Europejskie Seminarium Informacyjne nt

Europejskie Seminarium Informacyjne nt. Bezpieczeństwa
Zabawek 2012: Najczęściej zadawane pytania
1. W jaki sposób można stwierdzić, czy produkt jest zabawką? Jak odróżnić produkt
promocyjny od zabawki?
Definicja zabawki określona w Dyrektywie ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) musi zawsze
stanowić podstawę decydowania o tym, czy produkt jest zabawką, czy nie. Załącznik I wymienia
produkty, które nie są uznawane za zabawki, ale które można z zabawkami pomylić. Ponieważ
wyliczenie wszystkich produktów, których nie uznaje się za zabawki byłoby niemożliwe, lista
nie jest wyczerpująca. Nie należy jednak wyciągać z tego odwrotnych wniosków — jeśli
określonego produktu nie ma na liście, nie oznacza to wcale, że można go automatycznie uznać
za zabawkę. Aby produkt został uznany za zabawkę w świetle Dyrektywy, producent musi
odpowiednio określić jego wartość dla określonego rodzaju zabawy. Deklaracja producenta
dotycząca przeznaczenia produktu stanowi kryterium, które należy wziąć pod uwagę, ponieważ
zawarte jest ono w samym sformułowaniu. Uważa się, że oczekiwane przeznaczenie zgodne z
rozsądkiem ma większe znaczenie niż deklaracja przeznaczenia składana przez producenta.
Jeśli producent oznacza produkt jako przedmiot nie będący zabawką, musi to zostać
uzasadnione. Dokument informacyjny nr 4 dostarcza dalszych kryteriów informacyjnych, które
należy uwzględnić klasyfikując produkt jako zabawkę. Ponadto szereg dokumentów
informacyjnych przygotowano w celu przeprowadzania klasyfikacji określonych produktów.
2. Co stanie się, jeśli podmiot gospodarczy nie dostarczy wymaganych informacji
władzom?
Jeśli wymagane informacje nie są dostępne i/lub nie zostały dostarczone, organ nadzorczy może
wymagać od producenta zlecenia testów zabawki jednostce notyfikowanej na koszt własny w
określonym czasie w celu zweryfikowania zgodności z normami zharmonizowanymi i
podstawowymi wymaganiami bezpieczeństwa. Jeśli nadal występuje brak zgodności, władze
podejmują odpowiednie kroki prowadzące do ograniczenia lub zakazu udostępniania zabawki
lub też odwołują lub wycofują ją z rynku. Jeśli producenci, importerzy i dystrybutorzy nie
spełnią wymagań Dyrektywy, państwa członkowskie mają również możliwość nałożenia kary.
3. Co podmiot gospodarczy powinien zrobić, jeżeli sądzi, że zabawka nie spełnia
kryteriów zgodności?
Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) przewiduje, że „podmiot gospodarczy, który
uważa lub ma powód, aby sądzić, że zabawka wprowadzona przez ten podmiot na rynek nie
spełnia wymagań właściwych przepisów zharmonizowanych Wspólnoty, powinien
bezzwłocznie podjąć działania naprawcze, niezbędne do spełnienia tych wymagań przez
zabawkę, a w razie potrzeby, do jej wycofania lub odwołania z rynku”. Wymaga ona również,
aby „gdy wydaje się to stosowne w stosunku do zagrożeń, które stwarza zabawka, podmioty
gospodarcze powinny, w celu ochrony zdrowia i życia konsumentów, przeprowadzić wybiórcze
testy sprzedawanych zabawek. Powinny także zbadać i w razie potrzeby założyć rejestr
reklamacji, zabawek niespełniających kryteriów zgodności i zwrotów zabawek”.
4. Czy zabawka powinna zawierać dane kontaktowe producenta?
1
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) zobowiązuje producenta do umieszczenia swojej
nazwy, zarejestrowanej nazwy handlowej lub zarejestrowanego znaku handlowego i adresu
kontaktowego na zabawce lub, jeśli to nie jest możliwe, na opakowaniu lub dokumencie
dołączonym do zabawki.
Producent ma obowiązek wskazać przynajmniej jeden adres, pod którym można się z nim
skontaktować. Nie musi to być adres rzeczywistego prowadzenia działalności przez producenta.
Adres, pod którym można się skontaktować z producentem, może być adresem jego
autoryzowanego przedstawiciela, jeśli wyjaśnienie: „Reprezentowany przez” jest dodane.
Postanowienie to nie zabrania również podawania przez producenta innych adresów pod
warunkiem, że wyraźnie wskazany został choć jeden adres do kontaktu. Adres powinien zwykle
zawierać ulicę i numer domu lub skrzynkę pocztową i jej numer oraz kod pocztowy i miasto.
