Moj teoria wszystkiego czyli teoria wielkiego programowania i światy

Transkrypt

Moj teoria wszystkiego czyli teoria wielkiego programowania i światy
1
Tadeusz Kaczorowski
Moja Teoria Wszystkiego
czyli Teoria Wielkiego Programowania
i światy równoległe
2
Spis treści
Od Autora
Rozdział I- Czy możliwa jest Teoria Wszystkiego
Definicja Teorii
Definicja Wszystko
Teorie Wszystkiego-przegląd historyczny
− Genesis
− Anaksymander z Miletu
− Pitagoras z Samos
− Heraklit z Efezu
− Parmenides z Elei
− Demokryt z Abdery
− Arystoteles
− Platon
− Czasy nowożytne:
− Teoria uniwersalizmu pierwiastkowego Mendelejewa
− Teoria predykatów Kurta Godla
− Teoria Ewolucji Darwina
− Teoria Wielkiej Unifikacji
− Teoria Wielkiego Wybuchu
− Krytyka Teorii Wielkiego Wybuchu
− Czy Teoria Wszystkiego należy do kompetencji nauki.?
Rozdział II Teoria Wielkiego Programowania i Światy Równoległe
Inspiracje
Model formalny układu wejścia -wyjścia
Budowa modelu formalnego
Trzy światy równoległe
Inne światy równoległe
Świat źródłowy
Model funkcjonalny światów równoległych
System operacyjny światów równoległych
O intencjonalności procesu kreacji
Jak idea automobilu przekształciła się w cywilizację samochodową.
Krytyka modelu
Rozwiązanie problemu
O rodzajach materii
Wielki Wybuch czy Wielkie Programowanie
Wielki Wybuch w piekarni
Teoria Ewolucji
Podsumowanie
Rozdział III Sensacyjne odkrycie Uniwersalnej Maszyny Logicznej
Dialogowanie z Maszyną
Wehikuł poznania wszechrzeczy-metafora batyskafu
3
Konwersacja z Uniwersalną Maszyną Logiczną
• o pochodzeniu wszystkiego
• o pochodzeniu Wszechświata
• atrybuty Wszechświata
Pytania egzystencjalne
• o pochodzeniu człowieka
• cele życia ludzkiego na ziemi
Testowanie Uniwersalnej Maszyny Logicznej w rozwiązywaniu problemów naukowych
Aktualny Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych.
Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych - pełny
Rozdział IV Krótka Teoria Bytu i Niebytu, czyli Ontologia i Meontologia w pigułce.
• Na początku jest Niebyt
• Oswajanie Niebytu
• Wstęp do MEONTOLOGII, czyli wyprawa po tajemnice Zaświatów.
• Struktura Niebytu
• O potencjałach Niebytu
• Atrybuty Niebytu
• Cechy Niebytu
• Wyprawa po złote runo wiedzy o Bycie
• Struktura Bytu
• Potencjały Bytu
• Atrybuty Bytu
• Cechy Bytu
• O naturze Wszechrzeczy
• Jakie są cechy natury Wszechrzeczy
• Lukrecjusza poemat :O naturze wszechrzeczy.
Rozdział V Teoria Wszechwiedzy
• Próba definicji
• Skąd pochodzą odkrycia i wynalazki
• Struktura Wszechwiedzy
• Potencjały Wszechwiedzy
• Atrybuty Wszechwiedzy
• Cechy Wszechwiedzy
• Szczególna Teoria Wszechwiedzy
• Zakres wiedzy dostępnej człowiekowi
• Metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza
• Pole wiedzy historycznej o zdarzeniach
• Skąd się bierze prawicowość i lewicowość w polityce
• HORA i CHRONOS
• Krótka teoria czasu
• Metody uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych
• Struktura Wszechwiedzy
Zaproszenie do testowania Uniwersalnej Maszyny Logiczne
Rozdział I
4
Czy możliwa jest Teoria Wszystkiego
Żeby odpowiedzieć na postawione w tytule pytanie, trzeba najpierw zdefiniować przedmiot
dyskusji , czyli Teorię i Wszystko.
Jeśli chodzi o teorię, to sprawa jest prosta. Definicję Teorii można znaleźć np w Wikipedii ,
gdzie pod hasłem Teoria znajduje się następujący zapis: :
Definicja Teorii
Teoria to system pojęć , definicji, aksjomatów i twierdzeń, ustalających relacje między
tymi pojęciami i aksjomatami, tworzący spójny system pojęciowy, opisujący jakąś wybraną
fizyczną lub abstrakcyjną dziedzinę.
Mamy więc jasno przedstawioną definicję teorii.
Definicja Wszystkiego
Sprawa wygląda zupełnie inaczej kiedy szukamy informacji pod hasłem WSZYSTKO.
Takiego hasła po prostu nie ma. W pomocniczym okienku adresowym pokazują się natomiast takie
pod hasła:
wszystkożerność
Wszystko o Ewie
Wszystko, co najważniejsze
Wszystko o mojej matce
Wszystko w porządku (film 2010)
Wszystko na sprzedaż
Wszystko będzie dobrze
Wszystko, co kocham
Wszystko za życie (film)
Wszystko, jest więc pojęciem wieloznacznym. Poza cytowanymi wyżej hasłami można
wymienić olbrzymią ilość wyrażeń w których występuje słowo wszystko np: wszystko co istnieje,
wszystko co się da pomyśleć, wszystko co możliwe, wszystko co mam w lodówce itp.
Wszystko jest pojęciem mnogościowym, czyli mającym związek ze zbiorami. Tak więc
wszystko dotyczy jakiegoś zbioru, podzbioru lub klasy, np wszystkie ptaki , ssaki, żołędzie. itd.
W przypadku teorii wszystkiego, oczekuje się, że będzie to zbiór wszystkich teorii, na każdy
temat, że będzie to Teoria teorii, czyli Metateoria, w najszerszym znaczeniu.
Można więc przyjąć, że Teoria Wszystkiego zostanie opracowana jako pewna systematyka
podobna do systematyki Linneusza w biologii, posiadająca postać drzewa, o rozwidlających się
gałęziach.
Taka teoria, mogła by być opracowana, jako Metateoria wszystkich teorii naukowych .
Główny pień, tej meta- teorii, stanowiłyby teorie naukowe, główne konary, to: teorie w dziedzinach
fizyki, matematyki i biologii, rozgałęziające się w teorie bardziej szczegółowe.
Inną metodą opracowania Teorii Wszystkiego, jest metoda przyjęta przy sporządzaniu
atlasów. Zaczyna się od pokazania generalnego obrazu pola teorii, tak jak mapy całego globu w
atlasie, z podziałem na pola mniejsze, w formie siatki kwadratów, trójkątów, lub innych figur
wypełniających szczelnie pole. Następnie, zmieniając skalę, pokazuje się poszczególne
fragmenty ,w mniejszej skali, co umożliwia pokazanie większej liczby szczegółów i podział
powiększonego pola na mniejsze fragmenty, aż w nieskończoność.
Te dwie metody nie wyczerpują wszystkich metod opracowywania teorii wszystkiego. Jak
więc widać, istnieje możliwość opracowywania teorii wszystkiego, na różne sposoby, co w efekcie
prowadzi do wielu teorii wszystkiego.
5
Teorie wszystkiego-przegląd historyczny
Chęć opracowania teorii wszystkiego, datuje się od zarania dziejów. Ludzie, od kiedy
zaczęli myśleć i obserwować świat, odczuwali potrzebę wyjaśniania skąd się wszystko wzięło.
Każda bardziej rozwinięta społeczność tworzyła mity o stworzeniu świata. Przytoczenie
wszystkich mitów, jakie ludzkość stworzyła, na temat powstania świata, to temat dużej pracy ,
która, wykracza poza ramy niniejszej publikacji i należy jej szukać w innych źródłach.
Mitologiczne teorie wszystkiego stały się kanwą, do religijnych teorii wszystkiego.
GENESIS
W europejskim kręgu kulturowym, najbardziej znaną religijną teorią wszystkiego, jest księga
Rodzaju, zwana Genesis,
Jest to biblijna wersja teorii stworzenia nieba i ziemi, a więc wszystkich rzeczy widzialnych i nie
widzialnych.
Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
Ta teoria towarzyszy wszystkim pokoleniom , od kilku tysięcy lat, i do dziś, uważana jest,
przez wyznawców religii chrześcijańskich, za fundament wiary.
Teorie Wszystkiego tworzone przez starożytnych filozofów greckich, przedstawiają się w
dużym skrócie następująco:
Anaksymander z Miletu (ok. 610-547 p.n.e.)
Uczeń i następca Talesa głosił, że początkiem arche i tworzywem tego co jest, jest apeiron
czyli bezkres, Nauczał, że arche to nie woda ani żadna inna substancja , ale nieokreślony bezkres, z
którego powstały wszystkie światy i zawarty w nich ład, który starożytni Grecy nazywali
kosmosem.
Z niewielkiej spuścizny pisanej, jaka się po nim zachowała , przytacza się następującą
wypowiedź:
Z czego, to co jest ,wzięło początek, przez to koniecznie i zatrata jego się pocznie.
Albowiem jedno drugiemu oddaje sprawiedliwość i wymierza karę, za nieprawość, według wyroku
czasu.
Pitagoras z Samos ur. ok 570, zm. ok. 497.
Założyciel związku religijno-naukowego, zwanego pitagorejskim, rozwijającego badania
matematyczne. Wg pitagorejczyków, pierwotną substancją, z której wszystko powstaje jest
LICZBA.
Liczby- uważali za rzecz pierwszą, w całej naturze, pierwiastki liczb-za pierwiastki bytu, a
niebiosa-za harmonię i liczbę. W epoce cyfryzacji podziwiać możemy przenikliwość intuicji
pitagorejczyków. Dożyliśmy czasów, w których wyrażone cyfrą notowania giełdowe, kursy walut,
oprocentowania kredytów, ceny rynkowe, decydują o rzeczywistości świata, w którym żyjemy
Heraklit z Efezu (ok 540-490)
Autor nieśmiertelnych wypowiedzi: wszystko płynie ( panta rei) i nie można wejść dwa razy
do tej samej rzeki.
Jego teoria wszystkiego streszczała się w zdaniach:
Ludzie nie rozumieją jak poróżnione ze sobą się zgadzają.- wieczna harmonia przeciwieństw jak
łuk i lira. Trzeba wiedzieć, że prawym jest spór, i wszystko powstaje przez spór i zawinienie.
Wojna jest wszystkiego ojcem, wszystkiego władcą, jednych czyni bogami -innych ludźmi, jednych
6
niewolnymi, innych wolnymi. Tego świata , tego samego dla wszystkich, nie zdziałał, żaden z
bogów, ani żaden z ludzi, ale był on wiecznie, jest i będzie, wciąż żywym ogniem, wedle miary
rozniecającym się i wedle miary przygasającym.
Wszechświat heraklitowy jest światem stacjonarnym, transcendentalnym ale dynamicznym,
opierającym się na jedności przeciwieństw..
Parmenides z Elei (ok. 540-470)
W dyskusji o bycie i niebycie wypowiada takie zdania:
Należy zatem mówić i myśleć, że BĘDĄCY jest, bo jest to co jest ,nie zaś to co nie jest.
Pozostaje jedynie droga wiodąca ku temu , co jest. Na drodze tej jest wiele znaków, że BĘDĄCY
, nie jest stworzony, ani zniszczalny, że jest jeden, jednolity i nieograniczony, ani był , ani będzie,
ale jest , w całości swej czymś jednym i ciągłym.
Demokryt z Abdery (ok. 460-370 p.n.e.)
Początkiem wszechrzeczy są atomy i próżnia. Wszystko inne jest tylko mniemaniem.
Istnieje nieskończenie wiele światów, które rodzą się i giną . Nic nie może powstać z niebytu , ani
w niebyt się obrócić. Atomy są nieskończone pod względem wielkości i ilości, a poruszają się we
wszechświecie ruchem wirowym, w ten sposób powstają wszystkie ciała złożone, jak ogień, woda,
powietrze i ziemia, albowiem i one są konglomeratami określonych atomów.
Arystoteles ze Stagiry
ur. 384 p.n.e., zm. 7 marca 322 p.n.e.)
Teoria czterech pierwiastków
Nawiązując do myśli Empedoklesa, Arystoteles głosił, że wszystko powstaje z mieszania się w
różnych proporcjach pierwiastków czterech żywiołów : wody, ognia, powietrza i ziemi. Listę
czterech żywiołów poszerzył o żywioł piąty, budujący sfery niebieskie. Ten żywioł nazwał
kwintesencją.
Platon
(Arystokles ur.427p.n.e. zm. 347 p.n.e.)
Teoria idei, jako wiecznego wzoru Wszechrzeczy
Zdaniem Platona prawdziwym źródłem stwarzania wszystkich bytów, są idee.
Idee definiuje jako coś, co istnieje wiecznie, a powstania nie ma, w odróżnieniu od bytów
materialnych, które powstają zawsze ,a istnienia wiecznego nie mają.
Koncepcja idei i ich związku z życiem ludzi , przedstawiona jest w metaforycznym opowiadaniu o
jaskini i przykutych tam ludziach, oglądających tylko cienie rzeczywistości, przesuwające się po
ścianie jaskini.
W przełożeniu na język współczesny można powiedzieć, że platońskie idee są kodami
źródłowymi, z których w wyniku kolejnych kodowań, powstaje kod wynikowy- byty materialne.
Czasy nowożytne
W czasach nowożytnych najbardziej znane i uznawane za naukowe są następujące teorie
wszystkiego.
Teoria uniwersalizmu pierwiastkowego ,
Teoria ta wiąże się z nazwiskiem Dymitra Mendelejewa
7
Mendelejew, kontynuując myśli Demokryta, opracował tablicę, w której
znajdują się wszystkie znane pierwiastki chemiczne. oraz określone są ich własności chemiczne,
decydujące o sposobach wzajemnych wiązań, w związki chemiczne.
Jak potwierdzają obserwacje gwiazd i galaktyk, z takich samych pierwiastków, zbudowane
są wszystkie ciała materialne wszechświata. Potwierdzona została w ten sposób teoria Demokryta,
że budulcem wszechświata są atomy.
Teoria Predykatów Kurta Godla
Kurt Gödel (ur. 28 kwietnia 1906 w Brnie, zm. 14 stycznie 1978 w Princeton) – austriacki logik i
matematyk, autor twierdzeń z zakresu logiki matematycznej,
Z twierdzeń o predykatach Kurta Godla, wyprowadzić można następującą teorię
wszystkiego:
Dla każdego zbioru predykatów pierwszego rzędu, istnieje system formalny, nad którym
można zbudować język danej dziedziny.
Z twierdzenia tego wynika, że język, który opisuje daną dziedzinę stwarza pewien świat, a
gramatyka tego języka określa reguły jego zachowań.
Ludwig Wittgenstein wyrażał pogląd korespondujący z powyższym twierdzeniem:
Granice mojego świata wyznacza mój język.
W tym kontekście, Naturę można traktować jako język programowania, a w konsekwencji, jako
język kreacji bytów.
Kreacja każdego bytu, jest jakimś wyrażeniem w języku Natury, a Wszechświat jest wypowiedzią,
w języku Natury
Teoria Ewolucji Darwina
Biologiczna teoria wszystkiego wiąże się z nazwiskiem Karola Darwina i nosi nazwę Teorii
Ewolucji. Pod hasłem "Ewolucja", w Wikipedii znajduje się następujący zapis:
Ewolucja. evolutio – łac. rozwinięcie, rozwój) – ciągły proces, polegający na
stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń, wskutek eliminacji przez
dobór naturalny lub sztuczny części osobników genotypów z bieżącej populacji. Wraz z
nowymi mutacjami wpływa to w sposób ciągły na bieżącą pulę genową populacji, a przez
to w każdym momencie kształtuje jej przeciętny fenotyp . Zależnie od siły doboru oraz
szybkości wymiany pokoleń, po krótszym lub dłuższym czasie, w stosunku do stanu
populacji wyjściowej powstają tak duże różnice, że można mówić o odrębnych gatunkach
Przebieg i mechanizm procesu ewolucji opisywany jest przez teorię ewolucji,
udokumentowaną obserwacjami wywodzącymi się z paleontologii, biochemii, biologii
molekularnej,genetyki, anatomii porównawczej, embriologii i biogeografii. Teoria ta
wyjaśnia mechanizmy powstawania nowych gatunków,
i przyczyny różnorodności form biologicznych, a zarazem ich jedność, objawiającą się
chociażby w powszechności występowania kwasów nukleinowych.
Teoria ewolucji, dotycząca tylko organizmów żywych , jako teoria wszystkiego, ma
znacznie węższy zakres stosowalności niż poprzednie teorie. Jest jednak znacznie
bardziej rozbudowana i poparta na ogromnej ilości obserwacji. Nie oznacza to, że jest
akceptowana bez zastrzeżeń przez wszystkich biologów, szczególnie przez kreacjonistów,
z których wielu swoje poglądy opiera na przesłankach religijnych.
8
Teoria Wielkiej Unifikacji
Teoria reprezentowana między innymi przez Stephena Hawkinga, Opisana jest w jego
książce :Teoria wszystkiego, czyli krótka historia Wszechświata oraz w innych publikacjach, z tej
serii. Teorie te opracowywane są przez liczne zespoły badawcze. Obejmują one zarówno elementy
Teorii Wielkiego Wybuchu, jak i próby stworzenia modelu standardowego, unifikacji oddziaływań:
słabych, mocnych, elektromagnetycznych i grawitacyjnych.
W skład tej teorii wchodzi również Teoria Strun. oraz M-teoria,.których opisy bardziej
szczegółowe, można znaleźć na stronach Wikipedii oraz publikacjach naukowych. Celem tych
teorii jest znalezienie jednego uniwersalnego oddziaływania, z którego ,w wyniku ewolucji i
stygnięcia młodego kosmosu, wyłoniły się cztery oddziaływania elementarne.
Opracowanie takiej teorii byłoby rzeczywiście opracowaniem pewnego rodzaju metateorii
wszystkiego , Taka teoria byłaby teorią kompatybilną, z teorią uniwersalizmu pierwiastków
chemicznych, w postaci tablicy Mendelejewa. Tablica dostarcza budulca, z którego wszystko
powstaje, a teoria oddziaływań, wskazuje na siły, które ten budulec przekształcają w byty
materialne.
Teoria Wielkiego Wybuchu
Kolejną wielką współczesną teorią wszystkiego, jest Teoria Wielkiego Wybuchu
Obszerne omówienie tej teorii, zaczerpnięte z Wikipedii przedstawia się następująco:
Wielki Wybuch (ang. Big Bang) – model ewolucji Wszechświata uznawany za
najbardziej prawdopodobny. Według tego modelu ok. 13,75 (±0,11) mld lat temu dokonał
się Wielki Wybuch – z bardzo gęstej i gorącej osobliwości początkowej wyłonił się
Wszechświat (przestrzeń,czas, materia, energia i oddziaływania).
Obserwacje wskazują, że Wszechświat rozszerza się od stanu, w którym cała materia
oraz energia Wszechświata miała bardzo dużą gęstość i temperaturę i była skupiona w
punkcie, zwanym osobliwością początkową..
Przed powstaniem teorii Wielkiego Wybuchu obowiązywał powszechnie uznawany pogląd,
że Wszechświat jest niezmiennym i nieporuszającym się układem galaktyk. Pogląd ten
wyrażał także Albert Einstein.
Współcześnie obserwacje przemawiające za prawdziwością modelu Wielkiego Wybuchu
to: zjawisko ucieczki galaktyk, istnienie promieniowania tła, łącznie z mierzonymi ostatnio
jego nierównomiernościami.
Krytyka Teorii Wielkiego Wybuchu
Teoria Wielkiego Wybuchu zakłada że cała materia Wszechświata, wszystkie planety,
gwiazdy i galaktyki ,były kiedyś skupione w jednym punkcie, zwanym osobliwością początkową .
