Moj teoria wszystkiego czyli teoria wielkiego programowania i światy
Transkrypt
Moj teoria wszystkiego czyli teoria wielkiego programowania i światy
1 Tadeusz Kaczorowski Moja Teoria Wszystkiego czyli Teoria Wielkiego Programowania i światy równoległe 2 Spis treści Od Autora Rozdział I- Czy możliwa jest Teoria Wszystkiego Definicja Teorii Definicja Wszystko Teorie Wszystkiego-przegląd historyczny − Genesis − Anaksymander z Miletu − Pitagoras z Samos − Heraklit z Efezu − Parmenides z Elei − Demokryt z Abdery − Arystoteles − Platon − Czasy nowożytne: − Teoria uniwersalizmu pierwiastkowego Mendelejewa − Teoria predykatów Kurta Godla − Teoria Ewolucji Darwina − Teoria Wielkiej Unifikacji − Teoria Wielkiego Wybuchu − Krytyka Teorii Wielkiego Wybuchu − Czy Teoria Wszystkiego należy do kompetencji nauki.? Rozdział II Teoria Wielkiego Programowania i Światy Równoległe Inspiracje Model formalny układu wejścia -wyjścia Budowa modelu formalnego Trzy światy równoległe Inne światy równoległe Świat źródłowy Model funkcjonalny światów równoległych System operacyjny światów równoległych O intencjonalności procesu kreacji Jak idea automobilu przekształciła się w cywilizację samochodową. Krytyka modelu Rozwiązanie problemu O rodzajach materii Wielki Wybuch czy Wielkie Programowanie Wielki Wybuch w piekarni Teoria Ewolucji Podsumowanie Rozdział III Sensacyjne odkrycie Uniwersalnej Maszyny Logicznej Dialogowanie z Maszyną Wehikuł poznania wszechrzeczy-metafora batyskafu 3 Konwersacja z Uniwersalną Maszyną Logiczną • o pochodzeniu wszystkiego • o pochodzeniu Wszechświata • atrybuty Wszechświata Pytania egzystencjalne • o pochodzeniu człowieka • cele życia ludzkiego na ziemi Testowanie Uniwersalnej Maszyny Logicznej w rozwiązywaniu problemów naukowych Aktualny Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych. Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych - pełny Rozdział IV Krótka Teoria Bytu i Niebytu, czyli Ontologia i Meontologia w pigułce. • Na początku jest Niebyt • Oswajanie Niebytu • Wstęp do MEONTOLOGII, czyli wyprawa po tajemnice Zaświatów. • Struktura Niebytu • O potencjałach Niebytu • Atrybuty Niebytu • Cechy Niebytu • Wyprawa po złote runo wiedzy o Bycie • Struktura Bytu • Potencjały Bytu • Atrybuty Bytu • Cechy Bytu • O naturze Wszechrzeczy • Jakie są cechy natury Wszechrzeczy • Lukrecjusza poemat :O naturze wszechrzeczy. Rozdział V Teoria Wszechwiedzy • Próba definicji • Skąd pochodzą odkrycia i wynalazki • Struktura Wszechwiedzy • Potencjały Wszechwiedzy • Atrybuty Wszechwiedzy • Cechy Wszechwiedzy • Szczególna Teoria Wszechwiedzy • Zakres wiedzy dostępnej człowiekowi • Metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza • Pole wiedzy historycznej o zdarzeniach • Skąd się bierze prawicowość i lewicowość w polityce • HORA i CHRONOS • Krótka teoria czasu • Metody uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych • Struktura Wszechwiedzy Zaproszenie do testowania Uniwersalnej Maszyny Logiczne Rozdział I 4 Czy możliwa jest Teoria Wszystkiego Żeby odpowiedzieć na postawione w tytule pytanie, trzeba najpierw zdefiniować przedmiot dyskusji , czyli Teorię i Wszystko. Jeśli chodzi o teorię, to sprawa jest prosta. Definicję Teorii można znaleźć np w Wikipedii , gdzie pod hasłem Teoria znajduje się następujący zapis: : Definicja Teorii Teoria to system pojęć , definicji, aksjomatów i twierdzeń, ustalających relacje między tymi pojęciami i aksjomatami, tworzący spójny system pojęciowy, opisujący jakąś wybraną fizyczną lub abstrakcyjną dziedzinę. Mamy więc jasno przedstawioną definicję teorii. Definicja Wszystkiego Sprawa wygląda zupełnie inaczej kiedy szukamy informacji pod hasłem WSZYSTKO. Takiego hasła po prostu nie ma. W pomocniczym okienku adresowym pokazują się natomiast takie pod hasła: wszystkożerność Wszystko o Ewie Wszystko, co najważniejsze Wszystko o mojej matce Wszystko w porządku (film 2010) Wszystko na sprzedaż Wszystko będzie dobrze Wszystko, co kocham Wszystko za życie (film) Wszystko, jest więc pojęciem wieloznacznym. Poza cytowanymi wyżej hasłami można wymienić olbrzymią ilość wyrażeń w których występuje słowo wszystko np: wszystko co istnieje, wszystko co się da pomyśleć, wszystko co możliwe, wszystko co mam w lodówce itp. Wszystko jest pojęciem mnogościowym, czyli mającym związek ze zbiorami. Tak więc wszystko dotyczy jakiegoś zbioru, podzbioru lub klasy, np wszystkie ptaki , ssaki, żołędzie. itd. W przypadku teorii wszystkiego, oczekuje się, że będzie to zbiór wszystkich teorii, na każdy temat, że będzie to Teoria teorii, czyli Metateoria, w najszerszym znaczeniu. Można więc przyjąć, że Teoria Wszystkiego zostanie opracowana jako pewna systematyka podobna do systematyki Linneusza w biologii, posiadająca postać drzewa, o rozwidlających się gałęziach. Taka teoria, mogła by być opracowana, jako Metateoria wszystkich teorii naukowych . Główny pień, tej meta- teorii, stanowiłyby teorie naukowe, główne konary, to: teorie w dziedzinach fizyki, matematyki i biologii, rozgałęziające się w teorie bardziej szczegółowe. Inną metodą opracowania Teorii Wszystkiego, jest metoda przyjęta przy sporządzaniu atlasów. Zaczyna się od pokazania generalnego obrazu pola teorii, tak jak mapy całego globu w atlasie, z podziałem na pola mniejsze, w formie siatki kwadratów, trójkątów, lub innych figur wypełniających szczelnie pole. Następnie, zmieniając skalę, pokazuje się poszczególne fragmenty ,w mniejszej skali, co umożliwia pokazanie większej liczby szczegółów i podział powiększonego pola na mniejsze fragmenty, aż w nieskończoność. Te dwie metody nie wyczerpują wszystkich metod opracowywania teorii wszystkiego. Jak więc widać, istnieje możliwość opracowywania teorii wszystkiego, na różne sposoby, co w efekcie prowadzi do wielu teorii wszystkiego. 5 Teorie wszystkiego-przegląd historyczny Chęć opracowania teorii wszystkiego, datuje się od zarania dziejów. Ludzie, od kiedy zaczęli myśleć i obserwować świat, odczuwali potrzebę wyjaśniania skąd się wszystko wzięło. Każda bardziej rozwinięta społeczność tworzyła mity o stworzeniu świata. Przytoczenie wszystkich mitów, jakie ludzkość stworzyła, na temat powstania świata, to temat dużej pracy , która, wykracza poza ramy niniejszej publikacji i należy jej szukać w innych źródłach. Mitologiczne teorie wszystkiego stały się kanwą, do religijnych teorii wszystkiego. GENESIS W europejskim kręgu kulturowym, najbardziej znaną religijną teorią wszystkiego, jest księga Rodzaju, zwana Genesis, Jest to biblijna wersja teorii stworzenia nieba i ziemi, a więc wszystkich rzeczy widzialnych i nie widzialnych. Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ta teoria towarzyszy wszystkim pokoleniom , od kilku tysięcy lat, i do dziś, uważana jest, przez wyznawców religii chrześcijańskich, za fundament wiary. Teorie Wszystkiego tworzone przez starożytnych filozofów greckich, przedstawiają się w dużym skrócie następująco: Anaksymander z Miletu (ok. 610-547 p.n.e.) Uczeń i następca Talesa głosił, że początkiem arche i tworzywem tego co jest, jest apeiron czyli bezkres, Nauczał, że arche to nie woda ani żadna inna substancja , ale nieokreślony bezkres, z którego powstały wszystkie światy i zawarty w nich ład, który starożytni Grecy nazywali kosmosem. Z niewielkiej spuścizny pisanej, jaka się po nim zachowała , przytacza się następującą wypowiedź: Z czego, to co jest ,wzięło początek, przez to koniecznie i zatrata jego się pocznie. Albowiem jedno drugiemu oddaje sprawiedliwość i wymierza karę, za nieprawość, według wyroku czasu. Pitagoras z Samos ur. ok 570, zm. ok. 497. Założyciel związku religijno-naukowego, zwanego pitagorejskim, rozwijającego badania matematyczne. Wg pitagorejczyków, pierwotną substancją, z której wszystko powstaje jest LICZBA. Liczby- uważali za rzecz pierwszą, w całej naturze, pierwiastki liczb-za pierwiastki bytu, a niebiosa-za harmonię i liczbę. W epoce cyfryzacji podziwiać możemy przenikliwość intuicji pitagorejczyków. Dożyliśmy czasów, w których wyrażone cyfrą notowania giełdowe, kursy walut, oprocentowania kredytów, ceny rynkowe, decydują o rzeczywistości świata, w którym żyjemy Heraklit z Efezu (ok 540-490) Autor nieśmiertelnych wypowiedzi: wszystko płynie ( panta rei) i nie można wejść dwa razy do tej samej rzeki. Jego teoria wszystkiego streszczała się w zdaniach: Ludzie nie rozumieją jak poróżnione ze sobą się zgadzają.- wieczna harmonia przeciwieństw jak łuk i lira. Trzeba wiedzieć, że prawym jest spór, i wszystko powstaje przez spór i zawinienie. Wojna jest wszystkiego ojcem, wszystkiego władcą, jednych czyni bogami -innych ludźmi, jednych 6 niewolnymi, innych wolnymi. Tego świata , tego samego dla wszystkich, nie zdziałał, żaden z bogów, ani żaden z ludzi, ale był on wiecznie, jest i będzie, wciąż żywym ogniem, wedle miary rozniecającym się i wedle miary przygasającym. Wszechświat heraklitowy jest światem stacjonarnym, transcendentalnym ale dynamicznym, opierającym się na jedności przeciwieństw.. Parmenides z Elei (ok. 540-470) W dyskusji o bycie i niebycie wypowiada takie zdania: Należy zatem mówić i myśleć, że BĘDĄCY jest, bo jest to co jest ,nie zaś to co nie jest. Pozostaje jedynie droga wiodąca ku temu , co jest. Na drodze tej jest wiele znaków, że BĘDĄCY , nie jest stworzony, ani zniszczalny, że jest jeden, jednolity i nieograniczony, ani był , ani będzie, ale jest , w całości swej czymś jednym i ciągłym. Demokryt z Abdery (ok. 460-370 p.n.e.) Początkiem wszechrzeczy są atomy i próżnia. Wszystko inne jest tylko mniemaniem. Istnieje nieskończenie wiele światów, które rodzą się i giną . Nic nie może powstać z niebytu , ani w niebyt się obrócić. Atomy są nieskończone pod względem wielkości i ilości, a poruszają się we wszechświecie ruchem wirowym, w ten sposób powstają wszystkie ciała złożone, jak ogień, woda, powietrze i ziemia, albowiem i one są konglomeratami określonych atomów. Arystoteles ze Stagiry ur. 384 p.n.e., zm. 7 marca 322 p.n.e.) Teoria czterech pierwiastków Nawiązując do myśli Empedoklesa, Arystoteles głosił, że wszystko powstaje z mieszania się w różnych proporcjach pierwiastków czterech żywiołów : wody, ognia, powietrza i ziemi. Listę czterech żywiołów poszerzył o żywioł piąty, budujący sfery niebieskie. Ten żywioł nazwał kwintesencją. Platon (Arystokles ur.427p.n.e. zm. 347 p.n.e.) Teoria idei, jako wiecznego wzoru Wszechrzeczy Zdaniem Platona prawdziwym źródłem stwarzania wszystkich bytów, są idee. Idee definiuje jako coś, co istnieje wiecznie, a powstania nie ma, w odróżnieniu od bytów materialnych, które powstają zawsze ,a istnienia wiecznego nie mają. Koncepcja idei i ich związku z życiem ludzi , przedstawiona jest w metaforycznym opowiadaniu o jaskini i przykutych tam ludziach, oglądających tylko cienie rzeczywistości, przesuwające się po ścianie jaskini. W przełożeniu na język współczesny można powiedzieć, że platońskie idee są kodami źródłowymi, z których w wyniku kolejnych kodowań, powstaje kod wynikowy- byty materialne. Czasy nowożytne W czasach nowożytnych najbardziej znane i uznawane za naukowe są następujące teorie wszystkiego. Teoria uniwersalizmu pierwiastkowego , Teoria ta wiąże się z nazwiskiem Dymitra Mendelejewa 7 Mendelejew, kontynuując myśli Demokryta, opracował tablicę, w której znajdują się wszystkie znane pierwiastki chemiczne. oraz określone są ich własności chemiczne, decydujące o sposobach wzajemnych wiązań, w związki chemiczne. Jak potwierdzają obserwacje gwiazd i galaktyk, z takich samych pierwiastków, zbudowane są wszystkie ciała materialne wszechświata. Potwierdzona została w ten sposób teoria Demokryta, że budulcem wszechświata są atomy. Teoria Predykatów Kurta Godla Kurt Gödel (ur. 28 kwietnia 1906 w Brnie, zm. 14 stycznie 1978 w Princeton) – austriacki logik i matematyk, autor twierdzeń z zakresu logiki matematycznej, Z twierdzeń o predykatach Kurta Godla, wyprowadzić można następującą teorię wszystkiego: Dla każdego zbioru predykatów pierwszego rzędu, istnieje system formalny, nad którym można zbudować język danej dziedziny. Z twierdzenia tego wynika, że język, który opisuje daną dziedzinę stwarza pewien świat, a gramatyka tego języka określa reguły jego zachowań. Ludwig Wittgenstein wyrażał pogląd korespondujący z powyższym twierdzeniem: Granice mojego świata wyznacza mój język. W tym kontekście, Naturę można traktować jako język programowania, a w konsekwencji, jako język kreacji bytów. Kreacja każdego bytu, jest jakimś wyrażeniem w języku Natury, a Wszechświat jest wypowiedzią, w języku Natury Teoria Ewolucji Darwina Biologiczna teoria wszystkiego wiąże się z nazwiskiem Karola Darwina i nosi nazwę Teorii Ewolucji. Pod hasłem "Ewolucja", w Wikipedii znajduje się następujący zapis: Ewolucja. evolutio – łac. rozwinięcie, rozwój) – ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń, wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników genotypów z bieżącej populacji. Wraz z nowymi mutacjami wpływa to w sposób ciągły na bieżącą pulę genową populacji, a przez to w każdym momencie kształtuje jej przeciętny fenotyp . Zależnie od siły doboru oraz szybkości wymiany pokoleń, po krótszym lub dłuższym czasie, w stosunku do stanu populacji wyjściowej powstają tak duże różnice, że można mówić o odrębnych gatunkach Przebieg i mechanizm procesu ewolucji opisywany jest przez teorię ewolucji, udokumentowaną obserwacjami wywodzącymi się z paleontologii, biochemii, biologii molekularnej,genetyki, anatomii porównawczej, embriologii i biogeografii. Teoria ta wyjaśnia mechanizmy powstawania nowych gatunków, i przyczyny różnorodności form biologicznych, a zarazem ich jedność, objawiającą się chociażby w powszechności występowania kwasów nukleinowych. Teoria ewolucji, dotycząca tylko organizmów żywych , jako teoria wszystkiego, ma znacznie węższy zakres stosowalności niż poprzednie teorie. Jest jednak znacznie bardziej rozbudowana i poparta na ogromnej ilości obserwacji. Nie oznacza to, że jest akceptowana bez zastrzeżeń przez wszystkich biologów, szczególnie przez kreacjonistów, z których wielu swoje poglądy opiera na przesłankach religijnych. 