Jako informację dodatkową podać można adres strony internetowej.
5. W jaki sposób producent może określić wiek dzieci, dla których dana zabawka jest
przeznaczona? Kto nadzoruje decyzje producenta?
Raport CEN CR 14379 Klasyfikacja zabawek dostarcza wytycznych, dotyczących sposobu
dopasowywania charakterystyki zabawek do wieku dziecka. O ile raport zawiera wykaz funkcji,
charakterystyk i przykładów, to jednak niektóre zabawki mogą wywoływać dyskusje i
Dokument informacyjny nr 11 (Zabawki przeznaczone dla dzieci w wieku powyżej lub poniżej
36 miesięcy) dane klasyfikacyjne dla dzieci w wieku powyżej lub poniżej 3 lat. Dostępny jest
również dokument Wytyczne CPSC ws. ustalania wieku wydany w roku 2002 i inne dokumenty
informacyjne. Władze odpowiedzialne za nadzór rynku korzystają z tych samych wytycznych w
celu zagwarantowania zgodności i kontroli decyzji producenta.
6. Czy jeśli ktoś wprowadza zmiany do zabawki, należy uznać go za producenta?
Na importerze lub dystrybutorze, który modyfikuje produkt i w ten sposób zmienia jego
zgodność, ciąży zobowiązanie i odpowiedzialność producenta i jest on odpowiedzialny za
zgodność produktu z wymaganiami obowiązujących przepisów. Nie musi on przedstawiać
szczegółowych danych na cle, chyba że na żądanie, ale jego obowiązkiem jest posiadanie
aktualnej dokumentacji technicznej, która uwzględnia zmiany wprowadzone w zabawce.
7. W jaki sposób producenci mogą dostarczać pełną dokumentację wykazującą
spełnienie wszystkich kryteriów bezpieczeństwa?
Dokumentacja techniczna powinna obejmować następujące elementy, które potwierdzają, że
zabawka spełnia wymagania Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) i przeszła
niezbędne testy.
Postanowienia powiązane
Załącznik IV (a)
Załącznik IV (b)
Art 18
Załącznik IV (c)
Art 4 (2) Art 6 (2) Art 19
Załącznik III i IV (d), Art 15
Załącznik IV (e)
Załącznik IV (f)
Sugerowana treść
Opis projektu i konstrukcji;
Wykaz elementów składowych i materiałów;
Karty charakterystyki
Karty charakterystyki
Procedura oceny zgodności
Deklaracja zgodności WE (DoC)
Adres producenta i magazynu
Dokumenty
przedłożone
jednostce
2
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
Załącznik IV (g) Art 4 (4), Art 19 (2)
Załącznik IV (h)
notyfikowanej
Raporty z testów, zgodność danych z produkcji
seryjnej
Szczegóły badań WE;
Zgodność szczegółów z produkcji seryjnej
Serwis internetowy Komisji Europejskiej udostępnia szablon deklaracji zgodności (DoC) we
wszystkich oficjalnych językach Unii Europejskiej, a Załącznik IV Dyrektywy ws. bezpieczeństwa
zabawek (TSD) zawiera spis wszystkich dokumentów wymaganych w ramach dokumentacji
technicznej, niezbędnych do przeprowadzenia oceny.
8. Czy importera zobowiązanego do dołączenia instrukcji w języku lokalnym należy
traktować jak producenta?
Opatrzenie etykietą opakowania detalicznego nie stanowi modyfikacji produktu i dlatego
importer nie jest traktowany jak producent. Importer zostaje uznany za producenta, jeśli
zmodyfikuje zabawkę w sposób, który wpływa na jej zgodność z wymaganiami, np. zmieni
materiały, kolor, kryterium wieku, itp. lub też, jeśli wprowadzi zabawkę na rynek pod swoją
nazwą lub znakiem handlowym.
9. Do jakiego rodzaju podmiotu gospodarczego należy zaliczyć importera, który
sprzedaje partie produktów dystrybutorowi na Dalekim Wschodzie?
Zgodnie z Dyrektywą ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) pod pojęciem importera kryje się
każda osoba fizyczna lub prawna ustanowiona w obrębie Unii Europejskiej, która wprowadza
zabawkę z krajów trzecich na rynek Unii Europejskiej. Ponieważ działanie to nie dotyczy
wprowadzania na rynek Unii Europejskiej, nie podlega ono prawodawstwu UE.
10. Czy babcię, która kupuje zabawkę za granicą i przywozi ją do Unii Europejskiej,
należy uznać za importera?
