karol szeliga

Transkrypt

karol szeliga
PRACE INSTYTUTU OEODEZJI
Тот X X X V I. z e s z y t
1
-
2
(
I KARTOGRAFII
-
8 3
8 3
) , x&8 ę>
K AROL S Z E L IG A
METODA SEGMENTACYJNA
WSPOMAGANEGO KOMPUTEREM PROJEKTOW ANIA PO D ZIA ŁU GRUNTÓW
A Z A G A D N IE N IE AUTO M ATYZACJI POMIARÓW SZCZEGÓŁOWYCH
Z A R Y S T R E Ś C I. P r z e d s t a w io n o m e t o d ę s e g m e n t a c y jn q w s p o m a g a ­
n e g o k om p u terem p r o je k t o w a n ia p o d z i a ł u g ru n tó w , w ra z 2
l o g ią
je j
w y k o r z y s ta n ia w
p o sta ci
tym t l e z a p r o p o n o w a ć - Jako s t a n d a r d w p o m ia ra c h
-
w y k o r z y s ta n y w t e j m e t o d z ie
te c h n o ­
o p r o g r a m o w a n ia KO. b y na
sposób
s z c z e g ó ło w y c h
a lfa n u m e r y c z n e g o
z a p is u
m apy p o d nazw ą m o d u ł mapy.
i. W r t ę p
P rzez
połowy
Jego
p o ję c ie
p ro ces
wyników
o raz
p r z e t w a r z a n ia
ra liz a c ją ,
a
na
-
danych,
k ataster
s z c z e g ó ło w y c h
Jak
w
1
g ru n tó w
p r z e k s z t a łc a n iu
z
ich
o p ra c o w a ń
lt p .,
n ie
stru k tu ry
s ię
p ro ce sy
k o le jn o ś c i
z w ią z a n e
ta k ic h
ro zu m ie
p ó ź n ie js z e
d a ls z e j
np.
d o ty c z ą c e
z a s a d n ic z a ,
ją c y c h
pom iarów
pom iarow y,
-
z a ró w n o
o p ra c o w a n ia
w s z e lk ie
p ro cesy
a k t u a liz a c ją
geo d ezy jn y ch ,
w y łą c z a ją c
w ła d a n ia
i
gene-
Jak
p rac
mapa
p o le g a ­
g ru n ta m i,
w
tym
s c a le ń g ru n tó w .
M etoda
g ru n tó w .
w edług
se g m e n ta c y jn a
Jednak
p r o je k t o w a n ia
sce
z
za d a n e g o
uw agi
p o la
w edług
w p racach
na
to ,
o p ra c o w a n a
±e
p o w ie rz c h n i
zadanej
scalen io w ych ,
te c h n o lo g ii
pod
inne,
scaleniow ym i
poza
z o s t a ła
p o s t a c ią
,
z a g a d n ie n ie
Jest
w arto ści
m etoda
ta
celów
g ru n tó w .
-
p r o je k t o w e
g ru n tó w
przypadkiem
Jak ma t o
fu n k c jo n u ją c a
KG -
s c a la n ia
p o d z ia łu
szczegó ln y m
o p ro g ra m o w a n ia
p race
do
w fo rm ie
o b e jm u je
z w ią z a n e
m ie j­
z
ta k ie
p o d z ia ­
łem g ru n tó w .
C el n i n i e j s z e j p r a c y J e s t dw ojaki.
1. A u t o r
p r a g n ie
p r z e d s t a w ić
m etodę
s e g m e n ta c y jn ą
w spom aga­
87
nego
kom puterem
d orobek
w
p ro je k to w a n ia
d z ie d zin ie
p o d zia łu
pom iarów
g ru n tó w
szczegó ło w y ch .
Jako
Nie
pew ien
s ta n o w i
to
jedn ak g łó w n e j in t e n c ji a u to ra .
2.
Ołównyrrt
zam ierzen iem
w y k o rz y s ta n ia so b u
ja k o
alfan u m ery czn ego
se g m e n ta c y jn e j.
sobu
do
pominięciem
wane
stą d
cesów
z a p is u
r e je s t r o w a n i a
na
mapy
e fe k t y ,
np.
w y stę p u ją c y c h
z
p rz e d ło ż e n ie
zasto so w an ego
chodzi
o
nośnikach
p o lo w e g o i
s t o s o w a n ia
je s t
p ro p o z y c ji
w p om iarach sz c z e g ó ło w y c h
W s z c z e g ó ln o ś c i
użyciu r e j e s t r a t o r a
z
au to ra
s ta n d a r d u
tego
spo­
in fo rm aty czn y ch
Cnp.
p rz y
wyników
pom iarów
szk ic u
s p ó jn o ś c i
w pom iarach
m etodzie
w y k o rz y stn ie
t ra d y c y jn e g o
ty t u łu
w
■ spo­
sz c z e g ó ło w y c h
p olow ego
O czeki­
te c h n o lo g ic z n e j
szc z e g ó ło w y c h ,
powinny,
p ro ­
zdaniem
a u t o r a , p rzy czy n ić s ię do r o z w o ju a u to m a ty z a c ji ty ch pom iarów.
W z w iązk u
za
z
tak
u zasadn io n ej
s e g m e n ta c y jn e j
cesu
by
p rz y ję ty m
w
oraz
p ro je k t o w a n ia
w
s c a la n iu
a lfan u m ery czn eg o
zastan y
z b ió r
z o s t a n ie
danych
Samo
p o d ję t e
realizo w a n y c h
na
zaś
w
ten
wyeksponowany
Jako
c ji
-
za g a d n ie n ie
p o d sta w ie .
Jako za g a d n ie n ie
czy te ln y
-
n ie ja k o
Dzięki
takiem u
z
-
na
r a z ie
mapę
w
jak o
op ro ­
z a p is u
na
t le
re d a k ­
a u to ra
n i n i e js z e j
a u to m a ty z a c ji
mapy
fu n k c ji
u ję c iu
zamlez-zeniem
p o d ję t e j
p ie rw szo p la n o w e
p ro ­
odnośnego
a lfan u m ery czn ego
zgo d n ie
w ą te k
tę
m etody
n ie j
a n a liz u ją c
d la
uznano
is to tę
w edług
tr a k t u ją c
k o le jn o ś c i,
z o s t a n ie
główny
nie
mapy,
z a ło ż e n ia
d a ls z e j
Jego
cyjnem u z a p is
g ru n tó w ,
p u b lik a c ji
o p is a ć
r e a liz o w a n e g o
z a p is u
z
n in ie js z e j
k o le jn o ś c i
te c h n o lo g ię
sp o so b u
gram owania.
celem
p ie r w s z e j
-
publika­
pom iarów
szczegółow ych.
2. M e t o d a s e g m e n t a c y jn a w s p o m a g a n e g o k o n p u le r e t n
p r o j e k t o w a n i a p o < (x la łu g r u n t ó w
2 .1 . I s t o t a m&tcxty
M etoda
o p arta
n a tu ra ln e g o
we o p a r t e
fu n k c ji
je s t
ro z k ła d u
są
je d n e j
na
na
s e g m e n ta c ji
w a rto ści
w zo ra c h
zm ien n ej
g ru n tó w
u jm u jących
(p r a c a
kompleksu
(31),
121.
O b lic z e n ia
w arto ść
co
w
g ru n tó w
g ru n tó w
o g ó ln o śc i
według
p r o je k t o ­
w p ostaci
w y ra ż a
s ię
Z A le in o d o lą
V m f
(x )
Cli
g d z ie
-
V
Jego
w arto ść
o b szaru
części
lin ią
o b szaru
r ó w n o le g łą
do
kom pleksu
zadanego
p o w s t a łe j
k ieru n k u
z
p r z e c ię c ia
p r o je k t o w a ­
nych d z ia łe k ;
-
x
o d le g ło ś ć
w yżej
w ym ienionej
lin ii
od
osi
go układu О х у t a k p r z y ję t e g o , b y Jego o ó O y
Oy
p ro sto k ątn e­
p o k ry w a ła s i ę
z
za­
danym k ieru nkiem p ro je k to w a n y c h d z ia łe k
o r a z fu n k c ją o d w ro t n ą do n ie j
x -
p o z w a la ją c ą
żonej
w y zn aczać
Jego
w arto ści
g r a n ic ę
bez
ф 0*0
C2>
o b szaru
k o n ie c zn o śc i
Сd z ia ł k i )
u c ie k a n ia
w ed łu g
s ię
do
z a ło ­
p ro c e d u r
it e ra c y jn y c h .