8 Teoria Wielkiej Unifikacji Teoria reprezentowana między innymi przez Stephena Hawkinga, Opisana jest w jego książce :Teoria wszystkiego, czyli krótka historia Wszechświata oraz w innych publikacjach, z tej serii. Teorie te opracowywane są przez liczne zespoły badawcze. Obejmują one zarówno elementy Teorii Wielkiego Wybuchu, jak i próby stworzenia modelu standardowego, unifikacji oddziaływań: słabych, mocnych, elektromagnetycznych i grawitacyjnych. W skład tej teorii wchodzi również Teoria Strun. oraz M-teoria,.których opisy bardziej szczegółowe, można znaleźć na stronach Wikipedii oraz publikacjach naukowych. Celem tych teorii jest znalezienie jednego uniwersalnego oddziaływania, z którego ,w wyniku ewolucji i stygnięcia młodego kosmosu, wyłoniły się cztery oddziaływania elementarne. Opracowanie takiej teorii byłoby rzeczywiście opracowaniem pewnego rodzaju metateorii wszystkiego , Taka teoria byłaby teorią kompatybilną, z teorią uniwersalizmu pierwiastków chemicznych, w postaci tablicy Mendelejewa. Tablica dostarcza budulca, z którego wszystko powstaje, a teoria oddziaływań, wskazuje na siły, które ten budulec przekształcają w byty materialne. Teoria Wielkiego Wybuchu Kolejną wielką współczesną teorią wszystkiego, jest Teoria Wielkiego Wybuchu Obszerne omówienie tej teorii, zaczerpnięte z Wikipedii przedstawia się następująco: Wielki Wybuch (ang. Big Bang) – model ewolucji Wszechświata uznawany za najbardziej prawdopodobny. Według tego modelu ok. 13,75 (±0,11) mld lat temu dokonał się Wielki Wybuch – z bardzo gęstej i gorącej osobliwości początkowej wyłonił się Wszechświat (przestrzeń,czas, materia, energia i oddziaływania). Obserwacje wskazują, że Wszechświat rozszerza się od stanu, w którym cała materia oraz energia Wszechświata miała bardzo dużą gęstość i temperaturę i była skupiona w punkcie, zwanym osobliwością początkową.. Przed powstaniem teorii Wielkiego Wybuchu obowiązywał powszechnie uznawany pogląd, że Wszechświat jest niezmiennym i nieporuszającym się układem galaktyk. Pogląd ten wyrażał także Albert Einstein. Współcześnie obserwacje przemawiające za prawdziwością modelu Wielkiego Wybuchu to: zjawisko ucieczki galaktyk, istnienie promieniowania tła, łącznie z mierzonymi ostatnio jego nierównomiernościami. Krytyka Teorii Wielkiego Wybuchu Teoria Wielkiego Wybuchu zakłada że cała materia Wszechświata, wszystkie planety, gwiazdy i galaktyki ,były kiedyś skupione w jednym punkcie, zwanym osobliwością początkową . W tym punkcie gęstość materii i energii była nieskończenie wielka, Z faktami obserwacyjnymi, przesunięcia ku czerwieni w widmach galaktyk trudno polemizować. Interpretacja tych faktów obserwacyjnych budzi jednak zasadniczy sprzeciw kantowskiego zdrowego rozumu. Jak powiada pewien znajomy , który ceni złocisty trunek, zwany piwem, ale w głowie ma dobrze poukładane, nigdy nie uwierzy, że wszystkie piwo tego świata, ściśnięte było do wymiarów 9 łebka od szpilki, po czym wybuchło , samo się zabutelkowało, załadowało do puszek i beczek, a potem wesoło podskakując i ocierając się o siebie, stworzyło bary piwne, barmanów i piwoszy. Osobiste stanowisko Autora jest takie, że koncepcja osobliwości początkowej ,w wersji przyjętej w Teorii Wielkiego Wybuchu, jest nie do przyjęcia. Z faktu , że przez bramę piekarni wyjeżdżają kontenery z chlebem czyli, super-gęsta materia chlebowa, nie wynika, że wszystek chleb jaki znajduje się w domach, sklepach i supermarketach , skupiony był w jakimś momencie w bramie piekarni, Przechodził natomiast przez tę bramę sukcesywnie , po pewnym procesie, zwanym wypiekaniem Rozgarnięty obserwator zauważyłby, że materii chlebowej z procesora-piekarni, jest na wyjściu zawsze tylko tyle, ile mąki wody i innych ingrediencji, zostanie do piekarni wprowadzonych. Szukać, należy więc, jeszcze tej drugiej bramy, przez którą piekarnicze substancje wsadowe wprowadzane są do procesora-piekarni. Ta druga brama, w teorii systemów, nazywa się układem wejścia. Teoria Wielkiego wybuchu jest teorią hiper-materialistyczną, zakłada bowiem, że źródłem materii jest sama materia, tymczasem już w pracach pitagorejczyków i Platona, źródłem materii są czynniki niematerialne takie jak liczba, .czy idea. Czy Teoria Wszystkiego należy do kompetencji nauki. Opowiedziana wyżej dykteryjka o piwie , nie może przeciwważyć naukowych teorii, wskazuje jednakże, że między teoriami naukowymi, a logiką zdrowego rozumu powstaje coraz większy rozziew. Z potrzeby zmniejszenia tego rozziewu, w niniejszej publikacji podejmuje się próbę wyjaśnienia powstania Wszechświata, wychodząc z założeń zupełnie innych, niż obserwacje astronomiczne i teorie fizyczne . Jeśli zajrzeć do internetu, to na stronach Google lub innych przeglądarek znajduje się wiele witryn zatytułowanych Teoria Wszystkiego, lub moja teoria wszystkiego. Jedną z takich witryn jest witryna : www.mojateoriawszystkiego.pl, na której znajdziecie Państwo, teorie, przestawione w niniejszej książce. Punktem wyjścia tych teorii, jest pytanie: skąd się WSZYSTKO wzięło ? Przy czym WSZYSTKO należy rozumieć, jako zbiór wszystkich rzeczy, podlegających naszym obserwacjom i badaniom. W książce przedstawione są dwie koncepcje teorii wszystkiego. Koncepcja pierwsza , zwana Teorią Wielkiego Programowania, wychodzi od pytania opartego o teorię systemów: Jeśli Wszechświat jest na wyjściu, to co było na wejściu.? W procesie logicznych i spójnych wnioskowań, dochodzi się do modelu Wielkiego Programu , który musiał poprzedzać narodziny wszechświata, Koncepcja druga jest próbą stworzenia teorii wszystkiego, opartej na logice wynikającej z obserwacji, że wszystko z niebytu powstaje i do niebytu powraca. Te teorie nie pretendują do miana teorii naukowych, choć opierają się na faktach i teoriach 10 naukowych. Warto zauważyć, że Teoria Wszystkiego, nie może być teorią naukową, ponieważ teoria wszystkiego, nie może pomijać teorii, wynikających z praktyki, mitologii lub religii, a więc z obszarów, które leżą poza granicami kompetencji nauki. Nauka nowoczesna powstała w opozycji do teologii, która doszukuje się celowości w procesach kreacji, zachodzących we wszechświecie. Do paradygmatu nauki, wchodzi założenie, że wszystko, co istnieje, jest wynikiem koincydencji różnych zdarzeń, w których nie daje się naukowo stwierdzić żadnej celowości. Reasumując: Opracowanie Teorii Wszystkiego nie należy do kompetencji nauki Rozdział II Teoria Wielkiego Programowania i światy równoległe 1.Inspiracje Kiedyś, w jakiejś publikacji, której tytułu i Autora nie pamiętam, znalazłem zdanie treści następującej : Jeśli Wszechświat jest odpowiedzią, to jakie było pytanie ? To pytanie pojawiało się wielokrotnie w ciągu lat moich rozmyślań na temat; skąd się wszystko wzięło, jednakże uznałem w końcu, że jest to pytanie bałamutne, na które nie ma odpowiedzi, zawarty jest w nim bowiem metodyczny błąd. Prowadzi ono bowiem w prostej linii do następnych pytań: kto zadał to pytanie ?, komu zadał to pytanie ?, i po co zadał to pytanie ?. Implikuje więc, że przed stworzeniem Wszechświata, był ktoś zdolny do zadawania pytań, ktoś zdolny do udzielania odpowiedzi, oraz, że ta konwersacja doprowadziła w konsekwencji do powstania Wszechświata. Doszedłem więc do wniosku, że zdanie to należy zmodyfikować w taki sposób, aby wykorzystać istniejącą wiedzę o systemach, do uzyskania logicznej odpowiedzi na pytanie skąd wziął się Wszechświat. Cytowane wyżej zdanie wyjściowe, zmodyfikowałem więc do postaci: Jeśli Wszechświat jest na wyjściu, to co było na wejściu ? 2. Model formalny układu wejścia- wyjścia Na pierwszy rzut oka wydaje się, że przedstawiona wyżej modyfikacja zdania , nie wnosi niczego nowego, do naszego stanu wiedzy. To, że Wszechświat jest na wyjściu, wydaje się oczywiste, ale w rozwiązaniu zagadki, co było na wejściu, nie jesteśmy jeszcze ani krok dalej. Chyba, że zbudujemy model formalny przedstawiający klasyczny, trójelementowy układ wejściawyjścia 11 Rys. 1 Jeśli Wszechświat jest na wyjściu ? To co jest na wejściu ? WSZECHŚWIAT WY ? WE ? Ten model uświadamia nam, że dla zaistnienia Wszechświata, muszą istnieć jakieś dwa dodatkowe elementy i jakieś kanały przepływu. Jest to istotny skok informacyjny; wiemy czego nie wiemy. Zanim zaczniemy analizować, co należy wpisać w miejsce znaków zapytania, musimy rozstrzygnąć kilka kwestii, o znaczeniu zasadniczym, decydujących o stosowalności modelu.. Po pierwsze należy rozstrzygnąć czy Wszechświat w ogóle istnieje ? Istnieją peryferyjne nurty filozofii, które przyjmują, że Wszechświat nie istnieje. Że to wszystko co widzimy i odczuwamy jest tylko snem, omamem, mirażem .W starożytnej Grecji, filozof Zenon z Elei twierdził, na przykład, że ruch nie istnieje! Nie podejmując dyskusji ze wspomnianymi wyżej poglądami, przyłączamy się do głównego nurtu filozofii , przyjmując, że Wszechświat istnieje. Jeśli przyjmujemy, że Wszechświat istnieje, to pojawia się pytanie, czy jest on odwieczny i stacjonarny, bez początku i końca, czy też powstał w jakimś momencie czasowym i rozwinął się do obecnego stanu. Jeśli jest odwieczny i stacjonarny, to klasyczny model wejścia – wyjścia, nie ma zastosowania. Jeśli miał początek, to wtedy nasz model jest w pełni stosowalny. Przekonanie o tym, że Wszechświat miał początek, wyrażone jest w Biblii, gdzie znajduje się opis stwarzania Wszechświata przez Boga, w ciągu sześciu dni. W teoriach naukowych takich jak Wielki Wybuch, początek Wszechświata datuje się na kilkanaście miliardów lat wstecz. Opierając się na tych źródłach przyjmujemy, że Wszechświat miał początek i powstał w wyniku jakiegoś procesu i proces ten ,jak wynika z obserwacji Kosmosu, trwa nieustannie. Przy takich przesłankach zastosowanie naszego modelu formalnego jest w pełni uzasadnione. 3. Budowa modelu formalnego Jeśli Wszechświat powstał w wyniku jakiegoś procesu, to musi istnieć jakiś procesor ,w którym ten proces przebiega. I to jest konstatacja, o zasadniczym znaczeniu .Wszechświat jest na wyjściu z jakiegoś Procesora . Tak więc w miejsce znaku zapytania, w jednostce centralnej naszego modelu, możemy wpisać; PROCESOR. Jednakże, ażeby procesor mógł działać, musi być zasilany strumieniem jakiejś substancji lub informacji, czyli musi istnieć jakieś źródło, z którego ten strumień wypływa. W ten sposób odnajdujemy trzeci element, który umożliwia zbudowanie kompletnego systemu funkcjonalnego. Jednostką centralną jest Procesor, na wejściu do Procesora jest Źródło, a 12 na wyjściu z procesora jest Wszechświat. W miejsce drugiego znaku zapytania wpisujemy więc ŹRÓDŁO. Po tych podstawieniach, schemat blokowy systemu kreacji Wszechświata materialnego, przybiera postać: Rys.2 Jeśli Wszechświat jest na wyjściu, to na wejściu jest : WSZECHŚWIAT WY PROCESOR WE ŹRÓDŁO Dzięki temu prostemu modelowi możemy uznać, że opracowaliśmy ogólną teorię kreacji Wszechświata materialnego, z której wynika, że aby na wyjściu powstał Wszechświat , musi istnieć system, zawierający jako jednostkę centralną procesor, a na wejściu źródło ,z którego procesor jest zasilany. 4. Trzy światy równoległe Z modelu wynika , że oprócz świata materialnego dostępnego naszym zmysłom istnieją co najmniej dwa inne światy równoległe, mianowicie świat Źródłowy, zawierający informacje w formie kodów źródłowych oraz świat Procesora, w którym informacja pochodząca ze Źródła przyjmuje postać kodu maszynowego. W tym układzie świat materialny , w którym żyjemy, jest zbiorem informacji w postaci kodu wynikowego. przetwarzającego informację źródłową w materię. W naszym rozumowaniu doszliśmy więc do modelu zawierającego trzy światy równoległe, o postaci: 13 Rys.3 Trzy światy równoległe ŚWIAT MATERIALNY kody wynikowe WY ŚWIAT PROCESORA kody maszynowe WE ŚWIAT ŹRÓDŁOWY kody źródłowe Z modelu tego wynika, że dla każdego bytu materialnego istnieje informacja w kodzie źródłowym i kodzie maszynowym, w dwóch światach równoległych, niedostępnych naszym zmysłom. Czy istnieją tylko trzy światy równoległe ? Z teorii informatyki wynika, że powinno być ich więcej. 5. Inne światy równoległe Jak wynika z teorii i praktyki informatycznej, przejście od kodów źródłowych do kodów maszynowych, wymaga dodatkowego kodowania, które w żargonie informatycznym nosi nazwę; kod pół-ładowalny. Podobnie pomiędzy kodem maszynowym i kodem wynikowym konieczne jest kodowanie pośrednie, które nosi nazwę; kod ładowalny. Wstawiając do modelu na rys.3, w miejsce strzałek, pola odpowiadające dwom dodatkowym rodzajom kodowania, otrzymamy model składający się z pięciu światów równoległych, o postaci następującej: Rys.4 Pięć światów równoległych ŚWIAT MATERIALNY kody wynikowe ŚWIAT kodów ładowalnych ŚWIAT PROCESORA kody maszynowe ŚWIAT kodów Pół-ładowalnych ŚWIAT ŹRÓDŁOWY kody źródłowe 14 Doszliśmy więc do modelu, w którym istnieje pięć światów równoległych, z których tylko jeden, materialny, może być obserwowany za pomocą naszych zmysłów. Pozostałe światy są dostępne w drodze poznania intelektualnego, po odrzuceniu ograniczeń, które krępują nas jak intelektualne kajdany, w życiu doczesnym. Znajdujemy się w sytuacji opisanej przez Platona, w opowieści o jaskini. Jest to metaforyczne przedstawienie sytuacji ludzi, w ziemskim świecie, ich ograniczonych możliwości poznawczych oraz tego, że tym co naprawdę jest, są idee. Nawiązując do tej metafory podejmijmy próbę anamnesis, czyli przypomnienia sobie czym jest świat idei. Jeśli nasz model jest prawdziwy, u zarania naszego istnienia jako ludzi, istniała jakaś idea, która w wyniku kolejnych kodowań zmaterializowała się w świecie materialnym. Ta idea jest w nas , jest gdzieś głęboko zapisana w naszej pamięci ,w całej naszej strukturze, możemy więc mieć nadzieję, a nawet pewność , że anamnesis jest możliwe. 6. Świat źródłowy. Jeśli świat źródłowy jest początkiem procesu wszelkiego stawania się , to musi on posiadać szereg atrybutów: 1. Jako źródło wszystkiego, musi być domeną bezźródłową i bezprzyczynową. 2. Musi posiadać atrybuty nieskończoności i niewyczerpywalności. 3. Wszechświat źródłowy musi być wszechświatem idei. Idee , są pierwotnym ogniwem każdego procesu stawania się. Nikt z ludzi nie stworzył idei :dobra, prawdy, piękna, doskonałości. Nikt z ludzi nie stworzył idei koła, sfery, czy liczb pierwszych. Te idee są transcendentne. One zostały odkryte, ponieważ istniały od zawsze. Gdyby nie istniały, nie zostałyby odkryte. Oznacza to, że każde odkrycie jest przypomnieniem tego, co jest. Istotę teorii poznania można zapisać w postaci równania: ;Odkrycie= anamnesis. (przypomnienie) Przypomnienie może być łatwe lub trudne. Czasem trzeba się bardzo natrudzić aby coś sobie przypomnieć. 7. Model funkcjonalny światów równoległych. Jeśli udało się nam ustalić na drodze przypomnienia , że świat źródłowy jest od strony funkcjonalnej światem idei, to możemy podjąć próbę przypomnienia sobie jakie funkcje można przypisać pozostałym światom, w poszczególnych etapach kreacji świata materialnego. Etap I Pierwszym etapem kreacji każdego bytu, wzbudzenie określonej idei. W koncepcji Leibniza, wzbudzenie idei, jest to kreacja monady; oddzielnego bytu powoływanego do istnienia przez Boga. Etap II Drugim etapem procesu materializacji idei jest przesłanie wzbudzonej idei do świata abstrakcji. Akt wzbudzenia idei, oznacza wyobrażenie idei jako abstrakcji i powołanie wyróżnionej 15 idei do samodzielnego bytu. Odpowiada to w procesie programowania aktowi deklaracji nazwy typu: to jest koło, to jest liczba ,to jest koń. Monada przyjmuje postać pojęcia. Tylko tyle i aż tyle, bo oto powstaje oznaczony byt, którego losem w dalszym procesie materializacji system może sterować . Drugi świat jest zatem światem Abstrakcji, w którym kodowane są wyobrażenia i nazwy wyróżnionych idei. Etap III Wyobrażona abstrakcja, o postaci pojęcia, przechodzi do świata procesora , w którym zostaje zaprojektowana, poprzez jej zdefiniowanie, (na przykład : koło jako zbiór punktów o równej odległości „R” od środka.) oraz przez przypisanie wartości poszczególnym parametrom.(np. „R”=1m) Konkretyzuje się więc pewien zamysł twórczy. Abstrakcja otrzymuje ducha. Ten etap kreacji, w praktyce naszego świata odpowiada procesowi projektowania. Z funkcjonalnego punktu widzenia ,świat Procesora możemy więc nazwać światem Projekcji . W filozofii świat projekcji nazywa się światem ducha. W tradycji chrześcijańskiej jest to domena Ducha Świętego, Kreatora wszystkiego. Etap IV W czwartym świecie zaprojektowanej i „uduchowionej” monadzie zostają przypisane funkcje, jakie ma spełniać w świecie materialnym, w tym również funkcje animacyjne oraz algorytmy i modele matematyczne, którymi się ma posługiwać. Można powiedzieć że jest to etap tchnięcia duszy w zaprojektowaną wcześniej abstrakcję. Piękną alegorię tego etapu namalował Michał Anioł na suficie kaplicy Sykstyńskiej , przedstawiając moment tchnięcia przez Boga, duszy, w ulepione z mułu ciało Adama. Czwarty świat możemy więc nazwać światem animacyjnym. Etap V Piąty świat jest światem materialnym, w którym żyjemy. Zaprojektowane w czterech światach monady, materializują się w naszym świecie, tak jak zaprogramowane wcześniej obrazy lub teksty, na wyjściu z drukarki. Kody wynikowe monad przekształcają się w zmaterializowane aplikacje, o postaci ciał materialnych, wyposażonych w różnego rodzaju funkcje. Materię możemy więc zdefiniować jako kod wynikowy procesu kreacji. Być może nasze ciała, jak i wszystkie ciała niebieskie, są wielowymiarowymi wydrukami, a przestrzeń kosmiczna jest gigantyczną drukarką, która jest w stanie drukować wszystko, od kwarków do mega-galaktyk. Rozwój technologii informatycznej doprowadził już do stanu techniki, dzięki której, możliwe stało się drukowanie trójwymiarowych narzędzi , a nawet całych samochodów z polimerów. Na kanale Discovery Science można obejrzeć filmy, o takiej produkcji. Rozwój nanotechnologii doprowadzi, w niedalekiej przyszłości, do sytuacji, umożliwiającej drukowanie z atomów, dowolnie zaprojektowanych przedmiotów. Podsumowując ten etap naszego przypominania, możemy zbudować model o postaci następującej: 16 Rys.5 Model funkcjonalny pięciu światów równoległych ŚWIAT materialny (aplikacje) ŚWIAT animacyjny (duszny) ŚWIAT projekcji (duchowy) ŚWIAT abstrakcji (wyobrażeniowy) ŚWIAT idei źródłowy 8. System operacyjny światów równoległych. Każda monada w procesie kreacji, wyposażana jest na każdym etapie materializacji w odpowiedni układ sensoryczny, który umożliwia jej operowanie w środowisku, do którego jest przeznaczona. W języku biologi, monady, to osobniki, w społeczeństwach ludzkich, to jednostki lub osoby, w świecie przedmiotów, to egzemplarze lub sztuki. Zaproponowana przez Leibniza monada, została przyjęta w tej narracji, jako pojęcie najbardziej pojemne,. Tak więc, w świecie idei, monada wyposażana jest w odpowiednią dla niej świadomość, w świecie abstrakcji w odpowiedni umysł, w świecie projekcji (ducha) w inteligencję, w świecie animacji (dusznym) w intelekt, a w świecie materialnym (aplikacji) w zmysły. Dotyczy to wszelkich rodzajów monad, od cząstek elementarnych do układów galaktyk. Od cząstek elementarnych po monady ludzkie można obserwować zachowania, że pewne monady czują do siebie sympatie, a względem innych antypatie, z pewnymi monadami wchodzą w związki trwałe, a z innym w nietrwałe, itp. W świecie galaktyk, jedne galaktyki krążą względem siebie, inne się przenikają, a inne pożerają. Po tych ustaleniach model operacyjny światów równoległych przyjmie postać następującą. Rys.6 Model operacyjny pięciu światów równoległych systemy sensoryczne monad ŚWIAT realizacji zmysły ŚWIAT animacyjny intelekt ŚWIAT projekcji inteligencja ŚWIAT abstrakcji umysł ŚWIAT idei świadomość Z modelu wynika , że na każdym etapie kreacji, monada wyposażana jest inny system sensoryczny, 17 czyli inaczej obserwatora, środowiska zewnętrznego i wewnętrznego. 