Natura 2000 - Natura 2000

NATURA 2000 - STANDARDOWY FORMULARZ DANYCH
dla specjalnych obszarów ochrony (OSO),
proponowanych obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty (pOZW),
obszarów mających znaczenie dla Wspólnoty (OZW) oraz
specjalnych obszarów ochrony (SOO)
OBSZAR
PLH200006
NAZWA
OBSZARU
Ostoja Knyszyńska
ZAWARTOŚĆ
1. IDENTYFIKACJA OBSZARU
2. POŁOŻENIE OBSZARU
3. INFORMACJE PRZYRODNICZE
4. OPIS OBSZARU
5. STATUS OCHRONY OBSZARU
6. POWIĄZANIA OBSZARU
7. MAPA OBSZARU
1. IDENTYFIKACJA OBSZARU
1.1. Typ
1.2. Kod obszaru
B
PLH200006
Powrót
1.3. Nazwa obszaru
Ostoja Knyszyńska
1.4. Data opracowania
1.5. Data aktualizacji
2001-03
2013-10
1.6. Instytucja lub osoba przygotowująca wniosek:
Nazwisko/Organizacja:
Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska
Adres:
Polska Wawelska 52/54
Adres e-mail:
[email protected]
Warszawa
Data zaproponowania obszaru jako OZW:
2007-08
Data zatwierdzenia obszaru jako OZW(*):
2009-03
Data objęcia obszaru ochroną SOO:
Brak danych
00-922
Krajowe odniesienie prawne dla formy ochrony SOO:
Nie wydano rozporządzenia
2. POŁOŻENIE OBSZARU
Powrót
2.1. Położenie centralnego punktu [wartości dziesiętne stopni]:
Długość geograficzna
Szerokość geograficzna
23.2383
53.3098
2.2. Powierzchnia [ha]:
2.3. Obszar morski [%]
136084.43
0.0
2.5. Kod i nazwa regionu administracyjnego
Kod poziomu NUTS 2
Nazwa regionu
PL34
Podlaskie
2.6. Region biogeograficzny
Kontynentalny (100.0 %)
3. INFORMACJE PRZYRODNICZE
3.1. Typy siedlisk przyrodniczych występujących na terenie obszaru i ocena znaczenia obszaru dla
tych siedlisk:
Typy siedlisk wymienione w załączniku I
Kod
PF
NP
Pokrycie [ha]
Powrót
Ocena obszaru
Jaskinie Jakość
A|B|C|D
[liczba] danych
A|B|C
Reprezentatywność
Powierzchnia
względna
Stan
zachowania
Ocena ogólna
6410
558.0
M
B
C
B
C
6430
68.0
M
A
C
A
C
6510
12397.0
M
A
B
B
C
7110
41.0
M
A
C
A
A
7120
191.0
M
B
B
B
B
7140
218.0
M
A
C
A
A
7150
14.0
M
A
C
A
B
7230
82.0
M
B
C
B
B
9170
13227.0
M
A
B
A
A
91D0
4940.0
M
A
B
A
A
91E0
1769.0
M
A
C
B
A
91F0
1592.0
M
B
B
B
B
PF: dla typów siedlisk, do których mogą odnosić się zarówno formy priorytetowe, jak i niepriorytetowe
(6210, 7130, 9430) należy wpisać „x" w kolumnie PF celem wskazania formy priorytetowej.
NP: jeśli dany typ siedliska nie istnieje już na danym terenie, należy wpisać „x" (opcjonalnie).
Pokrycie: można wpisywać z dokładnością do wartości dziesiętnych.
Jaskinie: w przypadku siedlisk typu 8310 i 8330 (jaskinie) należy podać liczbę jaskiń, jeśli nie są dostępne
szacunkowe dane na temat powierzchni.
Jakość danych: G = „wysoka" (np. na podstawie badań); M = „przeciętna" (np. na podstawie częściowych
danych i ekstrapolacji); P = „niska" (np. zgrubne dane szacunkowe).