W s z c z e g ó ln o ś c i s ą t o ró w n a n ia odpowiednio:
к
■ i
)
л
*
Ca.
с*
*
a ."i
t
C x .-x .
t
t“ l
> + 5 К С х -х .У 2 + а .
Z
t
R
С х -х .)
(3>
ft
i=2
g d z ie
a kł >
r
o ra z
Дж -
i
+ 2КД1*' -
e fcJ
<4>
g d z ie p r z y j ę t o n a s t ę p u ją c e o zn a c ze n ia :
i
-
w s p ó łrz ę d n e
z
k o lejn y ch
punktów
za ła m a n ia
gra­
nic k o n tu ró w szacunkow ych w y z n a c z a ją c y c h dany s e g m e n t;
pochodne
a -
w a r t o ś c i s z a c u n k o w e j kom pleksu g ru n tó w
w zględem zm ie n n e j x
o raz
chodne
w
praw o stro n n e
odpow iednie
p rzy p ad k u
pochodne
b ra k u
le w o s t r o n n e
w danym
punkcie
1 p o­
pochod­
n e j;
łxV Дх
-
za d a n a w a r t o ś ć szacu n k o w a c z ę ś c i se g m e n tu ;
sze ro k o ść
części
s e g m e n tu
o d p o w ia d a ją c a
zadanej
w a r t o ś c i Alt'.
P on ad to ,
o p ró cz
p o staci
a n a lit y c z n e j,
w y k o r z y s t u je
s ię
tab-
89
U cę
w a rto ści
T a b lic a
ją c y c h
ta
fu n k c ji
u tw o rz o n a
kolejnym
w y r a ż a ją c e j
Jest
punktom
z a w ie r a
on a
wynik
ro z k ład u
w arto ści
dla
za ła m a n ia
s e g m e n ta c ji
gru n tó w .
w a rto ść
w arto ści
szacu n k o w ą
ж odpow iada­
k on tu ró w
szacunkow ych;
s r a n ie
kompleksu.
S ta n o w i
ona
g ru n tó w .
arg u m e n tu
Nazwano
p o d sta w ę
Ją
t a b li c ą
o b lic z e ń
w
fa ­
z ie o p raco w yw an ia p r o je k t u w stę p n e g o .
O pracow an ie
p r o je k t u
s z c z e g ó ło w e g o
odbywa
s ię
w
n a s t ę p u ją ­
cych fa z a c h :
- s e g m e n t a c ja kompleksu,
-
p r o je k to w a n ie w s tę p n e ,
-
o p ra c o w a n ie p r o je k t u o s t a t e c z n e g o .
Z a k ła d a
s ię
kompleksu.
wolnym
wykonanie
K ażda
e t a p ie
k o le jn a
je d n e j
lu b
w ię k s z e j
s e g m e n t a c ja
p r o je k t o w a n ia
może
lic z b y
być
s z c z e g ó ło w e g o ,
s e g m e n ta c ji
wykonana
z a le ż n ie
na
od
do­
p o trze b
w yn ikających z ro z w iązy w an y ch zaęadn leri p ro jek to w y ch .
Według £23 w a r t o ś ć
m entacyjne
se g m e n tu
p rz e c h o d z ą c e
w s p ó łr z ę d n e j
-
x
V^
p rzez
u tw o rz o n e g o
k o le jn e
punkty z a ła m a n ia
-
p rzez
w edług
g r a n ic
k on tu ró w
lin ie
seg-
w arto ści
ich
1 p+j
wy­
p
n o si
v}vv[[*L..*(£L.,l
p
Na p o d s ta w ie
tó w
tw orzym y
ny w y ra z W
tak
obliczo n y ch
t a b lic ę
ro z k ła d u
<=>
p +»
w arto ści
w arto ści
p o szczegó ln y ch
kom pleksu,
segm en­
k tó rej
k o le j­
wynosi
“ l Vp
pm1
Elementem
U n ii
w iążącym
seg m en tacy jn ych ;
treść
num er
tej
<ö >
t a b lic y
w y ra zu
z
m apą
t a b lic y
Jest
J est
n u m e ra c ja
to ż sa m y
z
nu­
merem lin ii s e g m e n ta c y jn e j.
Rysunek
1 ilu s t r u je
fr a g m e n t
mapy
o b szaru
s c a le n ia
g ru n tó w
z naniesionym i liniam i segm en tacyjn ym i (lin ie c ią g łe c ie n k ie ).
A u to m atyczn a
z w ła s z c z a
ków >
p rzy
(z a
pom ocą
z a ło ż e n iu
wykonywanych
na
p o d s ta w ie
z a p is u mapy, u z a le ż n io n a
n o śc i sz c z e g ó ło w y c h , np.:
90
k o m p u te ra )
d o w o ln ej
Jest
lic z b y
r e a liz a c ja
je j
s e g m e n t a c ji,
w a ria n tó w
J ed n orazow ego
Сk ie ru n ­
a lfa n u m e ry c z n e g o
od z a u to m a ty z o w a n ia s z e r e g u
czyn­
-
zam iany elem en tó w id e n t y fik a c ji k on tu ró w
k la s y fik a c ji
układów
g r a n ic
k o n tu ró w
w zględem
lin ii
seg-
w arto ści
pochodnych
m en tacyjn ych
-
o b lic z a n ia
w arto ści
pochodnych
o raz
le w o stro n n y c h i pochodnych p ra w o stro n n y c h .
R o z w ią z a n ia w tym z a k r e s ie p rz e d s t a w io n o w p ra c y Ш .
o
•
X
o
punkt węzłowy (w ęzeł)
punkt pośredni
punkt przecięcia linii segmentacyjnej x = xp z granicą konturów
punlct przecięcia zaprojektowanej granicy d ziałki z granicą,
konturów - wezęł w module subparceli
Rys. i
T a b lic a r o z k ła d u w a r t o ś c i kom pleksu o r a z m apa
le n ia
z
naniesionym i
Cw
o łó w k u )
liniam i
o bszaru
segm en tacy jn y m l
sca­
stan o -
01
w ią p o d staw ę p r o c e s u p ro je k to w e g o .
Na ich p o d sta w ie
tem
ta
z
tej
fa z y
kolejnych
d z ia łe k
p rze zn acze n ie m
runek
ty c z n ie
i
w sposób
dowolna
kierunków
w
dla
s e g m e n ta c ji
t e rm in u ją
opracow yw any Jest, p r o je k t
p ro je k to w a n ia
Jest
lis t a
kom pleksie,
każda
poszczegó ln y ch
zad an e
lic z b a
ich
w a ria n tó w
s e g m e n ta c ji,
Jak
o
p r o je k t u ,
1 co
do
K ie­
d z ia łe k
M ożliwa
z a ró w n o
lic z b y
w a r t o ś c i,
sc a le n ia .
p o szczegó ln y ch
g ra n ic e .
R e z u lta ­
p r o je k t a n ­
o k r e ś lo n e j
u cz estn ik ó w
w arto ści
Jednoznaczny
w stępn y.
zadanych p r z e z
de­
Jest
p ra k ­
do
lic z b y
d la
posz­
co
w a ria n tó w
czególnych kierunków s e g m e n ta c ji.
W re s z c ie o s t a t n i a
p o le g a
na
nadaniu
w spółrzędn ych
p o w sta ły c h
nowych o b ie k tó w
w artym
w
fa z a
-
o p ra c o w a n ie p r o je k t u
s z c z e g ó ło w e j
g e o d e z y jn e j
p o la
p o w ie rzc h n i
punktów,
p ow ierzch n iow ych
p r z y ję ty m
do
o stateczn ego
fo rm y
lt p ,)
r e a li z a c ji
decyzjom
w a ria n c ie
(w
-
p o staci
u tw o rzo n y ch
p ro je k to w y m
p r o je k t u
za­
w stę p n e g o .
F a z a t a r e a liz o w a n a J e s t w s p o s ó b w p ełn i zautom atyzow an y.
2.2. T e c h n o lo g ia p r o je k t o w a n ia w s c a la n iu g ru n tó w
m e to d ą s e g m e n t a c y jn ^ -
W la t a c h
w anie
1983 -
o b e jm u ją c e
g ru n tów .
tem ie
198S o p raco w an o
z a p is
1 p ro c e s
to,
au to rstw a
w Języku F o r t r a n
operacyjn ym
G e o rg e
1900 dla
3.
p o z w a la ją c ą
w y św ie tla ć
W.
w
s c a la n iu
P ach e lsk le g o ,
z o s t a ło
m aszyny
O dra
z o s t a ło
w zbo gacon e
mapę
o p ro g ra m o ­
p r o je k t o w a n ia
W 1986 r .
na m ikrokom puter IBM PC XT o r a z
ro w ą
1 p rzetesto w an o
mapy
O program ow an ie
op rac o w an e
o p r o g r a m o w a n io KO
o
kompleksu
1305,
ono
w
sys­
p r z e n ie s io n e
g ra fik ę
g ru n tó w
kom pute­
(b e z
o p is u
t r e ś c i } i p r o je k t na m o n ito rz e o r a z ry s o w a ć Je na dru k arce.
