Oferta Programowa PP-P Nr 2 w Elblagu

Transkrypt

OFERTA POMOCY SPECJALISTYCZNEJ PROWADZONEJ PRZEZ PORADNIĘ PSYCHOLOGICZNOPEDAGOGICZNĄ NR 2 W ELBLAGU
1. Nazwa programu
2. Imię i nazwisko autora
3. Cele i założenia programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
6. Czas trwania zajęć
7. Osoby prowadzące
8. Skrócony program zajęć
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. Metoda kinezjologii edukacyjnej
2. Paul Dennison
3. Cele ogólne: usprawnianie uczenia się przez osiągnięcie:
- lateralności czyli współpracy obu stron ciała i obu półkul mózgowych;
- współpracy między dolną częścią mózgu a górną ( między pniem mózgu i układem limbicznym a korą mózgową);
- koncentracji czyli współpracy między myśleniem a działaniem.
4. Dla dzieci ze szkoły podstawowej - kl. I-VI ( grupy 10-15 osobowe, ilość dzieci zależy od warunków lokalowych), mających trudności
w uczeniu się.
5. Zajęcia warsztatowe , w zakres których wchodzą ćwiczenia ruchowe, praca w parach, praca indywidualna, gry interpersonalne,
artterapia.
6. 60 minut, 1x w tygodniu przez cały rok szkolny (10 m-cy )
7. mgr Anna Żuchowska – pedagog, mgr Elżbieta Kurkiewicz – pedagog, mgr Małgorzata Grabowska - pedagog
8. Przebieg zajęć :
a) picie wody mineralnej niegazowanej
b) punkty na myślenie – wykonuje się przez położenie jednej ręki na pępku , podczas gdy druga masuje dwoma palcami wgłębienia
między pierwszym a drugim żebrem, bezpośrednio pod obojczykiem , po obu stronach mostka,
c) ruchy naprzemienne—chodzenie w miejscu lub w kole z równoczesnym dotykaniem np. prawym łokciem do lewego kolana i
lewym łokciem do prawego kolana itp.
d) Pozycja Cooka - pozycja relaksująca: wykonuje się ją na siedząco lub leżąco , w zależności od warunków lokalowych gabinetu
terapeutycznego . Następnie krzyżujemy nogi dłonie chowamy pod pachami , zostawiając kciuki na zewnątrz. Włączamy muzykę
relaksacyjną.
e) „Trening widzenia” – ćwiczenia poprawiające ostrość widzenia dzieci z wadami wzroku
f) Reedukacja – ćwiczenia na przekraczanie linii środka: ćwiczenia wydłużające, energetyzujące, pogłębiające
g) Artterapia – rysowanie „ leniwej ósemki” przy wykorzystaniu różnorodnych technik plastycznych
h) Ćwiczenia rozluźniające z afirmacją
i)
Zakończenie zajęć.
1. Szkoła dla rodziców – warsztat dla rodziców pt. Jak pomóc dziecku z klasy I–III w przezwyciężaniu trudności w czytaniu i
pisaniu ?
część – I kinezjologia edukacyjna, część – II terapia pedagogiczna.
2. Paul Dennison, Jadwiga Jastrząb.
3. Celem warsztatów jest zapoznanie rodziców z różnorodnymi metodami , technikami i ćwiczeniami korekcyjnymi usprawniającymi
funkcje percepcyjno- motoryczne oraz myślenie, myślenie, sprawność ruchową.
4. Dla rodziców dzieci z klas I-III szkoły podstawowej.
5. Zajęcia warsztatowe: praca w grupach i w parach .
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
6. 4 godziny.
7. mgr Anna Żuchowska – pedagog, mgr Małgorzata Grabowska – pedagog
8. Program składa się z 2 części. W I części wykorzystujemy elementy terapii kinezjologii edukacyjnej P. Dennisona ( cele, założenia i
skrócony program zajęć znajduje się w opisie metody kinezjologii edukacyjnej dla uczniów z klas I-VI szkół podstawowych).
W II części prezentujemy rodzicom wybrane ćwiczenia i pomoce dydaktyczne doskonalące następujące funkcje:
- percepcję wzrokową:- spostrzegawczość
- pamięć wzrokową
- analizę i syntezę wzrokową
- koordynację wzrokowo-ruchową
- percepcję słuchową: - pamięć słuchową
- analizę i syntezę słuchową
- słuch fonematyczny.
Ponadto przedstawiamy ćwiczenia doskonalące technikę czytania oraz ćwiczenia korygujące błędy w pisaniu (w wyrazach z zakresu
trudnej pisowni- zmiękczenia, utrata dźwięczności, pisownia).
1. Metoda dobrego startu.
2. Marta Bogdanowicz
3. usprawnianie czynności analizatorów: słuchowego, wzrokowego i kinestetyczno - ruchowego,
- kształcenie lateralizacji, orientacji w schemacie ciała i w przestrzeni,
- kształcenie zdolności rozumienia i posługiwania się symbolami abstrakcyjnymi.
4. Dla dzieci 5-6cioletnich jako metoda przygotowująca do nauki czytania i pisania oraz dla dzieci 7-mioletnichjako metoda
wspomagająca ten proces.
5. Zajęcia warsztatowe, grupy 8-10 osobowe.
6. 5-ciolatki- 20-30 minut; 6-ciolatki –30-40 minut - 1x w tygodniu przez 10 miesięcy; 7-miolatki 45-60 minut.
7. mgr Małgorzata Grabowska – pedagog.