3.2. Gatunki objęte art. 4 dyrektywy 2009I147IWE i gatunki wymienione w załączniku II do dyrektywy
92I43IEWG oraz ocena znaczenia obszaru dla tych gatunków
Gatunki
Grupa Kod
Populacja na obszarze
Nazwa
naukowa
Adenophora
P
4068
B
A223
P
1939
B
A229 Alcedo atthis
lilifolia
Aegolius
funereus
Agrimonia
pilosa
Anthus
S NP Typ Wielkość
Min
Maks
p
1
10
r
1
60
D
M
A
M
D
F
1130 Aspius aspius
p
M
1308
p
M
2647 Bison bonasus
A
1188
B
A104
B
M
B
A224
M
1337 Castor fiber
B
A197
B
Bonasa
M
C
r
bombina
D
r
A222 Asio flammeus
Bombina
M
D
B
barbastellus
p
Populacja
M
A089
Barbastella
C|R|V|P
V
B
pomarina
Jakość
A|B|C|D
danych
r
A255
Aquila
Jednostka Kategoria
p
B
campestris
Ocena obszaru
r
p
1
20
2
p
M
D
P
M
D
P
M
C
B
C
C
M
B
B
A
B
M
D
B
C
B
A
C
B
50
i
p
P
A215 Bubo bubo
r
2
4
p
M
D
1352 Canis lupus
p
40
45
i
M
B
r
C
M
D
p
P
M
C
r
P
M
D
A031 Ciconia ciconia
r
R
M
D
B
A030 Ciconia nigra
r
1
15
p
M
D
B
A080
r
1
1
p
M
D
B
A081
B
A082 Circus cyaneus
niger
Circaetus
gallicus
Circus
aeruginosus
A
D
D
Chlidonias
C
M
M
europaeus
A
p
1001 10000 p
Caprimulgus
Stan
Izolacja Ogólnie
zachowania
50
r
bonasia
A|B|C
r
V
M
D
r
V
M
D
B
A084 Circus
r
V
M
D
p
R
M
B
r
V
M
D
r
R
M
D
p
P
M
C
p
P
M
D
M
D
M
D
M
C
pygargus
Colias
I
4030
B
A231
B
A122 Crex crex
I
1086
P
1902
B
A239
B
A238
P
1393
B
A236
B
A379
B
A321
B
A320 Ficedula parva
B
A154
B
A217
B
A127 Grus grus
B
A075
B
A092
B
A338 Lanius collurio
r
P
1903 Liparis loeselii
p
B
A246 Lullula arborea
M
myrmidone
Coracias
garrulus
Cucujus
cinnaberinus
Cypripedium
calceolus
Dendrocopos
leucotos
Dendrocopos
medius
Drepanocladus
vernicosus
Dryocopus
martius
Emberiza
hortulana
Ficedula
albicollis
Gallinago
r
15
25
p
r
C
p
r
C
M
D
r
R
M
D
r
C
M
D
r
C
M
D
C
B
B
B
B
C
A
C
C
B
C
C
r
15
15
i
M
D
r
1
5
p
M
D
r
1
20
p
M
D
r
1
1
p
M
D
r
1
5
p
M
D
C
M
D
P
M
C
r
C
M
D
1355 Lutra lutra
p
P
M
C
B
C
B
I
1060 Lycaena dispar
p
P
M
C
B
C
B
I
4038 Lycaena helle
p
R
M
C
C
B
B
M
1361 Lynx lynx
p
8
8
i
M
B
B
B
B
B
A074 Milvus milvus
r
1
1
p
M
D
F
1145
B
C
B
M
1318
I
1924
B
B
A
B
A094
B
A072 Pernis apivorus
B
A241
media
Glaucidium
passerinum
Haliaeetus
albicilla
Hieraaetus
pennatus
Misgurnus
fossilis
Myotis
dasycneme
Oxyporus
mannerheimii
Pandion
haliaetus
Picoides
tridactylus
p
P
M
C
p
P
M
D
p
P
M
A
c
V
M
D
r
1
100
p
M
D
r
20
50
p
M
D
B
A234 Picus canus
I
4042
B
A119
P
1477
F
1134 sericeus
Polyommatus
eroides
Porzana
porzana
Pulsatilla
patens
r
V
M
D
p
R
M
A
r
V
M
D
M
A
p
C
A
A
A
C
A
B
C
B
B
C
C
Rhodeus
p
P
M
D
amarus
B
A193 Sterna hirundo
r
P
M
D
B
A307 Sylvia nisoria
r
R
M
D
B
A409
r
R
M
D
P
1437
p
P
M
C
B
A165
M
D
I
1014
M
C
Tetrao tetrix
tetrix
Thesium
ebracteatum
Tringa
ochropus
Vertigo
angustior
r
1
p
80
p
P
Grupa: A = płazy, B = ptaki, F = ryby, I = bezkręgowce, M = ssaki, P = rośliny, R = gady.