Importerem (osobą odpowiedzialną za wprowadzenie na rynek), w rozumieniu Dyrektyw
nowego podejścia oraz według definicji Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD), jest
każda osoba fizyczna lub prawna ustanowiona w obrębie Unii Europejskiej, która wprowadza
zabawkę z krajów trzecich na rynek Unii Europejskiej. Dlatego też babcię można by uznać za
importera wyłącznie, gdyby wprowadzała przywieziony produkt na rynek Unii Europejskiej.
11. Jakie obowiązki mają importerzy zabawek używanych?
Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) nie zawiera zapisów odnoszących się konkretnie
do zabawek używanych. Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) obejmuje zabawki
wprowadzane na rynek od dnia 20 lipca 2011 r. Jeśli używana zabawka została wprowadzona
na rynek Unii Europejskiej przed tym dniem, Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) jej
nie dotyczy. Jeśli jednak zabawka pochodzi spoza Unii Europejskiej i została wprowadzona na
rynek UE po raz pierwszy, wówczas obowiązują postanowienia Dyrektywy ws. bezpieczeństwa
zabawek (TSD). Importerzy zabawek używanych mają takie same zobowiązania, jak importerzy
innych zabawek. Przepisy nie rozróżniają wymagań dla zabawek nowo wyprodukowanych i
używanych — obie kategorie muszą posiadać odpowiednią dokumentację i niezbędne
oznakowanie.
12. Jak można sprawić, aby chińscy uczestnicy łańcucha dostaw spełniali wymagania?
Jakie są obowiązki importera w przypadku braku zgodności?
Zarówno ogólny dokument wyjaśniający wytyczne jak i wytyczne dotyczące dokumentacji
technicznej dostępne są w serwisie Chiński, co powinno pomóc chińskim dostawcom w
3
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
spełnieniu wymagań. Importer, który uważa lub ma powód, aby sądzić, że zabawka
wprowadzona na rynek nie spełnia wymagań właściwych przepisów UE, powinien
bezzwłocznie podjąć działania naprawcze, niezbędne do spełnienia przez zabawkę tych
wymagań, a w razie potrzeby, do jej wycofania lub odwołania z rynku. Ponadto w przypadku,
gdy zabawka stwarza zagrożenie, importer powinien niezwłocznie poinformować o tym fakcie
kompetentne władze kraju członkowskiego, w którym zabawka została wprowadzona do
obrotu. Mają oni obowiązek przedstawienia szczegółowych danych, w szczególności
dotyczących braku zgodności i wszelkich podjętych działań naprawczych. Komisja Europejska i
organizacja Toy Industries of Europe przeprowadziły wiele kampanii edukacyjnych dotyczących
Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek w Chinach, aby pomóc lokalnym podmiotom
gospodarczym w poznaniu i spełnianiu wymagań.
13. Jeśli firma wytwarzająca produkt za zagranicą przestaje prowadzić działalność,
czy wówczas odpowiedzialny jest importer? Co stałoby się w takich przypadku,
jeśli importer zostałby formalnie poproszony o dostarczenie dokumentacji
technicznej, ale nie miałby tych zapisów, ponieważ dostawca przestał istnieć?
Importer ma wiele zobowiązań i dlatego odpowiada on prawnie, jeśli nie jest w stanie spełnić,
między innymi, następujących wymagań.
Importer musi zadbać o to, aby producent dysponował dokumentacją techniczną, którą będzie
na życzenie udostępniał przez dziesięć lat od wprowadzenia ostatniej zabawki na rynek.
Importer może tego dokonać, uzyskując deklarację producenta poświadczającą posiadanie
przez niego tej dokumentacji. Jeśli importer wcześniej odwiedził producenta, fakt ten zostanie
odnotowany i może zostać wykorzystany do udokumentowania tych stosunków organowi
władzy i ewentualnego odrzucenia wszelkiej odpowiedzialności prawnej. Jeśli dokumentacji
technicznej nie można dostarczyć, organ władzy uzna to za formalny brak zgodności, co może
prowadzić do konieczności podjęcia działań naprawczych.
Importer ma obowiązek, na uzasadnione żądanie właściwego organu krajowego, dostarczyć im
wszelkich informacji i dokumentację niezbędną do zademonstrowania zgodności zabawki w
języku łatwo zrozumiałym przez ten organ. Mają oni obowiązek współpracy z tym organem, na
jego żądanie, w zakresie wszelkich działań mających na celu wyeliminowanie zagrożenia
stwarzanego przez zabawki, które zostały przez nich wprowadzone na rynek.
14. Czy firma posiadająca swoją własną markę, ale importująca również produkty z
Chin pod inną marką jest importerem/dystrybutorem tych produktów?