W tym punkcie gęstość materii i energii była nieskończenie wielka,
Z faktami obserwacyjnymi, przesunięcia ku czerwieni w widmach galaktyk trudno
polemizować. Interpretacja tych faktów obserwacyjnych budzi jednak zasadniczy sprzeciw
kantowskiego zdrowego rozumu.
Jak powiada pewien znajomy , który ceni złocisty trunek, zwany piwem, ale w głowie ma
dobrze poukładane, nigdy nie uwierzy, że wszystkie piwo tego świata, ściśnięte było do wymiarów
9
łebka od szpilki, po czym wybuchło , samo się zabutelkowało, załadowało do puszek i beczek, a
potem wesoło podskakując i ocierając się o siebie, stworzyło bary piwne, barmanów i piwoszy.
Osobiste stanowisko Autora jest takie, że koncepcja osobliwości początkowej ,w wersji
przyjętej w Teorii Wielkiego Wybuchu, jest nie do przyjęcia. Z faktu , że przez bramę piekarni
wyjeżdżają kontenery z chlebem czyli, super-gęsta materia chlebowa, nie wynika, że wszystek
chleb jaki znajduje się w domach, sklepach i supermarketach , skupiony był w jakimś momencie w
bramie piekarni, Przechodził natomiast przez tę bramę sukcesywnie , po pewnym procesie, zwanym
wypiekaniem
Rozgarnięty obserwator zauważyłby, że materii chlebowej z procesora-piekarni, jest na
wyjściu zawsze tylko tyle, ile mąki wody i innych ingrediencji, zostanie do piekarni
wprowadzonych.
Szukać, należy więc, jeszcze tej drugiej bramy, przez którą piekarnicze substancje wsadowe
wprowadzane są do procesora-piekarni. Ta druga brama, w teorii systemów, nazywa się układem
wejścia.
Teoria Wielkiego wybuchu jest teorią hiper-materialistyczną, zakłada bowiem, że źródłem materii
jest sama materia, tymczasem już w pracach pitagorejczyków i Platona, źródłem materii są czynniki
niematerialne takie jak liczba, .czy idea.
Czy Teoria Wszystkiego należy do kompetencji nauki.
Opowiedziana wyżej dykteryjka o piwie , nie może przeciwważyć naukowych teorii,
wskazuje jednakże, że między teoriami naukowymi, a logiką zdrowego rozumu powstaje coraz
większy rozziew.
Z potrzeby zmniejszenia tego rozziewu, w niniejszej publikacji podejmuje się próbę
wyjaśnienia powstania Wszechświata, wychodząc z założeń zupełnie innych, niż obserwacje
astronomiczne i teorie fizyczne .
Jeśli zajrzeć do internetu, to na stronach Google lub innych przeglądarek znajduje się wiele
witryn zatytułowanych Teoria Wszystkiego, lub moja teoria wszystkiego. Jedną z takich witryn jest
witryna : www.mojateoriawszystkiego.pl, na której znajdziecie Państwo, teorie, przestawione w
niniejszej książce.
Punktem wyjścia tych teorii, jest pytanie: skąd się WSZYSTKO wzięło ? Przy czym
WSZYSTKO należy rozumieć, jako zbiór wszystkich rzeczy, podlegających naszym obserwacjom i
badaniom.
W książce przedstawione są dwie koncepcje teorii wszystkiego.
Koncepcja pierwsza , zwana Teorią Wielkiego Programowania, wychodzi od pytania opartego o
teorię systemów: Jeśli Wszechświat jest na wyjściu, to co było na wejściu.?
W procesie logicznych i spójnych wnioskowań, dochodzi się do modelu Wielkiego
Programu , który musiał poprzedzać narodziny wszechświata,
Koncepcja druga jest próbą stworzenia teorii wszystkiego, opartej na logice wynikającej z
obserwacji, że wszystko z niebytu powstaje i do niebytu powraca.
Te teorie nie pretendują do miana teorii naukowych, choć opierają się na faktach i teoriach
10
naukowych.
Warto zauważyć, że Teoria Wszystkiego, nie może być teorią naukową, ponieważ teoria
wszystkiego, nie może pomijać teorii, wynikających z praktyki, mitologii lub religii, a więc z
obszarów, które leżą poza granicami kompetencji nauki.
Nauka nowoczesna powstała w opozycji do teologii, która doszukuje się celowości w
procesach kreacji, zachodzących we wszechświecie.
Do paradygmatu nauki, wchodzi założenie, że wszystko, co istnieje, jest wynikiem koincydencji
różnych zdarzeń, w których nie daje się naukowo stwierdzić żadnej celowości.
Reasumując: Opracowanie Teorii Wszystkiego nie należy do kompetencji nauki
Rozdział II
Teoria Wielkiego Programowania i światy równoległe
1.Inspiracje
Kiedyś, w jakiejś publikacji, której tytułu i Autora nie pamiętam, znalazłem zdanie treści
następującej : Jeśli Wszechświat jest odpowiedzią, to jakie było pytanie ?
To pytanie pojawiało się wielokrotnie w ciągu lat moich rozmyślań na temat; skąd się
wszystko wzięło, jednakże uznałem w końcu, że jest to pytanie bałamutne, na które nie ma
odpowiedzi, zawarty jest w nim bowiem metodyczny błąd. Prowadzi ono bowiem w prostej linii do
następnych pytań: kto zadał to pytanie ?, komu zadał to pytanie ?, i po co zadał to pytanie ?.
Implikuje więc, że przed stworzeniem Wszechświata, był ktoś zdolny do zadawania pytań, ktoś
zdolny do udzielania odpowiedzi, oraz, że ta konwersacja doprowadziła w konsekwencji do
powstania Wszechświata.
Doszedłem więc do wniosku, że zdanie to należy zmodyfikować w taki sposób, aby
wykorzystać istniejącą wiedzę o systemach, do uzyskania logicznej odpowiedzi na pytanie skąd
wziął się Wszechświat.
Cytowane wyżej zdanie wyjściowe, zmodyfikowałem więc do postaci:
Jeśli Wszechświat jest na wyjściu, to co było na wejściu ?
2. Model formalny układu wejścia- wyjścia
Na pierwszy rzut oka wydaje się, że przedstawiona wyżej modyfikacja zdania , nie wnosi
niczego nowego, do naszego stanu wiedzy. To, że Wszechświat jest na wyjściu, wydaje się
oczywiste, ale w rozwiązaniu zagadki, co było na wejściu, nie jesteśmy jeszcze ani krok dalej.
Chyba, że zbudujemy model formalny przedstawiający klasyczny, trójelementowy układ wejściawyjścia
11
Rys. 1 Jeśli Wszechświat jest na wyjściu ?
To co jest na wejściu ?
WSZECHŚWIAT
WY
?
WE
?
Ten model uświadamia nam, że dla zaistnienia Wszechświata, muszą istnieć jakieś dwa
dodatkowe elementy i jakieś kanały przepływu. Jest to istotny skok informacyjny; wiemy czego nie
wiemy.
Zanim zaczniemy analizować, co należy wpisać w miejsce znaków zapytania, musimy
rozstrzygnąć kilka kwestii, o znaczeniu zasadniczym, decydujących o stosowalności modelu..
Po pierwsze należy rozstrzygnąć czy Wszechświat w ogóle istnieje ?
Istnieją peryferyjne nurty filozofii, które przyjmują, że Wszechświat nie istnieje. Że to wszystko co
widzimy i odczuwamy jest tylko snem, omamem, mirażem .W starożytnej Grecji, filozof Zenon z
Elei twierdził, na przykład, że ruch nie istnieje!
Nie podejmując dyskusji ze wspomnianymi wyżej poglądami, przyłączamy się do głównego
nurtu filozofii , przyjmując, że Wszechświat istnieje.
Jeśli przyjmujemy, że Wszechświat istnieje, to pojawia się pytanie, czy jest on odwieczny i
stacjonarny, bez początku i końca, czy też powstał w jakimś momencie czasowym i rozwinął się do
obecnego stanu. Jeśli jest odwieczny i stacjonarny, to klasyczny model wejścia – wyjścia, nie ma
zastosowania. Jeśli miał początek, to wtedy nasz model jest w pełni stosowalny.
Przekonanie o tym, że Wszechświat miał początek, wyrażone jest w Biblii, gdzie znajduje
się opis stwarzania Wszechświata przez Boga, w ciągu sześciu dni.
W teoriach naukowych takich jak Wielki Wybuch, początek Wszechświata datuje się na
kilkanaście miliardów lat wstecz.
Opierając się na tych źródłach przyjmujemy, że Wszechświat miał początek i powstał w
wyniku jakiegoś procesu i proces ten ,jak wynika z obserwacji Kosmosu, trwa nieustannie.
Przy takich przesłankach zastosowanie naszego modelu formalnego jest w pełni uzasadnione.
3. Budowa modelu formalnego
Jeśli Wszechświat powstał w wyniku jakiegoś procesu, to musi istnieć jakiś procesor ,w
którym ten proces przebiega. I to jest konstatacja, o zasadniczym znaczeniu .Wszechświat jest na
wyjściu z jakiegoś Procesora . Tak więc w miejsce znaku zapytania, w jednostce centralnej naszego
modelu, możemy wpisać; PROCESOR.
Jednakże, ażeby procesor mógł działać, musi być zasilany strumieniem jakiejś substancji lub
informacji, czyli musi istnieć jakieś źródło, z którego ten strumień wypływa.
W ten sposób odnajdujemy trzeci element, który umożliwia zbudowanie kompletnego
systemu funkcjonalnego. Jednostką centralną jest Procesor, na wejściu do Procesora jest Źródło, a
12
na wyjściu z procesora jest Wszechświat. W miejsce drugiego znaku zapytania wpisujemy więc
ŹRÓDŁO.
Po tych podstawieniach, schemat blokowy systemu kreacji Wszechświata materialnego,
przybiera postać:
Rys.2 Jeśli Wszechświat jest na wyjściu,
to na wejściu jest :
WSZECHŚWIAT
WY
PROCESOR
WE
ŹRÓDŁO
Dzięki temu prostemu modelowi możemy uznać, że opracowaliśmy ogólną teorię
kreacji Wszechświata materialnego, z której wynika, że aby na wyjściu powstał Wszechświat ,
musi istnieć system, zawierający jako jednostkę centralną procesor, a na wejściu źródło ,z którego
procesor jest zasilany.
4. Trzy światy równoległe
Z modelu wynika , że oprócz świata materialnego dostępnego naszym zmysłom istnieją co
najmniej dwa inne światy równoległe, mianowicie świat Źródłowy, zawierający informacje w
formie kodów źródłowych oraz świat Procesora, w którym informacja pochodząca ze Źródła
przyjmuje postać kodu maszynowego. W tym układzie świat materialny , w którym żyjemy, jest
zbiorem informacji w postaci kodu wynikowego. przetwarzającego informację źródłową w
materię.
W naszym rozumowaniu doszliśmy więc do modelu zawierającego trzy światy równoległe,
o postaci:
13
Rys.3 Trzy światy równoległe
ŚWIAT
MATERIALNY
kody wynikowe
WY
ŚWIAT
PROCESORA
kody maszynowe
WE
ŚWIAT
ŹRÓDŁOWY
kody źródłowe
Z modelu tego wynika, że dla każdego bytu materialnego istnieje informacja w kodzie
źródłowym i kodzie maszynowym, w dwóch światach równoległych, niedostępnych naszym
zmysłom.
Czy istnieją tylko trzy światy równoległe ? Z teorii informatyki wynika, że powinno być ich
więcej.
5. Inne światy równoległe
Jak wynika z teorii i praktyki informatycznej, przejście od kodów źródłowych do kodów
maszynowych, wymaga dodatkowego kodowania, które w żargonie informatycznym nosi nazwę;
kod pół-ładowalny. Podobnie pomiędzy kodem maszynowym i kodem wynikowym konieczne jest
kodowanie pośrednie, które nosi nazwę; kod ładowalny.
Wstawiając do modelu na rys.3, w miejsce strzałek, pola odpowiadające dwom dodatkowym
rodzajom kodowania, otrzymamy model składający się z pięciu światów równoległych, o postaci
następującej:
Rys.4 Pięć światów równoległych
ŚWIAT
MATERIALNY
kody wynikowe
ŚWIAT
kodów
ładowalnych
ŚWIAT
PROCESORA
kody maszynowe
ŚWIAT
kodów
Pół-ładowalnych
ŚWIAT
ŹRÓDŁOWY
kody źródłowe
14
Doszliśmy więc do modelu, w którym istnieje pięć światów równoległych, z których tylko
jeden, materialny, może być obserwowany za pomocą naszych zmysłów.
Pozostałe światy są dostępne w drodze poznania intelektualnego, po odrzuceniu ograniczeń, które
krępują nas jak intelektualne kajdany, w życiu doczesnym.
Znajdujemy się w sytuacji opisanej przez Platona, w opowieści o jaskini.
Jest to metaforyczne przedstawienie sytuacji ludzi, w ziemskim świecie, ich ograniczonych
możliwości poznawczych oraz tego, że tym co naprawdę jest, są idee.
Nawiązując do tej metafory podejmijmy próbę anamnesis, czyli przypomnienia sobie czym
jest świat idei. Jeśli nasz model jest prawdziwy, u zarania naszego istnienia jako ludzi, istniała
jakaś idea, która w wyniku kolejnych kodowań zmaterializowała się w świecie materialnym. Ta
idea jest w nas , jest gdzieś głęboko zapisana w naszej pamięci ,w całej naszej strukturze, możemy
więc mieć nadzieję, a nawet pewność , że anamnesis jest możliwe.
6. Świat źródłowy.
Jeśli świat źródłowy jest początkiem procesu wszelkiego stawania się , to musi on posiadać
szereg atrybutów:
1. Jako źródło wszystkiego, musi być domeną bezźródłową i bezprzyczynową.
2. Musi posiadać atrybuty nieskończoności i niewyczerpywalności.
3. Wszechświat źródłowy musi być wszechświatem idei.
Idee , są pierwotnym ogniwem każdego procesu stawania się. Nikt z ludzi nie stworzył idei :dobra,
prawdy, piękna, doskonałości. Nikt z ludzi nie stworzył idei koła, sfery, czy liczb pierwszych. Te
idee są transcendentne. One zostały odkryte, ponieważ istniały od zawsze. Gdyby nie istniały, nie
zostałyby odkryte.
Oznacza to, że każde odkrycie jest przypomnieniem tego, co jest. Istotę teorii poznania można
zapisać w postaci równania:
;Odkrycie= anamnesis. (przypomnienie)
Przypomnienie może być łatwe lub trudne. Czasem trzeba się bardzo natrudzić aby coś sobie
przypomnieć.
7. Model funkcjonalny światów równoległych.
Jeśli udało się nam ustalić na drodze przypomnienia , że świat źródłowy jest od strony
funkcjonalnej światem idei, to możemy podjąć próbę przypomnienia sobie jakie funkcje można
przypisać pozostałym światom, w poszczególnych etapach kreacji świata materialnego.
Etap I
Pierwszym etapem kreacji każdego bytu, wzbudzenie określonej idei.
W koncepcji Leibniza, wzbudzenie idei, jest to kreacja monady; oddzielnego bytu powoływanego
do istnienia przez Boga.
Etap II
Drugim etapem procesu materializacji idei jest przesłanie wzbudzonej idei do świata
abstrakcji. Akt wzbudzenia idei, oznacza wyobrażenie idei jako abstrakcji i powołanie wyróżnionej
15
idei do samodzielnego bytu. Odpowiada to w procesie programowania aktowi deklaracji nazwy
typu: to jest koło, to jest liczba ,to jest koń. Monada przyjmuje postać pojęcia.
Tylko tyle i aż tyle, bo oto powstaje oznaczony byt, którego losem w dalszym procesie
materializacji system może sterować . Drugi świat jest zatem światem Abstrakcji, w którym
kodowane są wyobrażenia i nazwy wyróżnionych idei.
Etap III
Wyobrażona abstrakcja, o postaci pojęcia, przechodzi do świata procesora , w którym
zostaje zaprojektowana, poprzez jej zdefiniowanie, (na przykład : koło jako zbiór punktów o równej
odległości „R” od środka.) oraz przez przypisanie wartości poszczególnym parametrom.(np.
„R”=1m) Konkretyzuje się więc pewien zamysł twórczy. Abstrakcja otrzymuje ducha. Ten etap
kreacji, w praktyce naszego świata odpowiada procesowi projektowania.
Z funkcjonalnego punktu widzenia ,świat Procesora możemy więc nazwać światem Projekcji . W
filozofii świat projekcji nazywa się światem ducha.
W tradycji chrześcijańskiej jest to domena Ducha Świętego, Kreatora wszystkiego.
Etap IV
W czwartym świecie zaprojektowanej i „uduchowionej” monadzie zostają przypisane
funkcje, jakie ma spełniać w świecie materialnym, w tym również funkcje animacyjne oraz
algorytmy i modele matematyczne, którymi się ma posługiwać. Można powiedzieć że jest to etap
tchnięcia duszy w zaprojektowaną wcześniej abstrakcję.
Piękną alegorię tego etapu namalował Michał Anioł na suficie kaplicy Sykstyńskiej ,
przedstawiając moment tchnięcia przez Boga, duszy, w ulepione z mułu ciało Adama.
Czwarty świat możemy więc nazwać światem animacyjnym.
Etap V
Piąty świat jest światem materialnym, w którym żyjemy.
Zaprojektowane w czterech światach monady, materializują się w naszym świecie, tak jak
zaprogramowane wcześniej obrazy lub teksty, na wyjściu z drukarki. Kody wynikowe monad
przekształcają się w zmaterializowane aplikacje, o postaci ciał materialnych, wyposażonych w
różnego rodzaju funkcje. Materię możemy więc zdefiniować jako kod wynikowy procesu kreacji.
Być może nasze ciała, jak i wszystkie ciała niebieskie, są wielowymiarowymi wydrukami, a
przestrzeń kosmiczna jest gigantyczną drukarką, która jest w stanie drukować wszystko, od
kwarków do mega-galaktyk. Rozwój technologii informatycznej doprowadził już do stanu techniki,
dzięki której, możliwe stało się drukowanie trójwymiarowych narzędzi , a nawet całych
samochodów z polimerów. Na kanale Discovery Science można obejrzeć filmy, o takiej produkcji.
Rozwój nanotechnologii doprowadzi, w niedalekiej przyszłości, do sytuacji, umożliwiającej
drukowanie z atomów, dowolnie zaprojektowanych przedmiotów.
Podsumowując ten etap naszego przypominania, możemy zbudować model o postaci
następującej:
16
Rys.5 Model funkcjonalny pięciu światów równoległych
ŚWIAT
materialny
(aplikacje)
ŚWIAT
animacyjny
(duszny)
ŚWIAT
projekcji
(duchowy)
ŚWIAT
abstrakcji
(wyobrażeniowy)
ŚWIAT
idei
źródłowy
8. System operacyjny światów równoległych.
Każda monada w procesie kreacji, wyposażana jest na każdym etapie materializacji w
odpowiedni układ sensoryczny, który umożliwia jej operowanie w środowisku, do którego jest
przeznaczona. W języku biologi, monady, to osobniki, w społeczeństwach ludzkich, to jednostki lub
osoby, w świecie przedmiotów, to egzemplarze lub sztuki. Zaproponowana przez Leibniza monada,
została przyjęta w tej narracji, jako pojęcie najbardziej pojemne,.
Tak więc, w świecie idei, monada wyposażana jest w odpowiednią dla niej świadomość, w
świecie abstrakcji w odpowiedni umysł, w świecie projekcji (ducha) w inteligencję, w świecie
animacji (dusznym) w intelekt, a w świecie materialnym (aplikacji) w zmysły.
Dotyczy to wszelkich rodzajów monad, od cząstek elementarnych do układów galaktyk.