S: jeśli dane o gatunku są szczególnie chronione i nie mogą być udostępnione publicznie, należy wpisać
„tak".
NP: jeśli dany gatunek nie występuje już na danym terenie, należy wpisać „x” (opcjonalnie).
Typ: p = osiadłe, r = wydające potomstwo, c = przelotne, w = zimujące (w przypadku roślin i gatunków
niemigrujących należy użyć terminu „osiadłe").
Jednostka: i = osobniki pojedyncze, p = pary lub inne jednostki według standardowego wykazu jednostek i
kodów zgodnego ze sprawozdawczością na podstawie art. 12 i 17 (zob. portal referencyjny).
Kategorie liczebności (kategoria): C = powszechne, R = rzadkie, V = bardzo rzadkie, P = obecne wypełnić, jeżeli brak jest danych (DD), lub jako uzupełnienie informacji o wielkości populacji.
Jakość danych: G = „wysoka" (np. na podstawie badań); M = „przeciętna" (np. na podstawie częściowych
danych i ekstrapolacji); P = „niska" (np. zgrubne dane szacunkowe); DD = brak danych (kategorię tę
należy stosować wyłącznie, jeśli nie da się dokonać nawet zgrubnej oceny wielkości populacji - w takiej
sytuacji można pozostawić puste pole dotyczące wielkości populacji, jednak pole „Kategorie liczebności"
musi być wypełnione).
4. OPIS OBSZARU
Powrót
4.1. Ogólna charakterystyka obszaru
Klasa siedliska przyrodniczego
Pokrycie
[%]
N19
23.3
N17
46.73
N07
0.39
N06
0.05
N16
8.6
N23
0.56
N10
9.24
Ogółem pokrycia siedliska przyrodniczego
89
Dodatkowa charakterystyka obszaru:
Ostoja Knyszyńska obejmuje rozległy kompleks leśny Puszczy Knyszyńskiej, którego wiele fragmentów
zachowało naturalny charakter, rozcięty przez użytkowane rolniczo doliny niewielkich rzek i polany, otoczony
przez obszary o ekstensywnej gospodarce rolnej, o mozaikowatym krajobrazie, z licznymi torfowiskami. Przez
projektowaną ostoję przebiega wododział zlewni Wisły i Niemna - do tej drugiej należą dorzecza świsłoczy i
uchodzącej do niej Nietupy. Główną rzeką Ostoi jest Supraśl, dopływ Narwi. Rzeźba terenu jest bardzo
zróżnicowana, występuje tu duże zagęszczenie różnorodnych form geomorfologicznych, takich
jak kemy, ozy, doliny i baseny wytopiskowe. Względne wysokości wzgórz dochodzą do kilkudziesięciu metrów, a
nachylenia stoków do 30 stopni. Najwyższe wzniesienia występują na Wzgórzach świętojańskich, najniżej
położone miejsca znajdują się w dolinie Supraśli. Osobliwością Puszczy Knyszyńskiej są liczne źródliska. Istnieje
tu ponad 450 wypływów wód podziemnych w postaci źródeł, młak i wysięków. Około 1/5 obszaru ostoi zajmują
różnego typu tereny hydrogeniczne - podmokliska i torfowiska. Około 50% obszarów hydrogenicznych jest
zatorfiona, a wskaźnik zatorfienia oscylujący w granicach 10% wskazuje, że jest to
jeden z najbardziej zabagnionych regionów w Polsce. Struktura powierzchniowa leśnych ekosystemów
mokradłowych Puszczy
Knyszyńskiej przedstawia się następująco:
- łęgi na murszach (Circaeo-Alnetum, Fraxinio-Ulmetum, Piceo-Alnetum) - 1 418 ha
- olsy na torfach niskich - (Carici elongatae-Alnetum) - 1 948 ha
- brzeziny szuwarowe na torfach przejściowych (Thelypteri-Betuletum) - 408 ha
- bory mechowiskowe na torfach przejściowych i wysokich (Carici chordorrhizae-Pinetum) - 307 ha
- bór świerkowy na torfach niskich i przejściowych (Sphagno-Piceetum) - 910 ha
- bór bagienny na torfach wysokich (Vaccinio uliginosi-Pinetum, Ledo-Sphagnetum) - 475 ha. W Puszczy
dominują drzewostany iglaste. Największe powierzchnie porastają bory brusznicowe, sosnowo-świerkowe bory
mieszane świeże i trzcinnikowo-sosnowe bory mieszane świeże. Lasy liściaste Puszczy to przede wszystkim
grądy, olsy, sosnowo-brzozowe lasy bagienne, a w dolinach rzecznych łęgi jesionowo-olszowe i
olszowo-świerkowe. Przeważają drzewostany w wieku 40-70 lat. Cechą charakterystyczną
Puszczy Knyszyńskiej jest współistnienie zbiorowisk subborealnych (grąd Tilio-Carpinetum, grud świerkowy
Tilio-Piceetum, las mieszany wysoczyznowy Melitti-Carpinetum, świerczyna na torfie Sphagno-Piceetum, bór
mechowiskowy Carici chordorrhizae-Pinetum) oraz zbiorowisk o charakterze podgórskim (grąd szczyrowy
Aceri-Tilietum). Interesujące są także śródleśne zbiorowiska turzycowe o wysokim stopniu naturalności. Na
obszarze Puszczy jednym z najważniejszych gatunków lasotwórczych jest świerk, obecny przynajmniej jako
domieszka na prawie wszystkich siedliskach leśnych. Południowo-wschodnią część ostoi stanowi Niecka
Gródecko-Michałowska o genezie wytopiskowej, w obrębie której dominują różnego typu mokradła. Tu
zachowały się jedyne na terenach staroglacjalnych północno-wschodniej Polski jeziora - oligotroficzne zbiorniki
Gorbacz i Wiejki z wykształconymi przy brzegach płami mszarnymi. Tu znajduje się także zniszczone
eksploatacją torfu, ale wciąż cenne,torfowisko wysokie Gorbacz.
4.2. Jakość i znaczenie
Dzięki jedynie nieznacznie zmienionym warunkom naturalnym, Puszcza Knyszyńska jest jednym z
najcenniejszych kompleksów leśnych w Polsce. Jej lasy mają charakter subborealny, a krajobraz przypomina
południowo-zachodnią tajgę. Utrzymuje się tu bogata flora z istotnym udziałem gatunków borealnych i górskich ok. 800 gatunków roślin naczyniowych, w tym 43 gatunki objęte ochroną gatunkową a 6 z Załącznika II
Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Wśród tych ostatnich jest m.in. rzepik szczeciniasty Agrimonia pilosa, dla którego
Ostoja Knyszyńska jest jednym z najważniejszych obszarów występowania w Polsce. W uroczyskach Gorbacz i
Machnacz występują dwie spośród zaledwie kilku znanych w Polsce populacji Chamaedaphne calyculata,
rośliny uważanej za relikt glacjalny. Faunę o charakterze puszczańskim reprezentują m. in. duże drapieżniki wilk Canis lupus i ryś Lynx lynx, a spośród ptaków np. orlik krzykliwy Aquila pomarina i puchacz Bubo bubo.