8. Opracowanie wybranej piosenki i odpowiadającego jej wzoru graficznego, np. piosenka pt. „Kapela” i wzór 1B Zajęcia składają się z
4 części:
- Część I - zajęcia wprowadzające polegające na słuchaniu słów piosenki z taśmy magnetofonowej , rozmowa na temat treści,
ćwiczenia analizy i syntezy słuchowej, nauka słów piosenki na pamięć;
- Część II - ćwiczenia ruchowe: zabawy ruchowe związane z treścią piosenki, ćwiczenia ortofoniczne;
- Część III - ćwiczenia ruchowo – słuchowe - wystukiwanie rytmu piosenki na wałeczkach z piaskiem;
- Część IV- ćwiczenia ruchowo – słuchowo - wzrokowe – próby samodzielnego odtwarzania ruchem rytmu piosenki, demonstracja i
omówienie wzoru, wodzenie palcem po wzorze, odtwarzanie wzoru z planszy ręką w powietrzu w rytm śpiewanej piosenki,
odtwarzanie wzoru z pamięci, rysowanie palcem na tackach z kaszą, ołówkiem na kartce papieru, omówienie wykonanych prac.
1. Kurs Kwalifikacyjny dla pielęgniarek w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii. Kurs organizowany przez Niepubliczny
Zakład opieki Zdrowotnej Usług Pielęgniarskich w Elblągu. Kierownik kursu: B. Bełza Moduł: elementy psychologii.
2. Opracowanie modułu mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta.
3. Opanowanie umiejętności psychologicznych niezbędnych do pracy w zespole i z pacjentem. Rozpoznawanie mechanizmów obronnych
uruchamianych w sytuacjach trudnych oraz reakcji na frustrację.
4. Dla pielęgniarek (grupa ok. 30 osób).
5. Metody zajęć
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
5.
6.
7.
8.
Wykład, warsztaty.
15 godzin.
mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta.
Przebieg procesu komunikacyjnego. Człowiek w relacjach międzyludzkich. Źródła zakłóceń w przestrzeni informacyjnej. Radzenie sobie
w sytuacjach trudnych. Stres – objawy, metody i techniki radzenia sobie ze stresem. Zachowania i postawy asertywne.
Kurs Kwalifikacyjny dla pielęgniarek w dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii. Kurs organizowany przez Niepubliczny
Zakład opieki Zdrowotnej Usług Pielęgniarskich w Elblągu.
Kierownik kursu: B. Bełza Moduł: elementy psychologii.
Opracowanie modułu mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta.
Opanowanie wiadomości i umiejętności niezbędnych do diagnozowania zachowań i układów społecznych (w tym zdrowotnych) w
miejscu pracy i w rodzinie.
Dla pielęgniarek (grupa ok. 30 osób).
Wykład, warsztaty 15 godzin.
Podstawowe pojęcia i funkcje socjologii. Kulturowe uwarunkowania zdrowia i choroby. Rola rodziny w kształtowaniu zachowań
zdrowotnych. Zachowania pro- i antyzdrowotne. Społeczne konsekwencje choroby dla pacjenta i jego rodziny. Wpływ grupy społecznej
na zachowanie jednostki.
1. Kurs Kwalifikacyjny dla pielęgniarek: „Pielęgniarstwo przewlekle chorych i niepełnosprawnych. Kurs organizowany przez
Niepubliczny Zakład opieki Zdrowotnej Usług Pielęgniarskich w Elblągu. Kierownik kursu: B. Bełza.
2. Opracowanie modułu mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta.
3. Kształtowanie prawidłowych relacji międzyludzkich, efektywnego komunikowania się z jednostką, grupą , zespołem terapeutycznym.
Korygowanie własnych postaw i zachowań, przezwyciężanie sytuacji trudnych Opanowanie wiadomości i umiejętności niezbędnych do
diagnozowania zachowań i układów społecznych (w tym zdrowotnych) w miejscu pracy i w rodzinie.
5. Wykład, warsztaty.
6. 10 godzin.
7. mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta.
8. Elementy treningu umiejętności interpersonalnych. Asertywny stosunek do samego siebie. Stres i wypalenie zawodowe. Radzenie sobie
w sytuacjach trudnych.
1. Kurs Kwalifikacyjny dla pielęgniarek „Pielęgniarstwo przewlekle chorych i niepełnosprawnych” Kurs organizowany przez
Niepubliczny Zakład opieki Zdrowotnej Usług Pielęgniarskich w Elblągu Kierownik kursu: B. Bełza Moduł: elementy socjologii.
2. Opracowanie modułu: B. Bełza.
3. Zrozumienie podstawowych procesów zachodzących w społeczeństwie, rodzinie, wspólnotach terytorialnych. Charakteryzowanie zmian
w położeniu człowieka.
5. Wykład, warsztaty.
6. 10 godzin.
8. Przedmiot i dyscypliny socjologii. Analiza życia społecznego w mikroskali. Analiza życia społecznego w makroskali. Rodzina jako
środowisko kształtowania osobowości, postaw życiowych, zachowań.
1. Konflikt w klasie Organizator Warmińsko -Mazurski Oddział Doskonalenia Nauczycieli w Elblągu. Nauczyciel konsultant:
Jolanta Jankowska.
3. Podnoszenie praktycznych umiejętności nauczycieli w zakresie korzystania w swej pracy z technik negocjacyjnych, mediacyjnych i
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
1. Nazwa programu
facylitacyjnych.
Dla nauczycieli różnego typu szkół.
Warsztat psychologiczny.
8 godzin
mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta
Rodzaje konfliktu. Eskalacja konfliktu. Kierowanie konfliktem. Sposoby rozwiązywania konfliktów – przygotowanie do negocjacji,
mediacji i facylitacji. Własny styl rozwiązywania konfliktów.
Radzenie sobie ze stresem.
Rozpoznawanie objawów stresu. Zapoznanie z metodami i technikami radzenia sobie w sytuacjach trudnych, stresujących.
Dla uczniów szkól gimnazjalnych i podstawowych.
Warsztat psychologiczny.
6 godzin.
Czym jest stres ? Sytuacje stresowe. Reakcja na stres. Poszukiwanie najbardziej satysfakcjonujących sposobów radzenia sobie ze
stresem.