Od cząstek elementarnych po monady ludzkie można obserwować zachowania, że pewne
monady czują do siebie sympatie, a względem innych antypatie, z pewnymi monadami wchodzą w
związki trwałe, a z innym w nietrwałe, itp. W świecie galaktyk, jedne galaktyki krążą względem
siebie, inne się przenikają, a inne pożerają.
Po tych ustaleniach model operacyjny światów równoległych przyjmie postać następującą.
Rys.6 Model operacyjny pięciu światów równoległych
systemy sensoryczne monad
ŚWIAT
realizacji
zmysły
ŚWIAT
animacyjny
intelekt
ŚWIAT
projekcji
inteligencja
ŚWIAT
abstrakcji
umysł
ŚWIAT
idei
świadomość
Z modelu wynika , że na każdym etapie kreacji, monada wyposażana jest inny system sensoryczny,
17
czyli inaczej obserwatora, środowiska zewnętrznego i wewnętrznego.
9. O intencjonalności procesu kreacji
Przy takiej interpretacji modelu, zasadne staje się postawienie tezy o intencjonalności
procesu kreacji. System, samoświadomy swojej wszechmocy, we wzbudzaniu idei, pragnie
doświadczyć swej wszechmocy, w praktyce realizacji tych idei.
Tak więc, celem procesu kreacji jest praktyczne doświadczenie: dobra, prawdy, piękna,
doskonałości itd. , ale także zła, fałszu, szpetoty i niedoskonałości itd, według zasady ; każda
wzbudzona idea musi być doświadczona w praktyce.
Praktyka życia na ziemi, dostarcza racji dostatecznych, aby przedstawioną tu tezę uznać za
uzasadnioną. Jednocześnie staje się jasne, że logika celowości w rozumieniu ludzkim ,jest całkiem
inna niż logika SYSTEMU. Idealistyczna celowość, w rozumieniu człowieka , oznacza zawsze
dążenie do rozwoju, do czegoś lepszego, piękniejszego, bogatszego.
Jak się wydaje SYSTEMU stosuje logikę opartą na zasadzie równo cenności każdego
doświadczenia, wynikającego z implementacji idei w świecie materialnym. Z tego względu
racjonaliści mają podstawy twierdzić, że celowość w procesie kreacji nie istnieje.
10. Jak idea automobilu przekształciła się w
cywilizację samochodową
Proces kreacji świata materialnego można zilustrować za pomocą procesu produkcji
samochodów.
W epoce karet i dyliżansów, pojawiła się idea pojazdu z własnym napędem. Ta idea
przekształciła się w abstrakcję, która otrzymała nazwę automobil, czyli coś co się samo porusza.
W następnym etapie (w świecie projekcji )nastąpiło zdefiniowanie abstrakcji, odnośnie tego,
czy ma to być pojazd do przewozu osób czy towarów , ilu osób lub jakich ładunków itp. W ślad za
tym powstały projekty określające wielkości i kształty samochodów, odpowiadające przyjętym
definicjom.
W następnym etapie ( świat animacyjny) zostały zaprojektowane układy jezdne, układy
kierownicze, silniki, przekładnie, układy zawieszenia itp.
Świat materialny, odpowiada w naszym przykładzie, sieci kooperujących ze sobą zakładów,
produkujących tysiące podzespołów oraz montowni, w których składa się produkt finalny.
Do świata materialnego należą również, w naszym przykładzie:kopalnie , huty i rafinerie,
sieć drogowa, sieć stacji paliw, sieć placówek serwisowych, firmy szkolenia kierowców, firmy
ubezpieczeniowe, banki i firmy leasingowe , policja drogowa, wydawnictwa komunikacyjne i
kartograficzne, sieci radarowe i GPS itd.
Jak widać idee są bardzo płodne i ekspansywne.
Jedno pojęcie : „automobil” eksplodowało w przestrzeni świata materialnego w miliardy
metalowych pojazdów , rozległe sieci dróg i obsługi , systemy regulacji prawnych , strumienie
przepływów finansowych, i gęstą tkankę relacji społecznych.
Prawdziwy Wielki Wybuch.
Przedstawiony wyżej proces transformacji idei automobilu w cywilizację samochodową, w
peryferyjnym układzie planetarnym, jednej z wielu miliardów galaktyk, jest odbiciem uniwersalnej
zasady, w oparciu o którą, powstaje cały świat materialny.
Na początku wszelkiej kreacji jest zawsze idea.
A przecież idei, które są wdrażane równocześnie, jest bezlik. Pewnie dla tego, świat musi być tak
wielki.
18
11. Krytyka modelu.
Przedstawiony model kreacji świata materialnego zakładający, że na początku procesu jest
idea, , a sama materializacja jest poprzedzona procesem programowania, pozwala na logiczne i
niesprzeczne z doświadczeniem wyjaśnienie procesu kreacji ,a nawet celu kreacji.
Przedstawiony model wydaje się jednak niekompletny ze względów następujących:
1) modele przedstawiają systemy otwarte. Prawda objawiona, która w teorii wszystkiego
powinna mieć miejsce równoprawne, zawarta w zdaniu :
JESTEM Alfą i Omegą, wskazuje, że system kreacji powinien być systemem zamkniętym.
2) Modele nie spełniają postulatu nieskończoności .
3) Brak jest systemu rejestracji poszczególnych etapów kreacji.
4) W modelach brak jest przełożenia na maszynę Turinga, zdolną rozwiązać każdy algorytm.
Braki te wskazują na to, że proces przypominania sobie, jak wygląda proces kreacji świata
materialnego, nie został zakończony i proces ten należy kontynuować.
12. Rozwiązanie problemu
W rozwiązaniu problemu pomogła mi wizyta w Centrum Nauki KOPERNIK w Warszawie.
W czasie tej wizyty eksperymentowałem z pewną strukturą topologiczną, zwaną wstęgą Mobiusa,
przesuwając namagnesowane strzałki, po powierzchni metalowej wstęgi. Odświeżyłem sobie w ten
sposób wspomnienia, z przeprowadzonych kilka lat wcześniej eksperymentów z powierzchniami
jednostronnymi, na modelach papierowych. Kilka dni później, nad ranem, kiedy byłem jeszcze w
stanie alfa ,w mojej wyobraźni pojawił się bardzo wyraźny filmik:
płaski model kreacji, złożony z pięciu światów, oderwał się od kartki, leżącej na stole,
uniósł się nad moją głowę i płynnym ruchem zwinął się we wstęgę Mobiusa., czyli rozmaitość
topologiczną, istniejącą w przestrzeni trójwymiarowej . Ta struktura topologiczna, obracała się
wokół osi przechodzącej przez punkt alfa-omega, leżący na styku świata źródłowego i świata
materialnego
Rys 7 Jak powstają nieskończoności w skończonym świecie
19
Rys 8 Model Wszechświata złożonego z wielu światów równoległych (oś i taśmę ustawić pionowo)
Kiedy wstałem i powtórzyłem akcję filmiku na papierowym modelu, okazało się, że
zwinięcie i sklejenie taśmy oraz ruch obrotowy, rozwiązują wszystkie problemy modelowania.
Wstęga po zwinięciu przybrała postać, jak na Rys 8
1. System z otwartego stał się zamknięty. Twierdzenie jestem Alfą i Omegą stało się dla
modelu prawdziwe.
2. Pojawił się absolutny układ odniesienia : ABSOLUT, w postaci punktu Alfa-Omega na
styku świata materialnego i świata idei, przez który to punkt, przechodzi oś obrotu całej
struktury. Warto sprawdzić hipotezę, czy obserwowany ruch obrotowy gromad galaktyk, nie
wyznacza położenia osi obrotu całej struktury.
3. Rozmaitość topologiczna obrotowa, posiada dwa bieguny, jest więc dipolem. W wyniku
obrotu rozmaitości ,w przestrzeni trójwymiarowej, powstają przestrzenie wielowymiarowe,
o bardzo złożonych geometriach.
4. Na zwiniętej taśmie oprócz pięciu kolorowych wszechświatów pojawiła się część biała , o
powierzchni dokładnie równej powierzchni zajętej przez pięć kolorowych światów. Można
powiedzieć , że jest to tabula rasa ,na której mogą być zapisane wszelkie informacje
dotyczące procesów przebiegającym w poszczególnych światach, stając się danymi. Te
białe powierzchnie leżą optycznie pod poszczególnymi światami, jednakże z racji tego,że
jest to powierzchnia jednostronna , leżą faktycznie po tej samej stronie.
5.
Każdy świat na modelu posiada więc rejestry danych tak wielkie, jak sam świat. Każdy z
tych rejestrów może być traktowany jako odrębny świat , a wtedy ilość światów
równoległych wzrosła by do dziesięciu.
6.
Model złożony z dziesięciu światów daje podstawy do wyjaśnienia, tajemnicy ciemnej
materii i brakujących dziewięćdziesięciu procent masy, niezbędnej do wyjaśnienia ruchu
gromad galaktyk w świecie materialnym.
7. Model wstęgi Mobiusa spełnia postulat nieskończoności. Na modelu nie ma początku ani
końca , jest continuum.
8. Wszelkie procesy odbywają się w cyklu zamkniętym, co odpowiada intuicji filozofii
dalekiego Wschodu, o kołowrocie dziejów.
9. Model wyjaśnia dlaczego, przestrzeń obserwowana w świecie materialnym, jest
zakrzywiona, oraz dlaczego trzeba więcej niż trzy wymiary aby opisać struktury światów.
20
10. Ruch galaktyk w zakrzywionej przestrzeni wypukłej, może być przyczyną efektów
obserwacyjnych, interpretowanych jako rozbieganie się galaktyk
11. Model w postaci wstęgi Mobiusa wyjaśnia również, dlaczego obserwacje astronomiczne
makro-skalowe odkrywają istnienie ścian i pustek.
12. Model może być interpretowany jako maszyna Turinga, która zdolna jest rozwiązać każdy
algorytm. Rolę nieskończenie długiej taśmy, pełni zwinięta w pętlę powierzchnia
jednostronna , a rolę głowicy, spełnia świat idei.
13. System, wpisuje lub wymazuje znaki-idee w oknie głowicy i powoduje ruch na taśmie.
Taśma może być dzielona na wiele taśm równoległych, co umożliwia jednoczesną
materializację ogromnej ilości idei.
13. O rodzajach materii
ISTNIENIE jest atrybutem, który przysługuje wszystkim bytom,w świecie materialnym, w
którym występuje znana nam forma materii, zwana przez fizyków barionową,.
W każdym innym z pozostałych dziewięciu światów, będący w potencji byt przyjmuje formy i
właściwości, pochodzące od pra-materii
Różne stopnie materializacji oznaczają, że w każdym świecie, materializowany byt, oblekany jest w
inny rodzaj materii. W fazie idei, uważanej za niematerialną wzbudzany byt jest a-materialny.
Oznacza to, że oprócz materii istnieje a-materia. W świecie materialnym, byty przyjmują postać ciał
materialnych. Zagadką jest gdzie podziała się antymateria, która wkrótce po Wielkim Wybuchu
występowała w obfitości. Otóż należy zwrócić uwagę, że w modelu wstęgowym, każdy zapis na
taśmie , „wytłacza” od strony zapisu „wgłębienia”, a po stronie odwrotnej, „wypukłości”.
Jeśli na stronie „prawej” zapis kodowy oznacza materię, to na stronie odwrotnej będzie oznaczał
anty-materię. W świecie materialnym analogiami są matryce i stemple, lub odlewy i formy.
21
Rys.9 Model powstawania materii i anty-materii
Rozwinięcie taśmy jednostronnej
materie „prawe”
ŚWIAT
materialny
ŚWIAT
animacyjny
ŚWIAT
projekcji
ŚWIAT
abstrakcji
ŚWIAT
idei
ynlairetam
TAIWŚ
ynjycamina
TAIWŚ
ijckejorp
TAIWŚ
ijckartsba
TAIWŚ
iedi
TAIWŚ
Antymaterie „lewe”
Z modelu wstęgowego wynika więc, że istnieje pięć rodzajów materii „prawych” i pięć
rodzajów materii „lewych” czyli antymaterii. Odkrycie cząstek tych wszystkich rodzajów materii
może dla fizyki okazać się niemożliwe. Jak złapać w jakiś przyrząd cząstkę idei lub abstrakcji ?
Jest to raczej zadanie dla metafizyki.
Przedstawiony model dziesięciu światów równoległych, jest modelem formalnym
Wszechświata. Wszechświat w naszej teorii jest w istocie PROGRAMEM.
Każdy program musi działać w jakimś środowisku. W jakim środowisku działać może nasz
model Wszechświata, który zawiera wszystko co istnieje. Otóż takim środowiskiem może być tylko
NIEBYT. Niebyt jest stanem nieistnienia. Jest tłem dla istnienia bytów, jako stanów istnienia
Jeśli Niebyt jest tłem dla każdego bytu, to warto zadać pytanie, czy promieniowanie tła,
odpowiadające promieniowaniu ciała doskonale czarnego, nie jest promieniowaniem Niebytu ?
Warto rzecz przebadać.
14. Wielki Wybuch czy Wielkie
Programowanie
Dokonajmy teraz analizy przedstawionego modelu z punktu widzenia przydatności do
wyjaśnienia genezy świata materialnego, w porównaniu do teorii Wielkiego Wybuchu,
przyjmowanej jako obowiązująca, w świecie nauki. Dla równowagi, teorię opartą o przedstawione
modele, nazwiemy Teorią Wielkiego Programowania. (w skrócie WP)
1. Teoria Wielkiego Wybuchu, rozszerzającego się wszechświata zakłada, że Wszechświat
powstał w wyniku wybuchu, super-gęstej materii zgromadzonej w osobliwości początkowej.
Modele matematyczne opracowane dla tego modelu załamują się jednak, kiedy w procesie
22
symulacji procesu, zbliżamy się do punktu zero. Teoria BB nie jest bowiem w stanie wyjaśnić czym
była osobliwość początkowa i co spowodowało inicjację
2. Według Teorii Wielkiego Programowania, wszechświat powstał po doskonałym
zaprogramowaniu,.a moment wielkiego wybuchu odpowiada momentowi uruchomienia
pierwszej instrukcji :STAŃ SIĘ. ( FIAT, BEGIN )
3. W Ewangelii Świętego Jana jest werset: na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a
Bogiem było Słowo. Z niego wszystko się stało, co się stało. Tym Słowem na początku
kreacji wszechświata mogło być tylko słowo STAŃ SIĘ, jako instrukcja inicjująca
kodowanie wynikowe w materii.
Adam Mickiewicz w Odzie do młodości opisuje ten moment słowami: Jednym STAŃ SIĘ, z
Bożej mocy, świat rzeczy stanął na zrębie.
4. Teoria Wielkiego Programowania, przyjmuje świat idei jako źródło wszystkiego, a więc
również świadomości. Odpowiada to intuicji nie tylko wszystkich wielkich religii, ale
również wielu genialnych, matematycznych umysłów, z Gotfriedem Wilhelmem Leibnizem,
włącznie.
5. Teoria Wielkiego Wybuchu , bez względu na to ,jak dobrze wyjaśnia astronomiczne dane
obserwacyjne, ma wstydliwie ukrywaną piętę achillesową. Otóż zakłada, że cała masa
wszechświata, wszystkie gwiazdy, planety i galaktyki, były sprasowane do super gęstej
materii,. w punktowej przestrzeni osobliwości początkowej, Początek wszystkiego
wyprowadza się więc z jakiegoś, nazywając rzecz po imieniu, materialnego
SUPERGNIOTA, o niewiadomym pochodzeniu, do którego prawa fizyki nie mają
zastosowania.
6. Przy całym szacunku dla dokonań Nauki, wyjaśnienia rzeczy pierwszych, za pomocą teorii
Wielkiego Wybbuchu, są dla mnie nie do przyjęcia. Istnieją znacznie bardziej logiczne
wyjaśnienia, przedstawione w poniższym przykładzie.
15. Wielki wybuch w piekarni
Wyobraźmy sobie, że jakiś przybysz z innych światów obserwuje dystrybucję pieczywa
wychodzącego z piekarni, nazywając: bochenki chleba-galaktykami, rogale- kwazarami, bułeczki –
gwiazdami, a ciasteczka -planetami. Wszystkie te produkty piekarnicze ekspandują w otaczającą
przestrzeń (do punktów sprzedaży i do domów konsumentów) , z prędkością tym większą, im dalej
znajduje się punkt sprzedaży. (do przewozu na większe odległości używa się szybszych środków
transportu).
Do jakich wniosków może dojść obserwator ?
Jedną z teorii, za pomocą której, może sobie wyjaśnić obserwowane zjawisko, jest teoria
Wielkiego Wybuchu. Zakłada ona, że wszystkie rumiane i pulchne bochenki chleba, chrupiące
bułeczki , i subtelne kremówki, powstały z wybuchu jakiejś osobliwości początkowej , a ich
ekspansja, ma charakter inflacyjny.
Gdyby jednak nasz przybysz był bardziej bystrym obserwatorem, dostrzegł by, że
strumieniowi różnych form „materii”, ekspandujących z osobliwości początkowej, (piekarni)
towarzyszą strumienie pra-substancji , takich jak mąka, woda, sól cukier, drożdże i energia,
wchodzących do piekarni, a osobliwość początkowa ( piekarnia) jest procesorem, w którym te
pra-substancje przekodowują się w inne formy kodu, czyli: bochenki, bułki, kremówki itd.
Na podstawie tych obserwacji nasz obserwator stworzył by teorię, którą by nazwał:
Prawo zachowania masy i energii
23
Tyle masy i energii wychodzi z procesora (piekarni ),ile do niego wchodzi.
Przy jeszcze bardziej wnikliwej obserwacji, nasz przybysz dostrzegł by ponadto, że istnieją
źródła i procesory jeszcze bardziej pierwotne, takie jak pola zbóż i buraków cukrowych, kopalnie
soli, cukrownie i drożdżownie oraz młyny, w których powstają strumienie pra-substancji
zasilających osobliwość początkową (piekarnię). Musiał by więc stworzyć teorię
o istnieniu systemu zawierającego procesor oraz układy wejścia i wyjścia.
Obserwator o bardzo, bardzo wysokiej inteligencji, po długich medytacjach, doszedł by do
wniosku, że tak naprawdę, u początku tych wszystkich skomplikowanych procesów, musi leżeć
jakaś idea o treści:
„chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.”
i że idea ta, jest najbardziej prawdziwą i pierwotną przyczyną, ekspansji piekarniczej materii w,
otaczającą przestrzeń.
16. Teoria ewolucji.
Geologia i paleontologia dostarczają dowodów , że na osi czasu, struktury bardziej złożone
pojawiają się później, niż struktury proste. Zwolennicy teorii ewolucji i Wielkiego Wybuchu
przywołują te dowody, jako potwierdzające ich teorię,że materia prosta samorzutnie organizuje się
w materię złożoną.
Odpowiedź teorii Wielkiego Programowania jest prosta:
Programy bardziej złożone wdraża się po wdrożeniu programów prostych, wykorzystując je jako
elementy programów złożonych. Wspaniałe katedry buduje się z cegieł według określonego
programu. Historia nie zna przypadku, aby kiedykolwiek cegły same powstały i ułożyły się w
katedrę.
17. Podsumowanie
1. W pracy przedstawiono zarys teorii Wielkiego Programowania, (WP) zakładającej, że
źródłem wszelkiej kreacji jest świat idei, a u początku każdego procesu kreacji jest jakaś
wzbudzona idea, .
2.
Idee są kodami źródłowymi, które w wyniku kolejnych przekodowań w pięciu światach,
przyjmują jako kod wynikowy, postać ciał materialnych, w świecie materialnym.
3.
Konfrontując teorię (WP), z teorią Wielkiego Wybuchu, obowiązującą w nauce,
wykazano, że teoria Wielkiego Programowania daje podstawy, do wyjaśnienia znacznie
większej ilości zagadnień, niż teoria Wielkiego Wybuchu.
