Nr 2 131 WYBRANE OWOCE MORZA JAKO SK£ADNIKI DIETY O
Transkrypt
Nr 2 131 WYBRANE OWOCE MORZA JAKO SK£ADNIKI DIETY O
Nr 2 Owoce morza jako sk³adniki diety PZH 2005, 56 NR 2, 131137 ROCZN. 131 IZABELA ZDROJEWSKA, ANNA LEBIEDZIÑSKA, PIOTR SZEFER WYBRANE OWOCE MORZA JAKO SK£ADNIKI DIETY O WYSOKIEJ WARTOCI OD¯YWCZEJ SELECTED SEAFOODS AS THE COMPONENTS OF DIET OF HIGH NUTRITIONAL VALUE Katedra i Zak³ad Bromatologii Akademii Medycznej 80-416 Gdañsk, Al. Gen. Hallera 107 Kierownik: prof. dr hab. P. Szefer Okrelono wartoæ od¿ywcz¹ oraz wartoæ energetyczn¹ wybranych skorupiaków morskich (krewetek oraz krabów i homara) dostêpnych na polskim rynku ¿ywnociowym. Stwierdzono, ¿e charakteryzuj¹ siê one wysok¹ wartoci¹ od¿ywcz¹ oraz dostarczaj¹ du¿o bia³ka wraz z niewielka iloci¹ energii. S³owa kluczowe: wartoæ od¿ywcza, dieta, skorupiaki, bia³ko, t³uszcz, witamina B 6, niacyna Key words: nutritional value, diet, seafood, protein, fat, vitamin B6, niacin WSTÊP Mieszkañcy krajów rozwijaj¹cych siê i rozwiniêtych, staraj¹c siê unikaæ chorób cywilizacyjnych, coraz czêciej wprowadzaj¹ do swojej diety, jako ród³o sk³adników od¿ywczych i mineralnych, ¿ywnoæ pochodzenia morskiego [5, 15]. Mimo wielu badañ udawadniaj¹cych, ¿e ryby i owoce morza s¹ doskona³ym substytutem miêsa wieprzowego i wo³owego, a pod wzglêdem wartoci od¿ywczej i stopnia przyswajalnoci znacznie je przewy¿szaj¹, w kuchni przeciêtnego Polaka bogactwa morza pojawiaj¹ siê raczej gocinnie. Dzisiaj ju¿ wiemy, ¿e w krajach, w których zwyczajowym sposobem od¿ywiania jest dieta ródziemnomorska, mieszkañcy rzadko zapadaj¹ na choroby uk³adu kr¹¿enia, cukrzycê, nadcinienie têtnicze, a tak¿e d³u¿ej ciesz¹ siê ¿yciem [13, 15, 21]. Dietê ródziemnomorsk¹, ze wzglêdu na bogactwo sk³adników zawieraj¹cych du¿o antyoksydantów zaleca siê równie¿ w zapobieganiu nowotworom [6, 9, 14, 22]. Stosowanie tej diety w naszych warunkach mo¿e polegaæ na w³¹czaniu do niej owoców morza, które s¹ ju¿ od d³u¿szego czasu w zasiêgu naszej rêki i to zarówno w postaci wie¿ej, jak i mro¿onych, przetworzonych lub gotowych do spo¿ycia produktów, dziêki importowi z innych krajów. MATERIA£ I METODY Materia³ badawczy stanowi³y nastêpuj¹ce owoce morza: krewetki (wie¿e, mro¿one, gotowane, koktajlowe, grenlandzkie, Black Tiger, zimnowodne, g³êbokowodne), kraby, homar oraz mieszanka owoców morza, ry¿u i warzyw Paella ³¹cznie 11 produktów. W badanych próbkach oznaczo- 132 I. Zdrojewska, A. Lebiedziñska, P. Szefer Nr 2 no zawartoæ bia³ka metod¹ Kjeldahla, t³uszczu metod¹ ekstrakcyjno-wagow¹ przy u¿yciu chloroformu. Popió³ oznaczono metod¹ mineralizacji na sucho, a zawartoæ wody przez suszenie próbek w temperaturze 105°C [16]. Zawartoæ witamin grupy B oznaczono metodami mikrobiologicznymi; niacynê wg Snella i Wrighta (Lactobacillus arabinosus) za witaminê B6 wg Atkina i wspó³pr. (Saccharomyces carlsbergensis) [16, 24]. Aby sprawdziæ wiarygodnoæ uzyskanych wyników przeprowadzono kontrolê odzysku metod¹ dodawania wzorca. Wzbogacenie badanego materia³u oznaczan¹ witamin¹, w zakresie krzywej wzorcowej, pozwoli³o okreliæ odzysk, który kszta³towa³ siê w przypadku pirydoksyny od 99,8 do 112,5%, a w