Psychologia wychowawcza w ramach Pedagogicznego Kursu Kwalifikacyjnego dla nauczycieli Organizator W-M ODN (Jolanta
Jankowska).
–
Wyjaśnienie procesu uczenia się i zdobywania motywacji. Analizowanie różnic indywidualnych uczniów. Podejmowanie decyzji
pedagogicznych dotyczących wychowanków.
Dla nauczycieli bez przygotowania pedagogicznego.
Warsztat i wykład.
20 godzin.
Zadania psychologii wychowawczej. Funkcje inteligencji. Procesy uczenia się. Rola nauczyciela i ucznia w procesie kształcenia.
Motywy uczenia się. Charakterystyka sytuacji problemowych.
Szkoła dla rodziców – Nagradzać czy karać ?
Modyfikacja podejścia wychowawczego.
Rodzice zgłaszający się do poradni.
Warsztat.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
6.
7.
8.
1.
2.
3.
4.
5. Metody zajęć
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
4 godz.
Rodzice w systemach wychowawczych. Naturalne kary i nagrody. Realne możliwości zmiany.
Orientacja szkolna i zawodowa dla gimnazjalistów (na podstawie mat. opracowanych przez KOWEZ).
Mgr Izabela Pyszkowska doradca zawodowy.
Przygotowanie uczniów gimnazjum do podjęcia trafnej decyzji zawodowej i szkolnej.
dyrektorzy szkół, pedagodzy szkolni, wychowawcy klas, nauczyciele przedmiotów, bibliotekarze, uczniowie gimnazjum (grupa do 20
osób).
mini wykład, burza mózgów, praca zespołowa.
6 godz.
Mgr Izabela Pyszkowska – doradca zawodowy.
Poznanie siebie i swoich możliwości (uczniowie kl. I. II gim.), poznanie zawodów i lokalnego rynku pracy (kl. II), poznanie ścieżki
edukacji (kl. III).
Realizacja zadań z poradnictwa zawodowego w pracy szkoły.
Mgr Izabela Pyszkowska – doradca zawodowy..
Zainteresowanie nauczycieli problematyką orientacji zawodowej.
Rada pedagogiczna, nauczyciele przedmiotów, wychowawcy.
mini wykład, burza mózgów, praca zespołowa.
2 godz.
Znaczenie orientacji zawodowej w przygotowaniu uczniów do samodzielnego podejmowania decyzji zawodowych. Informacja o
źródłach wiedzy dotyczącej problematyki zawodowej. Podstawa programowa – aspekt zawodooznawczy.
Szkoła dla rodziców - Jak motywować dziecko do nauki ?.
Mgr Monika Górska psycholog, Mgr Izabela Pyszkowska – doradca zawodowy.
Pogłębienie wiedzy rodziców o procesie motywowania, poprawa umiejętności skutecznego komunikowania się oraz rozwiązywania
konfliktów z dziećmi.
Rodzice dzieci szkolnych
Prelekcja, foliogramy, ćwiczenia w grupach (odgrywanie scen, symulacje sytuacji z życia), burza mózgów.
2,5 godz.
Mgr Monika Górska psycholog, Mgr Izabela Pyszkowska – doradca zawodowy.
Charakterystyka uczniów z trudnościami szkolnymi, komunikacja niewerbalna, proces mediacji w procesie rozwiązywania konfliktów,
metoda „bez porażek”, czyli negocjacje w środowisku rodzinnym, samoocena i jej wpływ na sukcesy szkolne.
Rola rodziny w podejmowaniu przez uczniów gimnazjum decyzji zawodowych i szklonych.
Uświadomienie rodzicom ich wpływu na podejmowanie decyzji edukacyjnych i zawodowych przez ich dzieci. Cele szczegółowe:
uczestnik potrafi – określić wymagania rynku pracy XXI w., określić czynniki trafnego wyboru trafnego wyboru zawodu, przekazać
informacje o instytucjach wspomagających uczniów i i rodziców w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych.
Rodzice uczniów kl. II i III gimnazjum.
Mini – wykład, burza mózgów, ćwiczenia w grupach i analiza materiałów edukacyjnych i informacyjnych (zajęcia warsztatowe).
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
2 godziny.
Mgr Izabela Pyszkowska
1. Wprowadzenie. 2. Ćwiczenie „Mój wybór zawodu”. 3. Co pomaga w wyborze zawodu, co utrudnia właściwy wybór. 4. Mini-wykład.
5. Potrzeby rynku pracy. 6. Instytucje wspierające. 7. Podsumowanie. 8. Ewaluacja.
Szkoła dla rodziców - Jak postępować z dzieckiem nadpobudliwym psychoruchowo.
Mgr Małgorzata Charkiewicz – psycholog, Barbara Kaleta-Biegajewska – pedagog
Pomoc rodzicom w przezwyciężaniu problemów wychowawczych spowodowanych nadpobudliwością psychoruchową dzieci.
Uporządkowanie i ugruntowanie wiedzy dot. Problematyki nadpobudliwości psychoruchowej (n.p.). Uświadomienie rodzicom specyfiki
funkcjonowania dziecka z zespołem cech n.p. Wypracowanie metod postępowania a także ukształtowanie właściwych postaw wobec
dzieci n.p.
Rodzice dzieci z zespołem n.p (2 grupy po 8 osób)
Zajęcia warsztatowe.
Dwie sesje po 3 godziny dla każdej grupy.
Mgr Małgorzata Charkiewicz – psycholog, Barbara Kaleta-Biegajewska – pedagog.
Wstęp. Określenie celu spotkania. Krótki wykład nt. nadpobudliwości psychoruchowej. Przedstawienie się oraz wszystkich uczestników
zajęć warsztatowych. Określenie oczekiwań dot. Spotkania. Podsumowanie. Sporządzenie przez uczestników „listy problemów”.