Firma, która importuje zabawkę pod inną marką jest importerem w świetle Dyrektywy ws.
bezpieczeństwa zabawek (TSD). Firma lub osoba, która wytwarza zabawkę jest jej
producentem. Umowa prawna pomoże to wyjaśnić.
15. Czy do obowiązków importera lub dystrybutora należy tłumaczenie instrukcji?
Zgodnie z Dyrektywą ws. bezpieczeństwa zabawek importer powinien dopilnować, aby do
zabawki dołączona był instrukcja i informacje dotyczące bezpieczeństwa w języku lub językach
łatwo zrozumiałych przez konsumentów, zgodnie z ustaleniami w danym państwie
członkowskim. Dlatego też do obowiązków importera lub dystrybutora należy tłumaczenie
instrukcji.
16. Czy od dystrybutora oczekuje się, aby sprawdził, czy sprzedawane produkty
posiadają znak CE lub piktogramy ostrzegawcze?
4
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
Dystrybutor powinien działać z należytą starannością i posiadać podstawową wiedzę na temat
obowiązujących wymagań prawnych. Powinien wiedzieć, na przykład, które produkty muszą
posiadać znak CE, jakie informacje muszą towarzyszyć produktowi, jakie są wymagania
dotyczące języka instrukcji lub innych dołączanych dokumentów i co powoduje, że produkt
traci zgodność. Dystrybutor nie może dostarczać produktów, gdy wie lub, w przypadku których
powinien założyć, na podstawie dostępnych informacji i wiedzy zawodowej, że nie spełniają
wymagań prawnych. Dystrybutor powinien współpracować w podejmowaniu działań mających
na celu zapobieganie lub minimalizację niebezpieczeństwa wprowadzenia na rynek zabawek
niespełniających kryteria zgodności.
17. W jaki sposób dystrybutor powinien sprawić, aby wymagana dokumentacja była
dostępna?
Dystrybutor nie musi dysponować deklaracją zgodności (DoC) ani dokumentacją techniczną,
musi jednak być w stanie, na uzasadnione żądanie właściwego organu, dostarczyć wszystkie
informacje i dokumentację niezbędną do zademonstrowania zgodności zabawki. Dystrybutor
musi również być stanie zidentyfikować producenta, jego autoryzowanego przedstawiciela
(jeśli występuje), importera lub osobę, która dostarczyła mu ten produkt, aby pomóc organom
nadzoru w ich wysiłkach mających na celu otrzymanie deklaracji zgodności (DoC) i niezbędnych
części dokumentacji technicznej.
18. Odnosząc się do obowiązków dystrybutora, a konkretnie Artykułu 7, paragraf 2
Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD), jakie dokumenty uważane są za
„wymagane”?
Wprowadzając zabawkę na rynek, dystrybutor musi dopilnować, aby zabawka została
opatrzona stosownym oznakowaniem zgodności i towarzyszyły jej wymagane dokumenty,
instrukcje i informacje bezpieczeństwa w odpowiednim języku. Termin „wymagane
dokumenty” odnosi się do wszystkich dokumentów, które muszą towarzyszyć samej zabawce.
Zgodnie z Dyrektywą ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) do dokumentów tych należą
informacje bezpieczeństwa, instrukcje i ostrzeżenia. Dystrybutor musi również dopilnować, aby
producent i/lub importer spełniali swoje zobowiązania. Innymi słowy, dystrybutor ma
obowiązek zweryfikować obecność nazwy, nazwy firmowej i adresu, pod którym można
skontaktować się z producentem i/lub importerem na zabawce lub na jej opakowaniu, a
jednocześnie, czy wszystkie elementy ułatwiające identyfikację, takie jak numer partii, numer
seryjny lub inne elementy zostały podane na zabawce.
19. Co ma zrobić dystrybutor, jeśli producent nie poda swojego adresu? Czy
dystrybutor powinien podać swój adres?
Dystrybutor nie ma obowiązku podawania swojego adresu, ma jednak obowiązek sprawdzenia,
czy producent podał swój adres. Jeśli dystrybutor zauważył, że producent nie podał swojego
adresu, powinien poinformować producenta, że wypuścił produkt, który nie spełnia wymagań
Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD).
20. Czy dystrybutorzy mogą poprosić o dostarczenie dokumentacji technicznej?
Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) nie nakłada na producentów obowiązku
dostarczania dokumentacji technicznej żadnemu innemu podmiotowi gospodarczemu. Prawo
zażądania dostarczenia dokumentacji technicznej mają wyłącznie władze kraju członkowskiego.
Na uzasadnione żądanie władz, dystrybutor ma obowiązek przedstawienia tych informacji i
dlatego musi poprosić producenta o dostarczenie tej dokumentacji władzom.