P r z e b ie g
p ro ces
ten
p ro c e s u
p r o je k t o w e g o
s k ła d a ją
s ię
p rz e d s ta w io n o
n a s t ę p u ją c e
fu n k c je
na rysunku
re a liz o w a n e
2. Na
p rzez
program :
1. Z a p is
w k om p u terze
t a li z a c ji
mapy i
cznych
kompleksu.
tre śc i
w sp ółrzęd n ych
D ig it a liz a c ja
środkam i tradycyjnym i.
Isto ta
mapy na
p o d sta w ie
g eo d ezy jn y ch
-
X,
codlm atem ,
z a s to s o w a n e g o
У
wyników d ig i­
punktów
g r a n i­
k a r t o m etrem
sposobu
z a p is u
lub
mapy
z o s t a n ie p r z e d s t a w io n a w p. 3 n in i e js z e j pracy.
2. S e g m e n ta c ja kom pleksu
w a r t o ś c i}
92
w edług
z a ło ż o n e g o
(z g o d n ie
z
kieru nku
Oy
n atu raln ym
rozkładem
p ro je k to w a n y c h
d zia łe k
w celu
u t w o r z e n ia
'.a b lio y
r o z k ła d u
w arto ści
kom pleksu
s t a n o w ią ­
c e j p o d sta w ę o p ra c o w a n ia p r o je k t u w s tę p n e g o Custaw kO .
System KG
Rys. 2
3.
O b lic z e n ia
tan ta,
n ego
na
o k r e ś la ją c e g o
p rz e z n a c z o n y c h
kiem
p r o je k t o w e
p o d s t a w ie
ty c h
w yżej
zadan ą
d la
w edług
o p ra c o w a n e g o
w ym ien ion ej
w a rto ść
sza c u n k o w ą
p o s z c z e g ó ln y c h
obliczeń , s ą
m in.
t a b lic y ,
u c z e stn ik ó w
w s p ó łrz ę d n e
punktów
p rzez
p r o je k ­
p r o je k t u
w stęp ­
k o lejn ych
d z ia łe k
s c a le n ia .
Wyni­
g ra n ic z n y c h
za­
p ro je k to w a n y c h d ziałek .
4.
U ło ż e n ie
re je s t r u
szacu n k o w ego
i
r e je s t r u
g ru n tó w
(w y łą ­
c z n ie na p o d s ta w ie danych Już z a p is a n y c h w k o m p u te rz e ).
P o s z c z e g ó ln e
r e a li z a c ji
fu n k c je
p e łn e g o
m ogą
cyklu
być
p o w tarzan e
p r o je k t o w e g o
bez
Сli n ie
k o n ieczn o ści
p rz e ry w a n e
na
sch em a cie).
P rz e d ło ż o n y
p r z e b ie g
na
p ro c e su
wydruku
odnośników
wydruk
kom puterow y
p ro je k to w a n ia .
w y ró żn io n e
c y fro w y c h
p rzez
< z a ł.)
P o le c e n ia
p o d k re ś le n ia ,
o zn aczo n o
p o z w a la
p r z e ś le d z ili
p r o je k t a n t a
n a t o m ia s t
p o s z c z e g ó ln e
za
fr a g m e n t y
z o s t a ły
pomocą
wydruku
93
omawiane n iż e j <w t e k ś c ie odnośniki t e u ję t o w n a w ia sy ).
Omawiane
kownikom
sp rzę tu
b iu r.
o p ro g ram o w an ie
na
d y sk ie tc e
Jako
k om puterow ego
Na
d y sk ie tc e
" p r z e c z y t a j"
C l)
(S y s te m
zesta w
n a le ż ą c e g o
tej
KG) u d o stę p n ia n e
z n a jd u je
z a w ie r a ją c y
p ro gram ó w
do
s ię
m in.
u ży t­
d o sto so w a n y
w y p o sa że n ia
in fo rm a c je
J est
do
p o szczegó ln y ch
z b ió r
pod
p o z w a la ją c e
n azw ą
d o b ra ć
w ła ­
ściw e op ro gra m o w an ie do p o sia d a n e g o s p r z ę t u .
Po wywołaniu odpow iedniego
rze
wykaz
fu n k c ji
w
c e lu
p ro g ra m u
w y b o ru
w y ś w ie tla s i ę
je d n e j
z
nich
Jest -
rze c z
na
do
m on ito­
r e a li z a c ji
<2 >.
P ie r w s z ą
treści
z
r e a liz o w a n ą
mapy"
k la w ia tu ry
ją c e g o
m in.
punktów,
fu n k c ji
t j.
kompleksu.
k tó ry
z b io r u
z b io r u
z a p is
p o le g a
oraz
g e o d e z y jn e
"...S t e re n "
s ię
alfan u m ery czn y
ZAP.TAB
b in a rn y
(4 ) .
W
mapy
w
ob raz
z a w ie r a ­
odpowiednich
wykonania
układu
o b szaru
" z a p is
w p row ad zen iu
z b io r u
wyniku
do
ZA P .BIN o r a z
Dodatkowo,
na
(t e r e n o w e )
(3 ).
z a p is
Jasn a -
nazw y
p rz e t r a n s fo r m o w a n y
Jako z b i ó r
z b ió r
to
"...\m apa“
w s p ó łrz ę d n e
u z y sk u je
(t e r e n o w e g o )
Jako
CZAP),
nazw y
fu n k c ją
tej
g e o d e z y jn e g o
s c a le n ia
danego
fo rm ie
ta b u lo g ra m u
kompleksu
w y św ietlan y
J e s t n a m o n ito rz e (5 ).
K o le jn ą
je j
fu n k c ją
wywołaniem
Jest
(S E O ),
“s e g m e n t a c ja ”,
wymaga
k tó rej
p odan ia
r e a li z a c ja ,
kierunku
poza
s e g m e n ta c ji
za
pomocą azym utu lub num erów punktów w y zn a c za ją c y c h żąd an y k ie ru ­
nek
s e g m e n ta c ji
(6 ).
V
wyniku
wykonania
tej
fu n k c ji
u zy sk u je
s i ę t a b lic ę ro z k ła d u w a r t o ś c i kompleksu (7 ).
Na
p o d sta w ie
co w u je
s ię
m in.
p r o je k t
t a b lic y
w stę p n y
ro z k ła d u
(b e z
w arto ści
u d zia łu
kompleksu
k o m p u te ra ),
o p ra­
u z y sk u ją c
w r e z u lt a c ie " l i s t ę w a r t o ś c i p ro je k to w a n y c h d z ia łe k ”.
K o le jn ą
ku
fu n k c ją
k tó ry c h
są
u z y sk u je
"o b lic z e n ia
s ię
m in.
p r o je k t o w e "
" t a b lic ę
(P R O )
(8 ),w
wyni­
g r a n ic
d z ia ­
r e je s t r u "
(R E J )
ro z k ła d u
łe k " ( 9 ) o r a z o b r a z p r o je k t u n a m o n ito rz e (10).
Do
u ło ż e n ia
r e je s t r u
s łu ż y
fu n k c ja
"u ło ż e n ie
w w e r s j i o p ro g ra m o w a n ia KO 1 KGO o r a z
k c ja
w
“u ło ż e n ie
w e r s ji
wykazu
o p ro g ra m o w a n ia
p o w ierzch n i
KGli
(11).
-
Jako ró w n o w ażn a -
1 w arto ści
W
wyniku
gru n tó w "
wykonania
fu n ­
(W Y K )
fu n k c ji
REJ lu b WYK u z y sk u je s i ę r e j e s t r (12).
Fu nkcja
(T Y C ),
w ala
“o b lic z e n ie
w yw ołana
uzyskać
w sp ó łrz ęd n y ch
94
m iar
podobnie
"g ru n to w e
punktów
Jak
g ru n to w y ch
inne
m iary
do
w yżej
r e a liz a c y jn e "
g ra n ic z n y c h "
w y ty c z e n ia
omówione
(1 3 )
p r o je k t u
fu n k c je ,
oraz
z a p ro je k to w a n y c h
p o z­
“wykaz
d z ia łe k
3.
