pełny tekst - Muzealnictwo

Muzea i kolekcje
Iwona Grys
STARE MUZEUM SPORTU I TURYSTYKI
W NOWYM CENTRUM OLIMPIJSKIM
Centrum Olimpijskie
Otwarte w Warszawie 1 czerwca 2004 r. przy
Wybrzeżu Gdyńskim 4 Centrum Olimpijskie stało się
niebywałym impulsem dla całego polskiego środowiska sportowego, szczególnie zaś dla szeroko rozumianej „rodziny olimpijskiej”. Wpłynęło też w sposób
zasadniczy na losy Muzeum Sportu i Turystyki. Autorami Centrum są architekci Bogdan Kulczyński i Paweł
Pyłka, absolwenci Politechniki Warszawskiej, współpracujący z sobą od 1999 r. w Pracowni Kulczyński
Architekt sp. zoo.
Nowa siedziba Polskiego Komitetu Olimpijskiego,
zlokalizowana na płaskim nabrzeżu Wisły, w miejscu
schodzenia się przedwojennych założeń urbanistycznych i architektonicznych tzw. Żoliborza Dziennikarskiego i Oficerskiego, sąsiaduje z fortyfikacjami Cytadeli Warszawskiej i Kępy Potockiej, a bezpośrednio
z Klubem Sportowym Spójnia.
W zamyśle kreatorów Centrum, nowa siedziba
PKOl ma ukryte w swym kształcie i funkcjach symbole związane z igrzyskami olimpijskimi. Rzut budynku
nawiązuje do elipsoidalnego kształtu stadionu, a dach
przywołuje na myśl zadaszenie trybun stadionów.
Panoramiczny, przeszklony szyb windowy symbolizuje
olimpijski znicz. We wnętrzu Centrum biegnący przez
dwie kondygnacje centralny betonowy trzon jest opasany wstęgą rampy – bieżni w kolorze tartanu – prowadzącej do kondygnacji II, przeznaczonej na ekspozycję
stałą Muzeum Sportu i Turystyki. Wreszcie centralny
fragment fasady z motywem olimpijskich kół bardzo
wyraźnie identyfikuje budynek.
Podziemia mają z czasem zagospodarować instytucje użytkowe: bank i poczta, a ostatnie piętro z dwoma
tarasami zostało zaprojektowane z myślą o restauracji
i Klubie Olimpijczyka. Ponieważ na swoje utrzymanie
budynek musi zarobić we własnym zakresie, dwie sale
konferencyjne i kameralna sala kinowa Silver Sport
mogą służyć także działalności komercyjnej.
Ekologiczna otoczka budynku to oblewający cały
obiekt strumyk, spływający po szklanych taflach wokół
szybu windowego, łączący się z fontanną, której cen-
100
MUZEALNICTWO
tralnym punktem jest uskrzydlona rzeźba Igora Mitoraja Ikaro adalto.
Wizja autorów sięgnęła też pobliskiego placu Wilsona, z którego miałaby prowadzić do Centrum aleja
Miast Olimpijskich, wzdłuż której znalazłyby miejsce
rzeźby, instalacje bądź inne symbole podarowane przez
miasta – organizatorów igrzysk. Dodatkowo, na całym
terenie wokół Centrum mógłby powstać Edukacyjny
Park Olimpijski, który byłby przestrzenią zajęć i zabaw
o charakterze sportowym i rekreacyjnym. Już w założeniach architektów i PKOl przyszli lokatorzy budynku
mieli ze sobą ściśle współpracować na rzecz promocji
ruchu olimpijskiego oraz tworzenia nowych form edukacyjnych.
