektronicznych w ramach kompatybilności elektromagnetycznej, do ochrony ludzi przed szkodliwym działaniem promieniowania, czy wreszcie do walki z terrorystycznym atakiem z użyciem ekstremalnie wysokomocowych impulsów elektromagnetycznych. Różnorodność konstrukcji Nietypowe rozwiązania Trwałość i niezawodność Estetyczne wykonanie REKLAMA Koszty Typowe przenośniki dostępne od ręki w naszej hali ekspozycyjnej Literatura [1] W. Głuszewski, Z.P. Zagórski, Q.K. Tran, L.Cortella: Maria Skłodowska-Curie the precursorof radiation sterilization methods, Analytical and Bioanalytical Chemistry, 2011, 400, 1577–1582. [2] Z.P Zagórski, M. Rajkiewicz, W. Głuszewski: Radiacyjna modyfikacja elastomerów, Przemysł Chemiczny 2011, 6, 1191-1194. [3] K. Melski, H. Kubera, W. Głuszewski, Z. Zimek: Effect of ionizing radiation on the properties of the PLA packaging materials, Nukleonika 2011, 1, 53, 21–24 [4] Raport IAEA, Nuclear Techniques for Preservation of Cultural Heritage Artefacts, Laurent Cortella & Quoc Khoi Tran, Atelier Regional de Conservation - Nuc léart Grenoble, France, Wojciech Jerzy Głuszewski, Institute of Nuclear Chemistry and Technology Warsaw, Poland, Ioan Valentin Moise & Corneliu Catalin Ponta Horia Hulubei National Institute for R&D in Physics and Nuclear Engineering, IRASM Radiation Processing Centre Bucharest - Magurele, Romania, 2011, s. 44. [5] W. Głuszewski, Z.P. Zagórski: Od Marii Skłodowskiej-Curie do współczesnych technologii radiacyjnych, Kwartalnik Historii Nauki i Techniki PAN • Sterowanie sygnałem robota lub wtryskarki • Regulowana prędkość, taktowanie • Wzmocniona taśma odporna na temperaturę i uszkodzenia mechaniczne • Różnorodne certyfikaty i atesty taśmy • Fotokomórka na końcu taśmy 1/2012, s. 71–98.. Przenośniki specjalnego przeznaczenia z wanną chłodzącą (3 typy) dr Wojciech Głuszewski dr Zbigniew Zimek prof. dr hab. Zbigniew P. Zagórski Instytut Chemii i Techniki Jądrowej ul. Dorodna 16, 03-195 Warszawa prof. dr hab. Maria Rajkiewicz Instytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Oddział Elastomerów i Technologii Gumy w Piastowie Od 1990 roku dystrybutor wtryskarek oraz urządzeń dla PTSz 51-416 Wrocław ul. Kościerzyńska 21-23 www.wartacz.com.pl [email protected] Tel. 71-3255065, Fax 71-3251883 59