przypadku niacyny od 81,5 do 100,7%. OMÓWIENIE WYNIKÓW Badaniami objêto skorupiaki morskie i ich przetwory. W tabeli I zestawiono wyniki oznaczeñ zawartoci sk³adników od¿ywczych (bia³ko, t³uszcz, woda, popió³) oraz wartoci energetycznej dla 11 zbadanych produktów. Z uzyskanych danych wynika, i¿ zawartoæ bia³ka w badanych produktach by³a zró¿nicowana i waha³a siê od 3,7% w homarze do 17,3% w potrawce i krewetce zimnowodnej. Owoce morza s¹ sk³adnikami diety dostarczaj¹cymi przede wszystkim bia³ka charakteryzuj¹cego siê wysok¹ strawnoci¹ oraz bardzo korzystnym sk³adem aminokwasowym [8]. Wród wolnych aminokwasów, przewa¿aj¹cych w miêniach skorupiaków s¹ na ogó³ glicyna, tauryna, prolina i alanina [19]. Zawartoæ t³uszczu w analizowanych skorupiakach by³a niska, porównywalna do zawartoci lipidów w rybach chudych i wynosi³a od 0,29 g w 100 g krewetki g³êbokowodnej do 5,73 g w 100 g homara w potrawce. Rola t³uszczu rybnego oraz zawartych w nim kwasów wielonienasyconych, w tym n-3 i n-6, w utrzymaniu zdrowia, by³a tematem wielu prac naukowych w ostatnich latach [2, 3, 4, 9, 10, 18]. Badania te dowiod³y, ¿e t³uszcz rybny zmniejsza krzepliwoæ krwi, co wi¹¿e siê z jego dzia³aniem przeciwmia¿d¿ycowym. Obni¿a tak¿e poziom triglicerydów w osoczu i cholesterolu, zmniejsza kurczliwoæ naczyñ krwiononych [21]. Dlatego te¿, dieta typu ródziemnomorskiego mo¿e byæ czynnikiem wspomagaj¹cym terapiê pacjentów po przeszczepach [20], poniewa¿ zapobiega rozwojowi zmian mia¿d¿ycowych w naczyniach, które s¹ g³ównym czynnikiem ograniczaj¹cym d³ugoæ ¿ycia. Badania przeprowadzone na pacjentach, po przeszczepie nerek i serca, zakoñczy³y siê sukcesem, gdy¿ odnotowano istotn¹ poprawê profilu lipidowego osocza. Zmiany te zwi¹zane by³y z obni¿eniem poziomu cholesterolu ca³kowitego, triacylogliceroli, cholesterolu LDL oraz stosunku cholesterolu LDL/HDL, przy sta³ym stê¿eniu HDL [20]. Na podstawie uzyskanych wyników dotycz¹cych zawartoci bia³ka, t³uszczu, popio³u i wody obliczono zawartoæ wêglowodanów w badanych produktach. Poziomy stê¿eñ wêglowodanów w przetworzonych owocach morza kszta³towa³y siê w zakresie wartoci od 2,12 do 19,6 g/100 g. Wynika z tego, ¿e ryby i owoce morza nie stanowi¹ produktów, które mog¹ byæ istotnym ród³em wêglowodanów (tabela I). Wed³ug Karakoltsidisa i in. [7], zawartoæ poszczególnych sk³adników od¿ywczych w danych gatunkach ryb i owoców morza ulega zmianie w zale¿noci od pory roku. Potwierdzaj¹ to równie¿ inne badania [1, 11], gdzie autorzy zaobserwowali zmiany sezonowe zawartoci t³uszczów, witamin, czy tkanki miêsnej w owocach morza i rybach. Informacje te pozwalaj¹ s¹dziæ, ¿e w³aciwoci sensoryczne i od¿ywcze danego gatunku morskiego, Owoce morza jako sk³adniki diety 133 ü DQ] F WRU W\H D JU : HQ H \ UN X& ' 1 ' 1 ' 1 ' 1 ' 1 ' 1 á yL SR 3 ü RQ WR JOL : ] F] VX á7 R Ná LD% X U]H FQ DS Z D Z RU XV D DQU ER D NW H Z HU . P HQ RJ R ] ÚH LJ7 N FD O% Ä DN WH Z HU . D QD Z RW RJ D Z RU XV DQ GR Z RQ DQD Z P ]L WRR DN J WH D Q Z HU DUE .R D QG R Z RN RE áJ D NW H Z HU . X WN XG RU SM D] GR 5 D Z RU VX DN WH Z HU . D áD F X] UH FQ DS Z D N] GQ DO QH UJ D NW H Z HU . D áD F D Z RU XV D Z ROM DW NR N DN