Tworzone Centrum ma się stać miejscem magicznym, miejscem koegzystencji muz, świątynią sportu,
domem zawsze otwartym dla wielkiej rodziny olimpijskiej oraz przyjaznym dla dzieci i młodzieży zainteresowanej sportem, ale też miejscem pulsującym wiedzą
współczesną i duchem historii. Wiele z tych postulatów mieści się w statutowych powinnościach Muzeum
Sportu i Turystyki oraz w planach działań Centrum
Edukacji Olimpijskiej – instytucji powołanej do życia
w 2005 r. przez PKOl dla wszechstronnej promocji
olimpizmu.
Muzeum
Obecne Muzeum Sportu i Turystyki, ukonstytuowane 27 października 1952 r. jako Muzeum Sportu,
w potocznym odbiorze było postrzegane przez ludzi
sportu jako resortowe muzeum, chociaż koleje jego
oficjalnego podporządkowania były zmienne. Wprawdzie przez większość swoich dziejów muzeum było
instytucją umocowaną w strukturach resortu sportu,
to od 1 stycznia 1999 r., w związku z reformą administracyjną państwa, tzw. organem założycielskim instytucji stał się Samorząd Województwa Mazowieckiego.
Jednak związki emocjonalne muzeum ze sportem nie
wygasły nigdy, odwrotnie, zaczęły się intensyfikować
w czasie budowy Centrum Olimpijskiego. Wszyscy
Muzea i kolekcje
zainteresowani losem placówki oraz odpowiedzialni za
jej działalność w latach minionych pamiętali, że przez
ostatnie kilkanaście lat trwała – prowadzona ze zmiennym natężeniem – kampania nagłaśniająca coraz tragiczniejsze warunki egzystencji muzeum, które zlokalizowane było na systematycznie dewastowanym od lat
stadionie SKRA przy ul. Wawelskiej 5. Ta tymczasowa
– w założeniach z lat 60. – siedziba w pomieszczeniach
zaadaptowanych wokół korony stadionu służyła ostatecznie aż 38 lat wszystkim funkcjom, jakie musiała
w niej spełniać instytucja kultury.
Szybka, bo szesnastomiesięczna, realizacja reprezentacyjnego budynku Centrum, jak też patowa sytuacja
w poszukiwaniach innej siedziby dla Muzeum Sportu sprawiły, że od 2003 r. trwały rozmowy pomiędzy
PKOl a Samorządem Województwa Mazowieckiego,
wspierane konsultacjami Ministerstwa Kultury oraz
Sejmowej Komisji Kultury Fizycznej i Turystyki. Efektowną pointą tych długotrwałych negocjacji stało się
podpisanie umowy precyzującej szczegółowe warunki
działalności MSiT w Centrum Olimpijskim od dnia 1
stycznia 2005 roku.
W nowej siedzibie muzeum dysponuje powierzchnią porównywalną do zajmowanej na stadionie SKRA
(od 2800 m² w pierwszym do 1400 m² w ostatnim
okresie działalności). Kubatura budynku Centrum
Olimpijskiego wynosi 40 813 m3, a powierzchnia użytkowa 6847 m² – MSiT zajmuje w Centrum 2150 m²,
tzn. 31,5 % powierzchni użytkowej.
Pomieszczenia muzealne znajdują się na czterech
kondygnacjach budynku:
poziom –1 magazyny zbiorów 387 m2
poziom +2 ekspozycja stała 980 m2
poziom +3 sala wystaw czasowych 230 m2
poziom +4 pracownie muzealne, czytelnia, administracja 367 m2
tzw. powierzchnia wspólna 183 m2.
Dodatkowo MSiT ma zapewnioną możliwość korzy-
1 – 2. Centrum Olimpijskie w Warszawie, na pierwszym planie
rzeźba Igora Mitoraja Ikar Alato
1 – 2. Olympic Centre in Warsaw, in the foreground Icarus Alato,
a sculpture by Igor Mitoraj
stania z sal konferencyjnych zlokalizowanych na parterze i na IV kondygnacji oraz z kina Silver Sport mieszczącego się na kondygnacji III.