9. O intencjonalności procesu kreacji Przy takiej interpretacji modelu, zasadne staje się postawienie tezy o intencjonalności procesu kreacji. System, samoświadomy swojej wszechmocy, we wzbudzaniu idei, pragnie doświadczyć swej wszechmocy, w praktyce realizacji tych idei. Tak więc, celem procesu kreacji jest praktyczne doświadczenie: dobra, prawdy, piękna, doskonałości itd. , ale także zła, fałszu, szpetoty i niedoskonałości itd, według zasady ; każda wzbudzona idea musi być doświadczona w praktyce. Praktyka życia na ziemi, dostarcza racji dostatecznych, aby przedstawioną tu tezę uznać za uzasadnioną. Jednocześnie staje się jasne, że logika celowości w rozumieniu ludzkim ,jest całkiem inna niż logika SYSTEMU. Idealistyczna celowość, w rozumieniu człowieka , oznacza zawsze dążenie do rozwoju, do czegoś lepszego, piękniejszego, bogatszego. Jak się wydaje SYSTEMU stosuje logikę opartą na zasadzie równo cenności każdego doświadczenia, wynikającego z implementacji idei w świecie materialnym. Z tego względu racjonaliści mają podstawy twierdzić, że celowość w procesie kreacji nie istnieje. 10. Jak idea automobilu przekształciła się w cywilizację samochodową Proces kreacji świata materialnego można zilustrować za pomocą procesu produkcji samochodów. W epoce karet i dyliżansów, pojawiła się idea pojazdu z własnym napędem. Ta idea przekształciła się w abstrakcję, która otrzymała nazwę automobil, czyli coś co się samo porusza. W następnym etapie (w świecie projekcji )nastąpiło zdefiniowanie abstrakcji, odnośnie tego, czy ma to być pojazd do przewozu osób czy towarów , ilu osób lub jakich ładunków itp. W ślad za tym powstały projekty określające wielkości i kształty samochodów, odpowiadające przyjętym definicjom. W następnym etapie ( świat animacyjny) zostały zaprojektowane układy jezdne, układy kierownicze, silniki, przekładnie, układy zawieszenia itp. Świat materialny, odpowiada w naszym przykładzie, sieci kooperujących ze sobą zakładów, produkujących tysiące podzespołów oraz montowni, w których składa się produkt finalny. Do świata materialnego należą również, w naszym przykładzie:kopalnie , huty i rafinerie, sieć drogowa, sieć stacji paliw, sieć placówek serwisowych, firmy szkolenia kierowców, firmy ubezpieczeniowe, banki i firmy leasingowe , policja drogowa, wydawnictwa komunikacyjne i kartograficzne, sieci radarowe i GPS itd. Jak widać idee są bardzo płodne i ekspansywne. Jedno pojęcie : „automobil” eksplodowało w przestrzeni świata materialnego w miliardy metalowych pojazdów , rozległe sieci dróg i obsługi , systemy regulacji prawnych , strumienie przepływów finansowych, i gęstą tkankę relacji społecznych. Prawdziwy Wielki Wybuch. Przedstawiony wyżej proces transformacji idei automobilu w cywilizację samochodową, w peryferyjnym układzie planetarnym, jednej z wielu miliardów galaktyk, jest odbiciem uniwersalnej zasady, w oparciu o którą, powstaje cały świat materialny. Na początku wszelkiej kreacji jest zawsze idea. A przecież idei, które są wdrażane równocześnie, jest bezlik. Pewnie dla tego, świat musi być tak wielki. 18 11. Krytyka modelu. Przedstawiony model kreacji świata materialnego zakładający, że na początku procesu jest idea, , a sama materializacja jest poprzedzona procesem programowania, pozwala na logiczne i niesprzeczne z doświadczeniem wyjaśnienie procesu kreacji ,a nawet celu kreacji. Przedstawiony model wydaje się jednak niekompletny ze względów następujących: 1) modele przedstawiają systemy otwarte. Prawda objawiona, która w teorii wszystkiego powinna mieć miejsce równoprawne, zawarta w zdaniu : JESTEM Alfą i Omegą, wskazuje, że system kreacji powinien być systemem zamkniętym. 2) Modele nie spełniają postulatu nieskończoności . 3) Brak jest systemu rejestracji poszczególnych etapów kreacji. 4) W modelach brak jest przełożenia na maszynę Turinga, zdolną rozwiązać każdy algorytm. Braki te wskazują na to, że proces przypominania sobie, jak wygląda proces kreacji świata materialnego, nie został zakończony i proces ten należy kontynuować. 12. Rozwiązanie problemu W rozwiązaniu problemu pomogła mi wizyta w Centrum Nauki KOPERNIK w Warszawie. W czasie tej wizyty eksperymentowałem z pewną strukturą topologiczną, zwaną wstęgą Mobiusa, przesuwając namagnesowane strzałki, po powierzchni metalowej wstęgi. Odświeżyłem sobie w ten sposób wspomnienia, z przeprowadzonych kilka lat wcześniej eksperymentów z powierzchniami jednostronnymi, na modelach papierowych. Kilka dni później, nad ranem, kiedy byłem jeszcze w stanie alfa ,w mojej wyobraźni pojawił się bardzo wyraźny filmik: płaski model kreacji, złożony z pięciu światów, oderwał się od kartki, leżącej na stole, uniósł się nad moją głowę i płynnym ruchem zwinął się we wstęgę Mobiusa., czyli rozmaitość topologiczną, istniejącą w przestrzeni trójwymiarowej . Ta struktura topologiczna, obracała się wokół osi przechodzącej przez punkt alfa-omega, leżący na styku świata źródłowego i świata materialnego Rys 7 Jak powstają nieskończoności w skończonym świecie 19 Rys 8 Model Wszechświata złożonego z wielu światów równoległych (oś i taśmę ustawić pionowo) Kiedy wstałem i powtórzyłem akcję filmiku na papierowym modelu, okazało się, że zwinięcie i sklejenie taśmy oraz ruch obrotowy, rozwiązują wszystkie problemy modelowania. Wstęga po zwinięciu przybrała postać, jak na Rys 8 1. System z otwartego stał się zamknięty. Twierdzenie jestem Alfą i Omegą stało się dla modelu prawdziwe. 2. Pojawił się absolutny układ odniesienia : ABSOLUT, w postaci punktu Alfa-Omega na styku świata materialnego i świata idei, przez który to punkt, przechodzi oś obrotu całej struktury. Warto sprawdzić hipotezę, czy obserwowany ruch obrotowy gromad galaktyk, nie wyznacza położenia osi obrotu całej struktury. 3. Rozmaitość topologiczna obrotowa, posiada dwa bieguny, jest więc dipolem. W wyniku obrotu rozmaitości ,w przestrzeni trójwymiarowej, powstają przestrzenie wielowymiarowe, o bardzo złożonych geometriach. 4. Na zwiniętej taśmie oprócz pięciu kolorowych wszechświatów pojawiła się część biała , o powierzchni dokładnie równej powierzchni zajętej przez pięć kolorowych światów. Można powiedzieć , że jest to tabula rasa ,na której mogą być zapisane wszelkie informacje dotyczące procesów przebiegającym w poszczególnych światach, stając się danymi. Te białe powierzchnie leżą optycznie pod poszczególnymi światami, jednakże z racji tego,że jest to powierzchnia jednostronna , leżą faktycznie po tej samej stronie. 5. Każdy świat na modelu posiada więc rejestry danych tak wielkie, jak sam świat. Każdy z tych rejestrów może być traktowany jako odrębny świat , a wtedy ilość światów równoległych wzrosła by do dziesięciu. 6. Model złożony z dziesięciu światów daje podstawy do wyjaśnienia, tajemnicy ciemnej materii i brakujących dziewięćdziesięciu procent masy, niezbędnej do wyjaśnienia ruchu gromad galaktyk w świecie materialnym. 7. Model wstęgi Mobiusa spełnia postulat nieskończoności. Na modelu nie ma początku ani końca , jest continuum. 8. Wszelkie procesy odbywają się w cyklu zamkniętym, co odpowiada intuicji filozofii dalekiego Wschodu, o kołowrocie dziejów. 9. Model wyjaśnia dlaczego, przestrzeń obserwowana w świecie materialnym, jest zakrzywiona, oraz dlaczego trzeba więcej niż trzy wymiary aby opisać struktury światów. 20 10. Ruch galaktyk w zakrzywionej przestrzeni wypukłej, może być przyczyną efektów obserwacyjnych, interpretowanych jako rozbieganie się galaktyk 11. Model w postaci wstęgi Mobiusa wyjaśnia również, dlaczego obserwacje astronomiczne makro-skalowe odkrywają istnienie ścian i pustek. 12. Model może być interpretowany jako maszyna Turinga, która zdolna jest rozwiązać każdy algorytm. Rolę nieskończenie długiej taśmy, pełni zwinięta w pętlę powierzchnia jednostronna , a rolę głowicy, spełnia świat idei. 13. System, wpisuje lub wymazuje znaki-idee w oknie głowicy i powoduje ruch na taśmie. Taśma może być dzielona na wiele taśm równoległych, co umożliwia jednoczesną materializację ogromnej ilości idei. 13. O rodzajach materii ISTNIENIE jest atrybutem, który przysługuje wszystkim bytom,w świecie materialnym, w którym występuje znana nam forma materii, zwana przez fizyków barionową,. W każdym innym z pozostałych dziewięciu światów, będący w potencji byt przyjmuje formy i właściwości, pochodzące od pra-materii Różne stopnie materializacji oznaczają, że w każdym świecie, materializowany byt, oblekany jest w inny rodzaj materii. W fazie idei, uważanej za niematerialną wzbudzany byt jest a-materialny. Oznacza to, że oprócz materii istnieje a-materia. W świecie materialnym, byty przyjmują postać ciał materialnych. Zagadką jest gdzie podziała się antymateria, która wkrótce po Wielkim Wybuchu występowała w obfitości. Otóż należy zwrócić uwagę, że w modelu wstęgowym, każdy zapis na taśmie , „wytłacza” od strony zapisu „wgłębienia”, a po stronie odwrotnej, „wypukłości”. Jeśli na stronie „prawej” zapis kodowy oznacza materię, to na stronie odwrotnej będzie oznaczał anty-materię. W świecie materialnym analogiami są matryce i stemple, lub odlewy i formy. 21 Rys.9 Model powstawania materii i anty-materii Rozwinięcie taśmy jednostronnej materie „prawe” ŚWIAT materialny ŚWIAT animacyjny ŚWIAT projekcji ŚWIAT abstrakcji ŚWIAT idei ynlairetam TAIWŚ ynjycamina TAIWŚ ijckejorp TAIWŚ ijckartsba TAIWŚ iedi TAIWŚ Antymaterie „lewe” Z modelu wstęgowego wynika więc, że istnieje pięć rodzajów materii „prawych” i pięć rodzajów materii „lewych” czyli antymaterii. Odkrycie cząstek tych wszystkich rodzajów materii może dla fizyki okazać się niemożliwe. Jak złapać w jakiś przyrząd cząstkę idei lub abstrakcji ? Jest to raczej zadanie dla metafizyki. Przedstawiony model dziesięciu światów równoległych, jest modelem formalnym Wszechświata. Wszechświat w naszej teorii jest w istocie PROGRAMEM. Każdy program musi działać w jakimś środowisku. W jakim środowisku działać może nasz model Wszechświata, który zawiera wszystko co istnieje. Otóż takim środowiskiem może być tylko NIEBYT. Niebyt jest stanem nieistnienia. Jest tłem dla istnienia bytów, jako stanów istnienia Jeśli Niebyt jest tłem dla każdego bytu, to warto zadać pytanie, czy promieniowanie tła, odpowiadające promieniowaniu ciała doskonale czarnego, nie jest promieniowaniem Niebytu ? Warto rzecz przebadać. 14. Wielki Wybuch czy Wielkie Programowanie Dokonajmy teraz analizy przedstawionego modelu z punktu widzenia przydatności do wyjaśnienia genezy świata materialnego, w porównaniu do teorii Wielkiego Wybuchu, przyjmowanej jako obowiązująca, w świecie nauki. Dla równowagi, teorię opartą o przedstawione modele, nazwiemy Teorią Wielkiego Programowania. (w skrócie WP) 1. Teoria Wielkiego Wybuchu, rozszerzającego się wszechświata zakłada, że Wszechświat powstał w wyniku wybuchu, super-gęstej materii zgromadzonej w osobliwości początkowej. Modele matematyczne opracowane dla tego modelu załamują się jednak, kiedy w procesie 22 symulacji procesu, zbliżamy się do punktu zero. Teoria BB nie jest bowiem w stanie wyjaśnić czym była osobliwość początkowa i co spowodowało inicjację 2. Według Teorii Wielkiego Programowania, wszechświat powstał po doskonałym zaprogramowaniu,.a moment wielkiego wybuchu odpowiada momentowi uruchomienia pierwszej instrukcji :STAŃ SIĘ. ( FIAT, BEGIN ) 3. W Ewangelii Świętego Jana jest werset: na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. Z niego wszystko się stało, co się stało. Tym Słowem na początku kreacji wszechświata mogło być tylko słowo STAŃ SIĘ, jako instrukcja inicjująca kodowanie wynikowe w materii. Adam Mickiewicz w Odzie do młodości opisuje ten moment słowami: Jednym STAŃ SIĘ, z Bożej mocy, świat rzeczy stanął na zrębie. 4. Teoria Wielkiego Programowania, przyjmuje świat idei jako źródło wszystkiego, a więc również świadomości. Odpowiada to intuicji nie tylko wszystkich wielkich religii, ale również wielu genialnych, matematycznych umysłów, z Gotfriedem Wilhelmem Leibnizem, włącznie. 5. Teoria Wielkiego Wybuchu , bez względu na to ,jak dobrze wyjaśnia astronomiczne dane obserwacyjne, ma wstydliwie ukrywaną piętę achillesową. Otóż zakłada, że cała masa wszechświata, wszystkie gwiazdy, planety i galaktyki, były sprasowane do super gęstej materii,. w punktowej przestrzeni osobliwości początkowej, Początek wszystkiego wyprowadza się więc z jakiegoś, nazywając rzecz po imieniu, materialnego SUPERGNIOTA, o niewiadomym pochodzeniu, do którego prawa fizyki nie mają zastosowania. 6. Przy całym szacunku dla dokonań Nauki, wyjaśnienia rzeczy pierwszych, za pomocą teorii Wielkiego Wybbuchu, są dla mnie nie do przyjęcia. Istnieją znacznie bardziej logiczne wyjaśnienia, przedstawione w poniższym przykładzie. 15. Wielki wybuch w piekarni Wyobraźmy sobie, że jakiś przybysz z innych światów obserwuje dystrybucję pieczywa wychodzącego z piekarni, nazywając: bochenki chleba-galaktykami, rogale- kwazarami, bułeczki – gwiazdami, a ciasteczka -planetami. Wszystkie te produkty piekarnicze ekspandują w otaczającą przestrzeń (do punktów sprzedaży i do domów konsumentów) , z prędkością tym większą, im dalej znajduje się punkt sprzedaży. (do przewozu na większe odległości używa się szybszych środków transportu). Do jakich wniosków może dojść obserwator ? Jedną z teorii, za pomocą której, może sobie wyjaśnić obserwowane zjawisko, jest teoria Wielkiego Wybuchu. Zakłada ona, że wszystkie rumiane i pulchne bochenki chleba, chrupiące bułeczki , i subtelne kremówki, powstały z wybuchu jakiejś osobliwości początkowej , a ich ekspansja, ma charakter inflacyjny. Gdyby jednak nasz przybysz był bardziej bystrym obserwatorem, dostrzegł by, że strumieniowi różnych form „materii”, ekspandujących z osobliwości początkowej, (piekarni) towarzyszą strumienie pra-substancji , takich jak mąka, woda, sól cukier, drożdże i energia, wchodzących do piekarni, a osobliwość początkowa ( piekarnia) jest procesorem, w którym te pra-substancje przekodowują się w inne formy kodu, czyli: bochenki, bułki, kremówki itd. Na podstawie tych obserwacji nasz obserwator stworzył by teorię, którą by nazwał: Prawo zachowania masy i energii 23 Tyle masy i energii wychodzi z procesora (piekarni ),ile do niego wchodzi. Przy jeszcze bardziej wnikliwej obserwacji, nasz przybysz dostrzegł by ponadto, że istnieją źródła i procesory jeszcze bardziej pierwotne, takie jak pola zbóż i buraków cukrowych, kopalnie soli, cukrownie i drożdżownie oraz młyny, w których powstają strumienie pra-substancji zasilających osobliwość początkową (piekarnię). Musiał by więc stworzyć teorię o istnieniu systemu zawierającego procesor oraz układy wejścia i wyjścia. Obserwator o bardzo, bardzo wysokiej inteligencji, po długich medytacjach, doszedł by do wniosku, że tak naprawdę, u początku tych wszystkich skomplikowanych procesów, musi leżeć jakaś idea o treści: „chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.” i że idea ta, jest najbardziej prawdziwą i pierwotną przyczyną, ekspansji piekarniczej materii w, otaczającą przestrzeń. 