Występuje tu jedno z pięciu wolnożyjących stad żubra Bison bonasus w Polsce. W sumie Puszcza jest ostoją 9
gatunków zwierząt wymienionych w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG (5 kolejnych ma ocenę D). W rez.
Starodrzew Szyndzielski obserwowano w 2008 r. zgniotka cynobrowego. Występowanie Oxyporos mannerheimii
wymaga potwierdzenia. Obszar ten jest również ważną ostoją ptasią o randze europejskiej E028. Występuje tu
39 gatunków z Załącznika I Dyrektywy Rady 79/409/EWG. Szczególnie duże znaczenie Ostoja Knyszyńska pełni
dla włochatki Aegolius funereus, jarząbka Bonasa bonasa i dzięcioła trójpalczastego Picoides tridactylus, których
populacje są tu bardzo duże, a także dla orlika krzykliwego Aquila pomarina, dzięcioła białogrzbietego
Dendrocopos leucotos, muchołówki białoszyjej Ficedula albicollis, muchołówki małej Ficedula parva i
trzmielojada Pernis apivorus. Na jedynym znanym polskim stanowisku występuje Polyommatus eroides.
4.3. Zagrożenia, presje i działania mające wpływ na obszar
Najważniejsze oddziaływania i działalność mające duży wpływ na obszar
Oddziaływania negatywne
Wewnętrzne
Zagrożenia Zanieczyszczenie
/
Poziom i presje
(opcjonalnie)
zewnętrzne
[kod]
[kod]
[i|o|b]
M
B02.04
i
L
A08
i
L
I01
i
M
K01.03
i
L
B01
i
M
X
b
M
G01
i
L
F03.01
i
M
B02.01
i
L
J01
i
L
F03.02.03
i
H
B02.02
i
M
C01.03
i
L
A01
i
L
D01.04
i
L
K03.04
i
L
A04.03
i
L
D01.01
i
M
K04.05
i
L
D01.02
i
L
E01.03
i
L
E03.01
i
Oddziaływania pozytywne
Wewnętrzne
Działania, Zanieczyszczenie
/
Poziom zarządzanie (opcjonalnie)
zewnętrzne
[kod]
[kod]
[i|o|b]
L
E01.03
i
L
K03.04
i
L
A01
i
M
X
b
L
B01
i
L
A08
i
L
D01.04
i
M
B02.01
i
L
D01.01
i
L
D01.02
i
M
A03
i
L
A04
i
Poziom: H = wysoki, M = sredni, L = niski.
Zanieczyszczenie: N = stosowanie azotu, P = stosowanie fosforu/fosforanów, A = stosowanie
kwasów/zakwaszanie, T = toksyczne chemikalia nieorganiczne,
O = toksyczne chemikalia organiczne, X = zanieczyszczenia mieszane.
i = wewnętrzne, o = zewnętrzne, b = jednoczesne.
4.4. Własność (opcjonalnie)
Typ
[%]
Krajowa/federalna
0
Kraj
0
Publiczna związkowy/województwo
Lokalna/gminna
0
Inna publiczna
0
Własność łączna lub
współwłasność
0
Prywatna
0
Nieznana
0
Suma
100
4.5. Dokumentacja (opcjonalnie)
Baszyński T., Kłyszejko E., Sławiński W., Zawadzki T., 1954 Torfowisko wysokie Gorbacz, cz. I-II. . Acta Soc.
Bot. Pol. 25(3).
Buszko J. 1986-2003. Komputerowa baza danych (MS Access) "Motyle dzienne Polski" (dane z okresu
1986-2003). Instytut Ekologii i Ochrony Środowiska UMK w Toruniu.
