KARTA PRZEDMIOTU

KARTA OPISU MODUŁU KSZTAŁCENIA
Nazwa modułu/przedmiotu
Kod
A_K_1.5_004
ARCHITEKTURA KRAJOBRAZU
Kierunek studiów
Profil kształcenia
(ogólnoakademicki, praktyczny)
Rok / Semestr
OGÓLNOAKADEMICKI
ARCHITEKTURA
Specjalność
III/5
Przedmiot oferowany w języku:
Kurs (obligatoryjny/obieralny)
-
polskim
obligatoryjny
Liczba punktów
Godziny
Wykłady:
15
Stopień studiów:
Ćwiczenia:
60 Laboratoria: -
Forma studiów
(stacjonarna/niestacjonarna)
I
STACJONARNE/
Projekty / seminaria: -
Obszar(y) kształcenia
NAUKI TECHNICZNE
NIESTACJONARNE
Status przedmiotu w programie studiów (podstawowy, kierunkowy, inny)
4
Podział ECTS (liczba i
%)
1 ECTS (25%)
3 ECTS (75%)
100%
(ogólnouczelniany, z innego kierunku)
Liczba punktów
ogólnouczelniany
KIERUNKOWY
Wykładowca:
Odpowiedzialny za przedmiot :
prof. dr hab. inż. arch. Wojciech Bonenberg
e-mail: [email protected]
Wydział Architektury
ul. Nieszawska 13C, 61-021 Poznań
te tel. 61 665 32 60
dr inż. arch. Dominika Pazder
e-mail: [email protected]
Wydział Architektury
ul. Nieszawska 13C, 61-021 Poznań
tel. 61 665 32 60
Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności, kompetencji społecznych:
1
Wiedza:
2
Umiejętności:
3
Kompetencje
społeczne
-student ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną obejmującą kluczowe zagadnienia z zakresu projektowania architektonicznego i
urbanistycznego,
-student ma podstawową wiedzę o trendach rozwojowych z zakresu projektowania architektonicznego i urbanistycznego,
-student ma podstawową wiedzę z zakresu kompozycji architektonicznej i
urbanistycznej
-student potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych,
właściwie dobranych źródeł, potrafi integrować informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie,
-student potrafi dokonać krytycznej analizy sposobu funkcjonowania i ocenić
istniejące rozwiązania, systemy i procesy
-potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role,
-prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy w zakresie różnych sytuacji
przestrzennych w skali architektonicznej i urbanistycznej
Cel przedmiotu:

zapoznanie studentów z architekturą krajobrazu jako dziedziną obejmującą racjonalne kształtowanie otoczenia
człowieka, w sposób umożliwiający zaspokojenie nie tylko potrzeb estetycznych, ale również wymogów środowiskowych (przyrodniczych), społecznych, psychicznych, kulturowych, funkcjonalnych i gospodarczych

nauczenie studentów zintegrowanego podejścia do projektowania środowiskowego, w którym architektura krajobrazu jest syntezą związków pomiędzy elementami naturalnymi (np. rzeźba terenu, klimat, istniejąca roślinność) i czynnikami antropogennymi (np. miejscowa tradycja, kultura, gusta, moda itp.).

przyswojenie wiedzy teoretycznej dotyczącej związków człowieka w krajobrazem, poznanie zasad i metod zarządzania krajobrazem oraz zrozumienie czynników budujących jakość krajobrazu, takich jak: ekspresja wizualna, różnorodność, czytelność, dostępność, potencjał rozwojowy

pobudzenie kreatywności w procesie projektowania architektonicznego uwarunkowanego kontekstem krajobrazowym, poprzez badanie relacji pomiędzy architekturą a środowiskiem przyrodniczym, kulturowym, społecz-