Przeprowadzka do nowej siedziby zamknęła trwający półwiecze okres narodzin muzeum, wypracowywania form jego działalności, gromadzenia podstawowego zasobu zbiorów, realizacji pierwszych stu wystaw
czasowych i nawiązywania kontaktów z bliźniaczymi
placówkami za granicą. Było to też półwiecze kilkakrotnych zmian siedzib i tworzenia kilku ekspozycji
stałych, dostosowywania się do różnych struktur administracyjnych, finansowych i ustrojowych. Obchody
jubileuszu 50-lecia muzeum w październiku 2002 r.
były bardzo dobrą okazją do podsumowania dorobku
placówki – jednego z najstarszych w Europie muzeum
sportu.
3. Centrum Olimpijskie nocą
3. Olympic Centre at night
MUZEALNICTWO
101
Muzea i kolekcje
Przeprowadzka
W maju 2004 r. zamknięto muzeum dla zwiedzających. Opracowany wcześniej plan zakładał trzy etapy
prac:
— demontaż i pakowanie zbiorów (muzealia: 44 500
poz. inw.; fotografie: 57 000 poz. inw.; książki: 16 200
vol.);
— dezynfekcję wszystkich zbiorów w komorze fumigacyjnej i przewóz do nowej siedziby;
— rozpakowywanie zbiorów oraz urządzanie się w nowej siedzibie, połączone z dostosowywaniem pomieszczeń do funkcji muzealnych.
Zdecydowano, że ze względu na bezpieczeństwo
zbiorów i konieczność profesjonalnego przeprowadzenia tych niezwykle odpowiedzialnych czynności, całokształtem prac zajmą się pracownicy muzeum i tylko
w niektórych wypadkach (przenoszenie, transport
itp.) skorzystają z pomocy wynajętych ekip, głównie
studenckich.
Chcąc jak najbardziej zminimalizować okres „nieistnienia” Muzeum Sportu i Turystyki na rynku warszawskich instytucji kultury, przyjęto metodę jak najszybszego udostępniania publiczności kolejnych funkcji
i działów. Jako pierwsze zaczęto organizować na nowym
miejscu giełdy kolekcjonerów pamiątek sportowych,
lekcje muzealne oraz wystawy czasowe. Już w dniu
otwarcia Centrum Olimpijskiego, muzeum zaprezentowało wystawę „Polski debiut olimpijski Chamonix
– Paryż 1924”. W pierwszym roku działalności przy ul.
Wybrzeże Gdyńskie 4 muzeum przygotowało wystawę z okazji mistrzostw świata „Pięciobój nowoczesny
w Polsce 1922-2005”, wystawę zaproszoną z Norwegii
„The Ski Story” oraz było współorganizatorem trzech
wystaw prezentujących sztuki piękne: „Jerzy Pawłowski – malarstwo”, „Akt”, „Potęga wyobraźni”.
W maju 2005 r., tradycyjnie już, muzeum zaprosiło
swoich gości na kolejną edycję Przeglądu Filmów Alpinistycznych im. Wandy Rutkiewicz oraz rozpoczęło
działalność merytoryczną, polegającą na pozyskiwaniu
i opracowywaniu zbiorów.
W tym samym czasie trwały intensywne prace
w związku z rozpakowywaniem zasobów Biblioteki
i Archiwum Fotograficznego, połączone z zakupem
nowego wyposażenia, głównie mebli i sprzętu komputerowego. Jako pierwszą udostępniono publiczności
czytelnię. Dla muzeum jest to nowe doświadczenie,
także organizacyjne, bowiem po raz pierwszy rozdzielono magazyn biblioteki od czytelni. Trzy miesiące później włączono do powszechnego udostępniania bogate
zasoby Archiwum Fotograficznego.
Realizacja wszystkich wymienionych zadań wymagała zwiększenia
zatrudnienia o cztery etaty. Obecnie w muzeum są zatrudnione 24
osoby na 21 etatach. Nie jest to
wystarczająca liczba pracowników,
przed muzeum bowiem zadanie
najtrudniejsze: rozpakowanie zbiorów i przygotowanie ekspozycji stałej.