Pogrupowanie zgłoszonych problemów wg. ustalonych kategorii. Podział na grupy i „burza mózgów” dot. Znalezienia sposobów
zaradczych. Przedstawienie przez poszczególne grupy swoich pomysłów. Wypełnienie kart ewaluacyjnych przez uczestników.
Podsumowanie przez osoby prowadzące. Wspólne wypracowanie reguł postępowania wychowawczego. Rozdanie warsztatu
przygotowanych wcześniej materiałów broszurowych dot. Metod pracy z dzieckiem z nadpobudliwościa psychoruchową.
Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały
A. Faber, E. Mazlish.
Nauczenie się nowych metod postępowania z dzieckiem.
Program jest przeznaczony dla rodziców, może być wykorzystywany również przez nauczycieli.
Warsztat.
7 sesji po 4 godz.
Barbara Jagielska – psycholog, Elzbieta Krupska – pedagog.
Jak pomóc dzieciom, by radziły sobie z własnymi uczuciami. Zachęcanie do współpracy. Zamiast sterowania na. Zachęcanie do
samodzielności. Pochwały i szacunek do samego siebie. Uwalnianie dzieci od grania ról. Podsumowanie – wnioski z zajęć
Alkohol kradnie wolność - debata antyalkoholowa.
J. Melibruda
Profilaktyka alkoholowa.
Szkoły podstawowe kl. VI.
Dyskusja, prezentacja wideo.
2 godz. lekcyjne.
Barbara Jagielska – psycholog, Elżbieta Krupska – pedagog.
Przekazanie mitów i prawd o alkoholu. Dostarczenie wiedzy jak działa alkohol i inne substancje zmieniające świadomość. Zbieranie
głosów za ograniczeniem dostępu młodzieży do alkoholu.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
4.
5. Metody zajęć
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
Szkoła dla rodziców – Jak polepszyć relację z dzieckiem i pogłębić więzi rodzinne.
Na podstawie programu A. Faber, E. Mazlish – Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały – wybrane ćwiczenia.
Doskonalenie umiejętności wychowawczych.
Program jest przeznaczony dla rodziców, może być wykorzystywany również przez nauczycieli.
Warsztat z wykorzystaniem wideo.
3 godz.
Barbara Jagielska – psycholog, Elzbieta Krupska – pedagog.
W trakcie spotkania odbędą się ćwiczenia i scenki z podziałem na role, w których rodzice mogą doświadczyć tego, co otrzymujemy,
jeśli nasze uczucia są potwierdzane lub negowane oraz co z tego wynika dla ich relacji z dziećmi. Podczas spotkania prowadzący
skupiają się głównie na sposobach okazywania dziecku akceptacji tzn. szacunku dla jego przeżyć.
Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne w terapii i wspomaganiu rozwoju dziecka.
Weronika Sherborne
Ruch Rozwijający to program nastawiony na rozwijanie – przez odpowiednie ćwiczenia i zabawy ruchowe takich cech jak: poczucie
własnej wartości, pewności siebie, poczucie bezpieczeństwa, odpowiedzialności, wrażliwości, umiejętności nawiązywania kontaktów z
drugą osobą.
Metoda jest szczególnie przydatna w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym nadpobudliwymi, agresywnymi, lękliwymi
oraz z głębszymi zaburzeniami rozwojowymi.
Metoda Ruchu Rozwijającego wykorzystuje dotyk, ruch oraz wzajemne relacje emocjonalne i społeczne do rozszerzenia świadomości
samego siebie i pogłębiania kontaktu z innymi ludźmi.
1 godz. jeden raz w tygodniu ( czas realizacji całego programu – 6 miesięcy)
mgr Marta Słoniecka – psycholog.
Osoba prowadząca opracowuje własny scenariusz ćwiczeń przed zajęciami lecz nie stara się go dokładnie realizować. Program ten
bowiem nie zawsze odpowiada dzieciom w danym dniu (stan pobudzenia, nastrój itp.). Bywa on więc modyfikowany w ciągu sesji
zależnie od aktualnych potrzeb dzieci, ich inicjatywy i propozycji własnych.
Gry i zabawy interakcyjne
–
Poprzez odpowiednie rozdzielenie ról, mogą prowadzić do wyrównywania poziomu pomiędzy dominującymi i mniej aktywnymi
jednostkami, pobudzając aktywność osób, które zwykle bywają pasywne. Ułatwiają wprowadzenie nowych norm komunikacji i
zachowania, często unikanych w codziennych sytuacjach życiowych. Pomagaj widzieć siebie i innych w sposób całościowy. Pobudzają
do trenowania zdolności psychosocjalnych, tzw. uczą postrzegać krytycznie, otwarcie porozumiewać się, stawiać żądania, podejmować
decyzje, pomagać innym, współpracować, samemu szukać możliwości pomocy, stawiać opór i rozwijać odpowiedzialność. Uwalniają,
od często zbędnych, mechanizmów obronnych, ponieważ struktura gry i jej przesłanie pozwalają na wypróbowanie wielu, także
trudnych sposobów zachowania. Redukują szczególnie w fazie początkowej funkcjonowania grupy, lęki osób i ułatwiaja tworzenie
spójności.
Młodzież gimnazjalna.
Zabawa interakcyjna
60 min. minimum raz w tygodniu. Wielkość grupy max 15 osób.
Mgr Marta Słoniecka – psycholog.
Gry wprowadzające. Gry ogólnoużytkowe. Gry podnoszące energię grupy. Gry dla grup zaawansowanych. Gry wymagające większej
ilości czasu. Gry końcowe.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1. Nazwa programu
1.
2.
3.
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1.
2.
Profilaktyka samobójstw i radzenia sobie ze stresem.
Mgr Monika Górska – psycholog.