21. Pakiet danych technicznych dotyczy produktu czy partii?
5
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
Pakiet danych technicznych dotyczy produktu, ale jeśli firma dysponuje wewnętrzną kontrolą
produkcji, powinna ona stanowić część dokumentacji technicznej. Na przykład, jeśli firma
poddaje testom każdą partię farby na obecność ołowiu, raporty z tych testów można dołączyć
do dokumentacji technicznej.
22. Czy to prawda, że tylko część dokumentacji jest wymagana, gdy istnieją
wątpliwości co do zgodności zabawki?
Jeśli władze prowadzące nadzór rynku mają wątpliwości dotyczące zgodności zabawki, mogą
zażądać od producenta dostarczenia dokumentacji technicznej lub przetłumaczenia
odpowiednich jej części Władze powinny określić naturę swoich wątpliwości dotyczących
zgodności zabawki, jak również części lub aspekty zabawki, które należy zbadać. Należy zażądać
jedynie tej części technicznej dokumentacji, która jest niezbędna do przeprowadzenia badań,
aby nie stwarzać nieproporcjonalnych obciążeń dla producenta. Żądanie powinno określać
termin odbioru żądanych dokumentów, który powinien wynosić 30 dni. Krótszy termin można
podać wtedy, gdy organ krajowy uzasadni przyczynę takiego przyspieszonego trybu w oparciu o
bezpośrednie poważne zagrożenia. Cel takich działań jest dwojaki: Z jednej strony, zapewnienie
odpowiednich elementów dokumentacji technicznej umożliwia producentowi wyjaśnienie
działań, które podjął, aby uporać się z zagrożeniami towarzyszącymi zabawce, aby spełniała ona
wymagania Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD). Z drugiej strony, badanie tych
dokumentów pomaga władzom nadzorującym rynek w zakończeniu postępowania i oddaleniu
lub potwierdzeniu wątpliwości dotyczących zgodności danej zabawki z wymaganiami.
23. Czy importer/dystrybutor może przetłumaczyć specyfikację techniczną?
Zgodnie z wymaganiami Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) tylko producent
powinien dostarczać tłumaczenie odpowiednich części dokumentacji technicznej na język
danego państwa członkowskiego po uzasadnionym żądaniu wystosowanym ze strony organu
nadzoru danego państwa członkowskiego.
24. W jakich sytuacjach władze proszą o dostarczenie dokumentacji technicznej? Dla
każdego produktu sprzedawanego w Europie? Czy dokumentacja obejmuje
raporty z testów? Ile czasu ma firma na przedstawienie informacji?
Władze mogą poprosić o specyfikację techniczną dla każdego z produktów lub istotnych jego
części. Dokumentacja ta obejmuje raporty z testów. Władze państwa członkowskiego poproszą
o wgląd w dokumentację w przypadku, gdy występują wątpliwości co do zgodności produktu z
wymaganiami. Dokumentację techniczną należy udostępnić w ciągu 30 dni, jeżeli nie zostanie
ustalony krótszy termin w uzasadnionych przypadkach poważnego lub bezpośredniego
zagrożenia. Termin może zostać przedłużony, w przypadku uzasadnionych przyczyn.
25. Kto ma obowiązek posiadania deklaracji zgodności?
Przed wprowadzeniem produktu na rynek, producent musi sporządzić deklarację zgodności
(DoC). W ten sposób producent zaświadcza i przyjmuje odpowiedzialność za zgodność zabawki
z podstawowymi wymaganiami Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD). Producent, jego
autoryzowany przedstawiciel ustanowiony w UE (jeśli istnieje) i importer mają obowiązek
przechowywania deklaracji zgodności (DoC) przez dziesięć lat od wprowadzenia zabawki na
rynek. Dystrybutor, na uzasadnione żądanie, musi być stanie dostarczyć deklarację zgodności
(DoC) właściwemu organowi.
26. Czy deklarację zgodności można wykorzystywać do różnych produktów? Czy
muszą one podlegać tym samym normom lub być sprzedawane w tym samym
czasie?
6
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
Jednej deklaracji zgodności (DoC) nie można wykorzystywać dla dwóch całkowicie różnych
produktów. Zgodnie z wymaganiami Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) deklaracja
zgodności (DoC) wymagana jest dla każdej zabawki wprowadzanej na rynek UE. W Dyrektywie
ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) brak jest zapisów, które zabraniają, aby jeden dokument
deklaracji zgodności odnosił się do więcej niż jednej zabawki (deklaracja łączona). Jednakże
wszystkie zabawki wymienione w deklaracji zgodności (DoC muszą być zgodne z tym samym
zestawem norm i przepisów zharmonizowanych. Niedozwolone jest zamieszczanie list norm
zharmonizowanych lub przepisów, które nie dotyczą produktu, jako obowiązujących. Deklaracja
zgodności (DoC) musi zawierać unikalny identyfikator zabawki, który odnosi się do
identyfikowalności zabawki.