Konkurs
4. Uroczystość otwarcia Archiwum Fotograficznego Muzeum Sportu i Turystyki – dyr. dr I. Grys
i red. J. Jakobsche dziękują za przekazane dary
4. Ceremony of opening the Photography Archive at the Sports and Tourism Museum –
Director Dr. I. Grys and editor J. Jakobsche thank for donations
102
MUZEALNICTWO
Kształt plastyczny i przesłanie
merytoryczne ekspozycji stałej jest
zawsze dużym wyzwaniem tak dla
projektanta, jak i zespołu muzealników.
W starej siedzibie przestrzeń
ekspozycyjna, będąca wizytówką
muzeum przez długie lata, została
ukształtowana przez projektantów
tej miary, co Wojciech Zamecznik (1923-1967) i Jerzy Kosiński
Muzea i kolekcje
(1928-1998). Ich realizacje, z kolejnymi mutacjami,
były bardzo dobrze przyjmowane przez zwiedzających
muzeum na ulicy Wawelskiej.
Obecne warunki architektoniczne, świadomość tworzenia propozycji muzealno-edukacyjnej dla publiczności XXI w., a przede wszystkim przepisy dotyczące
procedur zamówień publicznych sprawiły, że musiał
zostać ogłoszony konkurs na opracowanie koncepcji
wystawy stałej. Już samo sprecyzowanie celu i przedmiotu konkursu wywołało gorące dyskusje i emocje.
Wielość tematów do zaprezentowania, różnorodność
zbiorów muzealnych i coraz wspanialsze możliwości
techniczne pozwalają na snucie śmiałych wizji ekspozycyjnych. W regulaminie konkursu na opracowanie
koncepcji ekspozycji stałej w Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie główne zadania określono następująco:
Wizyta w Muzeum powinna usystematyzować i pogłębić wiedzę o sporcie, a także skłaniać do refleksji nad takimi pojęciami, jak honor i duma ze zwycięstw reprezentantów Polski, wyjaśniać sens rywalizacji opartej na zasadach
Fair Play i jej wyższość nad zachowaniami niegodnymi,
pomagać w zrozumieniu sensu pojęcia „sport inspiruje
artystów” – tzn. powinna działać na emocje i edukować
widza.
Ekspozycja stała Muzeum Sportu i Turystyki powinna
w syntetyczny sposób dostarczać zwiedzającym podstawowe informacje o dziejach polskiego sportu i olimpizmu do
czasów nam współczesnych. Powinna pokazywać radość
sportu, jego powszechność i globalizm oraz – chociaż
w pośredni sposób – promować zdrowy styl życia związany z uprawianiem sportu.
Na ekspozycji powinny znaleźć swoje miejsce sylwetki
najwybitniejszych przedstawicieli polskiego sportu, którzy
byli symbolami swojej epoki, wzorcami osobowymi, kreatorami mody na uprawianie swojej dyscypliny.
Wskazane jest zastosowanie wszystkich dostępnych
środków technicznych dla stworzenia atmosfery wyjątkowości i emocjonalności tego miejsca (muzyka, film,
prezentacje multimedialne). Wystawa będzie się składać
z trzech głównych działów:
— OLIMPIZM WCZORAJ – DZIŚ – JUTRO
— NARODZINY – POCZĄTKI – MŁODOŚĆ SPORTU
— SPORT WSPÓŁCZESNY.
Mamy świadomość, że projektowana wystawa
zostanie zlokalizowana na dosyć trudnej przestrzeni ekspozycyjnej – niskiej (wysokość 2,7.m), pełnej
światła i dodatkowych elementów architektonicznych
(kolumny). Komunikacja wewnątrz budynku zakłada
wchodzenie publiczności spiralą – bieżnią, a schodzenie schodami lub – wyjątkowo – zjazd windą.