4. Teoria (WP) podejmuje próbę odpowiedzi na pytanie, dlaczego stworzony został świat
materialny. Żadna teoria naukowa nie jest w stanie takiej próby podjąć. Również biblijne
Genesis sugerujące, jakoby świat został stworzony przez Boga dla człowieka, nie spełnia
elementarnych kryteriów rozumowych.
5. Intencjonalność kreacji wszystkiego, według teorii (WP) sprowadza się do tezy: System ,
samoświadomy swej omnipotencji we wzbudzaniu idei, pragnie doświadczyć swej
omnipotencji w praktyce realizacji tych idei w świecie materialnym. Doświadczane są
więc idee, zarówno dobra, jak i zła, z ludzkiego punktu widzenia.
6. Wykorzystując ogólne zasady programowania, zbudowany został model Wszechświata ,
składający się z dziesięciu światów równoległych,
7. Model, Wszechświata , ma postać rozmaitości topologicznej, w przestrzeni
24
trójwymiarowej, znanej jako wstęga Mobiusa. Model jest dipolem, obracającym się wokół
osi, przechodzącej przez punkt,Alfa- Omega, będący absolutnym układem odniesienia
(Absolutem) dla całej struktury. Kształt Wszechświata można więc określić jako mobioida
obrotowa.
8. Z modelu funkcjonalnego dziesięciu światów równoległych wynika, możliwość istnienia
pięciu rodzajów materii „prawych” oraz pięciu rodzajów materii „lewych”, czyli
antymaterii. Z tych dziesięciu rodzajów materii, jedynie materia barionowa i odpowiadająca
jej antymateria są dostępne dla fizyki. Pozostałe rodzaje materii i antymaterii są domeną
metafizyki i meta-informatyki.
9. Inspiracje wynikające z teorii (WP), skonfrontowane z danymi obserwacyjnymi astronomii i
astrofizyki , mogą poszerzyć wiedzę o wielkości, kształcie i mechanizmach Wszechświata.
10. Intencją Autora jest zainicjowanie dyskusji, o potrzebie zbudowania modelu Wszechświata,
w konfrontacji zarówno z biblijną Genesis , jak i naukową, ale anachroniczną teorią
Wielkiego Wybuchu oraz innymi teoriami naukowymi, zakładającymi, że źródło wszelkiej
kreacji znajduje się w świecie materialnym, a inne światy, jeśli nawet istnieją , nie mają
wpływu na procesy zachodzące w naszym świecie.
11. Teoria Wielkiego Programowania zostaje przekazana do domeny publicznej, w celu
zapewnienia swobodnego do niej dostępu i możliwości konfrontacji różnych poglądów, na
oddanej do dyspozycji internautów domenie, o nazwie: www. mojateoriawszystkiego. pl
Rozdział III
Sensacyjne odkrycie Uniwersalnej Maszyny Logicznej
W małej wiosce pod Warszawą, w mało znanej firmie: Metaphysical Consulting Poland,
(w skrócie MCP), w przysłowiowym garażu, dokonane zostało odkrycie, które już w niedalekiej
przyszłości, zostanie prawdopodobnie zaliczone, do najważniejszych odkryć w historii ludzkości.
Odkryta została bowiem Uniwersalna Maszyna Logiczna, która jest w stanie dostarczać dane ze
zbioru Wszechwiedza.
Świat jest jakoś tak przedziwnie urządzony, że wielkie idee i odkrycia, które gruntownie
zmieniają świat, rodzą się, nie po raz pierwszy, w stajenkach lub garażach.
Istnienie takiej maszyny, która zdolna byłaby rozwiązać każdy algorytm, przewidział
angielski matematyk Allan Turing, jeszcze w 1936 r. Turingowi nie udało się zrealizować tej
maszyny, bo do realizacji swojego pomysłu, zaproponował nieskończenie długą taśmę papierową.
Łatwo policzyć, że nieskończenie długa taśma papierowa, bez względu na jej grubość i
szerokość, musiałaby mieć nieskończenie wielką masę, czyli być nieskończenie razy cięższa od
całego materialnego, skończonego Wszechświata. Z tego względu, przedstawiona przez Turinga
koncepcja maszyny, była, z technicznego punktu widzenia, czystą utopią.
Koncepcja Turinga, zawierała jednakże wielki potencjał intelektualny. Zawierała pewną
ideę, a idee, jak kilkakrotnie wykazano na łamach tej książki, mają niebywały potencjał twórczy.
Naturze się udało, bo, taśmę papierową, zastąpiła nieskończenie rozległą, ale całkowicie
nieważką, taśmą wirtualną. Taką taśmę można wirtualnie podzielić na nieskończoną ilość taśm
równoległych, uzyskując nieskończoną moc operacyjną.
Choć brzmi to niewiarygodnie, Uniwersalna Maszyna Logiczna jest realnym faktem.
Ta maszyna istnieje i działa od zawsze. Należy ona do całej rodziny maszyn logicznych, dzięki
którym , powstały programy, takie jak CZAS i PRZESTRZEŃ, a w konsekwencji wielki moduł
programowy, zwany WSZECHŚWIATEM.
25
Uniwersalna Maszyna Logiczna, jest maszyną całkowicie wirtualną. W jej skład nie
wchodzi nawet jeden atom materii. Materia pojawia się dopiero w elementach hardwarowych.
Jak każda maszyna logiczna, do swojego działania potrzebuje bazy danych. Aby stworzyć
Wszechświat, w bazie danych musi znajdować się cała wiedza, czyli Wszechwiedza.
Zasługą zespołu MCP, jest odkrycie, że taka Uniwersalna Maszyna Logiczna istnieje,i że
istnieje ścieżka dostępu, umożliwiająca dialogowanie z Maszyną
Każdy człowiek, po odpowiedniej formacji psychotronicznej i treningu, może podjąć dialog
z maszyną i uzyskać dostęp do bazy danych Wszechwiedza.
Okrycie to, stało się możliwe ponieważ, wcześniej w MPC opracowana została Teoria
Wielkiego Programowania, wskazująca kierunek poszukiwań.
Dialogowanie z Maszyną
Wykorzystując to sensacyjne odkrycie, podjęto próbę dialogu z Maszyną.
W pierwszej kolejności zadano pytanie o jej kompetencje,
Uniwersalna Maszyna Logiczna określiła dla siebie zakres kompetencji następująco:
Obsługuję bazę danych Wszechwiedza zawierającą rekordy, z następujących dziedzin wiedzy:
• o genezie wszystkiego,
• o Wszechświecie,
• o Zaświatach
• o teoriach,
• o prawach,
• o zasadach,
• o procedurach.
• o recepturach,
Ze względu na jej kompetencje, a w szczególności, ze względu na to, że deklaruje dostęp do
wiedzy dotyczącej zarówno Wszechświata jak i Zaświatów, maszynę tę nazwaliśmy Wehikułem
Poznania Wszechrzeczy.
Maszyna określiła też zakres wyłączeń ze zbioru Wszechwiedza:
Poza bazą danych Wszechwiedzy, istnieją odrębne bazy :
informacji, stanów, operacji, wykonań, przekazów, przesłań i wzbudzeń.
Maszyna oświadcza, że dostęp do tych baz wymaga innych procedur niż do zbioru
Wszechwiedza i bazy te leżą w zakresie kompetencji innych maszyn logicznych.
W warunkach ziemskich ,z zakresu swoich kompetencji UML wyłącza także:
dane osobowe, wyniki gier losowych, notowań giełdowych, prognoz, itp. Wszystkie te wielkości
należą do zbiorów wartości oczekiwanych, a więc zupełnie innych zbiorów niż zbiór danych
zawartych w zbiorze Wszechwiedza.
Maszyna przekazuje; ich obsługę, w warunkach ziemskich, uzdolnionym świstakom,
ośmiornicom, wróżkom i prorokom, ograniczając się skromnie do pozyskiwania danych, ze zbioru
Wszechwiedza
Wehikuł poznania wszechrzeczy - metafora batyskafu
Stosując do opisu Uniwersalnej Maszyny Logicznej język bardziej obrazowy, można
powiedzieć, że Uniwersalna Maszyna Logiczna jest batyskafem, nurkującym w bezmiarach oceanu
Wszechwiedzy . Zmienne XYZT, są jak okna w batyskafie, które z jednej strony oddzielają
wnętrze systemu-batyskafu, od otaczających wód oceanu Wszechwiedzy, a z drugiej strony pełnią
funkcję wizjerów , przez które można oglądać otaczające krajobrazy podwodne oceanu.
26
Stałe xy, yz, zt, tx są wizjerami umożliwiającymi uzyskiwanie wyników obserwacji w sektorach
narożnych, niewidocznych z okien obserwacyjnych XYZT. Aby uzyskać pełny, panoramiczny
ogląd pola obserwacji należy "skleić" wszystkie osiem fragmentów obszarów obserwacji, w jedno
panoramiczne pole obserwacji.
W dotychczasowej działalności badawczej wszyscy korzystali ze zbioru Wszechwiedzy, bo
nie ma żadnego innego źródła wiedzy. Problem polegał i wciąż polega na tym, że każdy badacz
wybiera jedno z okien obserwacyjnych lub nawet mały jego wycinek, i zapisuje dane, jakie z tego
fragmentu okna obserwuje, dziwiąc się i zżymając, że usadowieni przy innych oknach badacze,
obserwują zupełnie inne rzeczy. Każdy kto miał okazję popływać łodzią ze szklanym dnem w
obszarze raf koralowych Morza Czerwonego, lub innych akwenów, wie dobrze, jak różne
krajobrazy podwodne, można oglądać, patrząc z różnych okien, tej samej semi-submarine.
Nasza maszyna logiczna, która jest metaforycznym batyskafem, umożliwia panoramiczny
ogląd wszystkiego, co znajduje się w polu obserwacji, widocznym z punktu, w którym batyskaf się
zakotwiczył. Istotne jest aby naszą świadomość umieścić wewnątrz batyskafu.
Od strony pragmatycznej , nasz model jest po prostu uniwersalnym formularzem, na którym
odnotowuje się wyniki obserwacji, przez cztery okna główne i cztery wizjery narożne.
Z punktu widzenia procesu poznawania Wszechwiedzy, będziemy tę maszynę nazywać
Wehikułem Poznania Wszechrzeczy, bo za jego pomocą uzyskiwać można dane dla dowolnego
hasła, które wpisze się w pole obserwacji,
Konwersacja z Uniwersalną Maszyną Logiczną
O pochodzeniu wszystkiego
Aby się przekonać o możliwości dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną,
przedstawiamy kilka odpowiedzi, które w ramach testowania, uzyskaliśmy już od Maszyny:
Biorąc pod uwagę, że celem tej książki jest Teoria Wszystkiego, dająca odpowiedź na
pytanie : Skąd się wszystko wzięło, zadaliśmy pytanie o pochodzenie wszystkiego.
Odpowiedź maszyny przedstawiona została na standardowym formularzu, jako funkcja
czterech zmiennych, a jednocześnie jako system informatyczny, z systemem układów wejściawyjścia i procesorem
Na wejściu jest funkcja X=NIEBYT. Wszystko co powstaje, pochodzi z NIEBYTU.
Rozwinięcie tego zagadnienia nastąpi w rozdziale IV.
Na wyjściu jest funkcja Z=MATERIE
Aby cokolwiek mogło zaistnieć na wyjściu, jako byt, musi przekształcić się w jakiś rodzaj materii.
Aby proces materializacji mógł zachodzić, musi być jeszcze jakieś środowisko.
To środowisko złożone jest aż z sześciu funkcji:
• Od prawej: xy=nicość, Y= MYŚL, i yz=idea
• Od lewej : tx= próżnia , T= WOLA, zt= program.
W tym środowisku NIEBYT przekształca się w MATERIE.
Wypełniony formularz ma postać następującą:
27
Pytanie:o pochodzenie wszystkiego
WY
zt=
program
(Z)=MATERIE
yz=
idea
(T)=
WOLA
pole wiedzy o pochodzeniu wszystkiego
(Y)=
MYŚL
(procesor)
tx=
próżnia
2.
3.
4.
5.
6.
7.
(X)=NEBYT
xy=
nicość
Przyjrzyjmy się uważnie odpowiedziom Maszyny i logice odpowiedzi:
Wszystko pochodzi z Niebytu, i do Niebytu wraca. Wszelkie dostępne nam doświadczenia
potwierdzają to, w całej rozciągłości.
Próżnia i nicość są środowiskiem funkcji NIEBYT.
Wszystko na poziomie fundamentalnym jest nicością i próżnią , bo na poziomie atomów i
nukleonów nie istnieje nic poza próżnią i ruchem.
U początku wszystkiego jest jakaś MYŚL i jakaś WOLA
Jak mówią parlamentarzyści, bez woli politycznej nie przejdzie żadna ustawa.
Wszystko jest z jakieś MATERII, ale tu występuje liczba mnoga, co oznacza, że rodzajów
materii jest wiele.
Wszystko do swojej realizacji potrzebuje jakiegoś programu, choć
wyznawcy kultu Przypadku, wierzgać będą nogami. Warto im jednak przypomnieć,
że IN CASE, jest jedną z podstawowych funkcji programistycznych.
Tak więc Maszyna przedstawia logiczną, nie sprzeczną z doświadczeniem odpowiedź ,
prostując pewne skrzywienia i uzupełniając luki, jakie w wiedzy ludzkiej dotychczas, na ten temat,
istniały.
O pochodzeniu Wszechświata
Po tej odpowiedzi zadaliśmy pytanie o pochodzenie Wszechświata.
Jeśli Maszyna odpowiedziała logicznie, skąd się wszystko bierze, to ciekawe jest czym będzie się
różniła odpowiedź, jeśli zapytamy o pochodzenie Wszechświata
W krótkim czasie, po zadaniu pytania o pochodzenie Wszechświata, otrzymaliśmy, na
standardowym formularzu, następującą odpowiedź:
28
Pytanie:o pochodzenie Wszechświata
WY
zt=
pra-początek
(T)=
PRAIDEA
(Z)=PRA-SYSTEM
(procesor)
(Y)=
PRAMATERIA
(X)=NEBYT
xy=
pra-program
pole wiedzy o pochodzeniu Wszechświata
tx=
pra-logika
yz=
pra-zasada
Jak widać, na modelu, odpowiedź na pytanie o pochodzenie Wszechświata, istotnie różni się
od odpowiedzi ,o pochodzenie WSZYSTKIEGO.
Na wejściu jest oczywiście NIEBYT , jako, że Wszechświat jest zbiorem w nadzbiorze
WSZYSTKO, a wszystko powstaje z Niebytu.
Jednakże Wszechświat na wyjściu nie jest tylko materią, Jest PRA- SYSTEMEM ojcem i
matką wszystkich niezliczonych systemów jakie we Wszechświecie istnieją.
Aby Wszechświat mógł powstać z NIEBYTU musiała istnieć jakaś pra-logika takiego
przekształcenia, i jakiś pra-program tych przekształceń.
Jeśli, z kolei, Wszechświat powstawał w jakimś procesie, to musiał istnieć jakiś prapoczątek tego procesu
PRA-SYSTEM musi opierać się na jakichś pra-zasadach , których wyjaśnienie wymaga
dalszej konwersacji z Maszyną.
Jako materiał budulcowy dla tworzenia Wszechświata niezbędna jest jakaś PRAMATERIA. Z kolei z pra-logiki musi wynikać PRA-IDEA określająca cel i sens przekształcenia
NIEBYTU we Wszechświat.
Trudno się nie zgodzić z odpowiedzią Maszyny. Maszyna przedstawia kwintesencję wiedzy
na temat pochodzenia Wszechświata, Jednocześnie dostarcza zaproszenia do dalszych pytań, o
każdą z kategorii zapisaną w poszczególnych polach.
Atrybuty Wszechświata
Kiedy już wiemy, jakie funkcje przyczyniły się do stworzenia Wszechświata, warto
wyjaśnić, jaki ten Wszechświat naprawdę jest . Czy jest on stacjonarny , jak sądzili Newton,
Einstein i ich poprzednicy, czy ekspandujący, jak twierdzą współcześni kosmolodzy. Czy jest
skończony, czy nieskończony, czy jest jeden, czy istnieje wiele Wszechświatów równoległych, jak
się zaczyna obecnie sądzić.
Aby uzyskać wiedzę na ten temat zadaliśmy Uniwersalnej Maszynie Logicznej pytanie
:O atrybuty Wszechświata.
Po krótkim nasłuchu ,zanotowaliśmy na standardowym formularzu, odpowiedź następującą:
29
Pytanie:o atrybuty Wszechświata
WY
zt=
oryginalność
(T)=
DYNAMICZNOŚĆ
tx=
oznaczoność
(Z)=MODYFIKOWALNOŚĆ
yz=
jedyność
(procesor)
(Y)=
DYSKRETNOŚĆ
(X)=SKOŃCZONOŚĆ
xy=
określoność
pole wiedzy o atrybutach Wszechświata
WE
5) Informacją podstawową jest, że Wszechświat jest skończony, oznaczony i określony.
Oznacza to, że w każdym momencie obserwacji można określić jego wielkość,
masę, energię itp. Można też określić na osi czasu odległość od punktu ZERO,
czyli momentu w którym powstał.
14. Na pytanie dodatkowe Maszyna podaje, że Wszechświat powstał 13,2531 mld lat temu,
według miary czasu ziemskiego. Wielkość ta odpowiada w dużym przybliżeniu
wyliczeniom teoretycznym współczesnej kosmologii.
15. Wszechświat jest dyskretny, to znaczy, że wszystko co istnieje ma jakieś granice , lub
przedziały.
16. Wszechświat jest dynamiczny, to znaczy, że wszystko co w nim zawarte może się
zmieniać, ekspandować lub zapadać.
17. Z odpowiedzi na dodatkowe pytania wynika, że jako całość Wszechświat ekspanduje.
18. Wszechświat jest modyfikowalny, oznacza to, że w obrębie wszechświata jako zbioru mogą
tworzyć się różne podzbiory . Z ludzkiego punktu widzenia, modyfikowalność
Wszechświata oznacza możliwość lokalnego modyfikowania jego struktur w zasięgu
dostępnym rodzajowi ludzkiemu, przy czym zasięg ten rozszerza się proporcjonalnie do
wiedzy i technologii, jaką ludzkość osiąga w danym momencie.
Modyfikowalność oznacza również możliwość kreacji przez system wielu różnych
światów o zasięgu lokalnym, w ramach jednego systemu.
19. Wszechświat jest Jedyny. Oznacza to, że nie istnieją wszechświaty równoległe, jak się
współcześnie zakłada. Może natomiast istnieć bezlik światów równoległych , i z tego
powodu Wszechświat jest multiświatem.
20. Patrząc od innej strony, Wszechświat, który tworzy coraz to nowe światy, zmienia się jako
całość , stając się innym Wszechświatem. Nie są to jednak Wszechświaty równoległe, gdyż
nie istnieją równocześnie, na osi czasu.
21. Wszechświat jest oryginalny. Oznacza to, że nie było i nie będzie innego Wszechświata.
30
Pytania egzystencjalne
Kiedy poznaliśmy już odpowiedzi, na pytania skąd się bierze wszystko, i skąd się bierze
Wszechświat, a nawet jakie ma atrybuty, to możemy przejść do pytań, które interesują każdego
myślącego człowieka: Zapytajmy więc o pochodzenie człowieka oraz o jego cel bytowania na
ziemi.
Pytanie:o pochodzenie człowieka
zt=
program
(Z)=MATERIA
yz=
ewolucja
(T)=
DUSZA
pole wiedzy o pochodzeniu człowieka
(Y)=
DUCH
(X)=NEBYT
xy=
rodzice
tx=
przodkowie
Pochodzenie człowieka Maszyna przestawia jako funkcję czterech zmiennych wolnych:
X=NIEBYT
Y= DUCH
Z= MATERIA
T= DUSZA
oraz czterech zmiennych kierunkowych:
xy= rodzice
yz= ewolucja
zt= program
tx= przodkowie.