WH Z HU . D QD Z WRR J DQ DU ER L N] VX OD S DE UDN ] L P ULX 6 H QD Z RU HL QD S DE DU N ]R V L 0 H F Z DUW RS Z U D P R + ND zawartoæ poni¿ej granicy wykrywalnoci metody Ta b e l a I Zawartoæ bia³ka, t³uszczu, wilgotnoci, popio³u, wêglowodanów w g 100 g-1 (z uwzglêdnieniem redniej zawartoci, odchylenia standardowego ± SD i zakresu stê¿eñ) w badanych skorupiakach oraz ich wartoæ energetyczna w kcal 100 g-1 The concentration of protein, fat, moisture, ash, carbohydrates in g 100 g-1 (mean ± SD and range) in the analyzed shellfish and energy value in kcal 100 g-1 Nr 2 Z E\ yND U LS ] XU DN R QD NV ]V L HL Z yN P DO D]F HD L 3 P I. Zdrojewska, A. Lebiedziñska, P. Szefer 134 Nr 2 mo¿na wykorzystaæ w znacznie wiêkszym stopniu, gdy zsynchronizuje siê czas po³owu z faz¹ cyklu rozrodczego ryb i owoców morza [7, 11]. Istotny wp³yw na iloæ lipidów oraz obecnoæ w nich okrelonych kwasów t³uszczowych, ma równie¿ fakt czy zwierzê pochodzi ze rodowiska naturalnego czy z hodowli [1, 12, 17]. Odsetek kwasów n-3 w lipidach ryb i owoców morza z hodowli jest czêsto niski, poniewa¿ pokarm podawany zwierzêtom jest bogaty w kwasy t³uszczowe nasycone (SFA) i z jednym wi¹zaniem wielokrotnym (MUFA), a ubogi w wielonienasycone z rodziny n-3 (n-3 PUFA) [1]. Taki sposób karmienia zwierz¹t doprowadza niestety do obni¿enia jakoci olejów rybnych, uwa¿anych przecie¿ za doskona³e ród³o NNKT. Wartoæ energetyczna wynosi³a dla krewetek rednio 58,8 kcal/100 g, natomiast dla pozosta³ych skorupiaków przetworzonych 113 kcal/100 g. Z danych podanych w tabeli II wynika, ¿e zawartoæ witaminy B 6 w analizowanych skorupiakach kszta³towa³a od 0,018 mg w homarze w potrawce do 0,08 mg w 100 g paelli. Sporód analizowanych krewetek najbogatsze w pirydoksynê okaza³y siê krewetka surowa w pancerzu (0,064 mg/100 g), krewetka zimnowodna, obrana, gotowana (0,062 mg/100 Ta b e l a I I Zawartoæ witamin grupy B w mg 100 g-1 (z uwzglêdnieniem redniej zawartoci, odchylenia standardowego ± SD i zakresu stê¿eñ) w badanych skorupiakach The concentration of vitamins B in mg 100 g-1 (mean ± SD and range) in analyzed shellfish 5RG]DMSURGXNWX .UHZHWNDVXURZDZSDQFHU]XFDáD .UHZHWNDJUHQODQG]NDZSDQFHU]X .UHZHWNDREUDQDVXURZD]RJRQHP .UHZHWNDÄ%ODFN7LJHU´VXURZDFDáD .UHZHWNDNRNWDMORZDVXURZD JRWRZDQD .UHZHWND]LPQRZRGQDREUDQD JRWRZDQD .UHZHWNDJá ERNRZRGQDREUDQD JRWRZDQD 6XULPL]NUDEDSDOXV]NL 0L VR]NUDEDSDQLHURZDQH +RPDUZSRWUDZFH 3DHOODPLHV]DQND]U\EPL F]DNyZ LVNRUXSLDNyZ :LWDPLQD% ± ± ± ± ± ± ± ± ± ± ± 1LDF\QD ± ± ± ± ± ± ± ± ± ± ± Nr 2 Owoce morza jako sk³adniki diety 135 g) oraz krewetka Black Tiger surowa, ca³a (0,06 mg/100 g). Jeli chodzi o niacynê to najni¿sz¹ zawartoæ tej witaminy odnotowano w surimi z kraba 0,06 mg/100 g, natomiast najwy¿sz¹ w krewetce grenlandzkiej 1,41 mg/100 g. Uzyskane dane wskazuj¹, ¿e zawartoæ poszczególnych sk³adników od¿ywczych (bia³ka, t³uszczu i witamin) w analizowanych skorupiakach jest ni¿sza w porównaniu z badanymi wczeniej miêczakami [8]. Skorupiaki dostêpne na naszym rynku s¹ mro¿one surowe, mro¿one gotowane oraz konserwowane. Zawartoæ witamin w produktach mro¿onych ulega obni¿eniu wraz z czasem przechowywania, jest te¿ zale¿na od temperatury przechowywania. Vedrina-Dragojeviæ i ebeèiæ [23] ocenili wp³yw procesu mro¿enia na zawartoæ witaminy B6 w produktach spo¿ywczych, w tym równie¿ w rybach. Autorzy wykazali, i¿ straty pirydoksyny powsta³e podczas mro¿enia wynosz¹ nawet do 56 %. Przeprowadzono ocenê przydatnoci badanych skorupiaków w realizacji dziennego zapotrzebowania na badane sk³adniki od¿ywcze (bia³ko, t³uszcz, wêglowodany, witaminy i wartoæ energetyczn¹). Oszacowano stopieñ realizacji dziennego zapotrzebowania przyjmuj¹c jako wartoci referencyjne normy zaproponowane przez Ziemlañskiego [25] dla kobiet w wieku od 21 do 64 lat wykonuj¹cych pracê lekk¹. Badane skorupiaki charakteryzuj¹ siê wysokim stopniem realizacji dziennego zapotrzebowania na bia³ko, szczególnie krewetki od 10,7 do 24,7%. Realizacja zapotrzebowania na t³uszcz jest niewielka i wynosi odpowiednio od 0,38-1,64% dla krewetek do 7,60-8,14% dla homara w potrawce. Krewetki w najwy¿szym stopniu pokrywa³y dzienne zapotrzebowanie na pirydoksynê, ok. 3%, natomiast w przypadku niacyny realizacja jest najwy¿sza dla krewetki grenlandzkiej i krewetki Black Tiger, wynosi odpowiednio 6 i 5,1%. Z tradycji kuchni ródziemnomorskiej warto zatem przenieæ do naszego menu smakowite, zdrowe dania z ryb i owoców morza, które oprócz tego, ¿e s¹ ród³em ³atwo przyswajalnych sk³adników od¿ywczych i mineralnych, mog³yby wprowadziæ do naszej diety pewnego rodzaju urozmaicenie. WNIOSKI 1. Badane skorupiaki i ich przetwory dostêpne na polskim rynku ¿ywnociowym charakteryzuj¹ siê wysok¹ wartoci¹ od¿ywcz¹, dostarczaj¹ du¿o bia³ka wraz z niewielk¹ iloci¹ energii krewetki zawiera³y rednio 14,2% bia³ka przy redniej zawartoci t³uszczu 0,57%. 2. Z uzyskanych danych wynika, ¿e skorupiaki stanowi¹ dobre ród³o bia³ka, witaminy B6 oraz niacyny mimo i¿ zawartoæ poszczególnych sk³adników od¿ywczych jest mniejsza ni¿ w przypadku miêczaków. I. Zdrojewska, A. Lebiedziñska, P. S z e f e r SELECTED SEAFOODS AS THE COMPONENTS OF DIET OF HIGH NUTRITIONAL VALUE Summary Shellfish products available on the Polish market were analyzed for the content of protein, fat, carbohydrates, water, ash, energy value and vitamins B. Nutrition value of the analyzed products was determined by analytical methods applying in food chemistry. Concentrations of niacin and 136 I. Zdrojewska, A. Lebiedziñska, P. Szefer Nr 2 vitamin B6 were determined by microbiological methods.The concentration of the selected shellfishes in 100 g of the analyzed products and percentage of realization on recommended level of nutritive components by analyzed products for adults were determined. PIMIENNICTWO 1. Alasalvar C., Taylor K., Zubcov E., Shahidi F., Alexis M.: Differentiation of cultured and wild sea bass (Dicentrarchus labrax): total lipid content, fatty acid and trace mineral composition. Food Chem. 2002, 79; 145-150. 2. Albert C. M., Campos H., Stampfer M. J., Ridker P. M., Manson J. E., Willet W. C., Ma J.: Blood levels of long-chain n-3 fatty acids and the risk of sudden death. N. Engl. J. Med. 2002, 346 (15); 1113-1118. 