Rozpoznanie syndromu presuicydalnego oraz praktyczne opanowanie metod radzenia sobie ze stresem.
Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych (mieszkańcy bursy). Wielkość grupy 15 osób.
Prelekcja, dyskusja, test psychologiczny, ćwiczenia relaksacyjne.
90 min.
Charakterystyka wieku adolescencji, objawy i dynamika syndromu presuicydalnego, objawy stresu, charakterystyka osób o wysokim
poziomie neurotyzmu, objawy depresji, stan relaksacji, ćwiczenia praktyczne.
Szkoła dla rodziców - Moczenie nocne – problem dziecka czy rodzica?
Pogłębienie wiedzy rodziców o zjawisku moczenia nocnego, udzielenie wsparcia oraz prze ćwiczenie działań pomocowych w radzeniu
sobie z tym zjawiskiem.
Rodzice dzieci moczących się (od 5 do 15 roku życia).
Prelekcja, foliogramy, dyskusja z uczestnikami, burza mózgów zajęcia relaksacyjne, ćwiczenia kinezjologii edukacyjnej oraz inne
ćwiczenia ruchowe, psychodrama. Wielkość grupy od 6-10 osób.
120-150min.
Mgr Monika Górska – psycholog
Przedstawienie zagadnień z psychologii rozwojowej (dojrzewania układu nerwowego) fizjologii wydalania wpływ emocji i sytuacji
rodzinnej na monosymptomatyczne objawy nerwicowe, komunikacja niewerbalna i werbalna, radzenie sobie ze stresem u dzieci i
rodziców.
Jak umiejętnie przeciwdziałać przemocy w szkole.
mgr Barbara Jagielska – psycholog, Elżbieta Krupska – pedagog, mgr Marta Słoniecka - psycholog
Pogłębienie wiedzy oraz nabycie podstawowych umiejętności na temat zapobiegania przejawom agresji, przemocy występującej wśród
młodzieży szkolnej.
Pedagodzy szkolni, nauczyciele - rzecznicy praw ucznia.
Warsztaty
4 godz.
mgr Barbara Jagielska – psycholog, mgr Elżbieta Krupska – pedagog, mgr Marta Słoniecka - psycholog
Skrócony program zajęć.
Krótkie wprowadzenie do zajęć.
Pomocne metody zachęcania do współpracy w relacji uczeń – nauczyciel.
Opisanie pomocnych i niepomocnych metod w kontakcie z uczniami (różnice między współpracą, a takimi metodami jak: sarkazm,
moralizowanie, obwinianie, zawstydzanie, ostrzeganie, przezywanie. Porównanie ze względu na skutki emocjonalne i możliwości
relacji obranych celów.
- wypracowanie umiejętności werbalnego opisywania zaistniałego problemu.
ćwiczenie udzielania pomocnych wskazówek uczniom (konstruktywne informacje),
doskonalenie umiejętności przekazywania zwięzłej, krótkiej i jasnej informacji celem ukierunkowania aktywności uczniów,
wypracowanie umiejętności otwartego komunikowania własnych uczuć w konkretnej sytuacji szkolnej.
zastosowanie form pisemnych w celu nieobciążającego dla ucznia komunikowania o problemie i zachęcania do wypracowania
samodzielnego rozwiązywania.
3. Wypracowanie alternatywnych metod wobec karania w relacji nauczyciel-uczeń,
- opisanie konsekwencji stosowania kar i alternatywnych metod wobec karania ze względu na możliwość wypracowania u
uczniów społecznie pożądanego zachowania,
- ćwiczenie umiejętności konstruktywnego angażowania dzieci w pomocną aktywność,
- wypracowanie umiejętności stawiania dziecka przed wyborem i ćwiczenie konsekwencji we własnej postawie wobec decyzji
ucznia.
- doskonalenie umiejętności konstruktywnego komunikowania uczniom sposobu (metody) naprawy ich zachowania w konkretnej
sytuacji szkolnej.
4. Konstruktywne rozwiązywanie problemów tj. sześć kroków, które rozbudzają twórczy zapał uczniów i ich zaangażowanie:
- zapoznanie z metodą rozwiązywania problemów jako alternatywną wobec prezentowania niewłaściwych postaw
wychowawczych.
- opisanie (z udziałem grupy na podstawie konkretnych przykładów, różnic w postawie dominującej, uległej i asertywnej oraz ich
wpływu na postępowanie dzieci.
- ćwiczenie metody rozwiązywania problemów (krok po kroku),
•
ćwiczenie umiejętności rozumienia potrzeb i odczuć uczniów i komunikowania o tym,
•
ćwiczenia umiejętności rozumienia i komunikowania odczuć i potrzeb własnych jako nauczyciela,
•
ćwiczenie umiejętności poszukiwania obopólnie korzystnego rozwiązywania problemu,
•
tworzenie listy pomysłów bez oceniania ich (tzw. możliwych rozwiązań),
•
dochodzenie do wspólnej decyzji.
•
sprawdzanie rozwiązywania w praktyce (pomocne wskazówki)
Metoda ta zostanie przeprowadzona w scenkach z życia szkolnego, z podziałem na role uczeń – nauczyciel.
5. Podsumowanie zajęć.
1. Konflikty w klasie.
3. Zoperacjonalizowane cele:
Uczestnicy po zakończeniu warsztatu będą umieli:
• dokonać diagnozę konfliktu,
• określić swoje zaangażowanie w konflikcie,
• określić poziom rozwiązywalności konfliktów,
• rozpoznać sposoby kierowania konfliktem,
• rozpoznać sposoby wychodzenia z konfliktu,
• przygotować się do negocjacji.
Materiały i środki dydaktyczne: papier pakowy, flamastry.
-
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
4.
5.
6.
7.
8.
1.
2.
Pedagodzy szkolni, nauczyciele - rzecznicy praw ucznia.
test, psychodrama, pantomima, rysunki projekcyjne.