A lf a n u m e r y c z n y z a p i s ш ару
z a s t o s o w a n y w M e t o d z ie s e g m e n t a c y j n e j
3.1. M oduT m apy
Isto tą
punktem .
zasto so w an ego
Jako
teren o w y c h .
punktu,
dek
podstaw ow ym
W y ją t e k
s z c z e g ó łó w
z a p is u
p r z y ję t e j
elem entem
s t a n o w ią
te re n o w y c h ,
c h o c ia ż
kiedy
m ożna
to
zasady,
Jest
o p e ro w a n ie
o d w z o ro w a n ia
p rzy p a d k i
są
on e
ta k ie j
na
Jako
a
nie
s z c z e g ó łó w
g e n e r a llz a c jl
o dw zorow yw an e
in te rp re to w a ć
p o le g a ją c y
lin ią ,
w
p o staci
s z c z e g ó ln y
p rzy p a­
wzajem nym
p ok ryw an iu
s ię
p o c z ą tk u 1 końca d a n e j lin ii.
Jak
J est
wiadomo,
z a s a d n ic z ą
o d w zorow y w an ie
p rzez
ro lą
n ią
s p e łn ia n ą
g r a n ic y
teren ow y m i. W pewnych przy p ad k ach
w u je
o k re ś lo n y
d ziałek .
W
szczegół
Innych
od w zorow yw an iu
zaś
m iędzy
dodatkow o
t e re n o w y ,
p rzy p ad k ach
d an ego
p rzez
r o la
na
mapie
dwoma s z c z e g ó ła m i
sam a
lin ia
np. o g ro d z e n ie
je j
s z c z e g ó łu
lin ię
p o le g a
te re n o w e g o ,
np.
o d w z o ro ­
na
g r a n ic y
w y łą c z n ie
lin ii
na
e n erge­
ty c z n e j.
Tak
w ięc .
J e śli
o p iszem y
można id e n ty fik o w a ć
n ie
o p is a ć
wiednich
-
je j
o k r e ś lo n ą
danych
s y t u a c ję
lin ię
w edług
mapy d an ego
w
tej
lin ii.
J edn o lity ch
o b szaru
tak i
sposób,
"s tro n ę ",
teren o w ą
p rz y p is a n y c h
uporządk ow an ych
mapy. T r e ś ć
daną
le w ą 1 p r a w ą
za
b ę d z ie
p o śre d n ic tw e m
Z b ió r
zasad
że
będziem y w s t a ­
-
ty c h
danych
nazw iem y
możemy z a p is a ć
odpo­
-
modułem
Jako z b i ó r
ty c h
modułów.
S p ró b u jm y
z ilu s t r o w a ć
to
p rzyk ład em ,
p r z y jm u ją c
n a s t ę p u ją c e
nazw y dla p o sz c z e g ó ln y c h elem en tó w modułu:
a)
punkt
w spóln y
co
n a jm n ie j
trzech
s z c z e g ó łó w
te re n o w y c h
n azyw ać będziem y w ęzłem ;
b)
U n ia
łą c z ą c a
dw a
w ę z ły
nazyw a
s ię
p rz ę słe m .
P r z ę s ło
Jest
z a te m odcinkiem lub lin ią łam an ą;
c)
w ie rz c h o łk i
lin ii
ła m a n e j
s t a n o w ią c e j
p r z ę s ło
nazyw ać
bę­
w ęzeł
p o­
dziem y punktam i p o śre d n im i p r z ę s ł a ;
d>
p r z ę s ło ,
Jako
w ie lk o ść
z o r ie n t o w a n a ,
p o s ia d a
c z ą tk o w y 1 w ę z e ł końcowy.
Z b i ó r danych s ta n o w ią c y c h moduł mapy możemy z a p is a ć w p o s t a ­
c i n a s t ę p u ją c e j m a c ie rz y Jedno w ie r s z o w e j:
P5
A > la , a
_
1 2
, л 1
n
k t ó r e j kolejnymi elem entam i s ą :
-
nazw a w ę z ła s ta n o w ią c e g o p o c z ą te k p r z ę s ła ,
-
nazw a w ę z ła s ta n o w ią c e g o koniec p r z ę s ła ,
aa
-
nazw a s z c z e g ó łu te re n o w e g o lew ego,
a
-
a
a
2
n a z v j s z c z e g ó łu t e re n o w e g o p ra w e g o ,
-
5
nazw a
s z c z e g ó łu
t e re n o w e g o
p o k ry w a ją c e g o
s ię
z
p rzę-
stem ,
a
}
}
1 w sp ó łrz ę d n e w ę z ła s t a n o w ią c e g o p o c z ą te k p r z ę s ła ,
a
A
a
8
w s p ó łrz ę d n e w ę z ła s t a n o w ią c e g o k o n ie c p r z ę s ła ,
P
io
• w sp ó łrz ę d n e
k o le jn y c h pu n k tó w p o ś r e d n ic h .
3.2. М е М й г е a s p e k t y w y k o r z y s t a n ia m odułu m apy
K on sekw en cją
je s t
min.
to,
fa k tu ,
że
że
p r z ę s ło
in w e r s ją
Jest
modułu а д
n ac za , ż e
w wyniku In w e r s ji
na praw y
1 o d w ro tn ie
oraz
n a s t ę p u je
o dw ró cen ie
w ie lk o śc ią
Jest
z o rie n to w a n ą ,
moduł
zm iana
а д ,
co
s z c z e g ó łu
k o le jn o ś c i
oz­
lew ego
punktów
p o śred ­
nich p r z ę s ła .
U tw o rz e n ie
(z e s t a w ie n ie )
o b ry s u
dan ego
s z c z e g ó łu
t e re n o w e g o
w p o s t a c i c ią g u w sp ó łrzę d n y c h kolejnych punktów p o le g a na:
-
u tw o rz e n iu
s k ła d a ją c e g o
ze
s ię
z
z b io r u
modułów
danego
modułów, w k tó ry c h
o bszaru
w y s tę p u je
ten
p o d z b io ru
sam
szcze-
S«Sł)
-
do prow adzen iu
p rzez
in w e r s ję
je m n e j zgo d n o śc i w sz y stk ic h
odpowiednich
modułów
tego
modułów
p o d z b io ru
do
w za­
pod względem
w a r t o ś c i indek su elem en tu z a w ie r a ją c e g o nazw ę t e g o s z c z e g ó łu ;
-
z e s t a w ie n iu
n o ści, aby z
p rzęseł
modułów
te g o
p o d z b io ru
w ęzłem końcowym danego p r z ę s ł a
w
ta k ie j
pokryw ał
s ię
k o le j­
ró w n o -
lmlenny w ę z e ł początk o w y p r z ę s ł a n a s tę p n e g o .
W te c h n o lo g ii
d u larn y
z a p is
sto so w an o
go
is t n ie ją c y c h
z y jn e g o ),
nych
06
-
p r z e d s t a w io n e j
mapy z o s t a ł
m ianowicie
warunków
kiedy
to
p ie r w s z y
on
om awiany
mo­
p rz e t e s t o w a n y .
Za­
(w y n ik a ją c e j
J edn ostek
p rze tw o rzy ć
b a z u ją c y
p ra c y
dodatkow o
w s y t u a c ji
sp rzęto w y ch
m usiał
z b ió r
w n in i e js z e j
n ie ja k o
na
zresztą
w ykonaw stw a
dwa
ró ż n e
w sp ó łrzę d n y c h
z
nadal
geode­
z b io r y
da­
geo d ezyjn ych
(t e r e n o w y c h ),
d ru g i
z b ió r
-
b a z u ją c y
na
w sp ó łrz ę d n y c h
u zy sk a ­
nych d r o g ą d i g i t a li z a c ji mapy (v id e p. 2.2., o p is fu n k c ji Z A P ).
4. W n io s k i k o ń c o w e
Modul
kach,
mapy
Jakie
s p e łn ił
s w o ją
wykonywane
p r o je k t o w a n ia
są
m e to d ą
fu n k c ję
w
w
p r o c e s ie
s e g m e n ta c y jn ą
d o ść
zło żo n y c h
ra c h u n ­
w spom agan ego
kom puterem
(t e c h n o lo g ia
r e a liz o w a n a
oprogram o w an iem KO).
Z a p e w n ia
on
(k r e s k o w e j)
zowano
w
na
to k u
a u to m a ty c z n e
m apę
p r z e k s z t a łc a n ie
p ik s e lo w ą
badań ,
(r a s t r o w ą );
k tó ry c h
wyniki
mapy
w ek to ro w ej
z a g a d n ie n ie
to
p r z e d s t a w io n o
w
s w o je
Jako
a n a li­
c y to w a n e j
Już p r a c y tli.