nym, w szczególności umiejętność kreowania relacji pomiędzy tłem krajobrazowym a nowoprojektowanymi
obiektami architektonicznymi
rozwijanie umiejętności rysowania odręcznego jako narzędzia do badań krajobrazowych, przeprowadzania analiz i ocen otoczenia architektoniczno-urbanistycznego.
Efekty kształcenia
Wiedza:
W01
W02
ma podstawową wiedzę do rozumienia społecznych, historycznych, przyrodniczych, ekonomicznych, organizacyjnych prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej oraz ma podstawową wiedzę dotyczącą zarządzania jakością
zna problematykę architektury krajobrazu i zrównoważonego rozwoju przestrzennego
AU1_W03
AU1_W17
Umiejętności:
U01
U02
potrafi , rozumiejąc wzajemne relacje obiektu i otoczenia, dokonać identyfikacji
istniejących zasobów funkcjonalno-przestrzennych, dokonać ich ewaluacji oraz
sformułować odpowiednie wnioski dotyczące możliwych przekształceń w skali
architektonicznej i urbanistycznej;
potrafi przy formułowaniu i rozwiązywaniu zadań inżynierskich dostrzegać ich
aspekty przyrodnicze i krajobrazowe.
AU1_U21
AU1_U25
Kompetencje społeczne:
K01
K02
ma świadomość i rozumie ważność pozatechnicznych aspektów i skutków działalności inżynierskiej, w tym jej wpływu na środowisko i związanej z tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje
zdaje sobie sprawę ze społecznych i humanistycznych aspektów pracy architekta
– zawodu zaufania publicznego
AU1_K05
AU1_K09
Sposoby sprawdzenia efektów kształcenia
Ocena formująca:
Wykład

zaliczenie przedmiotu jest uwarunkowane aktywnym uczestnictwem w wykładach i pozytywnym zaliczeniem kolokwium, które obejmuje treści prezentowane na wykładach.
Ćwiczenia

Ocena aktywnego udział w zajęciach, dyskusji na forum grupy i zaangażowania w prace projektowe,

Ocena terminowości i jakości wykonania zadań w trakcie przeglądu okresowego i końcowego,

Ocena grupy polegająca na wyborze trzech najlepszych opracowań końcowych.
Przyjęta skala ocen: 2,0; 3,0; 3,5; 4,0; 4,5; 5,0
Ocena podsumowująca
Uzyskanie oceny pozytywnej z modułu, zależne jest od osiągnięcia przez studenta wszystkich zapisanych w
sylabusie efektów kształcenia.
Wykład

ocena z kolokwium zaliczeniowego (test wielokrotnego wyboru obejmujący treści przekazywane na wykładach).
Ćwiczenia

ocena podsumowująca składa się z ocen wystawianych przez prowadzącego w trakcie przeglądu okresowego i końcowego, oceny aktywności i zaangażowania studenta oraz oceny wystawianej przez grupę.
Przyjęta skala ocen: 3,0; 3,5; 4,0; 4,5; 5,0
Treści programowe
Wykłady:
1. Typologia i klasyfikacja form krajobrazowych.
2. Geneza krajobrazów. Ekspresja potrzeb społecznych i psychicznych człowieka w krajobrazie.
3. Jakość wizualna krajobrazu.
4. Formowanie obiektów architektonicznych w krajobrazie
5. Rozwój zrównoważony krajobrazu.
6. Uwarunkowania społeczne rozwoju krajobrazu.
7. Uwarunkowania przyrodnicze i antropogenne rozwoju krajobrazu.
Ćwiczenia:
Zadanie projektowe - wpisanie nowoprojektowanej formy architektonicznej w istniejący fragment krajobrazu kulturowego.
A. Dane wyjściowe:
1. Zadane miejsce lokalizacji w istniejącym kontekście krajobrazu kulturowego.
2. Kubatura obiektu, który należy wpisać w istniejący kontekst krajobrazowy.
B. Ogólny opis ćwiczenia
Ćwiczenie polega na wpisaniu nowoprojektowanej formy architektonicznej w istniejący fragment krajobrazu kulturo-
wego. Student może dowolnie kształtować wszystkie parametry nowoprojektowanej bryły: jej proporcje, kształt, kolor, fakturę, materiał, wewnętrzne podziały, ażurowość, itp. Może również rozbić zadaną kubaturę na szereg mniejszych brył o różnych własnościach wizualnych. Ważne jest tylko, żeby zadana kubatura została ulokowana we
wskazanym miejscu (w przypadku rozdrobnienia bryły, kubatura wszystkich części składowych nie może ulec zmianie).
Student powinien rozpoznać podstawowe relacje wizualnie wiążące nowoprojektowany obiekt z istniejącym krajobrazem kulturowym. W tym celu powinien:
 Wykonać analizę parametrów wizualnych tła krajobrazowego w rozbiciu na elementy cząstkowe:

Konfiguracja i pokrycie terenu, dominujące formy zabudowy, plany tła, układ obiektów w planach, dominanty
tła, kolor, faktura, materiał, artykulacja, struktura tła, itp.
 Wykonać analizę parametrów wizualnych nowoprojektowanego obiektu, w rozbiciu na elementy cząstkowe:
skala, proporcje, kształt, rozdrobnienie kompozycyjne, kolor, faktura, materiał, artykulacja, struktura obiektu, itp.
 Zbadać (w formie graficznej) relacje wizualne pomiędzy cząstkowymi parametrami tła krajobrazowego i nowoprojektowanego obiektu.
 Parametry wizualne nowoprojektowanego obiektu w kolejnych wariantach projektowych należy modyfikować,
celem świadomego uzyskania zadanych relacji krajobrazowych: silnego kontrastu wizualnego, silnego podporządkowania („wtopienia”) wizualnego, relacji pośredniej wynikającej z odpowiedniego doboru cząstkowych parametrów wizualnych.

Uzyskane warianty są podstawą wyboru rozwiązania projektowego, w sposób kreatywny łączącego nowoprojektowaną bryłę z istniejącym kontekstem krajobrazowym.
Literatura podstawowa:
Alexander C. Nature of order. Center for Environmental Structure. Berkeley. 2002-2004.
Alexander C., Ishikawa S., Silverstein M. A Pattern Language. Oxford University Press. 1977.
Alexander, C., Notes on the Synthesis of Form. Harvard University Press. 1964.
Arnhem R. Sztuka i percepcja wzrokowa. Warszawa. 1978.
Bogdanowski J., Łuczyska-Bruzda M., Novak Z. Architektura Krajobrazu. Warszawa, Kraków. 1981.
Böhm A. Architektura krajobrazu, jej początki i rozwój. Skrypt dla studentów wyższych szkół technicznych. Kraków.
1994.
Böhm A. Planowanie przestrzenne dla architektów krajobrazu. O czynniku kompozycji. Kraków. 2006.
Bonenberg W. Przemysł w mieście. Ekologiczna metoda modernizacji zakładów przemysłowych zlokalizowanych na
obszarach intensywnie zurbanizowanych. Gliwice. 1985.
Braun J. Elementy ekologii miasta przemysłowego. Wrocław. 1964.
Brentano F. Psychologia z empirycznego punktu widzenia. PWN. Warszawa. 1999.
Literatura uzupełniająca:
Gołaszewska M. Zarys estetyki. Warszawa 1986.
Heidegger M. Bycie i czas. Tłum. B. Baran. Warszawa. 1994.
Husserl E. Badania logiczne. PWN. Warszawa. 2006.
Kierkegaard S. Okruchy filozoficzne. PWN. Warszawa. 1988.
Woźniak C. Martina Heideggera myślenie sztuki. Kraków. 1997.
Strzałecki A. Wybrane zagadnienia psychologii twórczości. Warszawa, 1969
Szczepański J. Socjologia. Rozwój problematyki i metod. Warszawa. 1961.
Tatarkiewicz W. Historia estetyki Arkady. Warszawa. 1985-1991.
Tatarkiewicz W. Droga przez estetykę. Arkady. Warszawa.1972
Obciążenie pracą studenta
forma aktywności
godzin
ECTS
Łączny nakład pracy
113
4
Zajęcia wymagające indywidualnego kontaktu z nauczycielem
80
3
Zajęcia o charakterze praktycznym
88
3
Bilans nakładu pracy przeciętnego studenta
forma aktywności
liczba godzin
udział w wykładach
15 h
udział w ćwiczeniach/ laboratoriach (projektach)
60 h
przygotowanie do ćwiczeń/ laboratoriów
12 x 1 h = 12 h
przygotowanie do kolokwium/przeglądu zaliczeniowego
13 h
udział w konsultacjach związanych z realizacją procesu kształcenia
3x1h= 3h
przygotowanie do egzaminu
8h
obecność na egzaminie
2h
Łączny nakład pracy studenta:
4 punktów ECTS
113 h
W ramach tak określonego nakładu pracy studenta:

zajęcia wymagające bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich:
15 h + 60 h + 3 h + 2 h = 80 h
3punkty ECTS