Muzeum jest zainteresowane zaprezentowaniem na
5. Symulatory wioślarskie zamontowane na 3 kondygnacji Centrum
Olimpijskiego są oblegane przez dzieci i młodzież nawet w „Noc
muzeów”
5. Rowing simulators installed on the third floor of the Olympic
Centre are very popular among children and adolescents even
on “Museum night”
wystawie stałej całej gamy swoich eksponatów (trofea,
sprzęt, stroje, weksylia, zdjęcia, dokumenty archiwalne). Bogate zbiory sztuki o tematyce sportowej będą
prezentowane głównie na wystawach czasowych,
bowiem plan zlokalizowania galerii sztuki na poziomie parteru nie może zostać zrealizowany ze względów formalnych. Organizator konkursu oczekuje, że
ekspozycja zostanie tak zaprojektowana, aby widzowie Centrum Olimpijskiego po zwiedzeniu Muzeum
Sportu i Turystyki mogli przejść na kondygnację III,
6. Ściana z makietami polskich medali olimpijskich na 2 kondygnacji Centrum Olimpijskiego
6. Wall featuring plaquettes of Polish Olympic medals on the second floor of the Olympic Centre
MUZEALNICTWO
103
Muzea i kolekcje
gdzie będą zlokalizowane kioski multimedialne z bardzo wszechstronnymi informacjami o udziale Polaków
w ruchu olimpijskim oraz mini-kinami wyświetlającymi fragmenty filmów z igrzysk olimpijskich. Kondygnacja III, zarządzana przez Centrum Edukacji Olimpijskiej, będzie miała do zaoferowania zwiedzającym
także kilka rodzajów symulatorów różnych dyscyplin
(np. w 2005 r. – wioślarstwo, golf, nordic walking).
Uzupełnieniem wiedzy i emocji przekazanych na stałej ekspozycji muzealnej będzie jeszcze wizyta w kinie
i zwiedzenie wystawy czasowej na następnej kondygnacji.
Konkurs, który od strony procedur jest formą postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, wyłoni najciekawsze rozwiązanie plastyczno-merytoryczne
ekspozycji muzealnej. Pracom sądu konkursowego
przewodniczy olimpijczyk i architekt profesor Wojciech Zabłocki1.
Następnym etapem prac będzie ogłoszenie przetargu na wykonanie ekspozycji stałej oraz jej realizacja. Wstępny harmonogram realizacji obu przetargów
pozwala założyć, że otwarcie ekspozycji stałej odbędzie
się najwcześniej w końcu marca 2006 r., krótko po
Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Turynie.
Przyszłość
Udostępnienie ekspozycji stałej symbolicznie otworzy nowy okres w funkcjonowaniu Muzeum Sportu
i Turystyki. Będzie to działalność często różniąca się
od dotychczasowej. Niewątpliwie nowe, prestiżowe
7. Wnętrze Centrum Olimpijskiego – wstęga rampy-bieżni w kolorze tartanu prowadzi na 2 kondygnację, przeznaczoną na ekspozycję stałą
Muzeum Sportu i Turystyki
7. Interior of the Olympic Centre – the ribbon of an ascent-race track in the colour of tartan leads to the second floor, intended for a
permanent exposition of the Sports and Tourism Museum
(Wszystkie fot. z archiwum Muzeum Sportu i Turystyki w Warszawie)
104
MUZEALNICTWO
Muzea i kolekcje
miejsce, tak blisko związane ze światowym i polskim
ruchem olimpijskim, wręcz narzuci dwuletni rytm pracy (igrzyska zimowe, igrzyska letnie) i poniekąd zobliguje muzeum do takiej samej cykliczności w działalności merytorycznej i wystawienniczej. Jednak ze strony
MSiT nie będzie to zamykanie się tylko w problematyce olimpijskiej. Plan wystaw na najbliższe lata jest już
bardzo zróżnicowany.