Pow inien
on
r e je s t r o w a n ia
n ie c z n o ść
w ła ś c iw ie
wyników
au to r
z
z a d a n ie
c ? ''? egó ło w y ch ,
tra d y c y jn e g o
w yn osi
d o tych czasow ych ,
s p e łn ić
pom iarów
s t o s o w a n ia
p r z e ś w ia d c z e n ie
o ra z
też
.zklcu
w ła s n e j
e lim in u ją c
polow ego.
p ra k ty k i
kontynuowanych o b e c n ie ,
sposób
ko­
P o w y ższe
In ż y n ie r s k ie j
badart
nad
au to m a ­
to
is t o t n a
t y z a c j ą pom iarów sz c ze g ó ło w y c h .
S p ó jn o ś ć
t e c h n o lo g ic z n a
pom iarów
korzyść' Jaką zdaniem a u t o r a
s z c z e g ó ło w y c h
p r z y n ie ś ć
powinno
-
szersze
w y k o rzy s­
t a n ie modułu mapy.
W zględy
te
s k ło n iły
au to ra
do
z a p ro p o n o w a n ia
"modułu
mapy”
Jako s t a n d a r d u w po m ia ra ch s zc ze g ó ło w y c h .
L I T E R A T U R A
[13 S z e l i g a K.: P o d s t a w у m e to d y k i w s p o m a g a n e g o k om p u terem p r o J e k tow a n ia
w
W a r s z a w s k ie j,
s c a la n iu
g ru n tó w .
G e o d e z ja ,
z.30,
P race
Naukowe
W ydaw nictw a
P o lite c h n ik i
P o lite c h n ik i
W a r­
s z a w s k ie j, W a rs z a w a 1988.
123 S z e l i g a
K.:
P o d sta w y
p r o je k t o w a n ia
u> g e o d e z j i
r o ln e j.
Wy­
daw n ictw a P o lite c h n ik i W a r s z a w s k ie j, W a rs z a w a 1986.
C33 S z e l i g a
K.; V a r to S C
k o m p le k su
g ru n tó w
Jako
f u n k c ja
Jednej
z m ie n n e j. G e o d e z ja i K a r t o g r a f i a , t.XXXIII, z.1-2, 1984.
R ecen zow ał: p r o f , d r hab. A n d r z e j H o p fe r
P r z y ję t o do op u blik o w an ia w dniu 12 llp c a 1989 r .
97
РИШТШМ1Е « SCALENIU Ш Я Ш .
2 hpca 1907
scgmntacyjna K.Szeliqi ag naturalnego roziiadu aartosci grtmtoa.
I»
tl£ 131208 11-03-86 10:57a Iwrsja 'HERCULES')
Pro^ra* zrodloay: Aicrosoft Fortra» 77, «ersja 3.30.
Srifika: urta 'Hercules', pahet твСШРЯ Instytutu Infornatyki Ut.
Funkcje program:
zap - t№\i tresci upy,
seg - SE6»entacja konpleksa,
pm - obliczenia PRDjektcwe,
rej - ułożenie REJestru,
kon - гаШсгете obliczeń.
CM
EIE 121268 1-04-60 12:33* («ersja *KZ 6RAF1KI',listopad 86)
Progran zrodlony: Hicrosott Fortran 77, aersja 3.30.
Bez grafiki.
Funkcje program: jak K6.
Г611
EIE 142534 7-02-87 2:53p Imrsja '6RAFIMTIC')
Progran zrodlony: Microsoft Fortran 77, aersja 3.30.
Grafika: karta ‘1ВПColor Craphic Adapter*, pakiet 6RAFNATIC
firny llicroconpatibles, 1983.
Funkcje program:
zap - IAPis treści napy,
seg - SESnentacja konpleksa,
pro - obliczenia PROjektom,
tyc - obliczenie niar gruntoaych do nyTYCzenia projektu,
ayk - ułożenie HYKazu poaierzchni 1 aartosci grunto»,
kon - zaKONczenie obliczeń.
Obiekty testów: SOKIA И01А, ItOPlEC-C, KOPIECH), KOPIEC-G, KOPIEC-«.
ii
Progran №, aersja 4.0, H.Pachelski, pazdz. 1986
Projektonanie scalenia grunto«
Iłetoda segnentacyjna K.Szeligi
•g naturalnego rozkłada aartosci grunto«.
Funkcje program:
zap - ZAPis treści napy
seg - SEóaentacja konpleksu
pro - obliczenia PROjektom
rej - ułożenie REJestru
kon - гаКОЯсгеме obliczeń
Hybierz pozadana funkcje lZaP,S£6,PH0,HEJ,K0W):zap
Funkcja ZAP program №: zapis danych projektoayck
Dane projektom z plam (IWA
kopiec-d\um
lane projektom terenom [ТЕКИ
):
1:
h g łH t e g
lane proj. zapisać do zbiorą (ZAP.III
li ©
Tabulograa zapisać la zbioru CIAP.TAI
li ©
98
SCALENIE НШТМ:
Proąrtt
ft, Mrsja 4.0,;azdz. №
О у ч щ р р ш p r o y w w e :________WPWt W _______ « » ^
КО Р
z a p is
Foniej*
4
. W_______ S i M L i J O _______ J M ł l J « _______ M H « IO O
и Ц и И
I EC—D
мига геыЕггита
kapiK-dVMCi
rooi«-d\tfTff
ZAP.BIN
Z>P.TM_______________________________________________________________
TranstorMcja n»olriHln»c)i PMnrtonTCh in w it M terenów
Wdiylki к«, poaiirzonrdi na aapie:
1
0.
0.
5
0.
0,
8
-г.
7.
9
-г. 18.
10 -п .
-9.
54 -12.
19.
ttyramane «ralciyraiiki tramforucji:
Иг. ».
1
5
t
9
10
Si
.2002*97E*04
.2500S48EHM
.762ЭТ75Е-02
I
Y
I
Y
2519.40
2443.33
2128.79
2159.54
2872.89
2850.22
2473.10
2811.42
2542.41
2441.57
2094.45
2258.35
2848.75
2849.48
2711.97
2812.90
.50071*25-0!
Popraakl fepolrzefet «ifr.
-7.
1. 2092. 4219.
10. 12794. 7424.
-4.
2. 12049. 3345.
-1.
0.
-13. 7795. 3112.
7.
10. 2504. 3449.
4.
-11. 10113. 4374.
Had •угоамма:
9. jrtn. po*.
4vt«z rpolrzednrcb pmktw
М.Г.
1
5
9
21
__
I
r
2109.23
2445.43
2393.58
2101.57
2810.97
2847.22
2453.22
2758.43
____
_
—
BR.P.
2
4
10
22
—
. . .
*.P.
3
7
11
23
— -
___ -
---
---
Ш.Р.
4
8
12
24
—
j
I
Y
2404.38
2407.70
2094.90
2158.48
2871.35 '
2444.27
2712.73
2481.77
----
— — —
tykaz twitufo»
Dr. «.j.
49 50
52 40
55 3«
SB 30
41 30
(lasa
L I»
1«
I VI
I VI
i V!
Pm.
Martosc
1.0349 51.844
.4194 24.783
.1734
5.202
.1554
4.442
.9597 28.790
ir. *.j.
SO 40
S3 40
54 30
59 40
44 30
Sau foaicrzclni i urtmci kantora:
1.2970 ka
Pooiirzdmia kooplekso:
8.2970 ha
(lata
I V
IS V
1 VI
LV
I VI
Pea.
DartoK
.2034
1.143
.0811
3.243
.4998 20.995
1.4844 47.455
.4091 12.273
Nr. ».j.
51 4«
54 30
57 4«
40 40
45 30
tlasa
IV
PS VI
LS V
1V
fl VI
Pm .
hrtsfc
1.2130 48.519
.4783 14.349
.2114
8.731
.1933
7.733
.1491
5.073
311.802 pooktoi
Нам projcttaac zapisane do zbioru: 2АР.В1Ш
99
S k ill x 1 : 4МЭ. Skala i
1 : )Ж .
Ny6ierz pozadina iunkcjt 12ftP,SE6.Pflü.R£J,KCW):spq
Funkcji
SE6 prograu K6: seqaentacja
Dil» projtktoae, zbior binirny [ZAP.Bin
I:
Nyniki biiurne zipisac do zbiorą С5ЕБ.В1Я
©
i: ©
Tabuloqru zapisać do zbioru [NU.