3-4 godziny lekcyjne.
mgr Iwona Kijowska – psychoterapeuta, mgr Elżbieta Błażejewska-Bandurska– psychoterapeuta
Skrócony program zajęć
Przedstawienie się, oczekiwania (zapisać na arkuszu papieru), kontrakt.
Praca w parach - wspomnienia:
- Przyjazna klasa,
- Pomocny nauczyciel,
- Konflikty w klasie (te, które pamiętam),
- Rozwiązany konflikt.
3. Praca w 4 grupach:
- Skojarzenia dotyczące konfliktu + rysunek + definicja
- Konflikty w klasie + rysunek + rodzaje
- Emocje w konflikcie + rysunek
- Rozwiązywanie konfliktu + graficznie (4 sposoby)
Omówienie ćwiczeń.
4. Mini wykład:
- Koło konfliktu,
- Kierowanie konfliktem.
5. Praca w trójkach nt. „Pokaż konflikt i jak go rozwiązujesz” w relacjach:
- rodzic – nauczyciel,
- nauczyciel –uczeń,
- uczeń – rodzic (przy nauczycielu),
- nauczyciel – nauczyciel,
- nauczyciel – dyrektor,
- uczeń – uczeń (przy nauczycielu)
Odegranie scenek, nazwanie rodzaju konfliktu i określenie sposobu rozwiązania.
6. Stworzenie planszy mówiącej o tym, jak rozwiązują ludzie różne konflikty:
7. Test: „Mój styl rozwiązywania konfliktu”
8. Mini wykład:
- eskalacja konfliktu,
- sposoby rozwiązywania konfliktu,
- style rozwiązywania konfliktu.
9. Emocje w konflikcie:
Tworzenie dwóch list emocji:
- Wyrażonych,
- Nie wyrażonych
Czym jest frustracja potrzeb i jak reagują na frustrację? – dyskusja.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
Mechanizmy obronne w konflikcie:
- Odróżnianie projekcji, interpretacji zdarzeń od faktów (praca w trójkach: nadawca, odbiorca, obserwator- co robią emocje z faktami?),
- przysłowia nt. trudności w dogadaniu się:
Ø
„ja o niebie on o chlebie”
Ø
od Sasa do lasa”
różnice związane z poziomem komunikacji (faktyczny, instrumentalny, afektywny), typem osobowości (emocjonalny – logiczny),
stylem poznawczym.
Omówienie na forum.
10. Test : „Dobre przygotowanie do negocjacji”.
Uzupełnienie testu(bardzo krótkie omówienie),
Przygotowanie do negocjacji wg pytań z testu
Ø Indywidualnie (każdy rozpracowuje swój indywidualny konflikt)
Ø W parach – poszukiwanie rozwiązań w tych punktach, z którymi mam problem.
- odegranie zanalizowanej sytuacji.
11.Mini wykład – fazy negocjacji.
Podsumowanie warsztatów – pod kątem realizacji oczekiwań
1. Mowa i zabawa.
2. Elżbieta Chylińska-Karpowicz, Agnieszka Jawarka
3. Cele ogólne:
- rozwój muzyczny,
- rozwój umiejętności twórczych,
- rozwój społeczny,
- automatyzacja artykulacyjna,
- gramatyka mowy,
- wzbogacenie słownika.
4. Dla dzieci w wieku przedszkolnym z problemami artykulacyjnymi w grupach dziesięcioosobowych.
5. Zajęcia warsztatowe w zakres których wchodzą ćwiczenia ruchowe, artykulacyjne, oddechowe.
6. 60 minut 1 raz w tygodniu przez 3 miesiące.
7. Mgr Anetta Krajewska – logopeda, mgr Marzena Karman – logopeda
8. A) powitanie dzieci, B) wprowadzenie do tematu głównego (zapoznanie z nowymi terminami, wyjaśnienie nowych słów), C) gimnastyka
buzi i języka, D) ćwiczenia właściwe wg. ustalonego obszaru języka, E) Ćwiczenia manualne, F) ćwiczenia relaksacyjne, G) zakończenie
zajęć.
1. Nazwa programu
3. Cele i założenie programu
1. Zajęcia socjoterapeutyczne dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych ROZWIJANIE KONTAKTÓW INTERPERSONALNYCH
2. Iwona Kijowska Elżbieta Błażejewska - Bandurska
Cele zajęć:
1. edukacyjne – nauka pokonywania nieśmiałości i nawiązywania satysfakcjonujących kontaktów, głównie rówieśniczych
2. rozwojowe – grupa dyskusyjna z nastawieniem na właściwą prezentację siebie;
3. terapeutyczne – poradzenie sobie z tremą przed nową sytuacją, tworzenie warunków korygujących dotychczasowe wyobrażenie,
budowanie poczucia własnej wartości.
4. Przeznaczenie
4. Zajęcia przeznaczone dla :
• młodzieży, która ma problemy z nawiązywaniem kontaktów rówieśniczych;
• ze stwierdzoną nerwicą lub bardzo wysokim neurotyzmem;
• z trudnościami w zaakceptowaniu siebie oraz z niskim poczuciem własnej wartości.
5. Psychodrama, gry interpersonalne, puste krzesło, rysunki projekcyjne, testy.
6. I etap : 10 spotkań co tydzień po 1,5 godziny (od 30. 09 – 16.12.2003);
II etap: 7 spotkań co tydzień po 1,5 godziny;
III etap: 5 spotkań co 2 tygodnie po 1,5 godziny
Uwaga: realizacja II i III etapu uzależniona jest od zgłoszenia potrzeby kontynuowania zajęć przez uczestników grupy. Od 3 spotkania grupa ma
charakter zamknięty.
7. mgr Iwona Kijowska , mgr Elżbieta Błażejewska – Bandurska
8.