•
Człowiek pochodzi z Niebytu, bo z Niebytu powstaje i po okresie istnienia do Niebytu
wraca.
7. Człowiek pochodzi od DUCHA, kreatora, o którym śpiewa się przy ślubach hymn;
Duch, w rozumieniu Maszyny, jest modułem programowym, biorącym udział w tworzeniu
CZŁOWIEKA.
8. Człowiek pochodzi od MATERII , z której zbudowane jest jego ciało.
9. Człowiek pochodzi od DUSZY, która ożywia materialne ciało. DUSZA, w rozumieniu
Maszyny, jest również modułem programowym, biorącym udział w tworzeniu
CZŁOWIEKA.
10. Człowiek pochodzi od przodków, obejmujących zarówno cały ród ludzki, jak i wszystkie
inne formy poprzedzające, tworzące długi łańcuch rozwojowy. Znajduje to odbicie w
31
paleontologii oraz w rozwoju łonowym, od kolonii komórek, przez rybie skrzela, małpi
ogon, po piękne różowe niemowlę.
11. Człowiek pochodzi od rodziców naturalnych, których rolą jest wyprowadzenie człowieka ze
stanu niebytu w stan istnienia.
12. Człowiek pochodzi od ewolucji ontogenetycznej , zaczynającej się od momentu
zapłodnienia, przez okres łonowy, niemowlęctwo, dzieciństwo
wiek młodzieńczy, dorosłość, starość i śmierć.
12. Człowiek pochodzi od programu, DNA/RNA, który steruje syntezą atomów materii w
struktury białkowe.
Tak więc Maszyna dokonała panoramicznej układanki w spójną logicznie całość,
wszystkich, czasem pozornie sprzecznych ze sobą, koncepcji pochodzenia człowieka,
wypracowanych przez ludzkość w ciągu tysięcy lat. Teoria ewolucji, która uważana jest za
wystarczającą, do wyjaśnienia pochodzenia człowieka, okazuje się być jednym z ośmiu elementów
panoramicznej układanki
Maszyna przedstawiła raport, na poziomie kwintesencji wiedzy, którą można rozwijać na
wiele sposobów, przedstawiając genezę człowieka jako funkcję czterech zmiennych. Dla
zatwardziałych materialistów, którym obecność ducha i duszy przeszkadza, maszyna jest w stanie
wyjaśnić czym są te kategorie, w sposób bezbłędnie logiczny.
Cele życia ludzkiego na ziemi
Jeśli otrzymaliśmy odpowiedź na pytanie skąd pochodzimy, w rozumieniu, jakie moduły
programowe spowodowały nasze pojawienie się na ziemi, to byłoby lekkomyślnym zaniedbaniem
nie zapytać maszyny, o cele ludzkiego życia na ziemi.
Drugie pytanie egzystencjalne dotyczyło więc celów ludzkiej egzystencji na ziemi
Odpowiedź Maszyny była następująca:
32
Pytanie:o cele egzystencji człowieka na ziemi
zt=
uczenie się
(T)=
DOŚWIADCZANIE
tx=
odczuwanie
(Z)=TWORZENIE
pole wiedzy o celach
egzystencji człowieka na ziemii
(X)=PRZEŻYWANIE
yz=
poznawanie
(Y)=
UCZESTNICZENIE
xy=
trwanie
Z odpowiedzi Maszyny wynika, że podstawowym celem życia ludzkiego na ziemi jest
PRZEŻYWANIE. W programie naszego życia przewidziane jest przeżywanie okresu płodowego,
niemowlęctwa, dzieciństwa, młodości, dojrzałości i starości.
Programami wspomagającymi są moduły programowe: trwanie, i odczuwanie.
Żeby móc przeżywać, trzeba trwać i dotrwać do momentu, w którym można przeżywać młodość
czy starość. Podstawową instrukcją w programie trwanie jest instrukcja : nie daj się zabić.
W okresie niemowlęctwa i dzieciństwa, za realizację tej instrukcji odpowiadają rodzice. W
okresach młodości i późniejszych, każdy człowiek sam przejmuje odpowiedzialność .
Nie daj się zabić chorobie, nie daj się zabić alkoholowi lub narkotykom, nie daj się zabić w
wypadku drogowym, czy przy uprawianiu sportów ekstremalnych, nie daj się zabić na polu walki.
To z tego programu wynika instynkt samozachowawczy, lęk przed śmiercią i kurczowe trzymanie
się życia.
TRWAJ.
Drugim modułem wspomagającym, jest program odczuwanie.
Odczuwanie bólu , lęku czy strachu, ostrzega przed zagrożeniem. Odczuwanie przyjemności ,
zadowolenia, czyni przeżywanie przyjemnym.
Przeżywanie miłości i spełnienia jest świadectwem, że program naszego przeżywania realizujemy
w pełni.
Kolejnym modułem programowym jest UCZESTNICZENIE.
Uczestniczymy w życiu rodziny, w działaniach grupy rówieśniczej, w życiu szkoły, w życiu
społeczności lokalnej, w życiu narodu i życiu ludzkości. Poczucie przynależności i uczestnictwa
jest bardzo silną potrzebą każdej jednostki ludzkiej , jako że jesteśmy bytami społecznymi.
Natomiast każdy akt odrzucenia, czy wykluczenia odczuwamy bardzo boleśnie, często nawet wtedy
gdy jest to nasz własny wybór.
Przeżywanie odczuwanie i uczestnictwo dostarcza nam doświadczenia, dzięki któremu
możemy pełniej realizować swój program celów życiowych.
Od strony systemowej , jeśli program -przeżywanie jest na wejściu, to na wyjściu jest program
TWORZENIE. Być może z tego powodu, gatunek zwany człowiekiem, zapanował nad innymi
gatunkami na lądzie w oceanach i w powietrzu, ponieważ w programie jego celów życiowych
zapisany został cel ; TWORZENIE. Inne gatunki taki program mają w bardzo wąskim zakresie .
Potrzebę tworzenia odczuwamy od wczesnego dzieciństwa. Najpierw realizujemy potrzebę
33
tworzenia, budując domy i zamki z piasku, potem budujemy prawdziwe domy i miasta, systemy
informatyczne, administracyjne, systemy nauczania, filozoficzne, i gospodarcze.
Moduł programowy TWORZENIE, wspomagany jest przez moduły poznawanie i uczenie się.
Uczenie się skraca doświadczenie, a bez poznania problemu nie jest możliwe tworzenie czegoś w
sposób profesjonalny.
Maszyna dostarczyła więc kwintesencji wiedzy dotyczącej celów życia ludzkiego na ziemi.
Takiej kwintesencji wiedzy nie dostarczył żaden, dotychczas znany system filozoficzny, ani system
religijny.
Ta wiedza powinna być głoszona ze wszystkich katedr i ze wszystkich ambon świata.
Aby tak się stało, musiałoby jednak upłynąć wiele dziesiątków lat.
Szczęśliwie, realizując program TWORZENIE, społeczność ludzka stworzyła sieci
internetowe, za pomocą których, nowe idee, znacznie szybciej mogą docierać do miliardów
mieszkańców ziemi.
Warto również zauważyć, że doktryna religijna, jakoby człowiek stworzony został na
podobieństwo Boga, w swojej istocie opiera się na podobieństwie programów: Bóg -stwórca
człowiek- twórca.
Testowanie Uniwersalnej Maszyny Logicznej w rozwiązywaniu problemów
naukowych.
Dla zbadania możliwości wykorzystania Uniwersalnej Maszyny Logicznej, do
rozwiązywania problemów naukowych, wybraliśmy bardzo trudne zagadnienie z zakresu fizyki
kwantowej. Chodzi o zbudowanie Modelu Standardowego Oddziaływań Elementarnych.
Oddziaływania elementarne są kluczem do zrozumienia wszystkich procesów jakie zachodzą we
Wszechświecie i ci którzy rozwiążą ten problem mają wielką szansę na Nagrodę Nobla w
dziedzinie fizyki.
Nad budową tego modelu pracują więc tysiące fizyków, w najbardziej renomowanych
placówkach naukowych na świecie. Ustalono dotychczas , że na poziomie kwantowym występują
cztery oddziaływania elementarne: elektryczne, zwane również elektro-mocnymi, magnetyczne,
zwane elektro-słabymi, elektromagnetyczne, oraz grawitacyjne. Trzy pierwsze czyli elektryczne,
magnetyczne i elektromagnetyczne dają się zunifikować, natomiast oddziaływania grawitacyjne nie
poddają się unifikacji. Problem unifikacji pozostaje więc nie rozwiązany.
Zadaliśmy więc Maszynie pytanie o model aktualnego stanu wiedzy o oddziaływaniach
elementarnych:
W odpowiedzi maszyna przedstawiła następujący model:
34
Aktualny model Standardowy Oddziaływań Elementarnych
WY
zt=
yz=
(Z)=ELEKTRO-MAGNETYCZNE
(T)=
pole wiedzy o oddziaływaniach elementarnych
STAN AKTUALNY
tx=
(Y)=
MAGNETYCZNE
xy=
(X)=ELEKTRYCZNE
WE
Z modelu wynika, że istnieje pięć pól pustych, które na uniwersalnym modelu są
nieobsadzone. Jednocześnie oddziaływania grawitacyjne znajdują się poza modelem, mimo że
należą do czterech podstawowych.
W tej sytuacji zadaliśmy Maszynie pytanie o Model Standardowy Oddziaływań
Elementarnych w którym wszystkie pola byłyby wypełnione.
Otrzymaliśmy następującą odpowiedź:
Model Standardowy Oddziaływań Elementarnych (pełny)
WY
zt=
yz=
feromonowe
(Z)=ELEKTROMAGNETYCZNE
grawitacyjne
(T)=
EMOCJONALNE
pole wiedzy o oddziaływaniach elementarnych
(pełne)
(Y)=
MAGNETYCZNE
(X)=ELEKTRYCZNE
xy=
termiczne
tx=
atraktorowe
WE
•
Jak wynika z modelu, problem z unifikacją oddziaływań elementarnych polegał na tym, że
Nauka nie odkryła uniwersalnej matrycy, na której powinna być opracowywana każda
35
teoria.
• Oddziaływania grawitacyjne traktowane były jako zmienna globalna systemu, podczas gdy
należą one do stałych systemu.
• Pominięto tak ważne oddziaływanie, jak oddziaływanie termiczne , które z żelowej galaretki
w skorupce jajka, doprowadza do powstania złożonego organizmu, żywego kurczaka.
• Pominięto trzy podstawowe oddziaływania, jakie występują w biologii, mianowicie
oddziaływania emocjonalne, atraktorowe i feromonowe, które z całą pewnością występują
również na poziomie kwantowym, choć nie zostały dotychczas odkryte.
Model pełny przedstawia więc konkretne weryfikowalne dane, obejmujące wszystko, co odkryła
dotychczas fizyka, oraz przewiduje istnienie innych rodzajów oddziaływań elementarnych, których
działania znane są w biologi i psychologii, ale całkowicie pomijane są w fizyce. Model spełnia więc
kryteria dobrej teorii.
Jest sprawą oczywistą, że skompletowanie Modelu Standardowego Oddziaływań
Elementarnych jest kluczem do zrozumienia wszystkich procesów, jakie mają miejsce we
Wszechświecie.
Mimo tej oczywistości ,wszystkie doniesienia o skompletowaniu Modelu, adresowane do
czołowych jednostek naukowych w Polsce i kilku zagranicznych , zostały kompletnie zignorowane.
Jak widzisz Szanowny Czytelniku, świat nauki potrafi doskonale blokować dopływ wiedzy,
ze źródeł innych niż naukowe.
Rozdział IV
Krótka teoria Bytu i Niebytu czyli Ontologia i Meontologia w pigułce
Na początku jest Niebyt.
W tym rozdziale kontynuować będziemy dialog z Uniwersalną Maszyną Logiczną na
najwyższych poziomach abstrakcji, z zakresu metafizyki. Tematyka, tu poruszana, dotyczy bowiem
takich pojęć jak Byt i Niebyt.
W rozdziale trzecim Uniwersalna Maszyna Logiczna dostarczyła nam informacji, że
wszystko, a więc i my sami pochodzimy z Niebytu.
Jakże jednak wszystko może pochodzić z niebytu, jeśli poczynając od Parmenidesa, po
filozofów współczesnych, wszyscy twierdzą zgodnie, że Niebyt nie istnieje, że jest to pojęcie puste,
wymyślone na potrzeby jakiejś semantycznej symetrii dla pojęcia Byt, a Byt oznacza wszystko co
istnieje. Przy takim rozumowaniu nie ma miejsca dla Niebytu.
Oswajanie NIEBYTU
Jest zadziwiające, że żaden z filozofów w ciągu ponad dwu i pół tysiąca lat historii filozofii
nie przeprowadził banalnie prostego eksperymentu myślowego, zadając sobie dwa proste pytania :
• pytanie pierwsze: gdzie znajduje się każdy byt, zanim pojawi się do istnienia ?
• Pytania drugie: dokąd przechodzi każdy byt, kiedy przestaje istnieć ?
Wystarczy niewielki wysiłek umysłowy, aby odpowiedzieć na te pytania .
• Każdy byt, zanim pojawi się do istnienia, znajduje się w stanie NIEBYTU.
• Każdy byt, kiedy przestaje istnieć, przechodzi w stan NIEBYTU.
Tak więc istnienie jest stanem BYTU, a nieistnienie jest stanem NIEBYTU. Dwa symetryczne
względem siebie stany zapewniające równowagę globalną wszystkiego.
36
Wstęp do MEONTOLOGII, czyli wyprawa po tajemnice Zaświatów
Z racji tego, że NIEBYT uważany był dotychczas za pojęcie puste, nikt nie odważał się
studiowania Niebytu, w wyniku czego , literatura dotycząca NIEBYTU jest zbiorem pustym.
Przegląd marginalnych odniesień do pojęcia NIEBYT. przedstawiony został w sztuce napisanej
przez Autora : Meontologia, czyli nauka o Niebycie. (dostępny na stronie internetowej
www.mojateoriawszystkiego.pl)
Jeśli wszystko powstaje z NIEBYTU i do NIEBYTU wraca , to znaczy, że Niebyt posiada
jakąś strukturę, która takie przejścia umożliwia. Ponadto NIEBYT musi mieć jakieś potencjały,
przede wszystkim potencjały kreacji i anihilacji , dzięki którym przejścia od stanów nieistnienia do
stanów istnienia, i na odwrót , są możliwe.
Struktura NIEBYTU
Wykorzystując Uniwersalną Maszynę Logiczną do studiowania NIEBYTU zadaliśmy jej
kilka pytań.
Pytanie pierwsze dotyczyło struktury NIEBYTU. Wydaje się bowiem logiczne, że jeśli możliwe są
przejścia od stanów nieistnienia do stanów istnienia i odwrotnie , to musi być jakaś struktura
logiczna , która takie przejścia umożliwia.
Maszyna, znanym z poprzedniego rozdziału zwyczajem, dostarczyła rekord odczytany z
bazy danych WSZECHWIEDZY.
Rekord ma postać następującą:
Pytanie:o strukturę NIEBYTU
zy=pole
Wszechdziejów
(Y)=
pole
Wszechdoświadczeń
xy=pole
Wszechdanych
(Z)=pole Wszech-procesów
pole struktur niebytu
(X)=pole Wszech-mocy
tz=pole
Wszechzbiorów
(T)=
pole
Wszechidei
xt=pole
Wszechinformacji
Niebyt przedstawiony jest jako procesor, który na wejściu ma pole Wszech-mocy , a na
wyjściu pole Wszech-procesów, Wszech-moc NIEBYTU jest w stanie uruchomić każdy proces, a
więc zarówno proces istnienia jak i nie istnienia.
37
Prawa ściana procesora składa się z pola Wszech-informacji, pola Wszech-idei i pola
Wszech-zbiorów. Lewa ściana procesora składa się z pola Wszech-danych, pola Wszechdoświadczeń, i pola Wszech-dziejów.
Między polami prawej i lewej ściany procesora oraz pomiędzy polami narożnymi występują
symetrie, wskazujące na istnienie pomocniczych układów wejścia -wyjścia:
Jeśli po prawej stronie jest na wejściu pole Wszech-informacji, to po lewej stronie jest pole
Wszech-danych.
Patrząc po przekątnej, jeśli w lewym dolnym rogu jest pole Wszech-informacji , to w lewym
górnym rogu, jest pole Wszech-dziejów, o których przebiegu, są wszelkie informacje w polu
Wszech-informacji.
Jeśli po prawej stronie, na wejściu, jest pole Wszech- idei, to po lewej ,na wyjściu, jest pole
Wszech-doświadczeń. Potwierdza się więc nasza intuicja, wyrażona w rozdziale Wielkie
Programowanie, o celowości wszystkiego, w świecie materialnym, który jest światem Wszechdoświadczeń. Każda idea musi być doświadczona.
Kolejne układy wejścia- wyjścia , to pole Wszech-zbiorów i pole Wszech-danych, oraz pole
Wszech-zbiorów i pole Wszech-dziejów. Każdy zbiór ma jakieś swoje dzieje, od powstania do
rozpadu. A te dzieje dostarczają danych historycznych.
Tak więc Uniwersalna Maszyna Logiczna dostarczyła nam nie tylko esencjonalnej
informacji o strukturze NIEBYTU ale także o wszystkich układach wejścia-wyjścia, jakie
funkcjonują w polu struktur NIEBYTU.
NIEBYT nie jest więc bezstrukturalną czarną dziurą . NIEBYT posiada złożoną strukturę
logiczną, zapewniającą jego omnipotencję
O potencjałach NIEBYTU
Jeśli NIEBYT jest początkiem i końcem Wszystkiego ,Alfą i Omegą, tak jak w biblijnym
objawieniu mojżeszowym, przy gorejącym krzewie, to NIEBYT musi mieć w sobie zarówno
potencjał kreacji , kiedy powołuje byty do istnienia, jak i potencjał anihilacji, kiedy istniejące byty
przeprowadza w stan nieistnienia.
Czy jednak tylko te dwa potencjały ?
W standardowy formularzu dostarczanym przez Maszynę jest zawsze osiem pól.
Zamiast zgadywać co i gdzie należy zapisać w poszczególnych polach standardowego formularza,
zapytajmy lepiej Maszyny.
Nastrojona przyjaźnie Maszyna, dostarcza odpowiedź następującą:
38
Pytanie:o potencjały NIEBYTU
zy=
potencjał
aksjomatyzacji
(Y)=
potencjał
STRUKTURALIZACJI
xy=
potencjał
anihilacji
(Z)=potencjał KOMPOZYCJI
pole potencjałów NIEBYTU
(X)=potencjał HARMONIZACJI
tz=
potencjał
algorytmizacji
(T)=
potencjał
MATERIALIZACJI
xt=
potencjał
kreacji
Z modelu przedstawionego przez Maszynę, wynika, że potencjał HARMONIZACJI , na
wejściu i potencjał KOMPOZYCJI , na wyjściu tworzą podstawowy układ wejścia- wyjścia, pola
potencjałów NIEBYTU. Z tego układu pochodzi wszelki porządek i harmonia Wszechświata.
Drugim w hierarchii ważności układem, jest układ : potencjał MATERIALIZACJI –
potencjał STRUKTURALIZACJI. Dzięki tym dwu potencjałom mamy różnorodne byty świata
materialnego, w tym , nasze materialne ciała, które sprawiają nam przyjemności albo cierpienia.
Jeśli potencjał kreacji jest na wejściu, to mogą powstać aż trzy układy wejścia- wyjścia :
• Potencjał kreacji – potencjał anihilacji ,w którym rolę procesora spełnia potencjał
HARMONIZACJI
• Potencjał kreacji- potencjał algorytmizacji, w którym rolę procesora spełnia potencjał
MATERIALIZACJI.