27. Czy istnieje obowiązek podpisywania deklaracji zgodności?
Producent ma obowiązek podpisania deklaracji zgodności (DoC), ponieważ w ten sposób
potwierdza spełnianie przez zabawkę wymagań Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD)
przed wprowadzeniem zabawki na rynek.
28. Czy importer może sporządzać deklarację zgodności?
Obowiązek sporządzania deklaracji zgodności (DoC) ciąży na producencie. Jednak, jeśli
producent, na mocy pisemnego upoważnienia, wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela,
może on sporządzić deklarację zgodności (DoC). Jeśli importer został mianowany
autoryzowanym przedstawicielem producenta, wówczas autoryzowany przedstawiciel, a w tym
przypadku importer, będzie mógł sporządzić deklarację zgodności (DoC).
29. W jakim okresie władze oczekują od dystrybutora dostarczenia deklaracji
zgodności?
Deklarację zgodności (DoC) należy przedłożyć organowi nadzoru rynku bezpośrednio po
otrzymaniu uzasadnionego żądania. Dokumentację techniczną należy udostępnić w ciągu 30
dni, jeżeli nie zostanie ustalony krótszy termin w uzasadnionych przypadkach poważnego lub
bezpośredniego zagrożenia.
30. Co kryje się pod terminem „norma zharmonizowana”?
Normy zharmonizowane to normy europejskie, które zostały przyjęte przez europejskie
organizacje normalizacyjne, przygotowane zgodnie z Ogólnymi wytycznymi uzgodnionymi
pomiędzy Komisją Europejską a europejskimi organizacjami normalizacyjnymi i na podstawie
upoważnienia wydanego przez Komisję po konsultacji z krajami członkowskimi. Odniesienia do
tych norm są publikowane w Oficjalnym Dzienniku Unii Europejskiej. Patrz:
http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/toys/standards/index_en.htm
31. Jeśli normy chemiczne nie są dostępne, co w takiej sytuacji powinien zrobić
producent?
Rozdział dotyczący wykonywania chemicznej oceny bezpieczeństwa w dokumencie z
informacjami o dokumentacji technicznej wyjaśnia, w jaki sposób należy postępować, gdy
normy nie są dostępne lub, gdy nie obejmują konkretnego zagrożenia chemicznego.
32. Informacje dotyczące chromu VI: w jaki sposób możemy przygotować produkty do
spełniania ograniczeń, gdy nie wiemy jak je ocenić?
Sposób oznaczania poziomu migracji chromu VI jest problematyczny. Ostateczna wersja normy
EN71-3 (migracja określonych pierwiastków) zawiera metody oznaczania poziomów
wszystkich substancji oprócz chromu VI w płynnych/kleistych i suchych/kruchych materiałach
zabawek. Jest tak dlatego, że laboratorium, któremu zlecono opracowanie metod nie było w
7
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
stanie poradzić sobie z opracowaniem metody wykrywania chromu VI przy wymaganych
bardzo niskich poziomach zawartości (np. 0,05 ppm w płynnych/kleistych materiałach
zabawek), ponieważ najniższy dostępny limit wykrywalności był na poziomie 2 ppm. W
międzyczasie laboratorium udało się opracować metodę badawczą migracji chromu VI, która
jednak nadal wymaga potwierdzenia.
Limity ze starej Dyrektywy nadal obowiązują aż do momentu wprowadzenia w życie nowych
limitów (20 lipca 2013r.). Istnieje możliwość, że pomiar migracji chromu VI na poziomie
ustalonym w Dyrektywie dla dwóch powyższych kategorii materiałów będzie niewykonalny.
Producenci powinni jednak mimo tego wykonywać oceny bezpieczeństwa, aby ustalić
prawdopodobieństwo obecności chromu VI i powinno to pomóc w określeniu, czy materiał
zabawki spełnia wymagania pod kątem limitów zawartości chromu VI. Łączony pomiar migracji
chromu III i VI również może okazać się pomocny w określeniu, czy materiał zabawki spełnia
wymagania. W ocenie wykorzystywać można również alternatywne metody, takie jak
oznaczanie zawartości całkowitej.
33. Czy odpowiednie testy dla substancji CMR (rakotwórczych, mutagennych,
szkodliwie działających na rozrodczość) lub zapachów będą gotowe do roku
2013?