1:
Seo.tib
Kierunek segwiticji (1 izyaut, 2 Nry p-touli 2 В 7
SCALENIE 6MJNT8N: Proqri» <6, »ersja 4.0,pizdz. U
Ogriniczemi ргочгаюие:
ирип*200
икон» 30
-----Funkcji 'SE6‘
i»our- 50
ttaos* 2d
и nr;=100
«rldz- 50
K O P I E C —D
SE6>$N7ACJA Kierunek segientacji: 2 17
ZAP.BIN
SE6.BI»
seg.tak
Transport« ia »saolrzednvcb
Kierunek segtentKji: tryb 2 punkty Nr.
Kit obrotu uklidu -10.34 stopni
В
7
przesuniecie:
1500.00
3000.00
Tiblici rozkładu mrtosci ko»leksu;
NR, P.
LINIA
POCHODNA
NAÄT.SE6.
WUT.BIEZ.
1
49.1i
.00000
21
12
11
1001
10
22
3004
3003
24
3002
71.07
72.73
74.Я
97.64 113.20 116.55 125.28 127.14 138.34 140.84
.21376 .44610 .45008 .56936 .69001 .69560 .68530 .64611 .5892«
.58226
.204
.548
.833 11.74?
9.798
3.707
4.647
1.23B
6.918
1.464
.000
.204
.752
1.585 13.334 23.132 26.839 31.485 32.724 39.642 41.106
Nyniki seqaentacji zapisano do zbioru: SE6.IIM
Hytoierz pozadani funkcje ' ZftP,SEb.PRO.REJ.KOW' :prc
Funkcja PRO proęrani Ki: ob: zezem a jrojertwt
Tresc «ару, zbiór binarny: ZAP.B1I
©
Zbiór binarny segaentacji: SEb.BIN
©
łyniki binarne zapis« do zbiorą: PRO.BIN
©
labulograa zapisać do zbioru: MX.
pro.tab
Zbiór projektonanycb działek: eon
©
KOPIEC-I
Start dn. «1-01-80 |odz. 00:35:14
lartosc koapleksu: 311.805
*pro«adz listę «artosci proj. działek:
52-362
70.01B
38.375
56.230
92.820
i—
5CAŁEMIE 6RUNTDii: Progra« to, aersja 4.0, pazdz. Sc
Funkcja *PR0*
Ooraniczenia prograłone:
npun=200_____ «xkon- 30_____ «xpor= 50_____ «»»os1 20_____ »prz=100_____ «>ldz= 30
KOPIE C -D
OBLICZENIA PRWEKTOK
ZW.Bi»
pro.tab
PRO.BIN
SEE.BIN
con
bykaz dziai ek pro.iektmanych
52.362
56.230
70.018
92.620
Tablica rozkładu oranie działek
Ozn. dz.
»artosc
Szerokość
bar. biez.
Lima yran
52.362 70.018 38.375 58.230 92.620
91.36 122.18
76.23 102.76 125.79
.000 52.362 122.380 160.755 218.985 311.805
69.16 160.52 282.70 358.93 461.69 567.48
dymki obliczeń projekto«ycb zapisano do tbioru: PRO.II«
38.375
ИЛК-»
Ш <<
litr. »m .
I : W,
Sbli f
W ybierz Dojadana fu n k cje
Fakcji K )
m y m
1 : ии.
( ZAP, SEG, PRO. REJ, KON) irw
tt: lianii rtjoin
iut mŃttm, zkiar kimmy: 2AP.I1I
©
Zkior binarny stfaaticji: SU.IJ
©
Siar kin., v projittowiiii К0.ВШ
©
Tjbeloy» z#iMC d* zkion: CJ.Itt
©
102
-10.X
SCALENIE ШИШ: Propra» (Б, «rsja 4.0,, pazdz. 86
»xkon= 30
Ooramczema огоэгамае:
•xpim=204
Funkcja ■REJ"
«иг* 50
«nos* 70
nprz-lOO
»Uz* 30
KOP IEC —D
ULOZEME REJESTRU
ZHP.HI*
REJ.T»
-SE6.BIN
PRO.?»
temtr Dniertcbni i Nartosci działek.
Nr. konturm;
0
49
Hartosci jedi>
4
50
ttzytki:
ЮИРШС5 L IV
Cltsc I
SO
4«
IV
51
44
I V
52
40
RV
53
40
LS V
54
30
PS VI
55
30
i. VI
56
30
ЯVI
57
40
LS V
fcialki:
1
I.1545
.6984
.000 34.921
.2036
1.142
.2319
9.276
.0006
.023
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
2
1.6746
.000
.3385
16.927
.0000
.000
.9437
37.749
.3572
14.287
.0000
.000
.0000
.000
.0316
.947
.0036
.108
.0000
.000
3
1.1790
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0374
1.496
.2618
10.473
.0014
.054
.3420
10.259
.1418
4.2S4
.3946
11.839
.0004
.000
4
1.6761
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0797
3.189
.1363
4.088
.0000
.000
.3017
9.050
.214!
8.564
5
2.6330
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0044
.174
8.2971
.000
1.0370
51.848
.2036
8.142
1.2130
.6196
48.521 24.783
.0811
3.243
.4782
14.347
.1734
.6999
5.202 20.997
.2185
8.738
Sum pmierzchni
Sum nartosci
Cine 2
teiestr DDnierzchni i nartosci działek.
№. konturoa:
58
tartosci jedn
30
Uzytki:
I VI
59
40
LV
1
60
40
«V
61
30
R VI
64
30
L VI
65
30
R VI
Działki:
1
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000
.000
.0000 1.1345
.000 52.362
.0096
.289
1.1854
47.418
.1934
7.735
.6620
19.859
.4091
12.272
.1691
5.074
.1554 1.6863
4.662 67.452
.1934
7.735
.9597
28.790
.4091
12.272
.1691 8.2971
5.074 311.805
—
S
Soaa pmierzchni
Suaa urtosci
2.6330
92.821
103
SUUME ЫШТПк fror* «SM •«MFMTIP, «.Płclwlrti, 91.87
Funkcji 'ПС*
Дцннаи Н И И
m«n-200
икав» а
» w * 5«
при» 20
пргг*100
cite* й
KO PIE C —D
ЯШ И Л Е
г».»ш
5Ei.ii«
m .i»
ШМ_____________________________________________________
Srunta* цуу гнИгктлк
11 i < 1 к i
I.#. 1 IbuctHiii
Linii
ртшигм
Hiary kima
u priori
1 Kttcz
Punkty grimciM
*.p|
1 1 ł
1 2109.25 2810.96
69.16 —-------
■D0/0
16*.52 - ------- 1000 2202.52 2812.16
Iliary
ctolow
■M
95.10
155.77
217.61
29.26
П. 10
124.51
282.7« —-------1001
2526.82 2815.77
54 2556.08 2814.16
246.87/0
556.95 —-------1005 2404.57 2815.14
48.50
55 2451.14 2816.09
iM
46.58
95.08/0
461.61 —— — 1005 2509.15 2815.66
iM
57.99
l. 78
1.7В
56 2510.90 2815.65
59.77/0
JO
2 2519.59 2872.89
•57.90/0
M
5 2562.61 2868.74
45.22/0
M
57.»
461.69 —-------
45.22
45,79
4 2606.37 2870.55
587.41 - -------
&
JŁ2*
S 2645.65 2167.22
39.58/0
lit
6 2645.52 2850.21
17.16/0
A
39.58
17. U
13
fain waołnrtiwli wMte» r»iciwdi
M.P.
i
5
9
54
1000
1014
104
I
t
2109.25
2645.65
2595.57
2556.08
2202.52
2480.24
2810.96
2867.22
2655.22
2814.16
2812.16
2657.69
Ш.Р.
2
6
10
55
1001
1016
I
ł
2519.59
2645.52
2128.79
2451.14
2526.82
2575.49
2872.89
2850.21
2675.09
2816.«
2815.77
2656.15
■UP.
5
7
11
56
1005
1017
i
ł
2562.61
2641.56
2096.65
2510.90
2404.57
2500.25
2868.74
2849. U
2711.97
2815.65
2815.14
2668.55
m .f.
4
8
12
115
1005
1
U
2606.57
2607.69
2094.89
2179.61
2509.15
2870.33
2664.27
2712.75
2687.95
2815.66
14.