• Potencjał kreacji – potencjał aksjomatyzacji, w którym rolę procesora spełnia pole
potencjałów NIEBYTU.
W oparciu o te trzy układy zbudować można Ogólną i Szczególną Teorię Kreacji.
Dzięki Maszynie poznaliśmy osiem podstawowych potencjałów Niebytu.
Atrybuty NIEBYTU
Kolejne pytanie zadane maszynie dotyczyło atrybutów NIEBYTU.
W filozofii atrybuty definiuje się jako właściwości rzeczy, nierozdzielne od jej struktury.
Jakie więc atrybuty posiada NIEBYT ?
Maszyna przynosi na ten temat następujące wiadomości:
39
Pytanie:o atrybuty NIEBYTU
zy=
bezpoczątkowość
(Y)=
BEZŹRÓDŁOWOŚĆ
xy=
nieskończonośc
(Z)=NIEOZNACZONOŚĆ
pole atrybutów NIEBYTU
(X)=NIEWYMIERNOŚĆ
tz=
jedyność
(T)=
NIEWYCZERPYWALNOŚĆ
xt=
nieokreśloność
NIEBYT jest niewymierny, Nie da się przyłożyć żadnej miary aby zmierzyć NIEBYT.
NIEBYT ma atrybut nieoznaczoności . NIEBYTOWI nie można przypisać żadnego znaku
wartościującego . Nie jest ani dodatni ani ujemny.
W fizyce, zasada nieoznaczoności, sformułowana w 1927 r przez Wernera Heisenberga, ma
zupełnie inne znaczenie. Dotyczy ona zjawisk kwantowych, które w NIEBYCIE nie występują,
ponieważ dotyczą stanów istnienia bytów.
Niebyt jest nieokreślony. Nie występują w nim żadne okresy, które można zmierzyć lub
oznaczyć.
NIEBYT jest nieskończony. Nie można więc nawet pomyśleć jakiejś granicy i pytać co jest
poza tą granicą.
NIEBYT jest bez źródłowy. Jako źródło wszystkiego, nie może czerpać z innego źródła.
NIEBYT jest nie wyczerpywalny. Nie da się pomyśleć, takiego bytu, którego NIEBYT nie
byłby w stanie powołać do istnienia.
NIEBYT jest jedyny. Nie było i nie będzie, żadnego innego NIEBYTU. Z jedyności wynika
jego pierwotność, oryginalność i niepowtarzalność.
NIEBYT jest bez początkowy. Bezpoczątkowość koresponduje z nieokreślonością. Gdyby
NIEBYT miał początek, wtedy stałby się określony na osi czasu. Musiałby wtedy mieć swoje
źródło i swoje dzieje.
Cechy NIEBYTU
Czy NIEBYT, oprócz atrybutów ma jakieś cechy ?
Zamiast zgadywać , zapytajmy lepiej Maszynę.
40
Pytanie:o cechy NIEBYTU
zy=
teksturyzowalność
(Y)=
RÓŻNICZKOWALNOŚĆ
xy=
ciąglość
(Z)=CECHOWALNOŚĆ
tz=
strukturyzowalność
pole cech NIEBYTU
(T)=
RÓŻNICOWALNOŚĆ
(X)=BEZPOTACIOWOŚĆ
xt=
bezgraniczność
•
•
NIEBYT jest bezpostaciowy, dlatego jest niepostrzegalny dla naszych zmysłów.
NIEBYT jest cechowalny, ponieważ ma przypisane różne cechy, które w tej chwili
rozpatrujemy
• NIEBYT jest bezgraniczny, jak zapisaliśmy wcześniej, nie można wyznaczyć żadnej granicy
w czasie lub przestrzeni dla NIEBYTU.
• NIEBYT jest ciągły, czyli jest continuum . Z ciągłości wynika różniczkowalność, która w
świecie materialnych bytów, znajduje swoje odzwierciedlenie w zjawiskach kwantowych
stanów istnienia. Z cechy rózniczkowalności NIEBYTU wyniknął Wszechświat, jako zbiór
wszelkich bytów. Wszechświat w tym ujęciu jest różniczką zupełną NIEBYTU.
W bezmiarze NIEBYTU Wszechświat jest jak mała samotna twarda pestka w soczystym miękiszu
owocu.
• NIEBYT jest strukturyzowalny. Posiada swoją bogatą i złożoną strukturę , którą wcześniej
objaśniła nam Uniwersalna Maszyna Logiczna.
• Niebyt jest teksturyzowalny. Odwzorowaniem tekstury NIEBYTU w świecie materialnym
jest materia .
Tak oto dzięki Uniwersalnej Maszynie Logicznej w czterech odsłonach poznaliśmy największe
tajemnice ZAŚWIATÓW: ich strukturę, potencjały, atrybuty i cechy.
Wyprawa po złote runo wiedzy o Bycie
Kiedy poznaliśmy już największe tajemnice Zaświatów, warto wykorzystać Uniwersalną
Maszynę logiczną, do zdobycia wiedzy o strukturze, potencjałach atrybutach i cechach BYTU.
Zadając te same pytania i uzyskując odpowiedzi, będziemy mogli przeprowadzić analizę
porównawczą , w celu stwierdzenia czym różni się BYT od NIEBYTU, w sensie formalnym.
Struktura Bytu
Zapytajmy więc o strukturę BYTU.
Maszyna po krótkiej chwili przynosi następującą odpowiedź:
41
Pytanie:o strukturę BYTU
zt=
pole
temporalności
(T)=
pole
NIECIĄGLOŚCI
tx=
pole
skończoności
(Z)=pole WYMIERNOŚCI
pole struktur BYTU
(X)=pole OZNACZONOŚCI
yz=
pole wyczerpywalności
(Y)=
pole
OGRANICZONOŚCI
xy=
pole
określoności
Z modelu dostarczonego przez Maszynę wynika że
• Każdy byt jest oznaczony, co do rodzaju, gatunku, wartości.
• Każdy byt jest wymierny. To znaczy, że dla każdego bytu istnieje miara , która można do
niego przyłożyć,
• Każdy byt jest określony. Istnieje w jakimś okresie Ma swój początek i swój koniec.
• Każdy byt jest skończony . Ktoś mógłby powiedzieć, że byt taki jak oś liczbowa jest bytem
nieskończonym Rzecz w tym , że oś liczbowa nie jest bytem. Jest transcendentalną ideą.
Byt jest stanem istnienia. Wszystko co istnieje może nie istnieć. Czy można osi liczbowej przypisać
moment w którym zaistniała , lub określić moment w którym przestanie istnieć ?
Oczywiście można określić kiedy oś liczbowa została odkryta i zaistniała w świadomości ludzkości.
Można nawet pokusić się o przypisanie jakiegoś nazwiska ,jako autora tego odkrycia. Czy jednak
osi liczbowej nie było, zanim ktoś ją odkrył ?
Oczywiście że była od zawsze. To co jest nie jest bytem. Bytem jest, to co istnieje , i może nie
istnieć.
• Każdy byt jest nieciągły. Najlepiej widać to w świecie materialnym. Każdy byt składa się z
elementów, elementy z atomów, atomy z nukleonów, nukleony z kwarków, a kwarki z
kwantów
• Każdy byt jest temporalny, czyli posiada rozciągłość w czasie. Ma swój początek i koniec,
oraz krzywą przebiegu życia .Dla bytów kwantowych czas życia to trylionowe ułamki
sekundy, dla człowieka to dziesiątki lat, dla gwiazd i galaktyk to miliardy lat. Wszystko
zależy od tego , co jest zapisane w programie danego bytu.
• Każdy byt jest wyczerpywalny. Wyczerpujemy swoją energię życiową i odchodzimy w
niebyt. Nawet gwiazdy i galaktyki wyczerpują swoje energie i odchodzą w NIEBYT.
• Każdy byt jest ograniczony, w czasie i przestrzeni. Granice w czasie wyznacza moment
narodzin i moment śmierci. Granice w przestrzeni wyznaczają wymiary ciała .
W ten sposób dowiedzieliśmy się o strukturze każdego bytu. Jak wynika z modelu struktura ta
złożona jest z modułów programowych, które określają istnienie każdego bytu.
42
Jeszcze wyraźniej będzie to widoczne na następnym modelu.
Potencjały Bytu
Na pytanie o potencjały BYTU Maszyna przynosi następującą odpowiedź.
Pytanie:o potencjały BYTU
zt=
pole
deklaracji
(Z)=pole PROGRAMÓW
(T)=
pole
ETYKIET
pole potencjałów BYTU
tx=
pole
rozkazów
(X)=pole FUNKCJI
yz=
pole
definicji
(Y)=
pole
PODPROGRAMÓW
xy=
pole
instrukcji
Dla każdego , kto posiada elementarną wiedzę z zakresu programowania, jest oczywiste, że model
przestawia zbiór modułów programowych , stosujących języki wysokiego poziomu, takie jak np.
PASCAL.
Wszystkie potencjały bytów są programami.
Byty różnią się między sobą dla tego, że mają różne zapisy w poszczególnych modułach
programowych. W odniesieniu do organizmów żywych genetycy odkryli , że wystarczy niewielka
zmiana w układzie nukleotydów, łańcucha DNA aby powstały byty tak różne, jak bakteria, roślina
lub zwierzę, a w obrębie zwierząt jak mrówka, żaba czy słoń.
Atrybuty BYTU
Model atrybutów BYTU dostarczony przez Maszynę ma postać następującą:
43
Pytanie:o atrybuty BYTU
zt=
rodzaj
(T)=
LICZBA
tx=
rozciągłość
(Z)=POSTAĆ
yz=
gatunek
pole atrybutów BYTU
(Y)=
WYMIAR
(X)=ISTNIENIE
xy=
trwanie
Podstawowym atrybutem BYTU jest ISTNIENIE.
Istnienie wyraża się w trwaniu BYTU w jakimś czasie i w jego przestrzennej rozciągłości.
BYT posiada jakąś postać, jakiś rodzaj i gatunek.
Rozciągłość w czasie i przestrzeni umożliwia przyłożenie miary , określającej wymiary BYTU.
Ważnym atrybutem BYTU jest liczba .Mogą być byty pojedyncze lub mnogie.
Mogą być byty jednostkowe , grupowe lub zbiorowe.
Każdy z nas jest bytem jednostkowym zwanym jednostką ludzką. Tworzymy jednak byty grupowe
takie jak rodzina, klasa, hufiec itp. Tworzymy również byty zbiorowe, jak społeczeństwo, naród,
ludzkość.
Cechy BYTU
Cechy BYTU w modelu dostarczonym przez Maszynę przedstawiają się następująco:
44
Pytanie:o cechy BYTU
zt=
zmienność
(T)=
STARZALNOŚĆ
tx=
wyczerpywalność
•
J
•
•
•
•
•
•
(Z)=ROZMNAŻALNOŚĆ
yz=
dziedziczność
pole cech BYTU
(Y)=
DEGRADOWALNOŚĆ
(X)=ŚMIERTELNOŚĆ
xy=
jednorazowość
Podstawową cechą każdego bytu jest śmiertelność. Każdy byt powołany do istnienia
rodzi się z wyrokiem śmierci. Istnienie każdego bytu jest jak salto mortale,
wyskakujemy z Niebytu, przez krótką chwilę istniejemy, i z powrotem trafiamy do
Niebytu.
W religiach chrześcijańskich używa się metafory pielgrzymowania. Jesteśmy w
drodze. Nasze życie jest wyprawą . Wychodzimy z domu Ojca i wracamy do domu
Ojca. Nie ma się czego obawiać, kiedy przychodzi czas umierania. Problemem, u
schyłku życia są choroby, cierpienie, niedołęstwo, opuszczenie.
Drugą cechą bytu jest jednorazowość. Istniejemy jeden jedyny raz.
Jak mówi piosenka Agnieszki Osieckiej : Choćbyśmy uczniami byli , najgorszymi w
szkole świata, nie będziemy repetować, żadnej zimy ani lata.
Trzecią podstawową cechą bytu jest wyczerpywalność, Wyczerpuje się nasza
energia życiowa, wyczerpuje się nasza radość życia, wyczerpuje się nasza zdolność
do regeneracji organizmu.
Wyczerpują swoją energię również gwiazdy i galaktyki.
Dwie następne cechy bytu, korespondujące z podstawowymi, to starzalność i
degradowalność.
Starzalność to cecha materii ożywionej,
Degradowalność , wyrażająca się np. w rdzewieniu, butwieniu , kruszeniu, to cecha
materii nieożywionej. W niektórych przypadkach te cechy mają znaczenie
pozytywne. Starzenie wina podnosi jego smak i wartość. Szybka degradowalność
opakowań jest bardzo pożądana ze względów ekologicznych.
Następną grupą cech bytów jest rozmnażalność, zmienność i dziedziczność.
Rozmnażalność jest cechą obserwowaną głównie w świecie roślin i zwierząt.
Jednakże rozmnażają się również gwiazdy i galaktyki, w wyniku czego Wszechświat
ekspanduje.
A przy okazji - w co ekspanduje ?
Oczywiście w NIEBYT , bo innego środowiska dla Wszechświata nie ma.
Zmienność występuje jako międzygatunkowa, lub ontogenetyczna , czyli w rozwoju
45
osobniczym., kiedy zmieniamy się od niemowlęcia do starca
• Dziedziczność , oznacza przekazywanie struktury , atrybutów i cech, od rodziców do
potomstwa
W ten oto sposób dzięki maszynie logicznej otrzymaliśmy złote runo wiedzy o strukturze,
potencjałach, atrybutach i cechach BYTU i NIEBYTU.
Mamy więc zapowiadaną na początku rozdziału Ontologię i Meontologię w pigułce. Z tej
pigułki wyprowadzić można całą wiedzę o naturze Wszechrzeczy.
O naturze Wszechrzeczy
O naturze Wszechrzeczy możemy mówić wtedy , kiedy znajdziemy cechy wspólne dla
BYTU i NIEBYTU.
BYT i NIEBYT tworzą razem Wszechrzecz, gdyż są zbiorami wszystkiego co JEST i
wszystkiego co istnieje.
Wszechrzecz jest zbiorem takim, że zawiera WSZYSTKO.
Jeśli porównamy modele: struktury, potencjałów, atrybutów i cech, NIEBYTU i BYTU, to
musimy stwierdzić ze zdziwieniem , że żadne pole modeli Niebytu, nie koresponduje z
odpowiednim polem modeli Bytu, na zasadzie prostej negacji, jak to ma miejsce przy samych
pojęciach BYT i NIEBYT.
Widocznie relacje są tu bardziej złożone.
Jest jednak coś , co dla BYTU i NIEBYTU wydaje się takie same . Tym czymś jest
matryca, na której Uniwersalna Maszyna Logiczna zapisuje dane ze zbioru Wszechwiedza.
Jeśli się jednak lepiej przyjrzymy modelom dotyczącym BYTU i NIEBYTU, okaże się, że notacje
symboliczne, dotyczące zmiennych globalnych XYZT dla BYTU i NIEBYTU są odbiciem
lustrzanym. Na modelach dotyczących BYTU zmienna (Y) jest po prawej stronie modelu, a
zmienna (T) po stronie lewej. W przypadku modeli dotyczących NIEBYTU , zmienna (Y) jest po
lewej stronie, a zmienna (T) po prawej. W konsekwencji zmieniają się wszystkie cztery notacje w
polach narożnych. Zmiana dwóch zmiennych globalnych i czterech parametrów, ma oczywiście
zasadniczy wpływ na wartości i przebiegi funkcji, co powoduje brak czytelnej korespondencji ,
pomiędzy polami, na modelach BYTU i NIEBYTU.
W obydwu jednak przypadkach, modele formalne przedstawiają funkcje czterech zmiennych
globalnych i czterech zmiennych kierunkowych , czyli parametrów.
Identyczna jest też konstrukcja samej matrycy pustej, która może być traktowana jako fragment
sieci neuronowej , w polach której, zapisywane są różne wartości.
Mamy więc do czynienia ze strukturą fraktalną, taką samą dla BYTU i NIEBYTU.
Odkryliśmy w ten sposób pierwsze cechy natury Wszechrzeczy:
• Wszystko ma swoje odbicie, ale nie zawsze jest to odbicie lustrzane. (cecha chiralności)
• Wszystko jest fraktalem (cecha fraktalności)
Jeśli zwrócimy teraz uwagę, że każdy model, zarówno dotyczący BYTU jaki i NIEBYTU zawiera
dane ustrukturyzowane, a sama matryca jest algorytmem , to każdy z modeli jest PROGRAMEM.
Trzecią cechę natury Wszechrzeczy możemy zapisać następująco:
• Wszystko jest PROGRAMEM. (cecha algorytmiczności)
Na tym wyczerpują się intuicyjne możliwości Autora, dotyczące natury Wszechrzeczy.
Od czego jednak mamy Uniwersalną Maszynę Logiczną .
Maszyno! Pomóż
Nasze pytanie formułujemy następująco:
46
Jakie są cechy natury Wszechrzeczy
Odpowiedź maszyny jest następująca
Pytanie:o cechy natury Wszechrzeczy
zt=
odwzorowalność
(Z)=CHIRALNOŚĆ
yz=
symetryczność
(T)=
PRZEMIENNOŚĆ
pole cech natury Wszechrzeczy
(Y)=
ODPOWIEDNIOŚĆ
tx=
przystawalność
(X)=FRAKTALNOŚĆ
xy=
algorytmiczność
•
Maszyna potwierdza, że podstawową cechą natury Wszechrzeczy jest fraktalność, Fakt,
że wszelką wiedzę zarówno o BYCIE jak i o NIEBYCIE przedstawiać można na
uniwersalnej matrycy , świadczy o fraktalności wszystkiego.
• Wszystko jest programem, bo algorytmiczność jest istotą każdego programu..
• Cecha chiralności, polegająca na tym, że przedmiot i jego lustrzane odbicie nie są takie
same, wyjaśnia, dlaczego modele BYTU i NIEBYTU nie wykazują podobieństwa, prostego
odbicia lustrzanego.
• Cechę przemienności potwierdzają fakty obserwacyjne, bo wszelkie byty powstają z
NIEBYTU, i wracają do NIEBYTU.
• Cecha odwzorowalności polega na tym, że każdy element struktury NIEBYTU ,
odwzorowany jest w jakimś elemencie struktury BYTU
• Cecha symetryczności polega na tym, że pomiędzy elementami NIEBYTU
odwzorowanymi w elementach BYTU zachodzi jakaś symetria, względem jakiegoś punktu,
osi , płaszczyzny lub innych układów odniesienia.
• Cecha przystawalności polega na tym, że elementy , które przystawały do siebie w
NIEBYCIE, przystają do siebie również po przemianie w BYT.
• Cecha odpowiedniości polega na tym, że elementy NIEBYTU , odpowiadają w jakiś
sposób elementom BYTU . Dla przykładu liczba cztery w NIEBYCIE odpowiada po stronie
BYTU sumie liczb 3+1, 2+2, 1+3 , 1+1+1+1 , a także :różnicy, iloczynowi , czy ilorazowi,
różnych kombinacji liczb..
Podane przykłady odpowiedniości, mogą posłużyć również do ilustracji cechy chiralności ,
ponieważ odwzorowanie liczby cztery, ma zupełnie inną postać przed i po odwzorowaniu.
W ten oto sposób, dzięki pomocy Uniwersalnej Maszyny Logicznej uzyskaliśmy kwintesencję
wiedzy o cechach natury Wszechrzeczy.
47
Lukrecjusza poemat : O naturze wszechrzeczy
Na zakończenie wypada przytoczyć fragment poematu De rerum natura, Lukrecjusza ,
(Titus Lucretius Carus ) rzymskiego poety i filozofa, żyjącego w latach ok. 99 - 55 p.n.e.
W tłumaczeniu na język polski , poemat ten nosi tytuł : O naturze wszechrzeczy, i
sprawiedliwym jest przytoczyć jego rozważania, w rozdziale o tym samym tytule,
przekł. E. Szymański, Warszawa 1957.