3. Bartkowiak R., Wo¿akowska-Kap³on B., Janion M.: Znaczenie omega-3 wielonienasyconych kwasów t³uszczowych w zapobieganiu chorobom serca i naczyñ dotychczasowy stan wiedzy. Pol. Prz. Kard. 2002, 4 (4); 385-387. 4. Biernat J.: ¯ywienie, ¿ywnoæ a zdrowie. Wyd. Astrum, Wroc³aw, 2001. 5. Burger J., Fleischer J., Gochfeld M.: Fish, shellfish, and meat meals of public in Singapore. Environ. Res. 2003, 92; 254-261. 6. Cummings J. H., Bingham S. A.: Diet and prevention of cancer. Br. Med. J. 1998, 317; 16361640. 7. Karakoltidis P., Zotos A., Constantides S. M.: Composition of the commercially important Mediterranean finfish, crustaceans and mollusks. J. Food Compos. Anal. 1995, 8; 258-273. 8. Lebiedziñska A., Zdrojewska I., Szefer P.: Ocena wartoci od¿ywczej wybranych miêczaków. Roczn. PZH 2004, 55 (4), 165-169. 9. de Lorgeril M., Salen P.: Modified Cretan Mediterranean diet in the prevention of coronary heart disease and cancer. World Rev. Nutr. Diet 2000, 87; 1-23. 10. Marchioli R., Valagussa F., Del Pinto M.: Mediterranean dietary habits and risk of death after myocardial infractin. Circulation 2000, 102 (Suppl II); 379. 11. Orban E., Di Lena G., Nevigato T., Casini I., Marzetti A., Caproni R.: Seasonal changes in meat content, condition index and chemical composition of mussels (Mytilus galloprovincinalis) cultured in two different Italian sites. Food Chem. 2002, 77; 57-65. 12. Renon P., Malandra R., Biondi P. A., Ronchi S.: Wild and aqua cultured sea breams: studies on total lipids, cholesterol and fatty acids. Ing. Alimentaria Cons. Animal 1994, 10; 21-28. 13. Robertson R. M., Smaha L.: Can a Mediterranean style diet reduce heart disease. Circulation 2001, 103; 1821-1822. 14. Rose D. P.: Dietary fatty acids and cancer. Am. J. Nutr. 1997, 66 (Suppl); 998-1003. 15. Rosenberg I. H.: Perspective: fish-food to calm the heart. N. Engl. J. Med. 2002, 346 (15); 11021103. 16. Rutkowska U.: Wybrane metody badania sk³adu i wartoci od¿ywczej ¿ywnoci. PZWL, Warszawa 1981. 17. Serot T., Gandemer G., Demaimay M.: Lipid and fatty acid compositions of muscle from farmed and wild turbot. Aquac. Int. 1998, 6; 331-334. 18. Sidhu K. S.: Health benefis and potential risks related to consumption of fish or fish oil. Regul. Toxicol. Pharmacol. 2003, 38; 336-344. 19. Sikorski Z. E.: Morskie surowce ¿ywnociowe. Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa 1992 20. Stachowska E., Chlubek D.: Dieta typu ródziemnomorskiego jako czynnik wspomagaj¹cy terapiê pacjentów po przeszczepach. Czyn. Ryz. 2002, 1; 54-57. 21. Szostak W. B., Cichocka A., Cybulska B.: Zdrowa dieta ródziemnomorska. Agencja Wyd. COMES, Warszawa 2003. Nr 2 Owoce morza jako sk³adniki diety 137 22. Trichopoulos A., Lagiou P., Kuper H., Trichopoulos D.: Cancer and Mediterranean diet traditions. Cancer Epidemiol. Biomarkers Prev. 2000, 9; 869-873 23. Vedrina Dragojeviæ J., ebeèiæ B.: Efect of frozen storage on the degree of vitamin B6 degradation in different foods. Z. Lebensm. Unters. Forsch. 1994, 198; 44-46. 24. Woniak W. i wspó³pr.: Mikrobiologiczne metody badania leków i materia³ów biologicznych. PZWL, Warszawa 1973 25. Ziemlañski .: Normy ¿ywienia cz³owieka. Fizjologiczne podstawy. PZWL, Warszawa 2001. Otrzymano: 2004.09.21