1. Nawiązanie kontaktu interpersonalnego i kontraktu dotyczącego pracy w tej grupie.
2. Jaki jestem ? – integracja uczestników zajęć.
3. Prawda o sobie samym – budowanie poczucia własnej wartości.
4. Trudne sytuacje – zachowania ludzi.
5. Sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
6. Trudne emocje – czy je powstrzymywać czy ujawniać?
7. Sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami; ćwiczenie relaksu.
8. Nieśmiali ludzie – emocje zachowania i myśli dotyczące nieśmiałości
9. Nieśmiałość – problem jednostkowy czy globalny.
10. „Otwórz drzwi” - co to znaczy poradzić sobie z nieśmiałością?
5. Metody i formy zajęć
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. Zajęcia socjoterapeutycznej dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych ROZWIJANIE KONTAKTÓW INTERPERSONALNYCH
2. Iwona Kijowska, Elżbieta Błażejewska – Bandurska
3. Cele zajęć:
• edukacyjne – nauka pokonywania nieśmiałości i nawiązywania satysfakcjonujących kontaktów, głównie rówieśniczych
• rozwojowe – grupa dyskusyjna z nastawieniem na właściwą prezentację siebie;
• terapeutyczne – poradzenie sobie z tremą przed nową sytuacją, tworzenie warunków korygujących dotychczasowe wyobrażenie, budowanie
poczucia własnej wartości.
4. Zajęcia przeznaczone dla :
• młodzieży, która ma problemy z nawiązywaniem kontaktów rówieśniczych;
• ze stwierdzoną nerwicą lub bardzo wysokim neurotyzmem;
• z trudnościami w zaakceptowaniu siebie oraz z niskim poczuciem własnej wartości.
5. Program autorski z zastosowaniem różnorodnych metod wspomagających:
psychodrama, gry interpersonalne, puste krzesło, rysunki projekcyjne, testy.
6. Cały rok szkolny: 2 godziny dydaktyczne co tydzień.
7. Iwona Kijowska, Elżbieta Błażejewska-Bandurska
8.
ü Nawiązanie kontaktu interpersonalnego i kontraktu dotyczącego pracy w tej grupie.
ü Jaki jestem ? – integracja uczestników zajęć.
ü Prawda o sobie samym – budowanie poczucia własnej wartości.
ü Trudne sytuacje – zachowania ludzi.
ü Sposoby radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
ü Trudne emocje – czy je powstrzymywać czy ujawniać?
ü Sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami; ćwiczenie relaksu.
ü Nieśmiali ludzie – emocje zachowania i myśli dotyczące nieśmiałości
ü Nieśmiałość – problem jednostkowy czy globalny.
ü „Otwórz drzwi” - co to znaczy poradzić sobie z nieśmiałością?
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. „Trud dorastania”
2. Iwona Kijowska Małgorzata Charkiewicz
3.
ü Usprawniania porozumiewania się w rodzinie.
ü Doskonalenie umiejętności wychowawczych rodziców
4. Rodzice nastolatków – uczniów szkól podstawowych lub gimnazjów.
5. Metoda autorska
Gry interpersonalne, psychodramy, socjodrama, praca w parach, trójkach; ćwiczenia relaksacyjne; rysunek projekcyjny; testy
6. Dwanaście godzin dydaktycznych realizowanych w cyklu 3 razy po 4 godziny
7. Iwona Kijowska Małgorzata Charkiewicz
8. Bloki tematyczne:
1. Rozpoznawanie własnych postaw rodzicielskich.
2. Wpływ postaw rodzicielskich na ujawnianie się zachowań destrukcyjnych u młodzieży (koncepcja Gasia).
3. Twórcze poszukiwanie możliwości modyfikacji zachowań w stosunku do nastoletniego dziecka.
4. Komunikacja w rodzinie.
5. System wzmocnień.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
4.
5.
„ZROZUM MNIE”
Magdalena Angielczyk, Iwona Kijowska
Usprawniania porozumiewania się
Dla osób chorych na afazję, do 26 roku życia
Autorska metoda integracyjna
(kompilacja metod: J. Szumskiej, M. Fawcus, J. Kerr, S. Whitehead, R. Williams w polskiej adaptacji Z. Tarkowskiego , M. Pąchalskiej,
psychodrama Moreno, socjodrama z muzykoterapią oraz własne)
Forma zajęć:
Gry interpersonalne, psychodramy, socjodrama, praca w parach, trójkach; metoda cienia; elementy kinezjologii edukacyjne wg P. Dennisona;
ćwiczenia relaksacyjne; masaż; rysunek, uzupełnianie
6. Zajęcia będą odbywały się co tydzień przez cały rok szkolny (2 godziny dydaktyczne).
7. Magdalena Angielczyk, Iwona Kijowska
1. Odbiór mowy:
a) intencje,
b) przekaz informacji,
c) nadawca - odbiorca w komunikacji;
d) wyrażanie informacji gestem, mimiką, rysunkiem, umownym znakiem;
e) udział emocji w przekazie informacji;
f) zniekształcenia informacji (źródła i efekty).
2.
a)
b)
c)
Produkcja mowy:
odbudowa systemu artykulacyjnego;
synchronizacja dźwięków z oddechem;
aktywizowanie do nawiązywania kontaktów werbalnych.
3.
a)
b)
c)
Przypominanie słów:
wielomodalne informacje o przedmiocie, którego nazwę trzeba odnaleźć;
kojarzenie czynności z nazwą przedmiotu;
pojęcia abstrakcyjne w dialogu.
4.
a)
b)
c)
Usprawnianie czytania i pisania:
wewnętrzna i zewnętrzna werbalizacja;
analiza i synteza wyrazów w zdaniu;
uzupełnianie luk w zdaniach.