Buszko J. 1997. Atlas rozmieszczenia motyli dziennych w Polsce (Lepidoptera: Papilionoidea, Hesperiodea)
1986-1995. Ofic. Wyd. Turpress, Toruń.
Czeczuga B. 1971 The history of Lake Gorbacz. Acta Hydrobiol. 13(2): 179-188
Czerwiński A. (red.), 1988 Zmiany antropogeniczne wybranych ekosystemów Puszczy Knyszyńskiej. Wyd.
Politechniki Białostockiej.
Czerwiński A. (red.), 1995 Puszcza Knyszyńska Zespół Parków Krajobrazowych, Supraśl ss.510.
Czerwiński A. 1974 Stosunki przyrodnicze rezerewatu Gorbacz. Rocznik Białostocki 177-197 12
Czerwiński A. 1990 Struktura przestrzenna zbiorowisk lasów bagiennych Puszczy Knyszyńskiej. Politechnika
Białostocka, Rozprawy Naukowe 1.
Czerwiński A., Kołos A., Matowicka B. (red.), 2000 Przemiany siedlisk i roślinności torfowisk uroczyska Stare
Biele w Puszczy Knyszyńskiej. Politechnika Białostocka, Białystok. ss. 225.
Dąbrowski J.S., Krzywicki M. 1982. Ginące i zagrożone gatunki motyli (Lepidoptera) w faunie Polski. Cz. I. Studia
Naturae, ser. B. 31: 3-171.
Dzięczkowski A. 1988. Zespoły ślimaków (Gastropoda) zbiorowisk leśnych Polski. Studium ekologiczne. Pr. kom.
Biol., Warszawa-Poznań. PTPN 68
GDLP 2007 Inwentaryzacja przyrodnicza. baza danych INVENT
Graczyk R., Sikora S., Wygralak W. 1978 Żubr (Bison bonasus Linnaeus 1978) w lasach Nadleśnictwa Waliły.
Rocz. Akad. Rol., Poznań.
Kaźmierczakowa R., Zarzycki K. (red.). 2001. Polska czerwona księga roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Inst.
Bot. PAN, Inst. Ochr. Przyr. PAN, Kraków.
Kołos A. 1992. Chronione i rzadkie gatunki roślin i zwierząt w Puszczy Knyszyńskiej. Chrońmy Przyr. Ojcz. 48,4:
41-47.
Kołos A., Grygorczuk I., 1996 Stanowisko wierzby lapońskiej Salix lapponum w Puszczy Knyszyńskiej. Chrońmy
Przyr. Ojcz. 96-104. 52(4): 96-104.
Pucek Z., Głowaciński Z. 2001. Bison bonasus (Linne, 1758) żubr. Polska czerwona ksiega zwierzat. Kręgowce.
Red. Z. Głowaciński. wyd.2 s.100-105.
Sokołowski A. W. 1976. Cenny fragment Puszczy Knyszyńskiej zasługujący na ochronę. Chrońmy Przyr. Ojcz.
32,6: 25-30.
Sokołowski A. W. 1983. Roślinność projektowanego rezerwatu Kulikówka w Puszczy Knyszyńskiej. Parki Nar.
Rez. Przyr. 4,2: 69-74.
Sokołowski A. W. 1985a. Roślinność rezerwatu Jesionowe Góry w Puszczy Knyszyńskiej. Parki Nar. Rez. Przyr.
6,1: 11-32.
Sokołowski A. W. 1985b. Roślinność rezerwatu Krzemianka w Puszczy Knyszyńskiej. Parki Nar. Rez. Przyr. 6,2:
17-32.
Sokołowski A. W. 1986a. Roślinność rezerwatu Budzisk w Puszczy Knyszyńskiej. Parki Nar. Rez. Przyr. 7,2:
15-38.
Sokołowski A. W. 1986b. Roślinność rezerwatu Łazarz w Puszczy Knyszyńskiej. Parki Nar. Rez. Przyr. 7,1:
35-38.