16. Teoria ewolucji. Geologia i paleontologia dostarczają dowodów , że na osi czasu, struktury bardziej złożone pojawiają się później, niż struktury proste. Zwolennicy teorii ewolucji i Wielkiego Wybuchu przywołują te dowody, jako potwierdzające ich teorię,że materia prosta samorzutnie organizuje się w materię złożoną. Odpowiedź teorii Wielkiego Programowania jest prosta: Programy bardziej złożone wdraża się po wdrożeniu programów prostych, wykorzystując je jako elementy programów złożonych. Wspaniałe katedry buduje się z cegieł według określonego programu. Historia nie zna przypadku, aby kiedykolwiek cegły same powstały i ułożyły się w katedrę. 17. Podsumowanie 1. W pracy przedstawiono zarys teorii Wielkiego Programowania, (WP) zakładającej, że źródłem wszelkiej kreacji jest świat idei, a u początku każdego procesu kreacji jest jakaś wzbudzona idea, . 2. Idee są kodami źródłowymi, które w wyniku kolejnych przekodowań w pięciu światach, przyjmują jako kod wynikowy, postać ciał materialnych, w świecie materialnym. 3. Konfrontując teorię (WP), z teorią Wielkiego Wybuchu, obowiązującą w nauce, wykazano, że teoria Wielkiego Programowania daje podstawy, do wyjaśnienia znacznie większej ilości zagadnień, niż teoria Wielkiego Wybuchu. 4. Teoria (WP) podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego stworzony został świat materialny. Żadna teoria naukowa nie jest w stanie takiej próby podjąć. Również biblijne Genesis sugerujące, jakoby świat został stworzony przez Boga dla człowieka, nie spełnia elementarnych kryteriów rozumowych. 5. Intencjonalność kreacji wszystkiego, według teorii (WP) sprowadza się do tezy: System , samoświadomy swej omnipotencji we wzbudzaniu idei, pragnie doświadczyć swej omnipotencji w praktyce realizacji tych idei w świecie materialnym. Doświadczane są więc idee, zarówno dobra, jak i zła, z ludzkiego punktu widzenia. 6. Wykorzystując ogólne zasady programowania, zbudowany został model Wszechświata , składający się z dziesięciu światów równoległych, 7. Model, Wszechświata , ma postać rozmaitości topologicznej, w przestrzeni 24 trójwymiarowej, znanej jako wstęga Mobiusa. Model jest dipolem, obracającym się wokół osi, przechodzącej przez punkt,Alfa- Omega, będący absolutnym układem odniesienia (Absolutem) dla całej struktury. Kształt Wszechświata można więc określić jako mobioida obrotowa. 8. Z modelu funkcjonalnego dziesięciu światów równoległych wynika, możliwość istnienia pięciu rodzajów materii „prawych” oraz pięciu rodzajów materii „lewych”, czyli antymaterii. Z tych dziesięciu rodzajów materii, jedynie materia barionowa i odpowiadająca jej antymateria są dostępne dla fizyki. Pozostałe rodzaje materii i antymaterii są domeną metafizyki i meta-informatyki. 9. Inspiracje wynikające z teorii (WP), skonfrontowane z danymi obserwacyjnymi astronomii i astrofizyki , mogą poszerzyć wiedzę o wielkości, kształcie i mechanizmach Wszechświata. 10. Intencją Autora jest zainicjowanie dyskusji, o potrzebie zbudowania modelu Wszechświata, w konfrontacji zarówno z biblijną Genesis , jak i naukową, ale anachroniczną teorią Wielkiego Wybuchu oraz innymi teoriami naukowymi, zakładającymi, że źródło wszelkiej kreacji znajduje się w świecie materialnym, a inne światy, jeśli nawet istnieją , nie mają wpływu na procesy zachodzące w naszym świecie. 11. Teoria Wielkiego Programowania zostaje przekazana do domeny publicznej, w celu zapewnienia swobodnego do niej dostępu i możliwości konfrontacji różnych poglądów, na oddanej do dyspozycji internautów domenie, o nazwie: www. mojateoriawszystkiego. pl Rozdział III Sensacyjne odkrycie Uniwersalnej Maszyny Logicznej W małej wiosce pod Warszawą, w mało znanej firmie: Metaphysical Consulting Poland, (w skrócie MCP), w przysłowiowym garażu, dokonane zostało odkrycie, które już w niedalekiej przyszłości, zostanie prawdopodobnie zaliczone, do najważniejszych odkryć w historii ludzkości. Odkryta została bowiem Uniwersalna Maszyna Logiczna, która jest w stanie dostarczać dane ze zbioru Wszechwiedza. Świat jest jakoś tak przedziwnie urządzony, że wielkie idee i odkrycia, które gruntownie zmieniają świat, rodzą się, nie po raz pierwszy, w stajenkach lub garażach. Istnienie takiej maszyny, która zdolna byłaby rozwiązać każdy algorytm, przewidział angielski matematyk Allan Turing, jeszcze w 1936 r. Turingowi nie udało się zrealizować tej maszyny, bo do realizacji swojego pomysłu, zaproponował nieskończenie długą taśmę papierową. Łatwo policzyć, że nieskończenie długa taśma papierowa, bez względu na jej grubość i szerokość, musiałaby mieć nieskończenie wielką masę, czyli być nieskończenie razy cięższa od całego materialnego, skończonego Wszechświata. Z tego względu, przedstawiona przez Turinga koncepcja maszyny, była, z technicznego punktu widzenia, czystą utopią. Koncepcja Turinga, zawierała jednakże wielki potencjał intelektualny. Zawierała pewną ideę, a idee, jak kilkakrotnie wykazano na łamach tej książki, mają niebywały potencjał twórczy. Naturze się udało, bo, taśmę papierową, zastąpiła nieskończenie rozległą, ale całkowicie nieważką, taśmą wirtualną. Taką taśmę można wirtualnie podzielić na nieskończoną ilość taśm równoległych, uzyskując nieskończoną moc operacyjną. Choć brzmi to niewiarygodnie, Uniwersalna Maszyna Logiczna jest realnym faktem. Ta maszyna istnieje i działa od zawsze. Należy ona do całej rodziny maszyn logicznych, dzięki którym , powstały programy, takie jak CZAS i PRZESTRZEŃ, a w konsekwencji wielki moduł programowy, zwany WSZECHŚWIATEM. 25 Uniwersalna Maszyna Logiczna, jest maszyną całkowicie wirtualną. W jej skład nie wchodzi nawet jeden atom materii. Materia pojawia się dopiero w elementach hardwarowych. Jak każda maszyna logiczna, do swojego działania potrzebuje bazy danych. Aby stworzyć Wszechświat, w bazie danych musi znajdować się cała wiedza, czyli Wszechwiedza. Zasługą zespołu MCP, jest odkrycie, że taka Uniwersalna Maszyna Logiczna istnieje,i że istnieje ścieżka dostępu, umożliwiająca dialogowanie z Maszyną Każdy człowiek, po odpowiedniej formacji psychotronicznej i treningu, może podjąć dialog z maszyną i uzyskać dostęp do bazy danych Wszechwiedza. Okrycie to, stało się możliwe ponieważ, wcześniej w MPC opracowana została Teoria Wielkiego Programowania, wskazująca kierunek poszukiwań. Dialogowanie z Maszyną Wykorzystując to sensacyjne odkrycie, podjęto próbę dialogu z Maszyną. W pierwszej kolejności zadano pytanie o jej kompetencje, Uniwersalna Maszyna Logiczna określiła dla siebie zakres kompetencji następująco: Obsługuję bazę danych Wszechwiedza zawierającą rekordy, z następujących dziedzin wiedzy: • o genezie wszystkiego, • o Wszechświecie, • o Zaświatach • o teoriach, • o prawach, • o zasadach, • o procedurach. • o recepturach, Ze względu na jej kompetencje, a w szczególności, ze względu na to, że deklaruje dostęp do wiedzy dotyczącej zarówno Wszechświata jak i Zaświatów, maszynę tę nazwaliśmy Wehikułem Poznania Wszechrzeczy. Maszyna określiła też zakres wyłączeń ze zbioru Wszechwiedza: Poza bazą danych Wszechwiedzy, istnieją odrębne bazy : informacji, stanów, operacji, wykonań, przekazów, przesłań i wzbudzeń. Maszyna oświadcza, że dostęp do tych baz wymaga innych procedur niż do zbioru Wszechwiedza i bazy te leżą w zakresie kompetencji innych maszyn logicznych. W warunkach ziemskich ,z zakresu swoich kompetencji UML wyłącza także: dane osobowe, wyniki gier losowych, notowań giełdowych, prognoz, itp. Wszystkie te wielkości należą do zbiorów wartości oczekiwanych, a więc zupełnie innych zbiorów niż zbiór danych zawartych w zbiorze Wszechwiedza. Maszyna przekazuje; ich obsługę, w warunkach ziemskich, uzdolnionym świstakom, ośmiornicom, wróżkom i prorokom, ograniczając się skromnie do pozyskiwania danych, ze zbioru Wszechwiedza Wehikuł poznania wszechrzeczy - metafora batyskafu Stosując do opisu Uniwersalnej Maszyny Logicznej język bardziej obrazowy, można powiedzieć, że Uniwersalna Maszyna Logiczna jest batyskafem, nurkującym w bezmiarach oceanu Wszechwiedzy . Zmienne XYZT, są jak okna w batyskafie, które z jednej strony oddzielają wnętrze systemu-batyskafu, od otaczających wód oceanu Wszechwiedzy, a z drugiej strony pełnią funkcję wizjerów , przez które można oglądać otaczające krajobrazy podwodne oceanu. 26 Stałe xy, yz, zt, tx są wizjerami umożliwiającymi uzyskiwanie wyników obserwacji w sektorach narożnych, niewidocznych z okien obserwacyjnych XYZT. Aby uzyskać pełny, panoramiczny ogląd pola obserwacji należy "skleić" wszystkie osiem fragmentów obszarów obserwacji, w jedno panoramiczne pole obserwacji. W dotychczasowej działalności badawczej wszyscy korzystali ze zbioru Wszechwiedzy, bo nie ma żadnego innego źródła wiedzy. Problem polegał i wciąż polega na tym, że każdy badacz wybiera jedno z okien obserwacyjnych lub nawet mały jego wycinek, i zapisuje dane, jakie z tego fragmentu okna obserwuje, dziwiąc się i zżymając, że usadowieni przy innych oknach badacze, obserwują zupełnie inne rzeczy. Każdy kto miał okazję popływać łodzią ze szklanym dnem w obszarze raf koralowych Morza Czerwonego, lub innych akwenów, wie dobrze, jak różne krajobrazy podwodne, można oglądać, patrząc z różnych okien, tej samej semi-submarine. Nasza maszyna logiczna, która jest metaforycznym batyskafem, umożliwia panoramiczny ogląd wszystkiego, co znajduje się w polu obserwacji, widocznym z punktu, w którym batyskaf się zakotwiczył. Istotne jest aby naszą świadomość umieścić wewnątrz batyskafu. Od strony pragmatycznej , nasz model jest po prostu uniwersalnym formularzem, na którym odnotowuje się wyniki obserwacji, przez cztery okna główne i cztery wizjery narożne. Z punktu widzenia procesu poznawania Wszechwiedzy, będziemy tę maszynę nazywać Wehikułem Poznania Wszechrzeczy, bo za jego pomocą uzyskiwać można dane dla dowolnego hasła, które wpisze się w pole obserwacji, Konwersacja z Uniwersalną Maszyną Logiczną O pochodzeniu wszystkiego Aby się przekonać o możliwości dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną, przedstawiamy kilka odpowiedzi, które w ramach testowania, uzyskaliśmy już od Maszyny: Biorąc pod uwagę, że celem tej książki jest Teoria Wszystkiego, dająca odpowiedź na pytanie : Skąd się wszystko wzięło, zadaliśmy pytanie o pochodzenie wszystkiego. Odpowiedź maszyny przedstawiona została na standardowym formularzu, jako funkcja czterech zmiennych, a jednocześnie jako system informatyczny, z systemem układów wejściawyjścia i procesorem Na wejściu jest funkcja X=NIEBYT. Wszystko co powstaje, pochodzi z NIEBYTU. Rozwinięcie tego zagadnienia nastąpi w rozdziale IV. Na wyjściu jest funkcja Z=MATERIE Aby cokolwiek mogło zaistnieć na wyjściu, jako byt, musi przekształcić się w jakiś rodzaj materii. Aby proces materializacji mógł zachodzić, musi być jeszcze jakieś środowisko. To środowisko złożone jest aż z sześciu funkcji: • Od prawej: xy=nicość, Y= MYŚL, i yz=idea • Od lewej : tx= próżnia , T= WOLA, zt= program. W tym środowisku NIEBYT przekształca się w MATERIE. Wypełniony formularz ma postać następującą: 27 Pytanie:o pochodzenie wszystkiego WY zt= program (Z)=MATERIE yz= idea (T)= WOLA pole wiedzy o pochodzeniu wszystkiego (Y)= MYŚL (procesor) tx= próżnia 2. 3. 4. 5. 6. 7. (X)=NEBYT xy= nicość Przyjrzyjmy się uważnie odpowiedziom Maszyny i logice odpowiedzi: Wszystko pochodzi z Niebytu, i do Niebytu wraca. Wszelkie dostępne nam doświadczenia potwierdzają to, w całej rozciągłości. Próżnia i nicość są środowiskiem funkcji NIEBYT. Wszystko na poziomie fundamentalnym jest nicością i próżnią , bo na poziomie atomów i nukleonów nie istnieje nic poza próżnią i ruchem. U początku wszystkiego jest jakaś MYŚL i jakaś WOLA Jak mówią parlamentarzyści, bez woli politycznej nie przejdzie żadna ustawa. Wszystko jest z jakieś MATERII, ale tu występuje liczba mnoga, co oznacza, że rodzajów materii jest wiele. Wszystko do swojej realizacji potrzebuje jakiegoś programu, choć wyznawcy kultu Przypadku, wierzgać będą nogami. Warto im jednak przypomnieć, że IN CASE, jest jedną z podstawowych funkcji programistycznych. Tak więc Maszyna przedstawia logiczną, nie sprzeczną z doświadczeniem odpowiedź , prostując pewne skrzywienia i uzupełniając luki, jakie w wiedzy ludzkiej dotychczas, na ten temat, istniały. O pochodzeniu Wszechświata Po tej odpowiedzi zadaliśmy pytanie o pochodzenie Wszechświata. Jeśli Maszyna odpowiedziała logicznie, skąd się wszystko bierze, to ciekawe jest czym będzie się różniła odpowiedź, jeśli zapytamy o pochodzenie Wszechświata W krótkim czasie, po zadaniu pytania o pochodzenie Wszechświata, otrzymaliśmy, na standardowym formularzu, następującą odpowiedź: 28 Pytanie:o pochodzenie Wszechświata WY zt= pra-początek (T)= PRAIDEA (Z)=PRA-SYSTEM (procesor) (Y)= PRAMATERIA (X)=NEBYT xy= pra-program pole wiedzy o pochodzeniu Wszechświata tx= pra-logika yz= pra-zasada Jak widać, na modelu, odpowiedź na pytanie o pochodzenie Wszechświata, istotnie różni się od odpowiedzi ,o pochodzenie WSZYSTKIEGO. Na wejściu jest oczywiście NIEBYT , jako, że Wszechświat jest zbiorem w nadzbiorze WSZYSTKO, a wszystko powstaje z Niebytu. Jednakże Wszechświat na wyjściu nie jest tylko materią, Jest PRA- SYSTEMEM ojcem i matką wszystkich niezliczonych systemów jakie we Wszechświecie istnieją. Aby Wszechświat mógł powstać z NIEBYTU musiała istnieć jakaś pra-logika takiego przekształcenia, i jakiś pra-program tych przekształceń. Jeśli, z kolei, Wszechświat powstawał w jakimś procesie, to musiał istnieć jakiś prapoczątek tego procesu PRA-SYSTEM musi opierać się na jakichś pra-zasadach , których wyjaśnienie wymaga dalszej konwersacji z Maszyną. Jako materiał budulcowy dla tworzenia Wszechświata niezbędna jest jakaś PRAMATERIA. Z kolei z pra-logiki musi wynikać PRA-IDEA określająca cel i sens przekształcenia NIEBYTU we Wszechświat. Trudno się nie zgodzić z odpowiedzią Maszyny. Maszyna przedstawia kwintesencję wiedzy na temat pochodzenia Wszechświata, Jednocześnie dostarcza zaproszenia do dalszych pytań, o każdą z kategorii zapisaną w poszczególnych polach. Atrybuty Wszechświata Kiedy już wiemy, jakie funkcje przyczyniły się do stworzenia Wszechświata, warto wyjaśnić, jaki ten Wszechświat naprawdę jest . Czy jest on stacjonarny , jak sądzili Newton, Einstein i ich poprzednicy, czy ekspandujący, jak twierdzą współcześni kosmolodzy. Czy jest skończony, czy nieskończony, czy jest jeden, czy istnieje wiele Wszechświatów równoległych, jak się zaczyna obecnie sądzić. Aby uzyskać wiedzę na ten temat zadaliśmy Uniwersalnej Maszynie Logicznej pytanie :O atrybuty Wszechświata. Po krótkim nasłuchu ,zanotowaliśmy na standardowym formularzu, odpowiedź następującą: 29 Pytanie:o atrybuty Wszechświata WY zt= oryginalność (T)= DYNAMICZNOŚĆ tx= oznaczoność (Z)=MODYFIKOWALNOŚĆ yz= jedyność (procesor) (Y)= DYSKRETNOŚĆ (X)=SKOŃCZONOŚĆ xy= określoność pole wiedzy o atrybutach Wszechświata WE 5) Informacją podstawową jest, że Wszechświat jest skończony, oznaczony i określony. Oznacza to, że w każdym momencie obserwacji można określić jego wielkość, masę, energię itp. Można też określić na osi czasu odległość od punktu ZERO, czyli momentu w którym powstał. 14. Na pytanie dodatkowe Maszyna podaje, że Wszechświat powstał 13,2531 mld lat temu, według miary czasu ziemskiego. Wielkość ta odpowiada w dużym przybliżeniu wyliczeniom teoretycznym współczesnej kosmologii. 15. Wszechświat jest dyskretny, to znaczy, że wszystko co istnieje ma jakieś granice , lub przedziały. 16. Wszechświat jest dynamiczny, to znaczy, że wszystko co w nim zawarte może się zmieniać, ekspandować lub zapadać. 