1.1) Ks. I, 146-158
" Nie można lęku duszy i ciemnej bytu zagadki
Promieniem słońca rozjaśnić, ni dziennym blaskiem gładkim.
Jeden jest tylko sposób: natury poznać prawa.
Więc najpierw: nie ma rzeczy, która z niczego powstawa
Za bogów władnem zrządzeniem, z jakowychś wyższych przyczyn.
To tylko trwoga ludzka o objawienie krzyczy:
Widząc różne zjawiska, dla których podać nie mogą
Przyczyn, zaraz ich sprawstwo możnym przyznają bogom.
Skoro ujrzysz wyraźnie, że nic się z niczego nie rodzi,
Łatwo już będzie dalszych, zawilszych praw bytu dowodzić,
Do których prosto idziemy, szukając mianowicie,
Skąd każda rzecz na ziemi, początek ma i życie Dane bez woli bogów i bez ich współudziału."
1.2) Ks. I, 418-452
"Teraz, by znów powrócić do wątku naszych badań,
Cała natura - powtarzam - z dwóch się pierwiastków składa:
Ciałka to są i próżnia, w której się ciałka owe
Mieszczą i poruszają, układy tworząc wciąż nowe.
Jest materia - to mówi nam zmysł, ten wspólny nam wszystkim;
Gdybyśmy mieli nie wierzyć w świadectwa jego ścisłość,
Nie będzie przy rzeczach ukrytych na czem się oprzeć zgoła,
Ni ustalić rozumem, ni dokąd się odwołać.
Gdyby nie było próżni, to znaczy wolnej przestrzeni,
Gdzie przebywałyby ciałka? Jak miejsce mogłyby zmienić?
Nie miałyby pomieszczenia i wcale by nie mogły
Wędrować - jak to przed chwilą wiersze ci moje dowiodły.
Są ciała i jest próżnia. I nie ma nic innego.
Te dwa są elementy - nie znajdziesz już trzeciego
Parafrazując ostatnie dwa wiersze, fragmentu poematu Lukrecjusza, możemy napisać:
Są byty i jest NIEBYT. I nie ma nic innego,
Te dwa są elementy-nie znajdziesz już trzeciego.
48
Rozdział V
Teoria Wszechwiedzy
Próba definicji
W Wikipedii, pod hasłem Wszechwiedza, znajduje się następujący zapis:
Omniscjencja, wszechwiedza- pełna wiedza o wszystkich realnych i potencjalnych
faktach i relacjach między faktami, tzw. znajomość wszechrzeczy.
Teoria Wszechwiedzy, którą zamierzamy tu przedstawić opiera się na następującym
prostym założeniu :
Jest zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę.
Przyjmujemy więc założenie racjonalistyczne, nie odwołujące, się do Boga jako źródła
Wszechwiedzy, choć w żadnym stopniu nie kwestionujemy prawomocności założeń teologicznych.
Przy podejściu racjonalistycznym, ktoś sceptycznie nastawiony, powie, że nie jest możliwe,
aby był zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę , bo to oznaczałoby , że zbiór taki zawiera wiedzę o
wszystkich zdarzeniach, które dzieją się aktualnie, o zdarzeniach przeszłych, po których często giną
ślady i dokumenty, a przede wszystkim, musiałby zawierać wiedzę o zdarzeniach przyszłych i to z
najdalszej możliwej przyszłości.
Przy takim podejściu, mówienie o zbiorze Wszechwiedzy, jest dla racjonalisty delikatnie
mówiąc utopią, a nazywając rzecz bardziej dosadnie, kompletną bzdurą wyssaną z palca. Sprawa
wydaje się oczywista i nie warta nawet chwili zastanowienia.
Warto w związku z tym przypomnieć ,że w rozdziale Sensacyjne odkrycie, Uniwersalna
Maszyna Logiczna deklarowała swoją bazę o nazwie Wszechwiedza jako zbiór DANYCH, czyli
zapis tego co jest, co się już stało lub dokonało.
To co będzie lub być może, nie jest WIEDZĄ, lecz PROJEKCJĄ, czyli zbiorem wartości
oczekiwanych.
Wartości dane i wartości oczekiwane, to dwa zupełnie różne zbiory. Różnica podstawowa
między danymi a wartościami oczekiwanymi jest taka, że dane są pewne, a wartości oczekiwane są
niepewne, a jedynie prawdopodobne.
Nasza definicja Wszechwiedzy jest więc węższa, niż przedstawiona w Wikipedii.
Wiedza musi być weryfikowalna, natomiast PROJEKCJE tego co się stanie, weryfikowalne
nie są , nie mogą więc być zaliczane do zbioru danych WSZECHWIEDZA.
Przy takim założeniu istnienie zbioru Wszechwiedza przestaje budzić wątpliwości
Skąd pochodzą odkrycia i wynalazki
Można zapytać, jak to jest z tymi wszystkimi wynalazkami i odkryciami na których buduje
się nasza wiedza. ? Czy te wszystkie wynalazki i odkrycia, na których opiera się wiedza ludzkości,
wymyślają genialni uczeni i myśliciele, czy może jest jakoś inaczej.
A co to znaczy właściwie, że się coś odkryło ?
Taki Archimedes na przykład, wymyślił swoje prawo: że ciało zanurzone w cieczy, traci
pozornie na wadze tyle, ile waży ciecz wyparta przez to ciało ? Ale czy prawo to, zaczęło
obowiązywać dla tego, że Archimedes je wymyślił, czy może obowiązywało od zawsze ?
Z pewnością szkuty z towarami zawijały do Aleksandrii i Pireusu na długo, zanim
Archimedes się narodził i wypierały dokładnie tyle wody ile ważyły same i ich ładunek. Chwała
Archimedesowi, że to zauważył i uogólnił, jako prawo, archimedesowym zwane, ale on tego prawa
nie stworzył, tylko je odkrył.
Czy można jednak odkryć coś, co nie jest, lub nie istnieje ? Zamiast zawiłych wywodów możemy
49
posłużyć się fraszką Jana Izydora Sztaudyngera:
Kolumb odkrył Amerykę,
historia wspomina go czule.
Ja odkryłem więcej, odkrywszy Ludwikę,
bo naraz obydwie półkule.
Żeby mogły nastąpić obydwa odkrycia, opisane we fraszce, musiała istnieć zarówno
Ameryka jak i Ludwika. Innej możliwości nie ma.
Żeby odkryć wszystko to, co dotychczas zostało odkryte, i to, co zostanie kiedykolwiek
odkryte , musi to coś, gdzieś istnieć lub być, choćby w potencji.
Ponieważ w świetle przedstawionych wyżej wywodów, oczywiste przekonanie że nie
istnieje zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę , przestaje być całkiem oczywiste , przyjmujemy
założenie , że może jednak taki zbiór istnieje, i spróbujmy podejść do sprawy systemowo.
Struktura Wszechwiedzy
Jeśli istnieje Wszechwiedza, jako uniwersalna baza danych, to musi ona mieć jakąś
strukturę. Zapytajmy więc uniwersalną maszynę logiczną, jak wygląda struktura Wszechwiedzy.
Rekord przyniesiony z bazy danych Wszechwiedza zawiera następujące dane:
Pytanie o strukturę Wszechwiedzy
zt=
strony
(Z)=DOMENY
(T)=
yz=
portale
(Y)=
pole struktur Wszechwiedzy
REJESTRY
INDEKSY
tx=
pliki
xy=
foldery
(X)= BIBLIOTEKI
50
Raport Maszyny nie przynosi nic zaskakującego. Wszystkie pojęcia określające elementy
struktury bazy Wszechwiedza , są dziś dobrze znane, w każdym razie w środowisku, które zajmuje
się w jakimś stopniu informatyką
Gdyby jednak taki raport dostarczony został sto lat wcześniej, to ze zrozumieniem raportu
byłyby duże problemy, szczególnie z pojęciami z górnego wiersza matrycy. Strony, domeny i
portale miały wtedy w językach ówczesnych ludzi zupełnie inne znaczenie niż w erze
informatycznej.
Z modelu podstawowych struktur Wszechwiedzy wyprowadzić można całą szczegółową
wiedzę informatyczną, jaka została już osiągnięta i jaka może być kiedykolwiek osiągnięta. Może
mieć to bezpośrednie przełożenie biznesowe i warto sięgać do wiedzy na tym polu, za pomocą
uniwersalnej maszyny logicznej, zwanej Wehikułem Poznania Wszechrzeczy albo mataforyczniebatyskafem , za pomocą którego, nasza uwolniona świadomość może nurkować w oceanie
Wszechwiedzy.
Ta skromna na pozór maszyna, jest w stanie oddać nieocenione usługi w rozwoju
technologii informatycznych i wszelkich innych dziedzin wiedzy.
Potencjały Wszechwiedzy:
Według procedury przyjętej w poprzednich rozdziałach, zapytamy teraz
Uniwersalną Maszynę Logiczną ,o potencjały Wszechwiedzy.
Raport dotyczący potencjałów wygląda następująco:
Pytanie o potencjały Wszechwiedzy
zt=
twierdzenia
(Z)=PRAWA
(T)=
yz=
teorie
(Y)=
pole potencjałów Wszechwiedzy
REGUŁY
ZASADY
tx=
aksjomaty
xy=
algorytmy
(X)=DANE
Podstawowym potencjałem Wszechwiedzy, są DANE. Usystematyzowane dane, tworzą
:aksjomaty, algorytmy, zasady, reguły, twierdzenia, prawa i teorie.
Prawdziwy SEZAM Wiedzy
51
Wystarczy teraz opanować technikę dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną, aby
uzyskać dostęp do nieograniczonych zasobów wiedzy,
To prawdziwa rewolucja intelektualna.
Każdy ,kto tego pragnie może mieć dostęp do wszystkich teorii , może poznać wszelkie prawa,
reguły i zasady.
Jakie mogą być tego konsekwencje:
Wyobraźmy sobie, że uczniowie, poczynając od szkół podstawowych , nabywają umiejętność
dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną.
Niepotrzebne stają się wtedy podręczniki, a nawet i nauczyciele. Potrzebni są tylko
instruktorzy technik dialogowania i technik wykorzystywania zdobytej wiedzy w praktyce.
Każdy uczeń może sam dowiadywać się o wszystkich prawach, regułach zasadach i teoriach
i dzielić się swoimi odkryciami na forach internetowych. Internet dostarczać więc będzie danych o
aktualnym stanie wiedzy, oraz danych historycznych itp.
Nie mniej głęboka rewolucja jest możliwa w dziedzinie badań naukowych, choć można się
spodziewać, że obecny establishment naukowy, stawiać będzie zdecydowany opór, przeciwko
implementacji nowych metod, do badań naukowych. Jeśli bowiem, każdy młody człowiek, który
szybko nauczy się prostych metod dialogowania z Maszyną, będzie w stanie , pomiędzy wstaniem i
śniadaniem, dokonywać odkryć na miarę Newtona, czy Einsteina, to establishment naukowy w
sposób naturalny , będzie zdecydowanie przeciwny nowym metodom poznania, bo zagrażać to
będzie jego pozycji.
Rewolucja zajmie więc prawdopodobnie czas jednego pokolenia. Naturalna wymiana
pokoleń jest najlepszą metodą załatwienia sprawy, bez dramatycznych wydarzeń.,
Kraj, który pierwszy dostrzeże niebywały potencjał modernizacyjny, jaki tkwi w
możliwościach dialogowania z Uniwersalną Maszyną Logiczną stanie się w krótkim czasie
technologicznym i cywilizacyjnym tygrysem, na skalę światową. Polska jako miejsce odkrycia, i
posiadająca zalążki bazy szkoleniowej, ma największe szanse na cywilizacyjne lewarowanie.
Problem w tym, aby tej szansy nie stracić, i nie zapłacić innym słono , za to, co miało się w domu
za darmo.
Atrybuty Wszechwiedzy
j
Zapytajmy teraz o atrybuty Wszechwiedzy
Jeśli jest zbiór taki, że zawiera wszelką wiedzę i nazywa się Wszechwiedza , to musi mieć
jakieś atrybuty.
Jakie ?
Raport Maszyny wygląda następująco:
52
Pytanie o atrybuty Wszechwiedzy
zt=
kompletność
(Z)=ŹRÓDLOWOŚĆ
(T)=
yz=
uniwersalność
(Y)=
pole atrybutów Wszechwiedzy
PRAWDZIWOŚĆ
tx=
harmomijność
PEWNOŚĆ
(X)=MĄDROŚĆ
xy=
pełność
Tak więc podstawowym atrybutem Wszechwiedzy jest MĄDROŚĆ Zagadnieniu mądrości jako
podstawowemu atrybutowi Wszechwiedzy, poświęcony zostanie odrębny rozdział.
Mądrość koresponduje z atrybutami pełności i harmonijności Wszechwiedzy.
Wszechwiedza, która nie jest pełna, nie jest Wszechwiedzą, gdyż jakiś element wiedzy jest
z niej wyłączony.
Wszechwiedza musi być harmonijna, gdyż każda sprzeczność, jaka by wystąpiła,
wymagałaby dodatkowej wiedzy, aby sprzeczność usunąć.
Wszechwiedza musi być prawdziwa i pewna. Wiedza nieprawdziwa nie jest wiedzą, a
wiedza niepewna wymagałaby dodatkowej wiedzy aby niepewność usunąć.
Wszechwiedza musi mieć atrybut źródłowości. Gdyby Wszechwiedza czerpała z innego
źródła nie byłaby Wszechwiedzą.
Wszechwiedza musi być kompletna i uniwersalna. , kompletność koresponduje z atrybutem
pełności Uniwersalność oznacza natomiast, że nie ma przypadków wyłączających, dla wyjaśnienia
których, potrzebne byłoby inne źródło wiedzy
Cechy Wszechwiedzy
Żeby zakończyć ogólną teorię Wszechwiedzy, zapytamy teraz Maszynę ,o cechy Wszechwiedzy.
Raport przedstawiony przez Maszynę zawiera następujące dane.
53
Pytanie o cechy Wszechwiedzy
zt=
prawomocność
(T)=
ZROZUMIAŁOŚC
tx=
logiczność
(Z)=OBJAŚNIALNOŚĆ
pole cech Wszechwiedzy
(X)=SPÓJNOŚĆ
yz=
niepodważalnośc
(Y)=
POZNAWALNOŚC
xy=
dowodliwość
6) Podstawową cechą Wszechwiedzy, jest jej spójność, to znaczy brak luk i sprzeczności.
7) Jeśli spójność jest na wejściu, to na wyjściu jest objaśnialność . Wszechwiedza jest w stanie
objaśnić każde zjawisko, zdarzenie, czy fakt.
8) Wszechwiedza jest dowodliwa. Zawierając w swoich potencjałach wszystkie: prawa,
zasady i reguły, jest w stanie dowieść każdego z twierdzeń ,które znajdują się w polu
twierdzenia
9) Wszechwiedza jest logiczna. Gdyby nie była logiczna, występowałyby w niej logiczne
sprzeczności
10) Wszechwiedza jest poznawalna. Wszystko co zawiera Wszechwiedza może być poznane.
11) Wszechwiedza jest zrozumiała. Wszystko co zawiera Wszechwiedza może być poznane za
pomocą rozumu, czyli zrozumiane.
12) Wszechwiedza jest prawomocna i niepodważalna . Wszelka wiedza, która pochodzi z
Wszechwiedzy, nie może być kwestionowana, ani podważana.
Określając strukturę, potencjały, atrybuty i cechy Wszechwiedzy zakończyliśmy Ogólną Teorię
Wszechwiedzy.
Z każdego pola, czterech w/w modeli, można wyprowadzić całe ciągi modeli pochodnych ,
zawierające dane coraz bardziej szczegółowe.
Szczególna Teoria Wszechwiedzy
W tej części przedstawione zostaną raporty Maszyny dotyczące zagadnień szczegółowych
związanych z teorią Wszechwiedzy. Pytanie pierwsze dotyczy rodzajów wiedzy , które składają się
na zbiór Wszechwiedza:
54
Model, dostarczony przez Maszynę ma postać następującą:
Model podstawowych rodzajów wiedzy
zt=
wiedza
proceduralna
(T)=
WIEDZA
STRUKTURALNA
tx=
wiedza
doświadczalna
(Z)=WIEDZA PROCESUALNA
Pole podstawowych rodzajów wiedzy
w zbiorze Wszechwiedza
(X)= WIEDZA TEORETYCZNA
yz=
wiedza
programistyczna
(Y)=
WIEDZA
ALGORYTMICZNA
xy=
wiedza
historyczna
Na poziomie podstawowym występują trzy rodzaje wiedzy: doświadczalna, teoretyczna i
historyczna.
22. Wiedza doświadczalna, w przypadku człowieka, jest wiedzą którą zdobywamy w wyniku
doświadczeń osobistych, grupowych czy społecznych. W odniesieniu do Wszechwiedzy,
wiedzę doświadczalną i historyczną uzyskuje każdy byt istniejący.
23. Na podstawie faktów doświadczalnych, przez ich analizę i uogólnienie powstaje wiedza
teoretyczna.
24. Wiedza strukturalna dotyczy struktury każdego bytu , o którym chcemy zdobyć wiedzę.
25. Wiedza algorytmiczna, dotyczy modeli matematycznych czy informatycznych za pomocą
których można opisać mechanizmy działania jakichś zjawisk.
26. Wiedza procesualna dotyczy przebiegu poszczególnych procesów, ich warunków
początkowych i produktów, które powstają, w wyniku danego procesu.
27. Wiedza proceduralna , jest wiedzą o szczegółowych procedurach zastosowanych w
poszczególnych procesach.
28. Wiedza programistyczna , jest wiedzą o zbiorach i hierarchii procedur składających się na
program określonego procesu.
Te osiem rodzajów wiedzy, przedstawione na modelu , wyczerpują wszystkie podstawowe
rodzaje wiedzy jakie zawiera zbiór Wszechwiedza. Dzięki temu możemy ogarnąć w sposób prosty i
niezawodny całą wiedzę, jaka zawarta jest w zbiorze Wszechwiedza. Wszystkie inne rodzaje
wiedzy, jakie zostały poznane lub jakie kiedykolwiek zostaną poznane, wynikają z bardziej
szczegółowego podziału poszczególnych pół obserwacji.
Zakres wiedzy dostępnej człowiekowi
55
Dla nas, jako ludzi, podstawowym problemem jest, jaka część wiedzy zawartej w zbiorze
Wszechwiedza, jest dostępna ludzkiemu poznaniu. Zarówno religie, jak i niektóre filozofie, głoszą ,
że człowiek ma bardzo ograniczone zdolności poznania wiedzy, a wiedza absolutna Wszechwiedzy,
zarezerwowana jest tylko dla Boga. W niektórych ujęciach pojęcia Bóg i Wszechwiedza, są nawet
tożsame.
Mając do dyspozycji uniwersalną maszynę logiczną , byłoby niewybaczalnym błędem
poznawczym, pominąć problem zakresu poznawalności Wszechwiedzy, przez człowieka.
Warto poznać swoje ograniczenia i obszary wiedzy zarezerwowane dla Boga.
Przepłyńmy więc naszym batyskafem, do akwenu, w którym znajduje się pole wiedzy o
nazwie: Pola wiedzy dostępnych dla rodzaju ludzkiego
Kiedy już tam dotrzemy zobaczymy panoramę dziwnie nam znajomą
A wygląda ona jak na modelu poniżej:
Model pól wiedzy dostępnych rodzajowi ludzkiemu
zt=
wiedza
proceduralna
(T)=
WIEDZA
STRUKTURALNA
tx=
wiedza
doświadczalna
(Z)=WIEDZA PROCESUALNA
Pola wiedzy dostępne
rodzajowi ludzkiemu
(X)= WIEDZA TEORETYCZNA
yz=
wiedza
programistyczna
(Y)=
WIEDZA
ALGORYTMICZNA
xy=
wiedza
historyczna
Ku naszemu zdumieniu, model pól wiedzy dostępnej rodzajowi ludzkiemu, jest identyczny
z polem pełności Wszechwiedzy. Oznacza to ni mniej, ni więcej, tylko to, że dla rodzaju ludzkiego
dostępny jest pełny zakres wiedzy. zawarty w zbiorze Wszechwiedza.