PROCEEDINGS OF THE INSTITUTE OF GEODESY AND CARTOGRAPHY
V o l. X X X V I, N o z - г
(
8 2
-
6 3
) , zę>8 p
K AROL S Z E L IG A
SEGMENTATION METHOD OF COM PUTER-AIDED DESIGNING
OF LAND D IV ISIO N AND PROBLEM OF AU TO M ATIZATIO N
OF LAND SURVEYING
1. In t.ro d u c t.io n
S e g m e n ta tio n
m ethod
has
tion .
H ow ever
c o n s id e rin g
g iv e n
a rea
th e
lue
of
is
land,
th od -
fa c t,
s p e c if ic
of
fo r
w o rk s
a ls o
land
fo r
as
land
d iv is io n
d e s ig n in g
o th er
on
-
va­
t h is
me­
c o m p ris e s
d e sig n in g
to
g iv e n
w o rk s,
KG s o f t w a r e
th e
c o n so lid a ­
a c c o rd in g
based
c o n s o lid a tio n
te c h n o lo g ic a l fo r m
c o n s o lid a tio n
p rep ared
th at
case
c h a ra c te ris tic
h avin g
s id e s
been
w o rk s
be­
r e la ­
te d t o land d iv isio n .
The aim o f t h e p r e s e n t e d w ork i s tw o fo ld .
1. A u th o r
would
p u t e r -a id e d
in
th e
like
d e s ig n in g
f i e ld
of
to
of
p resen t
land
s e g m e n ta tio n
d iv is io n
a u t o m a t iz a t io n
of
as
land
a
m ethod
c e r t a in
s u rv e y in g .
of
com­
ach ievem en t
But
t h is
is
n o t t h e main a u t h o r 's in te n tio n .
2. F i r s t
in
land
of
s u r v e y in g
ding,
a p p lie d
th o d
should
be
(fo r
cin g
t h is
in
e ffe c ts ,
fo r
-
in
s u r v e y in g
should
a ll a u t h o r
would like
use
of
fo r
In s t a n c e
way
in
method.
n u m erical
w ith
th e
c o n v e n tio n a l
in s t a n c e
c o n t r ib u t e ,
p ro p o se
a lp h an u m erical
s e g m e n ta tio n
u se d
to
m ore
a u t h o r 's
In
fo r m
of
f i e ld
coh eren t
o pin io n ,
to
as
of
a
f ie ld
stan d ard
map
p a r t i c u la r ,
r e c o r d in g
u se
-
r e s u lt s
rec o r­
t h is
me­
of
land
r e c o r d e r ),
s k e tc h e s .
r e p la ­
P r e d ic t a b le
te c h n o lo g ic a l
developm en t
p ro cess,
of
au to ­
m a t iz a tio n o f land s u rv e y in g .
105
2. S e g m e n t a t io n m e th o d o f c o m p u t e r -a id e d d e s i g n i n g
o f la n d d i v i s i o n -
Method
to
is
n a tu ra l
b a se d
one
on
based
on
s e g m e n ta tio n
d i s t r ib u t io n
fo rm u la s ,
v a r ia b le
th e p r in c ip le s
of
valu e
d e s c r ib in g
which
in
of
of
land
land
valu e
of
gen eral
com plex,
123.
land
case
acc o rd in g
C a lc u la tio n s
as
can
a
be
are
fu n c tio n
of
e x p re sse d
by
re la t io n s h ip <1>, w here:
W are a
valu e
by
of
lin e
p art
of
p a r a lle l
com plex, fo rm e d
to
th e
g iv e n
by, in t e r s e c t io n
d ir e c t io n
of
th e
of
its
d e sig n e d
p lo t s ,
d is ta n c e b e tw e e n t h e
x -
a b o v e m entioned lin e and Oy a x is
O x у r e c t a n g u la r s y s te m o r ie n t e d in such a way, t h a t
its
of
Oy a x is
is p a r a lle l t o d ir e c t io n o f t h e design ed p lo t s ,
or
can be
d e te rm in e
exp ressed
by r e c ip r o c a l fu n c t io n
bou n dary o f
p lo t ,
acco rd in g
to
<2> which
th e
e n a b le s
assum ed
Its
to
v a lu e ,
w ith o u t applyin g i t e r a t i o n p ro c e d u re s .
In
p a r t i c u la r ,
p e c t iv e ly
<35
th e
and
fo llo w in g
<4>,
e q u a tio n s
w h ere
th e
should
fo llo w in g
be
used,
res­
sym bols
w ere
u tiliz e d :
x^
and
c o o r d in a t e s o f
th e
su cceed in g
re fra c tin g
p o in t s
o f b o u n d a rie s o f c o n t o u r s w ith in t h e an aly sed segm en t,
a
and
d e r iv a t iv e s
-
le f t - s i d e d
or
of
r ig h t - s i d e d
e s t im a t e d
valu e
of
d e r iv a t i v e s
in
case,
land
com plex
when
main
d e r iv a t iv e d o e s n o t e x is t ,
g iv e n e s t im a te d valu e o f p a r t o f s e g m e n t,
bV Дх
-
w id th
of
p art
of
s egm en t
c o r re s p o n d in g
w ith
g iv e n V value.
M o re o v e r,
t io n
e x p r e s s in g
t a b le i s
ding
th e
b e s id e s
a n a ly t ic a l
e s t im a t e d
fo r m ,
valu e
fo rm e d f o r v a lu e s o f x
re fra c tin g
p o in t
of
r e s u lt
of
com plex
d ls t r ib u t o n
of
v a lu e
of
of
of
land,
can
arg u m e n t r e la t e d
b o u n d a rie s
se g m e n ta tio n .
land,
t a b le
is
th e
of
The
v a lu e s
be
to
c o n to u rs;
t a b le ,
b a s is
fo r
of
used.
th e
it
c a lle d
This
su ccee­
c o n ta in s
t a b le
of
c a lc u la tio n s
in
t h e p h ase o f p re lim in a ry p r o je c t .
The d e t a ile d p r o j e c t c o n s is t s o f t h e fo llo w in g s t a g e s :
10«
fu n c ­
-
s e g m e n t a t io n o f t h e com plex
-
p re lim in a ry d e sig n in g
-
p r e p a r a t i o n o f t h e f i n a l p r o je c t .
One
or
m ore
s e g m e n t a t io n s
of
th e
method. Each s e g m e n t a t io n can be
t a ile d
d e s ig n in g ,
a c c o rd in g
to
com plex
can
be
p e r fo r m e d a t
n eed s,
done
In
any s t a g e
r e s u lt in g
fro m
t h is
of
de­
d e sig n in g
p ro b le m s t o b e solved.
A cco rd in g
t io n
lin e s
d in a t e )
to
£21,
p a s s in g
v a lu e
of
th ro u gh
r e fra c tin g
p o in t s
of
se g m e n t,
V
th e
fo rm e d
su c c e e d in g
b o u n d a rie s
by
s e g m e n ta ­
(a c c o r d in g
to
c o n to u rs
p
of
c o o r­
x
and
p + j,
i s d ete rm in e d u sin g fo rm u la (5 ).
On
th e
t a b le
of
b a s is
of
c a lc u la te d
d is t r ib u t io n
of
form ed. The su cceed in g
v a lu e s
th e se
v a lu e s
e lem en t
V
of
of
p a r t i c u la r
fo r
t h is
th e
whole
t a b le
can
s e g m e n ts
com plex
be
Is
d e te rm i­
ned w ith th e u se o f e q u a tio n (6 ).
Num bers o f
m e n ta tio n
t a b le
lin e s
-
e le m e n ts a r e
t h is
a p p ro a c h
id e n t ic a l w ith
en su res
link
n u m bers
b e tw e e n
of
seg­
t a b le
con­
t e n t and lin e num bering.
A u to m atic
v a ria n ts
(c o m p u t e r -a id e d )
(d i r e c t i o n s )
m e ric a l
map
s e g m e n ta tio n ,
p e r fo r m e d
r e c o r d in g .
Is
on
th e
d ep en d en t
b a s is
on
assu m in g
of
s in g le
a u t o m a t iz a t io n
sev eral
alph an u­
of
de­
ta ile d a c t i v i t i e s , f o r In sta n c e :
- exch an ge o f e le m e n ts o f c o n t o u r I d e n t ific a t io n ,
c la s s i f i c a t i o n
of
arran gem en ts
of
con tou r
b o u n d a rie s
in
r e la t i o n t o s e g m e n t a t io n lin e s ,
-
c a lc u la t io n
of
d e r iv a t iv e s
and
v a lu e s
of
le ft-s id e d
and
r i g h t - s id e d d e r iv a t iv e s .
P r o p o s a ls on s o lv in g t h e s e p ro b le m s w e r e p r e s e n t e d In til.