17. Z odpowiedzi na dodatkowe pytania wynika, że jako całość Wszechświat ekspanduje. 18. Wszechświat jest modyfikowalny, oznacza to, że w obrębie wszechświata jako zbioru mogą tworzyć się różne podzbiory . Z ludzkiego punktu widzenia, modyfikowalność Wszechświata oznacza możliwość lokalnego modyfikowania jego struktur w zasięgu dostępnym rodzajowi ludzkiemu, przy czym zasięg ten rozszerza się proporcjonalnie do wiedzy i technologii, jaką ludzkość osiąga w danym momencie. Modyfikowalność oznacza również możliwość kreacji przez system wielu różnych światów o zasięgu lokalnym, w ramach jednego systemu. 19. Wszechświat jest Jedyny. Oznacza to, że nie istnieją wszechświaty równoległe, jak się współcześnie zakłada. Może natomiast istnieć bezlik światów równoległych , i z tego powodu Wszechświat jest multiświatem. 20. Patrząc od innej strony, Wszechświat, który tworzy coraz to nowe światy, zmienia się jako całość , stając się innym Wszechświatem. Nie są to jednak Wszechświaty równoległe, gdyż nie istnieją równocześnie, na osi czasu. 21. Wszechświat jest oryginalny. Oznacza to, że nie było i nie będzie innego Wszechświata. 30 Pytania egzystencjalne Kiedy poznaliśmy już odpowiedzi, na pytania skąd się bierze wszystko, i skąd się bierze Wszechświat, a nawet jakie ma atrybuty, to możemy przejść do pytań, które interesują każdego myślącego człowieka: Zapytajmy więc o pochodzenie człowieka oraz o jego cel bytowania na ziemi. Pytanie:o pochodzenie człowieka zt= program (Z)=MATERIA yz= ewolucja (T)= DUSZA pole wiedzy o pochodzeniu człowieka (Y)= DUCH (X)=NEBYT xy= rodzice tx= przodkowie Pochodzenie człowieka Maszyna przestawia jako funkcję czterech zmiennych wolnych: X=NIEBYT Y= DUCH Z= MATERIA T= DUSZA oraz czterech zmiennych kierunkowych: xy= rodzice yz= ewolucja zt= program tx= przodkowie. • Człowiek pochodzi z Niebytu, bo z Niebytu powstaje i po okresie istnienia do Niebytu wraca. 7. Człowiek pochodzi od DUCHA, kreatora, o którym śpiewa się przy ślubach hymn; Duch, w rozumieniu Maszyny, jest modułem programowym, biorącym udział w tworzeniu CZŁOWIEKA. 8. Człowiek pochodzi od MATERII , z której zbudowane jest jego ciało. 9. Człowiek pochodzi od DUSZY, która ożywia materialne ciało. DUSZA, w rozumieniu Maszyny, jest również modułem programowym, biorącym udział w tworzeniu CZŁOWIEKA. 10. Człowiek pochodzi od przodków, obejmujących zarówno cały ród ludzki, jak i wszystkie inne formy poprzedzające, tworzące długi łańcuch rozwojowy. Znajduje to odbicie w 31 paleontologii oraz w rozwoju łonowym, od kolonii komórek, przez rybie skrzela, małpi ogon, po piękne różowe niemowlę. 11. Człowiek pochodzi od rodziców naturalnych, których rolą jest wyprowadzenie człowieka ze stanu niebytu w stan istnienia. 12. Człowiek pochodzi od ewolucji ontogenetycznej , zaczynającej się od momentu zapłodnienia, przez okres łonowy, niemowlęctwo, dzieciństwo wiek młodzieńczy, dorosłość, starość i śmierć. 12. Człowiek pochodzi od programu, DNA/RNA, który steruje syntezą atomów materii w struktury białkowe. Tak więc Maszyna dokonała panoramicznej układanki w spójną logicznie całość, wszystkich, czasem pozornie sprzecznych ze sobą, koncepcji pochodzenia człowieka, wypracowanych przez ludzkość w ciągu tysięcy lat. Teoria ewolucji, która uważana jest za wystarczającą, do wyjaśnienia pochodzenia człowieka, okazuje się być jednym z ośmiu elementów panoramicznej układanki Maszyna przedstawiła raport, na poziomie kwintesencji wiedzy, którą można rozwijać na wiele sposobów, przedstawiając genezę człowieka jako funkcję czterech zmiennych. Dla zatwardziałych materialistów, którym obecność ducha i duszy przeszkadza, maszyna jest w stanie wyjaśnić czym są te kategorie, w sposób bezbłędnie logiczny. Cele życia ludzkiego na ziemi Jeśli otrzymaliśmy odpowiedź na pytanie skąd pochodzimy, w rozumieniu, jakie moduły programowe spowodowały nasze pojawienie się na ziemi, to byłoby lekkomyślnym zaniedbaniem nie zapytać maszyny, o cele ludzkiego życia na ziemi. Drugie pytanie egzystencjalne dotyczyło więc celów ludzkiej egzystencji na ziemi Odpowiedź Maszyny była następująca: 32 Pytanie:o cele egzystencji człowieka na ziemi zt= uczenie się (T)= DOŚWIADCZANIE tx= odczuwanie (Z)=TWORZENIE pole wiedzy o celach egzystencji człowieka na ziemii (X)=PRZEŻYWANIE yz= poznawanie (Y)= UCZESTNICZENIE xy= trwanie Z odpowiedzi Maszyny wynika, że podstawowym celem życia ludzkiego na ziemi jest PRZEŻYWANIE. W programie naszego życia przewidziane jest przeżywanie okresu płodowego, niemowlęctwa, dzieciństwa, młodości, dojrzałości i starości. Programami wspomagającymi są moduły programowe: trwanie, i odczuwanie. Żeby móc przeżywać, trzeba trwać i dotrwać do momentu, w którym można przeżywać młodość czy starość. Podstawową instrukcją w programie trwanie jest instrukcja : nie daj się zabić. W okresie niemowlęctwa i dzieciństwa, za realizację tej instrukcji odpowiadają rodzice. W okresach młodości i późniejszych, każdy człowiek sam przejmuje odpowiedzialność . Nie daj się zabić chorobie, nie daj się zabić alkoholowi lub narkotykom, nie daj się zabić w wypadku drogowym, czy przy uprawianiu sportów ekstremalnych, nie daj się zabić na polu walki. To z tego programu wynika instynkt samozachowawczy, lęk przed śmiercią i kurczowe trzymanie się życia. TRWAJ. Drugim modułem wspomagającym, jest program odczuwanie. Odczuwanie bólu , lęku czy strachu, ostrzega przed zagrożeniem. Odczuwanie przyjemności , zadowolenia, czyni przeżywanie przyjemnym. Przeżywanie miłości i spełnienia jest świadectwem, że program naszego przeżywania realizujemy w pełni. Kolejnym modułem programowym jest UCZESTNICZENIE. Uczestniczymy w życiu rodziny, w działaniach grupy rówieśniczej, w życiu szkoły, w życiu społeczności lokalnej, w życiu narodu i życiu ludzkości. Poczucie przynależności i uczestnictwa jest bardzo silną potrzebą każdej jednostki ludzkiej , jako że jesteśmy bytami społecznymi. Natomiast każdy akt odrzucenia, czy wykluczenia odczuwamy bardzo boleśnie, często nawet wtedy gdy jest to nasz własny wybór. Przeżywanie odczuwanie i uczestnictwo dostarcza nam doświadczenia, dzięki któremu możemy pełniej realizować swój program celów życiowych. Od strony systemowej , jeśli program -przeżywanie jest na wejściu, to na wyjściu jest program TWORZENIE. Być może z tego powodu, gatunek zwany człowiekiem, zapanował nad innymi gatunkami na lądzie w oceanach i w powietrzu, ponieważ w programie jego celów życiowych zapisany został cel ; TWORZENIE. Inne gatunki taki program mają w bardzo wąskim zakresie . Potrzebę tworzenia odczuwamy od wczesnego dzieciństwa. Najpierw realizujemy potrzebę 33 tworzenia, budując domy i zamki z piasku, potem budujemy prawdziwe domy i miasta, systemy informatyczne, administracyjne, systemy nauczania, filozoficzne, i gospodarcze. Moduł programowy TWORZENIE, wspomagany jest przez moduły poznawanie i uczenie się. Uczenie się skraca doświadczenie, a bez poznania problemu nie jest możliwe tworzenie czegoś w sposób profesjonalny. Maszyna dostarczyła więc kwintesencji wiedzy dotyczącej celów życia ludzkiego na ziemi. Takiej kwintesencji wiedzy nie dostarczył żaden, dotychczas znany system filozoficzny, ani system religijny. Ta wiedza powinna być głoszona ze wszystkich katedr i ze wszystkich ambon świata. Aby tak się stało, musiałoby jednak upłynąć wiele dziesiątków lat. Szczęśliwie, realizując program TWORZENIE, społeczność ludzka stworzyła sieci internetowe, za pomocą których, nowe idee, znacznie szybciej mogą docierać do miliardów mieszkańców ziemi. Warto również zauważyć, że doktryna religijna, jakoby człowiek stworzony został na podobieństwo Boga, w swojej istocie opiera się na podobieństwie programów: Bóg -stwórca człowiek- twórca. Testowanie Uniwersalnej Maszyny Logicznej w rozwiązywaniu problemów naukowych. Dla zbadania możliwości wykorzystania Uniwersalnej Maszyny Logicznej, do rozwiązywania problemów naukowych, wybraliśmy bardzo trudne zagadnienie z zakresu fizyki kwantowej. Chodzi o zbudowanie Modelu Standardowego Oddziaływań Elementarnych. Oddziaływania elementarne są kluczem do zrozumienia wszystkich procesów jakie zachodzą we Wszechświecie i ci którzy rozwiążą ten problem mają wielką szansę na Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Nad budową tego modelu pracują więc tysiące fizyków, w najbardziej renomowanych placówkach naukowych na świecie. Ustalono dotychczas , że na poziomie kwantowym występują cztery oddziaływania elementarne: elektryczne, zwane również elektro-mocnymi, magnetyczne, zwane elektro-słabymi, elektromagnetyczne, oraz grawitacyjne. Trzy pierwsze czyli elektryczne, magnetyczne i elektromagnetyczne dają się zunifikować, natomiast oddziaływania grawitacyjne nie poddają się unifikacji. Problem unifikacji pozostaje więc nie rozwiązany. Zadaliśmy więc Maszynie pytanie o model aktualnego stanu wiedzy o oddziaływaniach elementarnych: W odpowiedzi maszyna przedstawiła następujący model: 34 Aktualny model Standardowy Oddziaływań Elementarnych WY zt= yz= (Z)=ELEKTRO-MAGNETYCZNE (T)= pole wiedzy o oddziaływaniach elementarnych STAN AKTUALNY tx= (Y)= MAGNETYCZNE xy= (X)=ELEKTRYCZNE WE Z modelu wynika, że istnieje pięć pól pustych, które na uniwersalnym modelu są nieobsadzone. Jednocześnie oddziaływania grawitacyjne znajdują się poza modelem, mimo że należą do czterech podstawowych. W tej sytuacji zadaliśmy Maszynie pytanie o Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych w którym wszystkie pola byłyby wypełnione. Otrzymaliśmy następującą odpowiedź: Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych (pełny) WY zt= yz= feromonowe (Z)=ELEKTROMAGNETYCZNE grawitacyjne (T)= EMOCJONALNE pole wiedzy o oddziaływaniach elementarnych (pełne) (Y)= MAGNETYCZNE (X)=ELEKTRYCZNE xy= termiczne tx= atraktorowe WE • Jak wynika z modelu, problem z unifikacją oddziaływań elementarnych polegał na tym, że Nauka nie odkryła uniwersalnej matrycy, na której powinna być opracowywana każda 35 teoria. • Oddziaływania grawitacyjne traktowane były jako zmienna globalna systemu, podczas gdy należą one do stałych systemu. • Pominięto tak ważne oddziaływanie, jak oddziaływanie termiczne , które z żelowej galaretki w skorupce jajka, doprowadza do powstania złożonego organizmu, żywego kurczaka. • Pominięto trzy podstawowe oddziaływania, jakie występują w biologii, mianowicie oddziaływania emocjonalne, atraktorowe i feromonowe, które z całą pewnością występują również na poziomie kwantowym, choć nie zostały dotychczas odkryte. Model pełny przedstawia więc konkretne weryfikowalne dane, obejmujące wszystko, co odkryła dotychczas fizyka, oraz przewiduje istnienie innych rodzajów oddziaływań elementarnych, których działania znane są w biologi i psychologii, ale całkowicie pomijane są w fizyce. Model spełnia więc kryteria dobrej teorii. Jest sprawą oczywistą, że skompletowanie Modelu Standardowego Oddziaływań Elementarnych jest kluczem do zrozumienia wszystkich procesów, jakie mają miejsce we Wszechświecie. Mimo tej oczywistości ,wszystkie doniesienia o skompletowaniu Modelu, adresowane do czołowych jednostek naukowych w Polsce i kilku zagranicznych , zostały kompletnie zignorowane. Jak widzisz Szanowny Czytelniku, świat nauki potrafi doskonale blokować dopływ wiedzy, ze źródeł innych niż naukowe. Rozdział IV Krótka teoria Bytu i Niebytu czyli Ontologia i Meontologia w pigułce Na początku jest Niebyt. W tym rozdziale kontynuować będziemy dialog z Uniwersalną Maszyną Logiczną na najwyższych poziomach abstrakcji, z zakresu metafizyki. Tematyka, tu poruszana, dotyczy bowiem takich pojęć jak Byt i Niebyt. W rozdziale trzecim Uniwersalna Maszyna Logiczna dostarczyła nam informacji, że wszystko, a więc i my sami pochodzimy z Niebytu. Jakże jednak wszystko może pochodzić z niebytu, jeśli poczynając od Parmenidesa, po filozofów współczesnych, wszyscy twierdzą zgodnie, że Niebyt nie istnieje, że jest to pojęcie puste, wymyślone na potrzeby jakiejś semantycznej symetrii dla pojęcia Byt, a Byt oznacza wszystko co istnieje. Przy takim rozumowaniu nie ma miejsca dla Niebytu. Oswajanie NIEBYTU Jest zadziwiające, że żaden z filozofów w ciągu ponad dwu i pół tysiąca lat historii filozofii nie przeprowadził banalnie prostego eksperymentu myślowego, zadając sobie dwa proste pytania : • pytanie pierwsze: gdzie znajduje się każdy byt, zanim pojawi się do istnienia ? • Pytania drugie: dokąd przechodzi każdy byt, kiedy przestaje istnieć ? Wystarczy niewielki wysiłek umysłowy, aby odpowiedzieć na te pytania . • Każdy byt, zanim pojawi się do istnienia, znajduje się w stanie NIEBYTU. • Każdy byt, kiedy przestaje istnieć, przechodzi w stan NIEBYTU. Tak więc istnienie jest stanem BYTU, a nieistnienie jest stanem NIEBYTU. Dwa symetryczne względem siebie stany zapewniające równowagę globalną wszystkiego. 36 Wstęp do MEONTOLOGII, czyli wyprawa po tajemnice Zaświatów Z racji tego, że NIEBYT uważany był dotychczas za pojęcie puste, nikt nie odważał się studiowania Niebytu, w wyniku czego , literatura dotycząca NIEBYTU jest zbiorem pustym. Przegląd marginalnych odniesień do pojęcia NIEBYT. przedstawiony został w sztuce napisanej przez Autora : Meontologia, czyli nauka o Niebycie. (dostępny na stronie internetowej www.mojateoriawszystkiego.pl) Jeśli wszystko powstaje z NIEBYTU i do NIEBYTU wraca , to znaczy, że Niebyt posiada jakąś strukturę, która takie przejścia umożliwia. Ponadto NIEBYT musi mieć jakieś potencjały, przede wszystkim potencjały kreacji i anihilacji , dzięki którym przejścia od stanów nieistnienia do stanów istnienia, i na odwrót , są możliwe. Struktura NIEBYTU Wykorzystując Uniwersalną Maszynę Logiczną do studiowania NIEBYTU zadaliśmy jej kilka pytań. Pytanie pierwsze dotyczyło struktury NIEBYTU. Wydaje się bowiem logiczne, że jeśli możliwe są przejścia od stanów nieistnienia do stanów istnienia i odwrotnie , to musi być jakaś struktura logiczna , która takie przejścia umożliwia. Maszyna, znanym z poprzedniego rozdziału zwyczajem, dostarczyła rekord odczytany z bazy danych WSZECHWIEDZY. Rekord ma postać następującą: Pytanie:o strukturę NIEBYTU zy=pole Wszechdziejów (Y)= pole Wszechdoświadczeń xy=pole Wszechdanych (Z)=pole Wszech-procesów pole struktur niebytu (X)=pole Wszech-mocy tz=pole Wszechzbiorów (T)= pole Wszechidei xt=pole Wszechinformacji Niebyt przedstawiony jest jako procesor, który na wejściu ma pole Wszech-mocy , a na wyjściu pole Wszech-procesów, Wszech-moc NIEBYTU jest w stanie uruchomić każdy proces, a więc zarówno proces istnienia jak i nie istnienia. 