Duży nacisk kładziony na funkcje edukacyjne
Centrum pozwoli Muzeum Sportu i Turystyki na
samodzielną lub we współpracy z Centrum Edukacji
Olimpijskiej realizację rozszerzonego programu zajęć
z dziećmi i młodzieżą szkolną. Planowana jest wręcz
kompleksowa edukacja nauczycieli wychowania fizycznego i zacieśnienie ich współpracy z muzeum. Najbliższe lata pozwolą na wypracowanie nowego modelu tej współpracy, chociaż dysponujemy już sporym
doświadczeniem w tej dziedzinie.
Wśród możliwości, z których muzeum będzie coraz
częściej korzystać, trzeba wymienić większy kontakt ze
środowiskiem sportowym. Olimpijczyk opowiadający
o swoim sportowym życiu, sukcesach i porażkach,
demonstrujący własne trofea, jest jedynym w swoim
rodzaju „ożywionym eksponatem”, z którym bezpośredni kontakt będzie można mieć tylko w magicznym
muzeum sportu.
Otwierający niebawem w Centrum Olimpijskim
swoje podwoje Klub Olimpijczyka będzie dla muzeum
bardzo korzystnym sąsiedztwem. To tutaj będą organizowane promocje książek, dyskusje, spotkania z artystami i ludźmi świata kultury.
Także najważniejsze zadanie każdej placówki muzealnej – gromadzenie i przechowywanie eksponatów
– może obecnie stać się łatwiejsze. Mamy nadzieję, że
nowe, nieporównywalne z dotychczasowymi warunki ekspozycyjne spowodują naturalną, przynajmniej
u części sportowców, chęć przekazywania swoich trofeów do „skarbnicy sportu polskiego”. Liczymy także
na łatwiejsze pozyskiwanie donatorów, coraz bardziej
doceniających możliwość zaprezentowania się w otoczeniu wyselekcjonowanych firm sponsorujących
polski ruch olimpijski. W niedalekiej perspektywie
muzeum widzi także możliwość skorzystania z funduszy Unii Europejskiej, na pewno bowiem nie będziemy
mieli kłopotów z pozyskaniem do współpracy partnerów z zagranicy.
Bardzo nowoczesne kino Silver Sport pozwoli na
sprawniejsze realizowanie samodzielnych imprez filmowych (przeglądów filmów alpinistycznych, żeglarskich) lub łączenie filmu z innymi propozycjami edukacyjnymi muzeum.
Bliskie sąsiedztwo Akademii Wychowania Fizyczne-
go przyczyni się niewątpliwie do zdynamizowania kontaktów z tą uczelnią. Planowane jest też zacieśnienie
współpracy z innymi szkołami wyższymi. W najbliższych latach pracownie muzealne staną się miejscem
zajęć z młodzieżą akademicką, a zasoby muzeum bazą
do badań naukowych.
Nie bez znaczenia dla funkcjonowania muzeum
w nowym miejscu jest też jego najbliższe sąsiedztwo
– Cytadela Warszawska, Muzeum im. Ks. Jerzego
Popiełuszki, Muzeum Sztuki Dziecka. Wszyscy potencjalni widzowie każdej z tych placówek powinni stać
się gośćmi Centrum Olimpijskiego. Szacuje się, że już
w 2006 r. Muzeum Sportu i Turystyki odwiedzi kilkadziesiąt tysięcy osób.
Współpraca międzynarodowa, udanie realizowana
przez warszawskie muzeum od lat 60., zostanie w najbliższym czasie wyraźnie zintensyfikowana. Pierwsza
wystawa z zagranicy zostanie otwarta jeszcze przed
udostępnieniem ekspozycji stałej. W planach perspektywicznych muzeum jest goszczenie wystaw z zaprzyjaźnionych muzeów sportu na świecie oraz prezentacja
naszej kolekcji zagranicą.
Urządzając Muzeum Sportu w nowej siedzibie musimy pamiętać, że w ciągu kilku najbliższych lat Warszawa wzbogaci się o nowe, bardzo nowoczesne muzea.