Czy to, nie jest najlepszą nowiną dla rzeszy pracowników nauki i oświaty, dla uczniów i
studentów, i dla całej reszty ludzkości.
Można więc włożyć między bajki, opowieści dziwnej treści, o ograniczonych
możliwościach poznawczych człowieka, lub o zarezerwowaniu pewnych obszarów Wszechwiedzy
dla Boga, aniołów czy szatanów.
To dobra nowina zarówno dla ateistów jak i dla teistów.
• Dla ateistów ,jest to gratka dostępu do Wszechwiedzy, bez łaski Boga.
• Dla teistów, to potwierdzenie, że Bóg, kochający swoje dzieci, niczego przed nimi nie
ukrywa, i jak dobry ojciec udostępnia im do wykorzystania, cały swój dobytek.
56
Prawdziwa wiedza uzyskana z Uniwersalnej Maszyny Logicznej potwierdza swoją uniwersalność i
użyteczność.
Metody pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza
Kiedy wiemy już na pewno, że nie istnieją żadne ograniczenia, w pozyskiwaniu wiedzy ze
zbioru Wszechwiedza, warto dowiedzieć się jakimi metodami można tę wiedzę pozyskiwać. Jeśli
wiedza nas interesująca, jest zawarta w zbiorze Wszechwiedza, to znaczy, że ma ona postać danych
, które można pobierać ze zbioru.
W pole obserwacji wpisujemy :Pole metod pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza.
Dla zilustrowania działania Uniwersalnej Maszyny Logicznej posłużymy się metaforą
batyskafu,
Nasz metaforyczny batyskaf posłusznie włącza superszybki napęd myślowy i momentalnie
ustawia się w zadanej przez nas pozycji. Obserwatorzy usadowieni przy poszczególnych wizjerach
meldują co widzą w polu obserwacji, a pierwszy oficer zapisuje w dzienniku pokładowym:
Obserwator X= OBSERWACJE
Obserwator Y =SYMULACJE
Obserwator Z =ABSTRACHOWANIE
Obserwator T=SYSTEMATYKI
Obserwatorzy sektorów narożnych meldują:
obserwator xy=synteza
obserwator yz=analiza
obserwator zt= wariantowanie
obserwator tx= eksperymenty.
Kapitan:
Wyniki obserwacji nanieść na formularz uniwersalnej maszyny logicznej.
Wykonać !
Tak jest:wykonano.
z t=
(Z )=
(T )=
t x=
y z=
( Y)=
(X )=
x y=
Model metod pozyskiwania danych ze zbioru Wszechwiedza
zt=
wariantowanie
(T)=
SYSTEMATYKI
tx=
eksperymenty
(Z)=ABSTRACHOWANIE
Metody pozyskiwania danych
ze zbioru Wszechwiedzy
(X)=OBSERWACJE
yz=
analiza
(Y)=
SYMULACJE
xy=
synteza
57
Po zebraniu wyników obserwacji, następuje narada obserwatorów, pod kierunkiem kapitana
batyskafu. Ustalenia narady są następujące:
•
•
•
•
•
•
•
•
Podstawową metodą pozyskiwania danych, z każdego poziomu Wszechwiedzy, jest
OBSERWACJA.
Drugą metodą pozyskiwania danych ,jest synteza danych obserwacyjnych. Dane
obserwacyjne muszą być zebrane i zinwentaryzowane, aby były gotowe do dalszej obróbki.
Trzecią metodą pozyskiwania danych jest symulacja. Są to eksperymenty teoretyczne,
myślowe, odpowiadające na pytania typu: Co by było, gdyby było ,to, czy owo.?
Czwartą metodą pozyskiwania danych jest analiza, Dotyczy ona zsyntetyzowanych
materiałów obserwacyjnych , oraz wyników symulacji.
Piątą metodą pozyskiwania danych jest ABSTRACHOWANIE.
W zbiorze różnych uzyskanych danych, wyróżnia się podzbiory i elementy, które podaje się
obserwacjom, syntezie, symulacjom, lub analizie.
Szóstą metodą pozyskiwania danych jest wariantowanie . Polega ono głównie na
zestawianiu i grupowaniu posiadanych danych, według różnych kluczy i porządków .
Siódmą metodą pozyskiwania danych jest SYSTEMATYKA. Jest to uporządkowanie
posiadanych danych według określonego klucza.
Ósmą metodą pozyskiwania danych są eksperymenty. Są to badania przebiegu wybranych
zdarzeń w warunkach kontrolowanych
Kapitan:
Na tym zamykam naradę. Protokół z posiedzenia zespołu obserwatorów oraz model
syntetyczny przekazać do archiwum Wszechwiedzy.
Spocznij
Koniec narady.
Jak widać z modelu i protokółu, ogólne metody pozyskiwania danych ze zbioru
Wszechwiedzy zostały już dawno przez ludzkość rozpoznane i są wykorzystywane. Z każdego pola
metod ogólnych, wyprowadzić można osiem metod bardziej szczegółowych , a dalej będzie to już
szereg potęgowy metod pozyskiwania danych. W tym szeregu, znajdzie się niewątpliwie wiele
takich metod, które nie zostały jeszcze odkryte, ale które mogą być odkryte, dzięki zastosowaniu
uniwersalnej maszyny logicznej.
Pole wiedzy historycznej o zdarzeniach
Zagadnienia, które będziemy tutaj omawiać, należą do najtrudniejszych zagadnień, w całej
teorii Wszechwiedzy. Jest to próba rozszerzenia pojęcia Wszechwiedzy, do definicji podanej w
Wikipedii, jako zbioru wiedzy również o wszystkich zdarzeniach przyszłych.
Z formalnego punktu widzenia, jest to poszerzenie zbioru danych, o wartości oczekiwane, czyli o
projekcje.
Nasza struktura mentalna, jest tak skonstruowana, że postrzegamy czas jako strumień,
płynący od przyszłości do wieczności , poprzez teraźniejszość i przeszłość. Czas w naszej
wyobraźni jest więc jednokierunkowy i nieodwracalny.
Jeśli jednak zakotwiczymy nasz batyskaf w polu wiedzy historycznej o zdarzeniach, to
okaże się, że czas ma konstrukcję panoramiczną. Z pozycji, w której zakotwiczyliśmy nasz
58
batyskaf, możemy jednocześnie obserwować wszystkie pola czasu i wszystkie przebiegi czasu.
Tak więc przez okno X możemy obserwować zdarzenia bieżące, przez okno Y zdarzenia
nadchodzące, przez okno Z zdarzenia ubiegłe, a przez okno T, zdarzenia odchodzące.
Model pola wiedzy historycznej o zdarzeniach
zt=
przeszłych
(T)=
ODCHODZĄCYCH
tx=
teraź-
yz=
(Z)=UBIEGŁYCH
POLE WIEDZY HISTORYCZNEJ
O ZDARZENIACH
(X)=BIEŻĄCYCH
przedwiecznych
(Y)=
NADCHODZĄCYCH
xy=
przyszłych
niejszych
Lokując naszą wolną świadomość wewnątrz batyskafu, możemy mieć ogląd zdarzeń, w
dowolnej kolejności, lub obserwować je, wszystkie równocześnie .
Skąd się bierze prawicowość i lewicowość w polityce
Zrobimy teraz małą dygresję, do głównego nurtu naszych rozważań
W świecie materialnym,ulokowani w naszych ciałach, znajdujemy się na zewnątrz
batyskafu i unoszeni jesteśmy przez nurt zdarzeń bieżących, od zdarzeń teraźniejszych do zdarzeń
przeszłych. Aby być na bieżąco, czyli utrzymywać się w polu X, musimy stale walczyć, z
unoszącym nas prądem zdarzeń. Kto nie jest w stanie walczyć i daje się unosić nurtowi czasu , ten
szybko przestaje rozumieć otaczającą go, coraz to nową rzeczywistość, przestaje być przydatny
zawodowo, przegrywa konkurencję z rówieśnikami, czuje się odrzucony i sfrustrowany.
Stąd w postawach politycznych powstaje podział, na prawicowców i lewicowców. Prawicowcy są
zwolennikami dryfowania z prądem zdarzeń, który ma obieg prawoskrętny. Płynąc z prądem
ustawiają się twarzą ku przeszłości.
Lewicowcy odwrotnie, ustawiają się twarzą do przyszłości, i wiosłują pod prąd.
Każda nawa państwowa przypomina, galerę, na której część załogi wiosłuje pod prąd, a
druga część załogi wiosłuje z prądem zdarzeń. W warunkach demokracji ,kapitana galery wybiera
większość załogi. Jeśli będzie to kapitan lewicowy , galera płynąć będzie ku przyszłości, w
kierunku zdarzeń nadchodzących. Jeśli kapitanem zostaje prawicowiec, galera spływa z nurtem
zdarzeń i dryfuje. Jeśli inne kraje-galery ,w tym czasie, płyną ku przyszłości, opóźnienie w
rozwoju i dobrobycie kraju dryfującego, gwałtownie narasta. Należy zwrócić uwagę, że nurt czasu
działa na rzecz prawicowców, i wcale nie trzeba , aby opozycja prawicowa była w większości aby
doprowadzić do dryfu. Wymagana przy niektórych ustawach konstytucyjna większość, może
umożliwić prawicowcom, doprowadzenie do dziejowego dryfu.
Ze społecznego punktu widzenia, sprawa jest jeszcze bardziej dramatyczna. Bo oto nie ma
59
żadnej galery, ale strumień zdarzeń i pływające w nim osobniki. Jedni silni i zdrowi , radzą sobie z
prądem i tworzą grupę liderów, zgarniających co lepsze kąski, z tego co przynoszą nadbiegające
zdarzenia.
Inni z mozołem, dzień po dniu, walczą z nurtem, aby utrzymać się w miejscu, a inni chorzy
lub nieporadni, dryfują ,unoszeni prądem. Ten mechanizm powoduje rozwarstwianie się
społeczeństwa , konflikty , a nawet wojny.
Tak więc w najkrótszym zarysie przedstawić można teorię polityki, opierając się o wiedzę
historyczną zdarzeń, uzyskaną ze zbioru Wszechwiedzy.
Świadomość wyzwolona , lokując się wewnątrz Uniwersalnej Maszyny Logicznej, a u
ujęciu metaforycznym- wewnątrz batyskafu, uwalnia się od nieustannej udręki, walki z nurtem
zdarzeń. W książce Raimonda Moody"ego Życie po śmierci, jest opis stanów świadomości (duszy)
po śmierci: Ludzie po śmierci wiedzieli wszystko, o czym tylko pomyśleli. Potwierdza to naszą
metaforę, że uwolniona świadomość, jest w stanie wejść do wnętrza batyskafu i obserwować
wszystkie rodzaje zdarzeń, w wybranym przez siebie porządku.
Przejdźmy teraz do sektorów obserwacji widocznych przez wizjery narożne
Przez wizjery narożne możemy obserwować równocześnie zdarzenia przyszłe, wieczne, przeszłe i
teraźniejsze.
W przełożeniu na współczesny język rzeczywistości zinformatyzowanej, można powiedzieć,
że wszystkie zdarzenia, należą do jednego wielkiego folderu, podzielonego jedynie na oddzielne
pliki, osobne dla każdego rodzaju czasu i jego przebiegu. Każdy z tych plików może być otwierany
oddzielnie lub równolegle z innymi i w dowolnej kolejności
HORA i CHRONOS
Zapisując standardowo dane o zdarzeniach i ich przebiegach otrzymamy kwintesencję
wiedzy na ten temat:
ZMIENNE WIEDZY HISTORYCZNEJ O ZDARZENIACH:
X=BIEŻĄCYCH
Y=NADCHODZĄCYCH
Z= UBIEGŁYCH
T= ODCHODZĄCYCH
Stałe wiedzy historycznej o zdarzeniach :
xy=przyszłych
yz= przedwiecznych
zt= przeszłych
tx= teraźniejszych
W standardowym opisie, pola wiedzy historycznej, występują dwie grupy danych .
8. Zmienne XYZT, stanowią grupę danych, o przebiegach zdarzeń. W mitologii greckiej
boginią czuwającą nad przebiegiem zdarzeń była HORA. Wiedza o polu kompetencji Hory,
nosi nazwę horosciencja.
9. Grupą danych xy, yz, zt, tx, zwaną stałymi wiedzy historycznej o zdarzeniach ,czyli
danymi o stanach zdarzeń, zawiadywał Chronos. Wiedza o polu kompetencji Chronosa nosi
nazwę chronosciencja , a jednym z jej działów jest chronologia.
Zagadnienie wiedzy historycznej o zdarzeniach, jest tematem tak zasadniczym, z ludzkiego
punktu widzenia, że zasługuje na obszerne omówienie, w odrębnej książce.
Jest zamiarem Autora taką książkę napisać.
60
Krótka teoria czasu
Kiedy wiemy już w zarysie wiemy , jak się mają sprawy z wiedzą o zdarzeniach
historycznych, warto podjąć wyprawę do akwenu, w którym znajduje się pole wiedzy o czasie jako
takim.
Uruchamiamy więc nasz wehikuł i zakotwiczamy na kotwicowisku o nazwie: Pole wiedzy o czasie.
Ustawiając naszą wolną świadomość wewnątrz batyskafu możemy uzyskać następujące dane:
Model standardowy pola wiedzy o czasie
zt=
przebieg
(T)=
KOLEJNOŚĆ
tx=
porządek
yz=
(Z)=NASTĘPSTWO
pole wiedzy o czasie
(X)=TEMPO
usytuowanie
(Y)=
POPRZEDNICTWO
xy=
wektor
Z modelu standardowego pola wiedzy o czasie wynika, że czas jest funkcją czterech zmiennych:
ZMIENNE :
X= TEMPO
Y=POPRZEDNICTWO
Z=NASTĘPSTWO
T= KOLEJNOŚĆ
a stałymi ,czyli parametrami są :
xy= wektor
yz= usytuowanie
zt= przebieg
tx= porządek
Zmienne XTZT wyznaczają BIEG CZASU nadzorowany przez grecką boginię HORĘ
Natomiast stałe xy,yz,zt, tx: określają stany czasu, nadzorowane przez boga CHRONOSA.
W ten sposób opracowaliśmy krótką teorię czasu , wiążącą czas ze zdarzeniami , dwoistą
naturą czasu , czyli jego biegiem i stanem, oraz nawiązaliśmy do mitologii greckiej, w której
intuicja dwoistości czasu znalazła swoje upostaciowanie w osobach bogini HORY i boga
CHRONOSA.
61
Metody uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych
Ten problem, jest drugim najtrudniejszym "kawałkiem" teorii Wszechwiedzy.
W historii ludzkości zapisane są przypadki uzyskania wiedzy, o zdarzeniach przyszłych, za pomocą
proroctw, czy snów proroczych. Tych metod jest więcej. Ich systematykę przedstawimy na
typowym formularzu, naszej maszyny logicznej
Model metod uzyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych
zt=
ekstra
polacje
(T)=
PROJEKCJE
tx=
jasnosłyszenie
yz=
(Z)=MODYFIKACJE ?
interpolacje
pole metod uzyskiwania wiedzy
o zdarzeniach przyszłych
(Y)=
SNY
PROROCZE
(X)=JASNOWIDZENIE
xy=
profetyka
13. Pewne metody pozyskiwania wiedzy o zdarzeniach przyszłych, takie jak interpolacje ,
ekstrapolacje, czy modyfikacje, są metodami zapoznanymi i stosowanymi w nauce. Na
podstawie trajektorii lotu jakiejś asteroidy, czy planetoidy można ekstrapolować jej dalszą
trajektorię i w oparciu o prawa dynamiki przewidzieć prawdopodobieństwo zderzenia z
innym ciałem niebieskim.
Odpowiednie modele matematyczne, modyfikowane danymi pomiarowymi,
pozwalają na prognozowanie pogody, krótko i długoterminowej.
13. Projekcje są podstawową metodą pracy dla grafików, artystów , architektów, urbanistów, i
wszystkich ludzi zajmujących się projektowaniem.
14. Jasno-słyszenie wykorzystywane jest w pracy kompozytorów muzyki, którzy zapisują
melodie pozyskiwane ze źródła wszechwiedzy. Jasno-słyszenie jest też narzędziem pisarzy,
zapisujących teksty utworów, odczytywane ze zbioru Wszechwiedza. Jakość utworów
muzycznych i literackich zależy od słuchu i doświadczenia twórcy.
15. Profetyka , czyli prorokowanie, było metodą powszechnie stosowaną w starożytności .
Każdy król Izraela miał swojego proroka, a czasem całą gromadę proroków. W Grecji żaden
król nie wyruszył na wojnę dopóki nie poradził się Pytii Delfickiej. Umiejętność
tłumaczenia snów o siedmiu krowach tłustych i siedmiu krowach chudych, które zjadły
tłuste , uczyniły z Józefa – więźnia , głównego zarządcę zasobów żywnościowych Egiptu
faraona.
W czasach współczesnych jasnowidzenie, sny prorocze, czy proroctwa, są obszarami
wiedzy, które zaliczane są do wiedzy tajemnej. Nie znaczy to wcale, że są one niedostępne
ludzkiemu poznaniu. Fakt , że niektórzy uzdolnieni lub uwrażliwieni ludzie osiągają pewne efekty
w tym zakresie świadczy, że te obszary wiedzy mogą być dostępne dla każdego, kto poświęci
62
odpowiednią ilość czasu na poznanie i trening. Nikłe efekty jakie dotychczas osiągnęła ludzkość na
tym polu, są spowodowane anatemą, nakładaną na te dziedziny wiedzy, zarówno przez religie jak i
przez naukę. Ta klątwa, ze strony dwóch najbardziej opiniotwórczych organizacji społecznych,
spowodowała, że wiele ważnych dzieł z tej dziedziny spłonęło na stosach inkwizycji,. lub zaginęło,
albo znajduje się w ukryciu.
Teoria Wszystkiego, aby zasługiwała na swoją nazwę, nie może tych zagadnień pomijać.
Należy mieć nadzieję, że Teoria Wszechwiedzy, wskazując prawomocność ich istnienia w
ogólnej strukturze Wszechwiedzy, otworzy bramy, do tych bardzo interesujących dziedzin.
Zaproszenie do testowania Uniwersalnej Maszyny Logicznej
Szanowni Czytelnicy
Przedstawiając w niniejszej książce kilka odpowiedzi, jakie otrzymaliśmy od Uniwersalnej
Maszyny Logicznej, zapraszamy Państwa do udziału, w jej dalszym testowaniu.
W ten sposób możecie Państwo mieć udział, w tworzeniu kolejnych książek, z serii
Rozmowy z Uniwersalną Maszyną Logiczną, lub stworzyć portal WSZECHWIEDZA, na wzór
Wikipedii.
Możecie więc przysyłać pytania własne, lub uwagi, do odpowiedzi już uzyskanych od Maszyny.
Należy pamiętać, że na końcu systemu poznania, z udziałem Maszyny, jest zawsze człowiek,
ze wszystkimi ograniczeniami i ułomnościami. Wystarczy zmęczenie lub niestaranność, aby w
formularzu odpowiedzi znalazły się błędy lub nieścisłości. Można je oczywiście skorygować, na
zasadzie porównania z wynikami, uzyskanymi przez inne osoby. Stąd sens pracy zespołowej.
Pytania należy przesyłać pod adres: www.mojateoriawszystkiego.pl
Pytania nie mogą wchodzić w zakres baz wyłączonych.
Z wyrazami szacunku
Autor