37 Prawa ściana procesora składa się z pola Wszech-informacji, pola Wszech-idei i pola Wszech-zbiorów. Lewa ściana procesora składa się z pola Wszech-danych, pola Wszechdoświadczeń, i pola Wszech-dziejów. Między polami prawej i lewej ściany procesora oraz pomiędzy polami narożnymi występują symetrie, wskazujące na istnienie pomocniczych układów wejścia -wyjścia: Jeśli po prawej stronie jest na wejściu pole Wszech-informacji, to po lewej stronie jest pole Wszech-danych. Patrząc po przekątnej, jeśli w lewym dolnym rogu jest pole Wszech-informacji , to w lewym górnym rogu, jest pole Wszech-dziejów, o których przebiegu, są wszelkie informacje w polu Wszech-informacji. Jeśli po prawej stronie, na wejściu, jest pole Wszech- idei, to po lewej ,na wyjściu, jest pole Wszech-doświadczeń. Potwierdza się więc nasza intuicja, wyrażona w rozdziale Wielkie Programowanie, o celowości wszystkiego, w świecie materialnym, który jest światem Wszechdoświadczeń. Każda idea musi być doświadczona. Kolejne układy wejścia- wyjścia , to pole Wszech-zbiorów i pole Wszech-danych, oraz pole Wszech-zbiorów i pole Wszech-dziejów. Każdy zbiór ma jakieś swoje dzieje, od powstania do rozpadu. A te dzieje dostarczają danych historycznych. Tak więc Uniwersalna Maszyna Logiczna dostarczyła nam nie tylko esencjonalnej informacji o strukturze NIEBYTU ale także o wszystkich układach wejścia-wyjścia, jakie funkcjonują w polu struktur NIEBYTU. NIEBYT nie jest więc bezstrukturalną czarną dziurą . NIEBYT posiada złożoną strukturę logiczną, zapewniającą jego omnipotencję O potencjałach NIEBYTU Jeśli NIEBYT jest początkiem i końcem Wszystkiego ,Alfą i Omegą, tak jak w biblijnym objawieniu mojżeszowym, przy gorejącym krzewie, to NIEBYT musi mieć w sobie zarówno potencjał kreacji , kiedy powołuje byty do istnienia, jak i potencjał anihilacji, kiedy istniejące byty przeprowadza w stan nieistnienia. Czy jednak tylko te dwa potencjały ? W standardowy formularzu dostarczanym przez Maszynę jest zawsze osiem pól. Zamiast zgadywać co i gdzie należy zapisać w poszczególnych polach standardowego formularza, zapytajmy lepiej Maszyny. Nastrojona przyjaźnie Maszyna, dostarcza odpowiedź następującą: 38 Pytanie:o potencjały NIEBYTU zy= potencjał aksjomatyzacji (Y)= potencjał STRUKTURALIZACJI xy= potencjał anihilacji (Z)=potencjał KOMPOZYCJI pole potencjałów NIEBYTU (X)=potencjał HARMONIZACJI tz= potencjał algorytmizacji (T)= potencjał MATERIALIZACJI xt= potencjał kreacji Z modelu przedstawionego przez Maszynę, wynika, że potencjał HARMONIZACJI , na wejściu i potencjał KOMPOZYCJI , na wyjściu tworzą podstawowy układ wejścia- wyjścia, pola potencjałów NIEBYTU. Z tego układu pochodzi wszelki porządek i harmonia Wszechświata. Drugim w hierarchii ważności układem, jest układ : potencjał MATERIALIZACJI – potencjał STRUKTURALIZACJI. Dzięki tym dwu potencjałom mamy różnorodne byty świata materialnego, w tym , nasze materialne ciała, które sprawiają nam przyjemności albo cierpienia. Jeśli potencjał kreacji jest na wejściu, to mogą powstać aż trzy układy wejścia- wyjścia : • Potencjał kreacji – potencjał anihilacji ,w którym rolę procesora spełnia potencjał HARMONIZACJI • Potencjał kreacji- potencjał algorytmizacji, w którym rolę procesora spełnia potencjał MATERIALIZACJI. • Potencjał kreacji – potencjał aksjomatyzacji, w którym rolę procesora spełnia pole potencjałów NIEBYTU. W oparciu o te trzy układy zbudować można Ogólną i Szczególną Teorię Kreacji. Dzięki Maszynie poznaliśmy osiem podstawowych potencjałów Niebytu. Atrybuty NIEBYTU Kolejne pytanie zadane maszynie dotyczyło atrybutów NIEBYTU. W filozofii atrybuty definiuje się jako właściwości rzeczy, nierozdzielne od jej struktury. Jakie więc atrybuty posiada NIEBYT ? Maszyna przynosi na ten temat następujące wiadomości: 39 Pytanie:o atrybuty NIEBYTU zy= bezpoczątkowość (Y)= BEZŹRÓDŁOWOŚĆ xy= nieskończonośc (Z)=NIEOZNACZONOŚĆ pole atrybutów NIEBYTU (X)=NIEWYMIERNOŚĆ tz= jedyność (T)= NIEWYCZERPYWALNOŚĆ xt= nieokreśloność NIEBYT jest niewymierny, Nie da się przyłożyć żadnej miary aby zmierzyć NIEBYT. NIEBYT ma atrybut nieoznaczoności . NIEBYTOWI nie można przypisać żadnego znaku wartościującego . Nie jest ani dodatni ani ujemny. W fizyce, zasada nieoznaczoności, sformułowana w 1927 r przez Wernera Heisenberga, ma zupełnie inne znaczenie. Dotyczy ona zjawisk kwantowych, które w NIEBYCIE nie występują, ponieważ dotyczą stanów istnienia bytów. Niebyt jest nieokreślony. Nie występują w nim żadne okresy, które można zmierzyć lub oznaczyć. NIEBYT jest nieskończony. Nie można więc nawet pomyśleć jakiejś granicy i pytać co jest poza tą granicą. NIEBYT jest bez źródłowy. Jako źródło wszystkiego, nie może czerpać z innego źródła. NIEBYT jest nie wyczerpywalny. Nie da się pomyśleć, takiego bytu, którego NIEBYT nie byłby w stanie powołać do istnienia. NIEBYT jest jedyny. Nie było i nie będzie, żadnego innego NIEBYTU. Z jedyności wynika jego pierwotność, oryginalność i niepowtarzalność. NIEBYT jest bez początkowy. Bezpoczątkowość koresponduje z nieokreślonością. Gdyby NIEBYT miał początek, wtedy stałby się określony na osi czasu. Musiałby wtedy mieć swoje źródło i swoje dzieje. Cechy NIEBYTU Czy NIEBYT, oprócz atrybutów ma jakieś cechy ? Zamiast zgadywać , zapytajmy lepiej Maszynę. 40 Pytanie:o cechy NIEBYTU zy= teksturyzowalność (Y)= RÓŻNICZKOWALNOŚĆ xy= ciąglość (Z)=CECHOWALNOŚĆ tz= strukturyzowalność pole cech NIEBYTU (T)= RÓŻNICOWALNOŚĆ (X)=BEZPOTACIOWOŚĆ xt= bezgraniczność • • NIEBYT jest bezpostaciowy, dlatego jest niepostrzegalny dla naszych zmysłów. NIEBYT jest cechowalny, ponieważ ma przypisane różne cechy, które w tej chwili rozpatrujemy • NIEBYT jest bezgraniczny, jak zapisaliśmy wcześniej, nie można wyznaczyć żadnej granicy w czasie lub przestrzeni dla NIEBYTU. • NIEBYT jest ciągły, czyli jest continuum . Z ciągłości wynika różniczkowalność, która w świecie materialnych bytów, znajduje swoje odzwierciedlenie w zjawiskach kwantowych stanów istnienia. Z cechy rózniczkowalności NIEBYTU wyniknął Wszechświat, jako zbiór wszelkich bytów. Wszechświat w tym ujęciu jest różniczką zupełną NIEBYTU. W bezmiarze NIEBYTU Wszechświat jest jak mała samotna twarda pestka w soczystym miękiszu owocu. • NIEBYT jest strukturyzowalny. Posiada swoją bogatą i złożoną strukturę , którą wcześniej objaśniła nam Uniwersalna Maszyna Logiczna. • Niebyt jest teksturyzowalny. Odwzorowaniem tekstury NIEBYTU w świecie materialnym jest materia . Tak oto dzięki Uniwersalnej Maszynie Logicznej w czterech odsłonach poznaliśmy największe tajemnice ZAŚWIATÓW: ich strukturę, potencjały, atrybuty i cechy. Wyprawa po złote runo wiedzy o Bycie Kiedy poznaliśmy już największe tajemnice Zaświatów, warto wykorzystać Uniwersalną Maszynę logiczną, do zdobycia wiedzy o strukturze, potencjałach atrybutach i cechach BYTU. Zadając te same pytania i uzyskując odpowiedzi, będziemy mogli przeprowadzić analizę porównawczą , w celu stwierdzenia czym różni się BYT od NIEBYTU, w sensie formalnym. Struktura Bytu Zapytajmy więc o strukturę BYTU. Maszyna po krótkiej chwili przynosi następującą odpowiedź: 41 Pytanie:o strukturę BYTU zt= pole temporalności (T)= pole NIECIĄGLOŚCI tx= pole skończoności (Z)=pole WYMIERNOŚCI pole struktur BYTU (X)=pole OZNACZONOŚCI yz= pole wyczerpywalności (Y)= pole OGRANICZONOŚCI xy= pole określoności Z modelu dostarczonego przez Maszynę wynika że • Każdy byt jest oznaczony, co do rodzaju, gatunku, wartości. • Każdy byt jest wymierny. To znaczy, że dla każdego bytu istnieje miara , która można do niego przyłożyć, • Każdy byt jest określony. Istnieje w jakimś okresie Ma swój początek i swój koniec. • Każdy byt jest skończony . Ktoś mógłby powiedzieć, że byt taki jak oś liczbowa jest bytem nieskończonym Rzecz w tym , że oś liczbowa nie jest bytem. Jest transcendentalną ideą. Byt jest stanem istnienia. Wszystko co istnieje może nie istnieć. Czy można osi liczbowej przypisać moment w którym zaistniała , lub określić moment w którym przestanie istnieć ? Oczywiście można określić kiedy oś liczbowa została odkryta i zaistniała w świadomości ludzkości. Można nawet pokusić się o przypisanie jakiegoś nazwiska ,jako autora tego odkrycia. Czy jednak osi liczbowej nie było, zanim ktoś ją odkrył ? Oczywiście że była od zawsze. To co jest nie jest bytem. Bytem jest, to co istnieje , i może nie istnieć. • Każdy byt jest nieciągły. Najlepiej widać to w świecie materialnym. Każdy byt składa się z elementów, elementy z atomów, atomy z nukleonów, nukleony z kwarków, a kwarki z kwantów • Każdy byt jest temporalny, czyli posiada rozciągłość w czasie. Ma swój początek i koniec, oraz krzywą przebiegu życia .Dla bytów kwantowych czas życia to trylionowe ułamki sekundy, dla człowieka to dziesiątki lat, dla gwiazd i galaktyk to miliardy lat. Wszystko zależy od tego , co jest zapisane w programie danego bytu. • Każdy byt jest wyczerpywalny. Wyczerpujemy swoją energię życiową i odchodzimy w niebyt. Nawet gwiazdy i galaktyki wyczerpują swoje energie i odchodzą w NIEBYT. • Każdy byt jest ograniczony, w czasie i przestrzeni. Granice w czasie wyznacza moment narodzin i moment śmierci. Granice w przestrzeni wyznaczają wymiary ciała . W ten sposób dowiedzieliśmy się o strukturze każdego bytu. Jak wynika z modelu struktura ta złożona jest z modułów programowych, które określają istnienie każdego bytu. 42 Jeszcze wyraźniej będzie to widoczne na następnym modelu. Potencjały Bytu Na pytanie o potencjały BYTU Maszyna przynosi następującą odpowiedź. Pytanie:o potencjały BYTU zt= pole deklaracji (Z)=pole PROGRAMÓW (T)= pole ETYKIET pole potencjałów BYTU tx= pole rozkazów (X)=pole FUNKCJI yz= pole definicji (Y)= pole PODPROGRAMÓW xy= pole instrukcji Dla każdego , kto posiada elementarną wiedzę z zakresu programowania, jest oczywiste, że model przestawia zbiór modułów programowych , stosujących języki wysokiego poziomu, takie jak np. PASCAL. Wszystkie potencjały bytów są programami. Byty różnią się między sobą dla tego, że mają różne zapisy w poszczególnych modułach programowych. W odniesieniu do organizmów żywych genetycy odkryli , że wystarczy niewielka zmiana w układzie nukleotydów, łańcucha DNA aby powstały byty tak różne, jak bakteria, roślina lub zwierzę, a w obrębie zwierząt jak mrówka, żaba czy słoń. Atrybuty BYTU Model atrybutów BYTU dostarczony przez Maszynę ma postać następującą: 43 Pytanie:o atrybuty BYTU zt= rodzaj (T)= LICZBA tx= rozciągłość (Z)=POSTAĆ yz= gatunek pole atrybutów BYTU (Y)= WYMIAR (X)=ISTNIENIE xy= trwanie Podstawowym atrybutem BYTU jest ISTNIENIE. Istnienie wyraża się w trwaniu BYTU w jakimś czasie i w jego przestrzennej rozciągłości. BYT posiada jakąś postać, jakiś rodzaj i gatunek. Rozciągłość w czasie i przestrzeni umożliwia przyłożenie miary , określającej wymiary BYTU. Ważnym atrybutem BYTU jest liczba .Mogą być byty pojedyncze lub mnogie. Mogą być byty jednostkowe , grupowe lub zbiorowe. Każdy z nas jest bytem jednostkowym zwanym jednostką ludzką. Tworzymy jednak byty grupowe takie jak rodzina, klasa, hufiec itp. Tworzymy również byty zbiorowe, jak społeczeństwo, naród, ludzkość. Cechy BYTU Cechy BYTU w modelu dostarczonym przez Maszynę przedstawiają się następująco: 44 Pytanie:o cechy BYTU zt= zmienność (T)= STARZALNOŚĆ tx= wyczerpywalność • J • • • • • • (Z)=ROZMNAŻALNOŚĆ yz= dziedziczność pole cech BYTU (Y)= DEGRADOWALNOŚĆ (X)=ŚMIERTELNOŚĆ xy= jednorazowość Podstawową cechą każdego bytu jest śmiertelność. Każdy byt powołany do istnienia rodzi się z wyrokiem śmierci. Istnienie każdego bytu jest jak salto mortale, wyskakujemy z Niebytu, przez krótką chwilę istniejemy, i z powrotem trafiamy do Niebytu. W religiach chrześcijańskich używa się metafory pielgrzymowania. Jesteśmy w drodze. Nasze życie jest wyprawą . Wychodzimy z domu Ojca i wracamy do domu Ojca. Nie ma się czego obawiać, kiedy przychodzi czas umierania. Problemem, u schyłku życia są choroby, cierpienie, niedołęstwo, opuszczenie. Drugą cechą bytu jest jednorazowość. Istniejemy jeden jedyny raz. Jak mówi piosenka Agnieszki Osieckiej : Choćbyśmy uczniami byli , najgorszymi w szkole świata, nie będziemy repetować, żadnej zimy ani lata. Trzecią podstawową cechą bytu jest wyczerpywalność, Wyczerpuje się nasza energia życiowa, wyczerpuje się nasza radość życia, wyczerpuje się nasza zdolność do regeneracji organizmu. Wyczerpują swoją energię również gwiazdy i galaktyki. Dwie następne cechy bytu, korespondujące z podstawowymi, to starzalność i degradowalność. Starzalność to cecha materii ożywionej, Degradowalność , wyrażająca się np. w rdzewieniu, butwieniu , kruszeniu, to cecha materii nieożywionej. W niektórych przypadkach te cechy mają znaczenie pozytywne. Starzenie wina podnosi jego smak i wartość. Szybka degradowalność opakowań jest bardzo pożądana ze względów ekologicznych. Następną grupą cech bytów jest rozmnażalność, zmienność i dziedziczność. Rozmnażalność jest cechą obserwowaną głównie w świecie roślin i zwierząt. Jednakże rozmnażają się również gwiazdy i galaktyki, w wyniku czego Wszechświat ekspanduje. A przy okazji - w co ekspanduje ? Oczywiście w NIEBYT , bo innego środowiska dla Wszechświata nie ma. Zmienność występuje jako międzygatunkowa, lub ontogenetyczna , czyli w rozwoju 45 osobniczym., kiedy zmieniamy się od niemowlęcia do starca • Dziedziczność , oznacza przekazywanie struktury , atrybutów i cech, od rodziców do potomstwa W ten oto sposób dzięki maszynie logicznej otrzymaliśmy złote runo wiedzy o strukturze, potencjałach, atrybutach i cechach BYTU i NIEBYTU. Mamy więc zapowiadaną na początku rozdziału Ontologię i Meontologię w pigułce. Z tej pigułki wyprowadzić można całą wiedzę o naturze Wszechrzeczy. O naturze Wszechrzeczy O naturze Wszechrzeczy możemy mówić wtedy , kiedy znajdziemy cechy wspólne dla BYTU i NIEBYTU. BYT i NIEBYT tworzą razem Wszechrzecz, gdyż są zbiorami wszystkiego co JEST i wszystkiego co istnieje. Wszechrzecz jest zbiorem takim, że zawiera WSZYSTKO. Jeśli porównamy modele: struktury, potencjałów, atrybutów i cech, NIEBYTU i BYTU, to musimy stwierdzić ze zdziwieniem , że żadne pole modeli Niebytu, nie koresponduje z odpowiednim polem modeli Bytu, na zasadzie prostej negacji, jak to ma miejsce przy samych pojęciach BYT i NIEBYT. Widocznie relacje są tu bardziej złożone. Jest jednak coś , co dla BYTU i NIEBYTU wydaje się takie same . Tym czymś jest matryca, na której Uniwersalna Maszyna Logiczna zapisuje dane ze zbioru Wszechwiedza. Jeśli się jednak lepiej przyjrzymy modelom dotyczącym BYTU i NIEBYTU, okaże się, że notacje symboliczne, dotyczące zmiennych globalnych XYZT dla BYTU i NIEBYTU są odbiciem lustrzanym. Na modelach dotyczących BYTU zmienna (Y) jest po prawej stronie modelu, a zmienna (T) po stronie lewej. W przypadku modeli dotyczących NIEBYTU , zmienna (Y) jest po lewej stronie, a zmienna (T) po prawej. W konsekwencji zmieniają się wszystkie cztery notacje w polach narożnych. Zmiana dwóch zmiennych globalnych i czterech parametrów, ma oczywiście zasadniczy wpływ na wartości i przebiegi funkcji, co powoduje brak czytelnej korespondencji , pomiędzy polami, na modelach BYTU i NIEBYTU. W obydwu jednak przypadkach, modele formalne przedstawiają funkcje czterech zmiennych globalnych i czterech zmiennych kierunkowych , czyli parametrów. Identyczna jest też konstrukcja samej matrycy pustej, która może być traktowana jako fragment sieci neuronowej , w polach której, zapisywane są różne wartości. Mamy więc do czynienia ze strukturą fraktalną, taką samą dla BYTU i NIEBYTU. Odkryliśmy w ten sposób pierwsze cechy natury Wszechrzeczy: • Wszystko ma swoje odbicie, ale nie zawsze jest to odbicie lustrzane. (cecha chiralności) • Wszystko jest fraktalem (cecha fraktalności) Jeśli zwrócimy teraz uwagę, że każdy model, zarówno dotyczący BYTU jaki i NIEBYTU zawiera dane ustrukturyzowane, a sama matryca jest algorytmem , to każdy z modeli jest PROGRAMEM. Trzecią cechę natury Wszechrzeczy możemy zapisać następująco: • Wszystko jest PROGRAMEM. (cecha algorytmiczności) Na tym wyczerpują się intuicyjne możliwości Autora, dotyczące natury Wszechrzeczy. Od czego jednak mamy Uniwersalną Maszynę Logiczną . Maszyno! Pomóż Nasze pytanie formułujemy następująco: 46 Jakie są cechy natury Wszechrzeczy Odpowiedź maszyny jest następująca Pytanie:o cechy natury Wszechrzeczy zt= odwzorowalność (Z)=CHIRALNOŚĆ yz= symetryczność (T)= PRZEMIENNOŚĆ pole cech natury Wszechrzeczy (Y)= ODPOWIEDNIOŚĆ tx= przystawalność (X)=FRAKTALNOŚĆ xy= algorytmiczność • Maszyna potwierdza, że podstawową cechą natury Wszechrzeczy jest fraktalność, Fakt, że wszelką wiedzę zarówno o BYCIE jak i o NIEBYCIE przedstawiać można na uniwersalnej matrycy , świadczy o fraktalności wszystkiego. • Wszystko jest programem, bo algorytmiczność jest istotą każdego programu.. • Cecha chiralności, polegająca na tym, że przedmiot i jego lustrzane odbicie nie są takie same, wyjaśnia, dlaczego modele BYTU i NIEBYTU nie wykazują podobieństwa, prostego odbicia lustrzanego. • Cechę przemienności potwierdzają fakty obserwacyjne, bo wszelkie byty powstają z NIEBYTU, i wracają do NIEBYTU. • Cecha odwzorowalności polega na tym, że każdy element struktury NIEBYTU , odwzorowany jest w jakimś elemencie struktury BYTU • Cecha symetryczności polega na tym, że pomiędzy elementami NIEBYTU odwzorowanymi w elementach BYTU zachodzi jakaś symetria, względem jakiegoś punktu, osi , płaszczyzny lub innych układów odniesienia. • Cecha przystawalności polega na tym, że elementy , które przystawały do siebie w NIEBYCIE, przystają do siebie również po przemianie w BYT. • Cecha odpowiedniości polega na tym, że elementy NIEBYTU , odpowiadają w jakiś sposób elementom BYTU . Dla przykładu liczba cztery w NIEBYCIE odpowiada po stronie BYTU sumie liczb 3+1, 2+2, 1+3 , 1+1+1+1 , a także :różnicy, iloczynowi , czy ilorazowi, różnych kombinacji liczb.. Podane przykłady odpowiedniości, mogą posłużyć również do ilustracji cechy chiralności , ponieważ odwzorowanie liczby cztery, ma zupełnie inną postać przed i po odwzorowaniu. W ten oto sposób, dzięki pomocy Uniwersalnej Maszyny Logicznej uzyskaliśmy kwintesencję wiedzy o cechach natury Wszechrzeczy. 