Jak do tej pory nie opracowano normy CEN. Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD)
wymaga jednak przedstawiania zestawień materiałowych, z wykazem wszystkich materiałów i
substancji chemicznych oraz ich stężenia w materiale zabawki. Dokumenty te sporządza i
przechowuje w pakiecie specyfikacji technicznych producent. Są one wykorzystywane przez
producentów do wykonywania ocen bezpieczeństwa chemicznego i do zapewniania zgodności z
wymaganiami Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) w zakresie oceny obecności
substancji i zapachów CMR. Jeśli producent chce zagwarantować, że materiał zabawki spełnia
wymagania Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD) dla danej substancji (na przykład
DEHP, zabroniony ftalan, który jest substancją CMR), zawsze może zlecić badanie materiałów
przy użyciu metod opracowanych przez laboratoria.
34. Czy substancje z listy substancji wzbudzających szczególnie duże obawy (SVHC)
będą zakazane w nowej Dyrektywie wchodzącej w życie w wyniku wprowadzenia
zakazu stosowania substancji CMR?
Tak, zakaz ten obowiązuje dla tych substancji wzbudzających szczególnie duże obawy (SVHC),
które są substancjami CMR, jeśli nie stanowią one części, do których nie ma dostępu, i, jeśli
występują w stężeniach równych lub mniejszych niż stężenia ustalone w Przepisach
dotyczących pakowania, etykietowania i klasyfikacji (WE) nr 1272/2008 (CLP) lub w
przypadku decyzji UE dopuszczającej ich obecność (na przykład, Załącznik II, część III, punkt 4
w substancjach CMR).
35. W jaki sposób można sprawić, że zabawka jest zgłaszana w systemie RAPEX tylko
wtedy, jeśli stwarza poważne zagrożenie?
RAPEX jest systemem alarmowym UE stworzonym w celu szybkiej wymiany informacji
pomiędzy krajami członkowskimi a Komisją na temat działań podejmowanych w celu zakazu,
ograniczenia sprzedaży lub użytkowania produktów stwarzających poważne zagrożenie dla
zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów. System działa zgodnie ze szczegółowymi procedurami
określonymi w załączniku do Dyrektywy ws. ogólnego bezpieczeństwa produktów 2001/95
(GPSD). Bezpośrednio po wykryciu poważnego i bezpośredniego zagrożenia organ krajowy
musi, o ile jest to możliwe i właściwe, skonsultować się z producentem lub dystrybutorem
danego produktu. Władze powinny próbować uzyskać maksymalną ilość informacji dotyczących
8
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
produktów i natury zagrożenia, bez ograniczania potrzeby szybkości. Kraj członkowski
powinien poinformować Komisję, gdy podejmie lub zdecyduje się podjąć działania awaryjne
mające na celu zapobieżenie, ograniczenie lub nałożenie warunków specjalnych na sprzedaż lub
użytkowanie produktów konsumpcyjnych stwarzających poważne lub bezpośrednie zagrożenie.
Dodatkowym warunkiem uruchomienia systemu RAPEX jest to, że skutki zagrożenia mogą
wyjść poza terytorium danego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie nie muszą, jak
jest w przypadku procedury z klauzuli ochronnej zgodnie z Dyrektywami nowego podejścia,
uzasadniać działań podejmowanych na poziomie krajowym. Komisja weryfikuje fakt, czy
informacje spełniają postanowienia ogólnego bezpieczeństwa produktów (GPSD) i przekazuje je
do innych państw członkowskich.
36. Kto jest odpowiedzialny za nadzór rynku?
Za prowadzenie nadzoru rynku odpowiedzialne są władze krajowe. Celem tego jest w
szczególności zagwarantowanie bezstronności działań z zakresu nadzoru rynku. Każde z
państw członkowskich decyduje o infrastrukturze nadzoru rynku. Na przykład, brak jest
ograniczeń dotyczących alokacji odpowiedzialności pomiędzy władzami pod względem
funkcjonalnym lub geograficznym, o ile nadzór jest wydajny i obejmuje całość terytorium.
37. Co dzieje się z podrabianymi zabawkami, które są konfiskowane?
Zgodnie z Artykułem 8 postanowienia dotyczącego ogólnego bezpieczeństwa produktów
(GPSD) władze nadzoru rynku mogą nakazywać, koordynować lub organizować wycofywanie
lub niszczenie produktów niebezpiecznych. Jednak działania podejmowane przez władze
nadzoru rynku muszą być proporcjonalne w stosunku do stopnia zagrożenia i uwzględniać
zasadę podejmowania środków ostrożności. Przepis 765/2008 przewiduje tylko wycofanie
produktów stwarzających „poważne zagrożenie” (Artykuł 20) i umożliwia władzom niszczenie
takich produktów.