Sokołowski A. W. 1988b. Fitosocjologiczna charakterystyka lasów Puszczy Knyszyńskiej. Pace IBL. 682: 3-117.
Sokołowski A. W., Kawecka A. 1970. Zespoły leśne nadleśnictwa Złota Wieś w Puszczy Knyszyńskiej. Pace IBL.
369: 15-64.
Wolsan M., Bieniek M., Buchalczyk T. 1992. The history of distribution and numerical changes of the wolf Canis
lupus L. in Polska. In: B. Bobek, K. Perzanowski, W. Regalin (eds.). Global trends in wildlife management. Trans
18th IUGB Congress, Świat Press. s. 375-380.
Wołk K. 1988. Rzekotka Hyla arborea w strefach Puszczy Knyszyńskiej projektowanych do ochrony. Chrońmy
Przyr. Ojcz. 44,5: 81-82.
Wójcicka M. 1937 Roślinność dawnej Puszczy Knyszyńskiej. Prace Roln. Leśne PAN 1-45. 25 1-45.
Żurek S. 1992 Stratygrafia, rozwój i kierunki sukcesyjne torfowisk strefy wododziałowej w Puszczy Knyszyńskiej.
Zesz. Nauk. Politech. Biał. 85(5) 253-317
5. STATUS OCHRONY OBSZARU (OPCJONALNIE)
Powrót
5.1. Istniejące formy ochrony na poziomie krajowym i regionalnym:
Kod
Pokrycie [%]
Kod
Pokrycie [%]
Kod
Pokrycie [%]
PL02
3.75
PL03
53.44
PL04
13.83
5.2. Powiązanie opisanego obszaru z innymi formami ochrony:
na poziomie krajowym lub regionalnym:
Kod rodzaju
Nazwa terenu
Rodzaj
Pokrycie
[%]
PL04
Wzgórza Sokólskie
*
13.66
PL02
Międzyrzecze
+
0.18
PL02
Rabinówka
+
0.48
PL02
Woronicza
+
0.1
PL02
Karczmisko
+
0.01
PL02
Kozłowy Ług
+
0.1
PL03
Park Krajobrazowy Puszczy Knyszyńskiej im. profesora Witolda
Sławińskiego
*
53.44
PL02
Chomontowszczyzna
+
0.17
PL02
Starodrzew Szyndzielski
+
0.06
PL02
Stara Dębina
+
0.02
PL02
Stare Biele
+
0.19
PL02
Wielki Las
*
0.1
PL02
Nietupa
+
0.2
PL02
Krasne
+
0.06
PL02
Krzemienne Góry
+
0.06
PL02
Gorbacz
*
0.08
PL02
Taboły
+
0.22
PL02
Surażkowo
+
0.1
PL04
Dolina Narwi
*
0.17
PL02
Jesionowe Góry
+
0.28
PL02
Krzemianka
+
0.17
PL02
Góra Pieszczana
+
0.16
PL02
Jezioro Wiejki
+
0.02
PL02
Bahno w Borkach
+
0.21
PL02
Budzisk
+
0.26
PL02
Kulikówka
*
0.01
PL02
Jałówka
+
0.2
PL02
Las Cieliczański
+
0.28
6. ZARZĄDZANIE OBSZAREM
6.1. Organ lub organy odpowiedzialne za zarządzanie obszarem:
Organizacja:
Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Białymstoku
Adres:
Polska Dojlidy Fabryczne 23 15-554 Białystok
Adres e-mail:
[email protected]
Powrót
6.2. Plan(-y) zarządzania:
Aktualny plan zarządzania istnieje:
Tak
Nie, ale jest w przygotowaniu
X
Nie
7. MAPA OBSZARU
Powrót
Nr ID INSPIRE:
PL.ZIPOP.1393.N2K.PLH200006
Mapa załączona jako plik PDF w formacie elektronicznym (opcjonalnie)
X
Tak
Nie
Odniesienie lub odniesienia do oryginalnej mapy wykorzystanej przy digitalizacji granic elektronicznych
(opcjonalnie)