47 Lukrecjusza poemat : O naturze wszechrzeczy Na zakończenie wypada przytoczyć fragment poematu De rerum natura, Lukrecjusza , (Titus Lucretius Carus ) rzymskiego poety i filozofa, żyjącego w latach ok. 99 - 55 p.n.e. W tłumaczeniu na język polski , poemat ten nosi tytuł : O naturze wszechrzeczy, i sprawiedliwym jest przytoczyć jego rozważania, w rozdziale o tym samym tytule, przekł. E. Szymański, Warszawa 1957. 1.1) Ks. I, 146-158 " Nie można lęku duszy i ciemnej bytu zagadki Promieniem słońca rozjaśnić, ni dziennym blaskiem gładkim. Jeden jest tylko sposób: natury poznać prawa. Więc najpierw: nie ma rzeczy, która z niczego powstawa Za bogów władnem zrządzeniem, z jakowychś wyższych przyczyn. To tylko trwoga ludzka o objawienie krzyczy: Widząc różne zjawiska, dla których podać nie mogą Przyczyn, zaraz ich sprawstwo możnym przyznają bogom. Skoro ujrzysz wyraźnie, że nic się z niczego nie rodzi, Łatwo już będzie dalszych, zawilszych praw bytu dowodzić, Do których prosto idziemy, szukając mianowicie, Skąd każda rzecz na ziemi, początek ma i życie Dane bez woli bogów i bez ich współudziału." 1.2) Ks. I, 418-452 "Teraz, by znów powrócić do wątku naszych badań, Cała natura - powtarzam - z dwóch się pierwiastków składa: Ciałka to są i próżnia, w której się ciałka owe Mieszczą i poruszają, układy tworząc wciąż nowe. Jest materia - to mówi nam zmysł, ten wspólny nam wszystkim; Gdybyśmy mieli nie wierzyć w świadectwa jego ścisłość, Nie będzie przy rzeczach ukrytych na czem się oprzeć zgoła, Ni ustalić rozumem, ni dokąd się odwołać. Gdyby nie było próżni, to znaczy wolnej przestrzeni, Gdzie przebywałyby ciałka? Jak miejsce mogłyby zmienić? Nie miałyby pomieszczenia i wcale by nie mogły Wędrować - jak to przed chwilą wiersze ci moje dowiodły. Są ciała i jest próżnia. I nie ma nic innego. Te dwa są elementy - nie znajdziesz już trzeciego Parafrazując ostatnie dwa wiersze, fragmentu poematu Lukrecjusza, możemy napisać: Są byty i jest NIEBYT. I nie ma nic innego, Te dwa są elementy-nie znajdziesz już trzeciego. 48 Rozdział V Teoria Wszechwiedzy Próba definicji W Wikipedii, pod hasłem Wszechwiedza, znajduje się następujący zapis: Omniscjencja, wszechwiedza- pełna wiedza o wszystkich realnych i potencjalnych faktach i relacjach między faktami, tzw. znajomość wszechrzeczy. Teoria Wszechwiedzy, którą zamierzamy tu przedstawić opiera się na następującym prostym założeniu : Jest zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę. Przyjmujemy więc założenie racjonalistyczne, nie odwołujące, się do Boga jako źródła Wszechwiedzy, choć w żadnym stopniu nie kwestionujemy prawomocności założeń teologicznych. Przy podejściu racjonalistycznym, ktoś sceptycznie nastawiony, powie, że nie jest możliwe, aby był zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę , bo to oznaczałoby , że zbiór taki zawiera wiedzę o wszystkich zdarzeniach, które dzieją się aktualnie, o zdarzeniach przeszłych, po których często giną ślady i dokumenty, a przede wszystkim, musiałby zawierać wiedzę o zdarzeniach przyszłych i to z najdalszej możliwej przyszłości. Przy takim podejściu, mówienie o zbiorze Wszechwiedzy, jest dla racjonalisty delikatnie mówiąc utopią, a nazywając rzecz bardziej dosadnie, kompletną bzdurą wyssaną z palca. Sprawa wydaje się oczywista i nie warta nawet chwili zastanowienia. Warto w związku z tym przypomnieć ,że w rozdziale Sensacyjne odkrycie, Uniwersalna Maszyna Logiczna deklarowała swoją bazę o nazwie Wszechwiedza jako zbiór DANYCH, czyli zapis tego co jest, co się już stało lub dokonało. To co będzie lub być może, nie jest WIEDZĄ, lecz PROJEKCJĄ, czyli zbiorem wartości oczekiwanych. Wartości dane i wartości oczekiwane, to dwa zupełnie różne zbiory. Różnica podstawowa między danymi a wartościami oczekiwanymi jest taka, że dane są pewne, a wartości oczekiwane są niepewne, a jedynie prawdopodobne. Nasza definicja Wszechwiedzy jest więc węższa, niż przedstawiona w Wikipedii. Wiedza musi być weryfikowalna, natomiast PROJEKCJE tego co się stanie, weryfikowalne nie są , nie mogą więc być zaliczane do zbioru danych WSZECHWIEDZA. Przy takim założeniu istnienie zbioru Wszechwiedza przestaje budzić wątpliwości Skąd pochodzą odkrycia i wynalazki Można zapytać, jak to jest z tymi wszystkimi wynalazkami i odkryciami na których buduje się nasza wiedza. ? Czy te wszystkie wynalazki i odkrycia, na których opiera się wiedza ludzkości, wymyślają genialni uczeni i myśliciele, czy może jest jakoś inaczej. A co to znaczy właściwie, że się coś odkryło ? Taki Archimedes na przykład, wymyślił swoje prawo: że ciało zanurzone w cieczy, traci pozornie na wadze tyle, ile waży ciecz wyparta przez to ciało ? Ale czy prawo to, zaczęło obowiązywać dla tego, że Archimedes je wymyślił, czy może obowiązywało od zawsze ? Z pewnością szkuty z towarami zawijały do Aleksandrii i Pireusu na długo, zanim Archimedes się narodził i wypierały dokładnie tyle wody ile ważyły same i ich ładunek. Chwała Archimedesowi, że to zauważył i uogólnił, jako prawo, archimedesowym zwane, ale on tego prawa nie stworzył, tylko je odkrył. Czy można jednak odkryć coś, co nie jest, lub nie istnieje ? Zamiast zawiłych wywodów możemy 49 posłużyć się fraszką Jana Izydora Sztaudyngera: Kolumb odkrył Amerykę, historia wspomina go czule. Ja odkryłem więcej, odkrywszy Ludwikę, bo naraz obydwie półkule. Żeby mogły nastąpić obydwa odkrycia, opisane we fraszce, musiała istnieć zarówno Ameryka jak i Ludwika. Innej możliwości nie ma. Żeby odkryć wszystko to, co dotychczas zostało odkryte, i to, co zostanie kiedykolwiek odkryte , musi to coś, gdzieś istnieć lub być, choćby w potencji. Ponieważ w świetle przedstawionych wyżej wywodów, oczywiste przekonanie że nie istnieje zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę , przestaje być całkiem oczywiste , przyjmujemy założenie , że może jednak taki zbiór istnieje, i spróbujmy podejść do sprawy systemowo. Struktura Wszechwiedzy Jeśli istnieje Wszechwiedza, jako uniwersalna baza danych, to musi ona mieć jakąś strukturę. Zapytajmy więc uniwersalną maszynę logiczną, jak wygląda struktura Wszechwiedzy. Rekord przyniesiony z bazy danych Wszechwiedza zawiera następujące dane: Pytanie o strukturę Wszechwiedzy zt= strony (Z)=DOMENY (T)= yz= portale (Y)= pole struktur Wszechwiedzy REJESTRY INDEKSY tx= pliki xy= foldery (X)= BIBLIOTEKI 50 Raport Maszyny nie przynosi nic zaskakującego. Wszystkie pojęcia określające elementy struktury bazy Wszechwiedza , są dziś dobrze znane, w każdym razie w środowisku, które zajmuje się w jakimś stopniu informatyką Gdyby jednak taki raport dostarczony został sto lat wcześniej, to ze zrozumieniem raportu byłyby duże problemy, szczególnie z pojęciami z górnego wiersza matrycy. Strony, domeny i portale miały wtedy w językach ówczesnych ludzi zupełnie inne znaczenie niż w erze informatycznej. Z modelu podstawowych struktur Wszechwiedzy wyprowadzić można całą szczegółową wiedzę informatyczną, jaka została już osiągnięta i jaka może być kiedykolwiek osiągnięta. Może mieć to bezpośrednie przełożenie biznesowe i warto sięgać do wiedzy na tym polu, za pomocą uniwersalnej maszyny logicznej, zwanej Wehikułem Poznania Wszechrzeczy albo mataforyczniebatyskafem , za pomocą którego, nasza uwolniona świadomość może nurkować w oceanie Wszechwiedzy. Ta skromna na pozór maszyna, jest w stanie oddać nieocenione usługi w rozwoju technologii informatycznych i wszelkich innych dziedzin wiedzy. Potencjały Wszechwiedzy: Według procedury przyjętej w poprzednich rozdziałach, zapytamy teraz Uniwersalną Maszynę Logiczną ,o potencjały Wszechwiedzy. Raport dotyczący potencjałów wygląda następująco: Pytanie o potencjały Wszechwiedzy zt= twierdzenia (Z)=PRAWA (T)= yz= teorie (Y)= pole potencjałów Wszechwiedzy REGUŁY ZASADY tx= aksjomaty xy= algorytmy (X)=DANE Podstawowym potencjałem Wszechwiedzy, są DANE. Usystematyzowane dane, tworzą :aksjomaty, algorytmy, zasady, reguły, twierdzenia, prawa i teorie. Prawdziwy SEZAM Wiedzy 51 Wystarczy teraz opanować technikę dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną, aby uzyskać dostęp do nieograniczonych zasobów wiedzy, To prawdziwa rewolucja intelektualna. Każdy ,kto tego pragnie może mieć dostęp do wszystkich teorii , może poznać wszelkie prawa, reguły i zasady. Jakie mogą być tego konsekwencje: Wyobraźmy sobie, że uczniowie, poczynając od szkół podstawowych , nabywają umiejętność dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną. Niepotrzebne stają się wtedy podręczniki, a nawet i nauczyciele. Potrzebni są tylko instruktorzy technik dialogowania i technik wykorzystywania zdobytej wiedzy w praktyce. Każdy uczeń może sam dowiadywać się o wszystkich prawach, regułach zasadach i teoriach i dzielić się swoimi odkryciami na forach internetowych. Internet dostarczać więc będzie danych o aktualnym stanie wiedzy, oraz danych historycznych itp. Nie mniej głęboka rewolucja jest możliwa w dziedzinie badań naukowych, choć można się spodziewać, że obecny establishment naukowy, stawiać będzie zdecydowany opór, przeciwko implementacji nowych metod, do badań naukowych. Jeśli bowiem, każdy młody człowiek, który szybko nauczy się prostych metod dialogowania z Maszyną, będzie w stanie , pomiędzy wstaniem i śniadaniem, dokonywać odkryć na miarę Newtona, czy Einsteina, to establishment naukowy w sposób naturalny , będzie zdecydowanie przeciwny nowym metodom poznania, bo zagrażać to będzie jego pozycji. Rewolucja zajmie więc prawdopodobnie czas jednego pokolenia. Naturalna wymiana pokoleń jest najlepszą metodą załatwienia sprawy, bez dramatycznych wydarzeń., Kraj, który pierwszy dostrzeże niebywały potencjał modernizacyjny, jaki tkwi w możliwościach dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną stanie się w krótkim czasie technologicznym i cywilizacyjnym tygrysem, na skalę światową. Polska jako miejsce odkrycia, i posiadająca zalążki bazy szkoleniowej, ma największe szanse na cywilizacyjne lewarowanie. Problem w tym, aby tej szansy nie stracić, i nie zapłacić innym słono , za to, co miało się w domu za darmo. Atrybuty Wszechwiedzy j Zapytajmy teraz o atrybuty Wszechwiedzy Jeśli jest zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę i nazywa się Wszechwiedza , to musi mieć jakieś atrybuty. Jakie ? Raport Maszyny wygląda następująco: 52 Pytanie o atrybuty Wszechwiedzy zt= kompletność (Z)=ŹRÓDLOWOŚĆ (T)= yz= uniwersalność (Y)= pole atrybutów Wszechwiedzy PRAWDZIWOŚĆ tx= harmomijność PEWNOŚĆ (X)=MĄDROŚĆ xy= pełność Tak więc podstawowym atrybutem Wszechwiedzy jest MĄDROŚĆ Zagadnieniu mądrości jako podstawowemu atrybutowi Wszechwiedzy, poświęcony zostanie odrębny rozdział. Mądrość koresponduje z atrybutami pełności i harmonijności Wszechwiedzy. Wszechwiedza, która nie jest pełna, nie jest Wszechwiedzą, gdyż jakiś element wiedzy jest z niej wyłączony. Wszechwiedza musi być harmonijna, gdyż każda sprzeczność, jaka by wystąpiła, wymagałaby dodatkowej wiedzy, aby sprzeczność usunąć. Wszechwiedza musi być prawdziwa i pewna. Wiedza nieprawdziwa nie jest wiedzą, a wiedza niepewna wymagałaby dodatkowej wiedzy aby niepewność usunąć. Wszechwiedza musi mieć atrybut źródłowości. Gdyby Wszechwiedza czerpała z innego źródła nie byłaby Wszechwiedzą. Wszechwiedza musi być kompletna i uniwersalna. , kompletność koresponduje z atrybutem pełności Uniwersalność oznacza natomiast, że nie ma przypadków wyłączających, dla wyjaśnienia których, potrzebne byłoby inne źródło wiedzy Cechy Wszechwiedzy Żeby zakończyć ogólną teorię Wszechwiedzy, zapytamy teraz Maszynę ,o cechy Wszechwiedzy. Raport przedstawiony przez Maszynę zawiera następujące dane. 53 Pytanie o cechy Wszechwiedzy zt= prawomocność (T)= ZROZUMIAŁOŚC tx= logiczność (Z)=OBJAŚNIALNOŚĆ pole cech Wszechwiedzy (X)=SPÓJNOŚĆ yz= niepodważalnośc (Y)= POZNAWALNOŚC xy= dowodliwość 6) Podstawową cechą Wszechwiedzy, jest jej spójność, to znaczy brak luk i sprzeczności. 7) Jeśli spójność jest na wejściu, to na wyjściu jest objaśnialność . Wszechwiedza jest w stanie objaśnić każde zjawisko, zdarzenie, czy fakt. 8) Wszechwiedza jest dowodliwa. Zawierając w swoich potencjałach wszystkie: prawa, zasady i reguły, jest w stanie dowieść każdego z twierdzeń ,które znajdują się w polu twierdzenia 9) Wszechwiedza jest logiczna. Gdyby nie była logiczna, występowałyby w niej logiczne sprzeczności 10) Wszechwiedza jest poznawalna. Wszystko co zawiera Wszechwiedza może być poznane. 11) Wszechwiedza jest zrozumiała. Wszystko co zawiera Wszechwiedza może być poznane za pomocą rozumu, czyli zrozumiane. 12) Wszechwiedza jest prawomocna i niepodważalna . Wszelka wiedza, która pochodzi z Wszechwiedzy, nie może być kwestionowana, ani podważana. Określając strukturę, potencjały, atrybuty i cechy Wszechwiedzy zakończyliśmy Ogólną Teorię Wszechwiedzy. Z każdego pola, czterech w/w modeli, można wyprowadzić całe ciągi modeli pochodnych , zawierające dane coraz bardziej szczegółowe. Szczególna Teoria Wszechwiedzy W tej części przedstawione zostaną raporty Maszyny dotyczące zagadnień szczegółowych związanych z teorią Wszechwiedzy. Pytanie pierwsze dotyczy rodzajów wiedzy , które składają się na zbiór Wszechwiedza: 54 Model, dostarczony przez Maszynę ma postać następującą: Model podstawowych rodzajów wiedzy zt= wiedza proceduralna (T)= WIEDZA STRUKTURALNA tx= wiedza doświadczalna (Z)=WIEDZA PROCESUALNA Pole podstawowych rodzajów wiedzy w zbiorze Wszechwiedza (X)= WIEDZA TEORETYCZNA yz= wiedza programistyczna (Y)= WIEDZA ALGORYTMICZNA xy= wiedza historyczna Na poziomie podstawowym występują trzy rodzaje wiedzy: doświadczalna, teoretyczna i historyczna. 22. Wiedza doświadczalna, w przypadku człowieka, jest wiedzą którą zdobywamy w wyniku doświadczeń osobistych, grupowych czy społecznych. W odniesieniu do Wszechwiedzy, wiedzę doświadczalną i historyczną uzyskuje każdy byt istniejący. 23. Na podstawie faktów doświadczalnych, przez ich analizę i uogólnienie powstaje wiedza teoretyczna. 24. Wiedza strukturalna dotyczy struktury każdego bytu , o którym chcemy zdobyć wiedzę. 25. Wiedza algorytmiczna, dotyczy modeli matematycznych czy informatycznych za pomocą których można opisać mechanizmy działania jakichś zjawisk. 26. Wiedza procesualna dotyczy przebiegu poszczególnych procesów, ich warunków początkowych i produktów, które powstają, w wyniku danego procesu. 27. Wiedza proceduralna , jest wiedzą o szczegółowych procedurach zastosowanych w poszczególnych procesach. 28. Wiedza programistyczna , jest wiedzą o zbiorach i hierarchii procedur składających się na program określonego procesu. Te osiem rodzajów wiedzy, przedstawione na modelu , wyczerpują wszystkie podstawowe rodzaje wiedzy jakie zawiera zbiór Wszechwiedza. Dzięki temu możemy ogarnąć w sposób prosty i niezawodny całą wiedzę, jaka zawarta jest w zbiorze Wszechwiedza. Wszystkie inne rodzaje wiedzy, jakie zostały poznane lub jakie kiedykolwiek zostaną poznane, wynikają z bardziej szczegółowego podziału poszczególnych pół obserwacji. Zakres wiedzy dostępnej człowiekowi 55 Dla nas, jako ludzi, podstawowym problemem jest, jaka część wiedzy zawartej w zbiorze Wszechwiedza, jest dostępna ludzkiemu poznaniu. Zarówno religie, jak i niektóre filozofie, głoszą , że człowiek ma bardzo ograniczone zdolności poznania wiedzy, a wiedza absolutna Wszechwiedzy, zarezerwowana jest tylko dla Boga. W niektórych ujęciach pojęcia Bóg i Wszechwiedza, są nawet tożsame. Mając do dyspozycji uniwersalną maszynę logiczną , byłoby niewybaczalnym błędem poznawczym, pominąć problem zakresu poznawalności Wszechwiedzy, przez człowieka. Warto poznać swoje ograniczenia i obszary wiedzy zarezerwowane dla Boga. Przepłyńmy więc naszym batyskafem, do akwenu, w którym znajduje się pole wiedzy o nazwie: Pola wiedzy dostępnych dla rodzaju ludzkiego Kiedy już tam dotrzemy zobaczymy panoramę dziwnie nam znajomą A wygląda ona jak na modelu poniżej: Model pól wiedzy dostępnych rodzajowi ludzkiemu zt= wiedza proceduralna (T)= WIEDZA STRUKTURALNA tx= wiedza doświadczalna (Z)=WIEDZA PROCESUALNA Pola wiedzy dostępne rodzajowi ludzkiemu (X)= WIEDZA TEORETYCZNA yz= wiedza programistyczna (Y)= WIEDZA ALGORYTMICZNA xy= wiedza historyczna Ku naszemu zdumieniu, model pól wiedzy dostępnej rodzajowi ludzkiemu, jest identyczny z polem pełności Wszechwiedzy. Oznacza to ni mniej, ni więcej, tylko to, że dla rodzaju ludzkiego dostępny jest pełny zakres wiedzy. zawarty w zbiorze Wszechwiedza. Czy to, nie jest najlepszą nowiną dla rzeszy pracowników nauki i oświaty, dla uczniów i studentów, i dla całej reszty ludzkości. Można więc włożyć między bajki, opowieści dziwnej treści, o ograniczonych możliwościach poznawczych człowieka, lub o zarezerwowaniu pewnych obszarów Wszechwiedzy dla Boga, aniołów czy szatanów. To dobra nowina zarówno dla ateistów jak i dla teistów. • Dla ateistów ,jest to gratka dostępu do Wszechwiedzy, bez łaski Boga. • Dla teistów, to potwierdzenie, że Bóg, kochający swoje dzieci, niczego przed nimi nie ukrywa, i jak dobry ojciec udostępnia im do wykorzystania, cały swój dobytek. 