38. Wybierając zabawki do badania ze sklepu, jak można ustalić, czy wprowadzono je
na rynek przed, czy po wejściu w życiu Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek
(TSD)?
Określenie tego bezpośrednio na podstawie zabawek z półki jest niemal niemożliwe. Pozyskanie
takich informacji wymaga kontaktu z producentem lub importerem.
39. Gdzie można uzyskać informacje na temat laboratoriów wykonujących badania
typu WE?
Lista wszystkich jednostek notyfikowanych do oceny zgodności z wymaganiami Dyrektywy ws.
bezpieczeństwa zabawek (TSD) dostępna jest w serwisie internetowym Komisji Europejskiej.
http://ec.europa.eu/enterprise/newapproach/nando/index.cfm?fuseaction=directive.notifiedb
ody&dir_id=140521
40. Czy etykiety ostrzegawcze powinny być zamieszczane w języku kraju?
Obowiązkiem producentów jest zaopatrzenie zabawki w ostrzeżenia, instrukcje i informacje
dotyczące bezpieczeństwa w języku lub językach łatwo zrozumiałym dla konsumentów, jak
ustalono w danym państwie członkowskim (prawo krajowe określa języki wymagane w danym
państwie członkowskim).
41. Jakie kroki podjęto w celu zharmonizowania wymagań obowiązujących w UE i
USA?
Nowe przepisy dotyczące bezpieczeństwa zabawek wprowadzono ostatnio zarówno w Unii
Europejskiej, jak i w Stanach Zjednoczonych. Te dwa nowe zbiory przepisów wymagały
9
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej
aktualizacji odpowiednich norm. Normy UE bazują głównie na Dyrektywie ws. bezpieczeństwa
zabawek (TSD), natomiast normy USA wymagały zatwierdzenia przez Komisję ds.
Bezpieczeństwa Produktów Konsumpcyjnych (CPSC). Jednak Komisja Europejska, Komisja ds.
Bezpieczeństwa Produktów Konsumpcyjnych (CPSC) oraz odpowiednie jednostki
normalizacyjne wspólnie omawiają kwestię współpracy.
42. Czy istnieje oficjalny serwis internetowy, w którym dostępne są aktualne
informacje dotyczące zmian w przepisach?
W serwisie internetowym Komisji Europejskiej dostępne są wszystkie przepisy, jak również
odpowiednia dokumentacja i linki do norm referencyjnych, itp. Patrz:
http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/toys/index_en.htm
43. Czy instrukcje dotyczące użytkowania powinny być widoczne i zamieszczone na
opakowaniu?
Nie, nie stanowi to wymogu Dyrektywy ws. bezpieczeństwa zabawek (TSD).
44. Czy istnieją przepisy dotyczące informacji ostrzegawczych zamieszczanych na
torebkach plastikowych w zabawkach?
Brak jest specjalnych zasad UE dotyczących ostrzeżeń zamieszczanych na torebkach
plastikowych w zabawkach. Powszechna jest jednak ogólna zgoda co do dobrowolnego
umieszczania takiego ostrzeżenia, jak „aby zapobiec ryzyku uduszenia, nie udostępniać
niemowlętom i dzieciom”. Zamieszczanie tego ostrzeżenia nie jest obowiązkowe i jego
sformułowanie może się różnić, jeśli jest ono zamieszczane.
45. Jaki jest minimalny wiek dla użytkowania zabawki wyposażonej w baterie, do
których można uzyskać dostęp?
Dostęp do baterii nie jest dopuszczony w zabawkach przeznaczonych dla dzieci w wieku do lat
trzech na warunkach określonych w normie EN 62115 (Zabawki elektryczne —
Bezpieczeństwo). Ponadto dostęp do baterii guzikowych i baterii o oznaczeniu R1 nie powinien
być możliwy we wszystkich zabawkach, jeśli spełniają warunki określone w tej normie.
Skróty:
CE: Zgodność europejska
CEN: Europejski Komitet Normalizacyjny
CMR: substancje rakotwórcze, mutagenne lub szkodliwe dla rozrodczości
CPSC: Komisja ds. Bezpieczeństwa Produktów Konsumpcyjnych
DoC: Deklaracja zgodności
UE: Unia Europejska
GPSD: Dyrektywa ws. Ogólnego Bezpieczeństwa Produktów
SVHC: substancje wzbudzające szczególnie duże obawy
TSD: Dyrektywa ws. bezpieczeństwa zabawek
Więcej informacji dostępnych jest tutaj:
Komisja Europejska: http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/toys/index_en.htm
Organizacja Toy Industries of Europe: http://www.tietoy.org/
10
Sfinansowano ze środków Komisji Europejskiej