Detekcja końca sondy w radarach falowodowych
Transkrypt
Detekcja końca sondy w radarach falowodowych
Detekcja końca sondy w radarach falowodowych Technika pomiarów poziomu za pomocą radarów falowodowych zwielokrotnia swoją skuteczność, jeżeli przyrządy pomiarowe wykorzystują algorytm detekcji końca sondy (ang. End-of-Probe Algorithm, EoP). W szczególności gdy z różnych przyczyn technologicznych okresowo zanika sygnał wysokiej częstotliwości, odbity od powierzchni medium mierzonego, algorytm ten pozwala zachować ciągłość pomiaru poziomu, gwarantując jego najwyższą niezawodność i wiarygodność. Zasada działania Wykorzystując pomiar czasu przelotu fali elektromagnetycznej do określania poziomu medium, algorytm detekcji końca sondy śledzi i na bieżąco analizuje widmo sygnału wysyłanego i odbitego od powierzchni medium. Impuls elektromagnetyczny jest emitowany przez nadajnik, znajdujący się w pobliżu przyłącza technologicznego i prowadzony wzdłuż falowodu. Kiedy czoło fali natrafia na nieciągłość ośrodka propagacji (różnicę stałych dielektrycznych), następuje częściowe odbicie sygnału i jego powrót wzdłuż sondy do odbiornika. Odległość, dzieląca nadajnik od powierzchni medium, jest obliczana przez pomnożenie połowy czasu propagacji impulsu elektromagnetycznego przez jej prędkość. Poziom medium jest uzyskiwany na podstawie obliczonej odległości i zmierzonej wcześniej długości falowodu. Wiadomo jednakże, że istnieje porcja sygnału, która nie uległa odbiciu od powierzchni medium i jest prowadzona wzdłuż części falowodu, zanurzonej w medium, po czym odbija się od jego końca. W tym przypadku prędkość propagacji fali zmienia się, gdyż ośrodek ma inną impedancję falową od próżni, powietrza lub gazów nad powierzchnią cieczy. Jakich informacji dodatkowych dostarcza sygnał odbity od końca falowodu i jak można je wykorzystać w warunkach pracy obiektowej? Zagadka opóźnionego powrotu Każde medium mierzone, spotykane na co dzień na instalacjach technologicz- 66 NR 4 KWIECIEŃ 2007 R. nych, posiada impedancję falową, opisaną ilościowo przez parametr stałej dielektrycznej. Jest ona równa 1 dla próżni, względem której są podawane wartości dla innych mediów. Fala elektromagnetyczna rozchodzi się w próżni z prędkością światła. Prędkość ta spada w innych ośrodkach propagacji, im większe są wartości ich stałych dielektrycznych. Węglowodory (LPG, diesel itd.) mają niskie wartości stałych dielektrycznych, zwykle w pobliżu 2. Jednak wciąż jest to o 100% więcej od wartości dla próżni. Roztwory wodne substancji chemicznych mają z reguły stałą dielektryczną powyżej 5, co powoduje już znaczący spadek prędkości propagacji fali elektromagnetycznej. Emisja sygnału wysokiej częstotliwości wzdłuż falowodu zanurzonego w medium jest realizowana w oczekiwaniu, że prawie cała jego energia powró- ci w skończonym czasie do odbiornika. I rzeczywiście tak się dzieje. Jednak widmo sygnału pozwala zaobserwować echo odbite od powierzchni medium o znanej stałej dielektrycznej oraz część sygnału, która uległa odbiciu od końca falowodu. Ta porcja energii powraca do odbiornika nieco później, ponieważ sygnał miał do pokonania dodatkowo inny ośrodek propagacji w postaci medium mierzonego. Można matematycznie i empirycznie dowieść, że odnotowane opóźnienie jest proporcjonalne do poziomu medium oraz do jego stałej dielektrycznej. Algorytm detekcji końca sondy Opóźnienie w czasie pomiędzy powrotem sygnału odbitego od powierzchni medium i od końca falowodu jest kluczowym parametrem, wykorzystywanym w radarach falowodowych Levelflex M do unikatowego w tej klasie przyrządów, bieżącego określania stałej dielektrycznej medium w warunkach normalnej pracy przyrządu (dwu- lub czterokrotnie na sekundę). Czynność ta jest niezauważalna dla użytkownika przyrządu do chwili, gdy z przyczyn technologicznych, wodowych, są mniej dokładne i wymagają rekalibracji, gdyż nie potrafią wykrywać zmian stałej dielektrycznej medium mierzonego. jak np. intensywne zapylenie od zasypu pneumatycznego, niekorzystne zjawiska na powierzchni cieczy (turbulencje, zawirowania od pracy mieszadeł, zalew od góry zbiornika itd.), echo użyteczne od powierzchni medium mierzonego zanika. Wówczas typowy, bezkontaktowy przetwornik ultradźwiękowy lub radarowy zgłosi błąd utraty echa i brak wiarygodności pomiaru. W odróżnieniu, radar falowodowy Levelflex M będzie nadal mierzył poziom medium poprawnie, ponieważ dysponuje obliczoną wcześniej wartością stałej dielektrycznej i informacją o zależności od niej poziomu medium. Jest to gwarancja poprawności pomiaru i zachowania ciągłości sterowania w trudnych warunkach procesu technologicznego. Algorytm detekcji końca sondy jest chroniony prawnie patentem i stosowany wyłącznie w radarach falowodowych Levelflex M. Warto dodać, że w praktyce stała dielektryczna produktu nigdy nie jest jednakowa. Jej zmiany są powodowane wahaniami temperatury, wilgotności, a nawet ciśnienia. Stąd pojemnościowe sondy poziomu, stosowane jako tańsze zamienniki radarów falo- Zastosowanie radarów falowodowych Radary falowodowe Endress+Hauser Levelflex M są indywidualnie dostosowywane do warunków technologicznych. Najczęściej wykorzystuje się je jako sprawdzone, ekonomiczne zamienniki nurników lub pływaków, wymagających kosztownego nadzoru i utrzymania w ruchu. Przetworniki Levelflex M są dostarczane z dokumentacją potwierdzającą podwyższony poziom nienaruszalności bezpieczeństwa i zgodność z zaleceniami IEC61508/SIL2. Dzięki temu zarówno w fazie projektu instalacji, jak również w trakcie jej eksploatacji można ilościowo określić ryzyko awarii i dokonać jego obniżenia do wartości tolerowanej. Unikatowa detekcja końca sondy ma kluczowe znaczenie w aplikacjach krytycznych, w których zadanie nadrzędne to zachowanie ciągłości pomiaru, sterowania lub bezpieczne odcięcie dla wykluczenia sytuacji niebezpiecznej grożącej awarią. Radary Levelflex M, z dynamiczną kompensacją stałej dielektrycznej fazy lotnej w naczyniu, pozwalają na rzetelne opomiarowanie mediów w wysokich temperaturach i ciśnieniach roboczych m.in. w energetyce (np. poziom w walczaku) oraz w przemyśle petrochemicznym lub rafineriach (np. poziom frakcji węglowodorów, gazy skroplone w aparatach wysokociśnieniowych). Konstrukcja całkowicie spawana (bez elastomerów w procesie), dwie linie obrony przed wydostaniem się medium z procesu (w strukturze wewnętrznej dławiki gazoszczelne: ceramiczny i szklany oraz ceramiczna komora pośrednicząca), jak również obudowa IP68 z oddzielnym przedziałem połączeniowym to podstawowe elementy zabezpieczeń konstrukcyjnych. http://www.pl.endress.com/poziom NR 4 KWIECIEŃ 2007 R. 67