5. Role społeczne w życiu codziennym:
a) zadania i cele w realizacji różnych ról;
9. możliwości i ograniczenia w funkcjonowaniu osobistym i zawodowym
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. „Już mówię płynnie”
3. Uczestnicy zajęć po ich ukończeniu będą umieli:
• Wykorzystywać podstawowe techniki wspomagające płynność mowy – np. zasady mówienia wg M. Chęćka.
• Stosować techniki koncentrujące uwagę na rozwiązywaniu zadań.
• Stosować wybrane metody relaksu.
4. Dla dzieci i młodzieży z zaburzoną płynnością mowy.
5. Grupa socjoterapeutyczna: logopedyczno-pschologiczna terapia zaburzonej płynności mowy.
Eklektyczna metoda autorska (wykorzystanie elementów technik behawioralnych, Gestalt, NLP oraz metody cienia; elementów kinezjologii
edukacyjnej wg P. Dennisona; ćwiczeń relaksacyjnych; masażu).
6. Zajęcia będą odbywały się co tydzień (2 godziny dydaktyczne).
1. Wstęp do płynnej mowy – zwalnianie tempa mowy.
2. Wyciszanie całego organizmu.
3. Polisensoryczne poznanie otoczenia.
4. Udział emocji w procesie mówienia.
5. Zasady mówienia.
6. Techniki mówienia.
7. Komunikacja interpersonalna ( znaczenie aspektów werbalnych i pozawerbalnych).
8. Techniki pracy z ciałem.
9. Socjodrama – trudne sytuacje związane z ekspozycja społeczną.
10. Sytuacje trudne w rzeczywistości dzieci i młodzieży.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1.
2.
3.
ü
ü
ü
4.
5.
„Superwizja pracy socjoterapeutycznej z grupą dziecięcą i młodzieżową”
Iwona Kijowska
Usprawniania oddziaływań terapeutycznych osób pracujących z grupą dzieci i młodzieży.
Doskonalenie umiejętności interpersonalnych niezbędnych w pomaganiu.
Nabycie umiejętności identyfikowania obszarów trudności w pracy z dziećmi i młodzieżą.
Dla Nauczycieli, pedagogów, psychologów pracujących terapeutycznie z grupą dzieci i młodzieży
Autorska metoda integrująca podejścia pracy z grupą w ujęciu Gestalt, poznawczo-behawioralnym i psychodynamicznym.
Gry interpersonalne, psychodramy, socjodrama, praca w parach, trójkach; ćwiczenia relaksacyjne; masaż; rysunek projekcyjny; uzupełnianie
luk.
6. Zajęcia będą odbywały się raz w miesiącu przez cały rok szkolny (5 godzin dydaktycznych).
7. Iwona Kijowska
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
Rola kontraktu i kontaktu w pracy terapeutycznej.
Treści urazowe w projektowaniu pracy korygującej zachowania dzieci i młodzieży.
Budowanie i utrzymywanie zaufania w grupie.
Dynamika pracy z grupą – proces grupowy a spodziewane efekty.
Praca z oporem w grupie.
Interwencja kryzysowa.
Współpraca z koterapeutą.
Radzenie sobie z zawodowymi sytuacjami trudnymi.
1. Nazwa programu
4. Przeznaczenie
5. Metody zajęć
1. ,, POZNAJĘ SIEBIE ‘’
2. Marta Słoniecka – Piotrkowska
3.
• Nabywanie nowych umiejętności społecznych w toku zajęć grupowych
• Stwarzanie okazji do przeżywania pozytywnych doświadczeń społecznych i wzorców korygujących obraz siebie
• Odreagowanie napięć emocjonalnych
4. Dla młodzieży szkół gimnazjalnych
5. Socjoterapia - to proces psychokorekcyjny, leczniczy, ukierunkowany na eliminowanie lub na zmniejszenie poziomu zaburzeń zachowania u
dzieci i młodzieży. Socjoterapia jest więc formą pomocy adresowaną do dzieci i młodych ludzi w okresie dorastania, borykających się z
problemami osobistymi i trudnościami życiowymi." (K. Sawicka, Socjoterapia, Warszawa 1998, s. 14)
Formy zajęć:
Grupowe gry i ćwiczenia psychologiczne, praca w parach, trójkach, elementy ruchu rozwijającego wg Metody Weroniki Shereborne; burza
mózgów, drama, techniki plastyczne, śpiew, muzykowanie, inscenizacja, ćwiczenia relaksacyjne.
6. Liczba uczestników: 3-10 osób; Zajęcia będą odbywały się co tydzień przez cały rok szkolny w wymiarze 2 godzin lekcyjnych.
7. Marta Słoniecka-Piotrowska, Elżbieta Błażejewska –Bandurska
1. Stworzenie poczucia bezpieczeństwa i wprowadzenie uczestników w normy grupy socjoterapeutycznej
a) gry i zabawy integrujące oraz umożliwiające afirmację siebie samych i wzajemną
2.
Prace tematyczne zgodnie z zapotrzebowaniem i typem zaburzeń
młodzieży
a) doznawanie pozytywnych doświadczeń,
b) zaspokojenie potrzeby osiągnięć
c) zaspokojenie potrzeby tworzenia i posiadanie własnych wytworów
d) odtwarzanie i przekształcanie rzeczywistości
e) pokonywanie przeszkód
f) odtwarzanie i wczuwanie się w role
9. zaspokojenie potrzeby ruchu i działania

Oferta Programowa PP-P Nr 2 w Elblagu

Transkrypt

Podobne dokumenty

Zgłoszenie utworów z zakresu Wielkich Praw - audiobooki

moja ulubiona książka

Karta zgłoszeniowa w PDF

filmy, seriale, bajki

deklaracja autorska

1. Wejdź na stronę scholar.google.pl 2. Wpisz w pole wyszukiwania

kulturalne piątki w instytucie

zgłoszenie utworów audiowizualnych (seriale)

zgłoszenie utworów audiowizualnych (film fabularny