T able
of
lid a te d
d is t r ib u t io n
a rea
w it h
of
com plex
s e g m e n ta tio n
v a lu e s
lin e s
and
map
(d r a w n
in
of
th e
p e n c il)
c o n so ­
are
th e
b a s i s o f d e s ig n in g p r o c e s s .
In
1983-85
d e sig n in g
T h is
th e
p ro cess
s o ftw a re
s o ftw a re ,
of
(a u t h o r
e n a b lin g
c o n s o lid a tio n ,
W. P a c h e ls k l)
map
w as
w as
r e c o r d in g
p rep ared
w r it t e n
In
and
and
te sted .
FORTRAN
1900
f o r O d ra 1305 c o m p u te r ln G e o rg e 3 o p e r a t io n system .
In
198Ó i t
e n ric h e d
w ith
w as
tra n s fe rre d
co m p u te r
to
g r a p h ic s ,
IBM PC
which
XT
m icrocom p u ter
e n a b le s
to
d isp la y
and
map
107
o f complex o f
p lo t s
(w it h o u t
legend!)
w ith
p r o je c t
on
th e
screen
and to p lo t I t on a p r in t e r .
3. A lp h a n u m e r ic a l map r e c o r d i n g a p p lie d
i n s e g m e n t a t i o n m eth o d .
Map m o du le
Use
of
of
line
te r r a in
T h ere
r a in
is
p o in t )
fe a tu re s
one e x e p tlo n
fe a tu re s
p reted
(n o t
as
are
b a s ic
Is
e s s e n tia l
to
t h is
Im aged a s
s p e c ific
a
as
case
r u le
fo r
-
th e
th e
when
a p o in t -
of
«la m e n t
of
a p p lied
th e
r u le ,
re c o rd in g .
g e n e r a liz e d
a lth o u gh i t
b a s ic
p re s e n ta tio n
c a n . be
when
ter­
in te r­
begin n in g
and
bou n dary
be­
end o f line coincide.
As
it
tw e e n
te r r a in
In
is
tw o
known,
te r r a in
d e t a il
th e
lin e
It s e lf,
o th er
firs t
fe a tu re s .
cases,
fo r
of
in s t a n c e
lin e
a ll
rep resen ts
Som etim es,
in
fe n c e
rep resen ts
a d d itio n
on
th e
p a r t i c u la r
lin e
p lo t
can
be
boundary.
t e rra in
fe a tu re
ex c lu siv e ly , f o r In s ta n c e p o w e r lin es.
So,
le ft
if
th e
lin e
and r i g h t
s c r ib e
t h is
r u le s
te r r a in
line.
-
can
d ata
be
-
su ch
we
module.
a
w ill
a p p r o p r ia t e
arran g ed
map
in
id e n t ifie d ,
u sin g
file
c a lle d
d e s c r ib e d
be
s it u a t io n ,
This
w ill
w ill b e
s id e
way,
be
d ata
a c c o rd in g
C o n te n t
to
of
a
th at
a b le
its
to
d e­
a s s ig n e d
to
th e
u n ifo rm
map
fo r
any
a r e a can b e r e c o r d e d a s s e t o f modules.
L e t 's
try
to
g iv e
an
exam ple,
assum in g
th e
fo llo w in g
nam es
f o r p a r t i c u la r module elem en ts:
a)
th e
common p o in t
fo r
th ree
(o r
m o re )
te rra in
fe a tu re s
w ill be c a lle d node
b)
lin e
linking
tw o
nodes
is
c a lle d
span.
So
sp a n
can . be
s t r a i g h t o r b ro k e n line
c>
v e r t ic e s
of
b ro k e n
lin e
fo rm in g
sp a n
fe a tu re ,
has
w ill
be
c a lle d
in ­
t e rm e d ia te p o in t s o f sp a n
d)
sp an , a s
th e
o r ie n t e d
s ta rtin g
and ending
node.
D a ta
file
fo rm in g
map module
o f t h e fo llo w in g o n e -lin e m a t rix
can b e
p re se n te d
In
th e
fo rm
T h e re a r e t h e s u c c e e d in g e le m e n ts o f t h is m a trix :
a^ -
name o f node -
be g in n in g o f s p a n
aa -
name o f node -
end o f sp a n
a
-
name o f l e f t t e r r a i n d e t a il
a
-
name o f t e r r a i n d e t a il c o v e r in g s p a n
s
a^ -
name o f r i g h t t e r r a i n d e t a il
a^, a ? -
c o o r d in a t e s o f node -
be g in n in g o f sp a n
a e> a ^ -
c o o r d in a t e s o f node -
end o f sp a n
a^.-.a^ - coordinates o f the euooaading lntaMoediaia pointa.
4. F i n a l c o n c l u s i o n s
Map
module
p e rfo rm e d
u sin g
in
wau
th e
checked
co u rse
s e g m e n ta tio n
of
m ethod
in
th e
com p licated
c o m p u te r-a id e d
(t e c h n o lo g y
c o m p u ta tio n s ,
p ro cess
of
im plem ented
d e sig n in g ,
w ith
th e
use
o f KG s o ft w a r e s .
It
en su res
map; t h is
a u t o m a tic
p ro ble m
w as
t r a n s f o r m a t io n
a n a ly s e d
in
d e t a i ls
of
in
v ecto r
th e
to
w o rk
raster
Ш
-
th e
r e s u l t s o f th e a n a ly s is a r e p r e s e n t e d in t h i s work.
Map
module
r e s u lt s
tc h e s.
of
This
n e e rin g
sh ould
land
be
s u r v e y in g ,
a u t h o r 's
e x p e rie n c e
a ls o
th u s
op in io n
and
is
fr o m
p r o p e r ly
a p p lie d
e lim in a tin g
d e r iv e d
p r e s e n t ly
fo r
use
fr o m
of
h is
c o n tin u e d
r e c o r d in g
f i e ld
own
sk e­
e n g i­
s t u d ie s
on
a u t o m a t iz a t io n o f land s u rv e y in g .
W ider
opin ion ,
u se
an
of
map module
Im p o rt a n t
sh o u ld
p ro fit,
i.e.
b r in g ,
a c c o rd in g
te c h n o lo g ic a l
to
a u t h o r 's
c o h e re n c e
of
land su rv e y in g .
T h ese
re a so n s
c a u se d , t h a t a u t h o r p r o p o s e d "map m odule" a s
a s t a n d a r d in land s u rv e y in g .
T r a n s la tio n ; Z b ig n ie w Bochenek
109
Кароль Шелига
СЕГМЕНТАЦИОННыЙ МЕТОД ПРОЕКТИРОВАНИЯ С ПОМОЦьЮ КОМПЬЮТЕРА
РАЗДЕЛА ЗЕМЕЛЬ И ВОПРОСЫ АВТОМАТИЗАЦИИ СъЕМКИ ПОДРОБНОСТЕЙ
Р е з ю м е
В
с
работе
представлен
помощью компьютера
использования
-
в качестве
использованный
- цифровой записи карты,
Сущностью
а не точкой,
ности.
Как
метод
вместе
с
как
ей
стандарта
при
KG.
его
чтобы на этом
съемке
этом методе
записи
является
основным элементом
основной
границы
при
проектирования
технологией
подробностей
способ
буквенно
-
под названием модуль карты.
примененной
известно,
изображение
земель
в виде программного обеспечения
фоне предложить Сдеталей)
сегиентационный
р а зд е л а
изображения
ролью
между
оперирование
линии
двумя
на
деталями
линией,
деталей
карте
м ест­
является
местности.
Если
опишем данную линию таким образом ,что можно идентифицировать ее
левую и правую “сторону“ , мы будем в состоянии описать
ленную ситуацию на местности
приписанных этой линии.
с
Множество Сфайл)
ченное с о гласн о однородным принципам
Содержание
карты
данной
оп ред е­
помощью соответствующих данных,
территории
-
этих данных
называем
можем
-
упорядо­
модулем карты.
записать
как
множес­
тво этих модулей.
Модуль карты выполнил свою функцию в сегментационном методе.
Он
обеспечивает
векторной
Обеспечивает
также
ний подробностей
исключая
возможность
Сштриховой)
карты
автоматизированного
в
возможность
пиксельную
регистрации
непосредственно
необходимость применения
на
преобразования
карту
Срастровую ).
результатов
информатических
изм ере­
носителях,
традиционного полевого
абриса
Ссхем ы ).
Технологическая
существенная
сплоченность
польза,
которую
применения модуля карты.
Перевод:
110
R ó ża T o łstik o w a
измерений
автор
ожидает
подробностей
от
бо л ее
-
это
широкого