56 Prawdziwa wiedza uzyskana z Uniwersalnej Maszyny Logicznej potwierdza swoją uniwersalność i użyteczność. Metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza Kiedy wiemy już na pewno, że nie istnieją żadne ograniczenia, w pozyskiwaniu wiedzy ze zbioru Wszechwiedza, warto dowiedzieć się jakimi metodami można tę wiedzę pozyskiwać. Jeśli wiedza nas interesująca, jest zawarta w zbiorze Wszechwiedza, to znaczy, że ma ona postać danych , które można pobierać ze zbioru. W pole obserwacji wpisujemy :Pole metod pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza. Dla zilustrowania działania Uniwersalnej Maszyny Logicznej posłużymy się metaforą batyskafu, Nasz metaforyczny batyskaf posłusznie włącza superszybki napęd myślowy i momentalnie ustawia się w zadanej przez nas pozycji. Obserwatorzy usadowieni przy poszczególnych wizjerach meldują co widzą w polu obserwacji, a pierwszy oficer zapisuje w dzienniku pokładowym: Obserwator X= OBSERWACJE Obserwator Y =SYMULACJE Obserwator Z =ABSTRACHOWANIE Obserwator T=SYSTEMATYKI Obserwatorzy sektorów narożnych meldują: obserwator xy=synteza obserwator yz=analiza obserwator zt= wariantowanie obserwator tx= eksperymenty. Kapitan: Wyniki obserwacji nanieść na formularz uniwersalnej maszyny logicznej. Wykonać ! Tak jest:wykonano. z t= (Z )= (T )= t x= y z= ( Y)= (X )= x y= Model metod pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza zt= wariantowanie (T)= SYSTEMATYKI tx= eksperymenty (Z)=ABSTRACHOWANIE Metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedzy (X)=OBSERWACJE yz= analiza (Y)= SYMULACJE xy= synteza 57 Po zebraniu wyników obserwacji, następuje narada obserwatorów, pod kierunkiem kapitana batyskafu. Ustalenia narady są następujące: • • • • • • • • Podstawową metodą pozyskiwania danych, z każdego poziomu Wszechwiedzy, jest OBSERWACJA. Drugą metodą pozyskiwania danych ,jest synteza danych obserwacyjnych. Dane obserwacyjne muszą być zebrane i zinwentaryzowane, aby były gotowe do dalszej obróbki. Trzecią metodą pozyskiwania danych jest symulacja. Są to eksperymenty teoretyczne, myślowe, odpowiadające na pytania typu: Co by było, gdyby było ,to, czy owo.? Czwartą metodą pozyskiwania danych jest analiza, Dotyczy ona zsyntetyzowanych materiałów obserwacyjnych , oraz wyników symulacji. Piątą metodą pozyskiwania danych jest ABSTRACHOWANIE. W zbiorze różnych uzyskanych danych, wyróżnia się podzbiory i elementy, które podaje się obserwacjom, syntezie, symulacjom, lub analizie. Szóstą metodą pozyskiwania danych jest wariantowanie . Polega ono głównie na zestawianiu i grupowaniu posiadanych danych, według różnych kluczy i porządków . Siódmą metodą pozyskiwania danych jest SYSTEMATYKA. Jest to uporządkowanie posiadanych danych według określonego klucza. Ósmą metodą pozyskiwania danych są eksperymenty. Są to badania przebiegu wybranych zdarzeń w warunkach kontrolowanych Kapitan: Na tym zamykam naradę. Protokół z posiedzenia zespołu obserwatorów oraz model syntetyczny przekazać do archiwum Wszechwiedzy. Spocznij Koniec narady. Jak widać z modelu i protokółu, ogólne metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedzy zostały już dawno przez ludzkość rozpoznane i są wykorzystywane. Z każdego pola metod ogólnych, wyprowadzić można osiem metod bardziej szczegółowych , a dalej będzie to już szereg potęgowy metod pozyskiwania danych. W tym szeregu, znajdzie się niewątpliwie wiele takich metod, które nie zostały jeszcze odkryte, ale które mogą być odkryte, dzięki zastosowaniu uniwersalnej maszyny logicznej. Pole wiedzy historycznej o zdarzeniach Zagadnienia, które będziemy tutaj omawiać, należą do najtrudniejszych zagadnień, w całej teorii Wszechwiedzy. Jest to próba rozszerzenia pojęcia Wszechwiedzy, do definicji podanej w Wikipedii, jako zbioru wiedzy również o wszystkich zdarzeniach przyszłych. Z formalnego punktu widzenia, jest to poszerzenie zbioru danych, o wartości oczekiwane, czyli o projekcje. Nasza struktura mentalna, jest tak skonstruowana, że postrzegamy czas jako strumień, płynący od przyszłości do wieczności , poprzez teraźniejszość i przeszłość. Czas w naszej wyobraźni jest więc jednokierunkowy i nieodwracalny. Jeśli jednak zakotwiczymy nasz batyskaf w polu wiedzy historycznej o zdarzeniach, to okaże się, że czas ma konstrukcję panoramiczną. Z pozycji, w której zakotwiczyliśmy nasz 58 batyskaf, możemy jednocześnie obserwować wszystkie pola czasu i wszystkie przebiegi czasu. Tak więc przez okno X możemy obserwować zdarzenia bieżące, przez okno Y zdarzenia nadchodzące, przez okno Z zdarzenia ubiegłe, a przez okno T, zdarzenia odchodzące. Model pola wiedzy historycznej o zdarzeniach zt= przeszłych (T)= ODCHODZĄCYCH tx= teraź- yz= (Z)=UBIEGŁYCH POLE WIEDZY HISTORYCZNEJ O ZDARZENIACH (X)=BIEŻĄCYCH przedwiecznych (Y)= NADCHODZĄCYCH xy= przyszłych niejszych Lokując naszą wolną świadomość wewnątrz batyskafu, możemy mieć ogląd zdarzeń, w dowolnej kolejności, lub obserwować je, wszystkie równocześnie . Skąd się bierze prawicowość i lewicowość w polityce Zrobimy teraz małą dygresję, do głównego nurtu naszych rozważań W świecie materialnym,ulokowani w naszych ciałach, znajdujemy się na zewnątrz batyskafu i unoszeni jesteśmy przez nurt zdarzeń bieżących, od zdarzeń teraźniejszych do zdarzeń przeszłych. Aby być na bieżąco, czyli utrzymywać się w polu X, musimy stale walczyć, z unoszącym nas prądem zdarzeń. Kto nie jest w stanie walczyć i daje się unosić nurtowi czasu , ten szybko przestaje rozumieć otaczającą go, coraz to nową rzeczywistość, przestaje być przydatny zawodowo, przegrywa konkurencję z rówieśnikami, czuje się odrzucony i sfrustrowany. Stąd w postawach politycznych powstaje podział, na prawicowców i lewicowców. Prawicowcy są zwolennikami dryfowania z prądem zdarzeń, który ma obieg prawoskrętny. Płynąc z prądem ustawiają się twarzą ku przeszłości. Lewicowcy odwrotnie, ustawiają się twarzą do przyszłości, i wiosłują pod prąd. Każda nawa państwowa przypomina, galerę, na której część załogi wiosłuje pod prąd, a druga część załogi wiosłuje z prądem zdarzeń. W warunkach demokracji ,kapitana galery wybiera większość załogi. Jeśli będzie to kapitan lewicowy , galera płynąć będzie ku przyszłości, w kierunku zdarzeń nadchodzących. Jeśli kapitanem zostaje prawicowiec, galera spływa z nurtem zdarzeń i dryfuje. Jeśli inne kraje-galery ,w tym czasie, płyną ku przyszłości, opóźnienie w rozwoju i dobrobycie kraju dryfującego, gwałtownie narasta. Należy zwrócić uwagę, że nurt czasu działa na rzecz prawicowców, i wcale nie trzeba , aby opozycja prawicowa była w większości aby doprowadzić do dryfu. Wymagana przy niektórych ustawach konstytucyjna większość, może umożliwić prawicowcom, doprowadzenie do dziejowego dryfu. Ze społecznego punktu widzenia, sprawa jest jeszcze bardziej dramatyczna. Bo oto nie ma 59 żadnej galery, ale strumień zdarzeń i pływające w nim osobniki. Jedni silni i zdrowi , radzą sobie z prądem i tworzą grupę liderów, zgarniających co lepsze kąski, z tego co przynoszą nadbiegające zdarzenia. Inni z mozołem, dzień po dniu, walczą z nurtem, aby utrzymać się w miejscu, a inni chorzy lub nieporadni, dryfują ,unoszeni prądem. Ten mechanizm powoduje rozwarstwianie się społeczeństwa , konflikty , a nawet wojny. Tak więc w najkrótszym zarysie przedstawić można teorię polityki, opierając się o wiedzę historyczną zdarzeń, uzyskaną ze zbioru Wszechwiedzy. Świadomość wyzwolona , lokując się wewnątrz Uniwersalnej Maszyny Logicznej, a u ujęciu metaforycznym- wewnątrz batyskafu, uwalnia się od nieustannej udręki, walki z nurtem zdarzeń. W książce Raimonda Moody"ego Życie po śmierci, jest opis stanów świadomości (duszy) po śmierci: Ludzie po śmierci wiedzieli wszystko, o czym tylko pomyśleli. Potwierdza to naszą metaforę, że uwolniona świadomość, jest w stanie wejść do wnętrza batyskafu i obserwować wszystkie rodzaje zdarzeń, w wybranym przez siebie porządku. Przejdźmy teraz do sektorów obserwacji widocznych przez wizjery narożne Przez wizjery narożne możemy obserwować równocześnie zdarzenia przyszłe, wieczne, przeszłe i teraźniejsze. W przełożeniu na współczesny język rzeczywistości zinformatyzowanej, można powiedzieć, że wszystkie zdarzenia, należą do jednego wielkiego folderu, podzielonego jedynie na oddzielne pliki, osobne dla każdego rodzaju czasu i jego przebiegu. Każdy z tych plików może być otwierany oddzielnie lub równolegle z innymi i w dowolnej kolejności HORA i CHRONOS Zapisując standardowo dane o zdarzeniach i ich przebiegach otrzymamy kwintesencję wiedzy na ten temat: ZMIENNE WIEDZY HISTORYCZNEJ O ZDARZENIACH: X=BIEŻĄCYCH Y=NADCHODZĄCYCH Z= UBIEGŁYCH T= ODCHODZĄCYCH Stałe wiedzy historycznej o zdarzeniach : xy=przyszłych yz= przedwiecznych zt= przeszłych tx= teraźniejszych W standardowym opisie, pola wiedzy historycznej, występują dwie grupy danych . 8. Zmienne XYZT, stanowią grupę danych, o przebiegach zdarzeń. W mitologii greckiej boginią czuwającą nad przebiegiem zdarzeń była HORA. Wiedza o polu kompetencji Hory, nosi nazwę horosciencja. 9. Grupą danych xy, yz, zt, tx, zwaną stałymi wiedzy historycznej o zdarzeniach ,czyli danymi o stanach zdarzeń, zawiadywał Chronos. Wiedza o polu kompetencji Chronosa nosi nazwę chronosciencja , a jednym z jej działów jest chronologia. Zagadnienie wiedzy historycznej o zdarzeniach, jest tematem tak zasadniczym, z ludzkiego punktu widzenia, że zasługuje na obszerne omówienie, w odrębnej książce. Jest zamiarem Autora taką książkę napisać. 60 Krótka teoria czasu Kiedy wiemy już w zarysie wiemy , jak się mają sprawy z wiedzą o zdarzeniach historycznych, warto podjąć wyprawę do akwenu, w którym znajduje się pole wiedzy o czasie jako takim. Uruchamiamy więc nasz wehikuł i zakotwiczamy na kotwicowisku o nazwie: Pole wiedzy o czasie. Ustawiając naszą wolną świadomość wewnątrz batyskafu możemy uzyskać następujące dane: Model standardowy pola wiedzy o czasie zt= przebieg (T)= KOLEJNOŚĆ tx= porządek yz= (Z)=NASTĘPSTWO pole wiedzy o czasie (X)=TEMPO usytuowanie (Y)= POPRZEDNICTWO xy= wektor Z modelu standardowego pola wiedzy o czasie wynika, że czas jest funkcją czterech zmiennych: ZMIENNE : X= TEMPO Y=POPRZEDNICTWO Z=NASTĘPSTWO T= KOLEJNOŚĆ a stałymi ,czyli parametrami są : xy= wektor yz= usytuowanie zt= przebieg tx= porządek Zmienne XTZT wyznaczają BIEG CZASU nadzorowany przez grecką boginię HORĘ Natomiast stałe xy,yz,zt, tx: określają stany czasu, nadzorowane przez boga CHRONOSA. W ten sposób opracowaliśmy krótką teorię czasu , wiążącą czas ze zdarzeniami , dwoistą naturą czasu , czyli jego biegiem i stanem, oraz nawiązaliśmy do mitologii greckiej, w której intuicja dwoistości czasu znalazła swoje upostaciowanie w osobach bogini HORY i boga CHRONOSA. 61 Metody uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych Ten problem, jest drugim najtrudniejszym "kawałkiem" teorii Wszechwiedzy. W historii ludzkości zapisane są przypadki uzyskania wiedzy, o zdarzeniach przyszłych, za pomocą proroctw, czy snów proroczych. Tych metod jest więcej. Ich systematykę przedstawimy na typowym formularzu, naszej maszyny logicznej Model metod uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych zt= ekstra polacje (T)= PROJEKCJE tx= jasnosłyszenie yz= (Z)=MODYFIKACJE ? interpolacje pole metod uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych (Y)= SNY PROROCZE (X)=JASNOWIDZENIE xy= profetyka 13. Pewne metody pozyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych, takie jak interpolacje , ekstrapolacje, czy modyfikacje, są metodami zapoznanymi i stosowanymi w nauce. Na podstawie trajektorii lotu jakiejś asteroidy, czy planetoidy można ekstrapolować jej dalszą trajektorię i w oparciu o prawa dynamiki przewidzieć prawdopodobieństwo zderzenia z innym ciałem niebieskim. Odpowiednie modele matematyczne, modyfikowane danymi pomiarowymi, pozwalają na prognozowanie pogody, krótko i długoterminowej. 13. Projekcje są podstawową metodą pracy dla grafików, artystów , architektów, urbanistów, i wszystkich ludzi zajmujących się projektowaniem. 14. Jasno-słyszenie wykorzystywane jest w pracy kompozytorów muzyki, którzy zapisują melodie pozyskiwane ze źródła wszechwiedzy. Jasno-słyszenie jest też narzędziem pisarzy, zapisujących teksty utworów, odczytywane ze zbioru Wszechwiedza. Jakość utworów muzycznych i literackich zależy od słuchu i doświadczenia twórcy. 15. Profetyka , czyli prorokowanie, było metodą powszechnie stosowaną w starożytności . Każdy król Izraela miał swojego proroka, a czasem całą gromadę proroków. W Grecji żaden król nie wyruszył na wojnę dopóki nie poradził się Pytii Delfickiej. Umiejętność tłumaczenia snów o siedmiu krowach tłustych i siedmiu krowach chudych, które zjadły tłuste , uczyniły z Józefa – więźnia , głównego zarządcę zasobów żywnościowych Egiptu faraona. W czasach współczesnych jasnowidzenie, sny prorocze, czy proroctwa, są obszarami wiedzy, które zaliczane są do wiedzy tajemnej. Nie znaczy to wcale, że są one niedostępne ludzkiemu poznaniu. Fakt , że niektórzy uzdolnieni lub uwrażliwieni ludzie osiągają pewne efekty w tym zakresie świadczy, że te obszary wiedzy mogą być dostępne dla każdego, kto poświęci 62 odpowiednią ilość czasu na poznanie i trening. Nikłe efekty jakie dotychczas osiągnęła ludzkość na tym polu, są spowodowane anatemą, nakładaną na te dziedziny wiedzy, zarówno przez religie jak i przez naukę. Ta klątwa, ze strony dwóch najbardziej opiniotwórczych organizacji społecznych, spowodowała, że wiele ważnych dzieł z tej dziedziny spłonęło na stosach inkwizycji,. lub zaginęło, albo znajduje się w ukryciu. Teoria Wszystkiego, aby zasługiwała na swoją nazwę, nie może tych zagadnień pomijać. Należy mieć nadzieję, że Teoria Wszechwiedzy, wskazując prawomocność ich istnienia w ogólnej strukturze Wszechwiedzy, otworzy bramy, do tych bardzo interesujących dziedzin. Zaproszenie do testowania Uniwersalnej Maszyny Logicznej Szanowni Czytelnicy Przedstawiając w niniejszej książce kilka odpowiedzi, jakie otrzymaliśmy od Uniwersalnej Maszyny Logicznej, zapraszamy Państwa do udziału, w jej dalszym testowaniu. W ten sposób możecie Państwo mieć udział, w tworzeniu kolejnych książek, z serii Rozmowy z Uniwersalną Maszyną Logiczną, lub stworzyć portal WSZECHWIEDZA, na wzór Wikipedii. Możecie więc przysyłać pytania własne, lub uwagi, do odpowiedzi już uzyskanych od Maszyny. Należy pamiętać, że na końcu systemu poznania, z udziałem Maszyny, jest zawsze człowiek, ze wszystkimi ograniczeniami i ułomnościami. Wystarczy zmęczenie lub niestaranność, aby w formularzu odpowiedzi znalazły się błędy lub nieścisłości. Można je oczywiście skorygować, na zasadzie porównania z wynikami, uzyskanymi przez inne osoby. Stąd sens pracy zespołowej. Pytania należy przesyłać pod adres: www.mojateoriawszystkiego.pl Pytania nie mogą wchodzić w zakres baz wyłączonych. Z wyrazami szacunku Autor