Po Muzeum Powstania Warszawskiego swoje podwoje
otworzy Muzeum Historii Żydów Polskich i Muzeum
Sztuki Nowoczesnej. Te nowatorskie placówki wyznaczą standardy także dla mniejszych instytucji, które
będą musiały z nimi konkurować. Po kilku pierwszych
miesiącach działalności w Centrum Olimpijskim przy
Wybrzeżu Gdyńskim 4 zakładamy, że Muzeum Sportu
i Turystyki sprosta temu wyzwaniu.
Przypisy
1
Konkurs został rozstrzygnięty 20 września 2005 roku.
I nagrodę zdobył zespół autorski Jarosław Kaput i Dariusz
Kunowski, którzy w swoim dorobku mają wiele liczących
się realizacji, m.in. Muzeum Powstania Warszawskiego
i Muzeum Zagłady Żydów w Bełżcu. W uzasadnieniu wyboru
Sąd Konkursowy napisał, że... praca prezentuje wysoki poziom
merytoryczny i warsztatowy. Praca prawidłowo rozwiązuje
funkcję muzealną. Na specjalne podkreślenie zasługuje uszanowanie architektury wnętrz budynku i nawiązanie elementami
ekspozycyjnymi do istniejących elementów przestrzennych. Na
uwagę zasługuje pomysł posadzki w postaci bieżni oraz niektóre pomysły ekspozycyjne – „przeplatanie” sylwetek zawodników
z różnych epok, zastosowanie szklanych schodów i akwarium...
MUZEALNICTWO
105
Muzea i kolekcje
Iwona Grys
The Old Sports and Tourism Museum in a New Olympic Centre
The Olympic Centre opened in Warsaw on 1 June
2004 proved to be an extraordinary impulse for the whole
sports milieu, and exerted an essential impact on the fate
of the Sports and Tourism Museum. The authors of the
Centre proposed that the shape and functions of the new
seat of the Polish Olympic Committee express assorted
symbols associated with the Olympic Games. The ground
plan of the building refers to the ellipsoidal shape of
a stadium, and the roof brings to mind stadium stands.
The panoramic glassed-in lift shaft symbolises the Olympic
torch, and Olympic disks are displayed in the central fragment of the façade. Within the Centre, the central concrete core is encircled with a ribbon of an ascent-race
track, leading to the second storey intended for a permanent exposition of the Sports and Tourism Museum.
The Centre is to become the magical site of co-existing
muses, a temple of sport, and a home always open for the
great Olympic family and hospitable to all children and
adolescents interested in sport, as well as an institution
offering contemporary knowledge and... a gust of history.
Many of these postulates are to be found in the statutory
tasks of the Sports and Tourism Museum. Transferred
from the interior of the totally devastated SKRA sports
106
MUZEALNICTWO
club stadium, the Museum now has at its disposal an
area of 2150 sq. m. and an additionally guaranteed use of
conference halls on the ground and fourth floor as well as
the Silver Sport cinema. The move to the new seat ended
fifty years in the history of one of the oldest European
sports museums. Already in June 2004 the Museum featured an exhibition entitled “The Polish Olympic Debut
Chamonix – Paris 1924”, followed by an exposition held
upon the occasion of world championships: “Modern
Pentathlon in Poland 1922-2005” (July 2005), and “The
Ski Story”, brought over from Norway. Today, new architectural conditions and the awareness of creating museum-educational proposals addressed to a public of the
twenty-first century have inspired the announcement of
a competition for a project of a permanent exposition. Its
purpose should be a synthetic presentation of basic information about the history of Polish sport and the Olympic
movement up to this day, a demonstration of the joy of
sport, its universal nature and globalism, as well as a promotion of the healthy lifestyle associated with sport. The
exhibition will be opened in March 2006 in the wake of
the Winter Olympic Games, to be held in Turin.