Nr 1/257 Gdańsk luty 2006

Transkrypt

R
S
EJE T R
PO
LSKI
T KÓ W
STA
19
Nr 1/257
36
Gdańsk
luty 2006
Prom pasażersko-samochodowy Al Salaam
Boccaccio 98 zatonął na
Morzu Czerwonym w nocy 3 lutego 2006 r. mając
na pokładzie 1400 osób.
Statek płynął z Dubah
w Arabii Saudyjskiej do
Safagi w Egipcie. Akcja
ratownicza zakończyła
się szczęśliwie jedynie
dla ok. 400 osób. Przyczyną katastrofy mógł
być pożar, który wybuchł na pokładzie samochodowym i akcja gaśnicza, po której
statek stracił stateczność. Śledztwo ma wyjaśnić czy działania załogi przyczyniły
się do tak dużej liczby ofiar, dlaczego akcja ratownicza zewnętrzna była opóźniona, dlaczego brak było sygnału wezwania pomocy. Statek zbudowany w 1970 r.
nazwany został Boccaccio i przeznaczony do przewozów na wodach włoskich.
Jego wymiary 131,0 m długości, 23,6 m szerokości i 5,6 m zanurzenia nie zmieniły się nawet po przebudowie w 1991 r. gdy statek otrzymał dwa kolejne pokłady
pasażerskie. Mógł odtąd zabierać do 320 samochodów i 1,5 tys. pasażerów. Tonaż
brutto wzrósł do 11799 t. W 1999 r. statek został zakupiony przez El-Salaam
Maritime Transport, największą egipską prywatną firmę żeglugową. Otrzymał swą
obecną nazwę i został zarejestrowany pod banderą panamską. Ze względu na liczbę ofiar katastrofę promu należy zaliczyć do największych katastrof morskich
w dziejach żeglugi pasażerskiej.
1
PODSUMOWANIE WYNIKÓW
INSPEKCJI PORT STATE CONTROL – 2005 ROK
Z początkiem nowego roku przychodzi czas na podsumowania wyników roku poprzedniego. Poniżej przedstawione zostały wyniki inspekcji Port State
Control na statkach klasyfikowanych/certyfikowanych przez PRS.
Ostatnie lata wykazały, że działalność Port State Control ma rzeczywisty i rosnący wpływ na stan bezpieczeństwa ludzi, statków, ładunków oraz środowiska
naturalnego. Można oczywiście dyskutować na temat środków stosowanych
przez oficerów Port State Control, jednak można zauważyć, że ilość statków
„substandardowych” pływających na terenie działania Port State Control,
a zwłaszcza w Europie i Stanach Zjednoczonych, sukcesywnie maleje.
W tym miejscu trzeba wspomnieć, że z roku na rok zwiększa się ilość przepisów, które mają to zapewnić. Zwiększa się zatem liczba wymagań, które musi
spełniać statek i jego załoga, zwiększa się ilość dokumentów, które muszą posiadać statek i jego załoga, a co za tym idzie, zwiększa się również zakres inspekcji
Port State Control.
Działalność Port State Control ma również wpływ na działalność Towarzystw Klasyfikacyjnych. Można zauważyć, że coraz więcej sił i środków przeznacza się na działania związane właśnie z Port State Control. Można by nawet
pokusić się o stwierdzenie, że coraz więcej przeglądów wykonywanych jest pod
kątem przyszłych inspekcji Port State Control. Z drugiej strony, takie są oczekiwania Administracji poszczególnych bander wobec Towarzystw Klasyfikacyjnych.
Poniżej przedstawiono kilka zestawień, które pomogą zorientować się, jakie
jest miejsce Polskiego Rejestru Statków na tle innych towarzystw.
Na początku trzeba stwierdzić, że na wyniki inspekcji Port State Control mają wpływ przede wszystkim następujące czynniki: wiek statku, typ statku oraz
kwalifikacje załogi i poziom nadzoru armatorskiego.
I tu trzeba zauważyć, że we wszystkich statystykach wyniki PRS mogły by
być lepsze. PRS ma pod swoim nadzorem jedną z najstarszych flot (średni wiek
statku), przeważają statki najtrudniejsze (masowce, zbiornikowce, drobnicowce),
a kwalifikacje załóg i poziom nadzoru armatorskiego pozostawiają w wielu przypadkach sporo do życzenia. Ma to duży wpływ na statystyki.
Ponieważ dla Polskiego Rejestru Statków największe znaczenie, z racji rejonu działania, mają wyniki inspekcji Port State Control na obszarze działania
Paris Memorandum of Understanding on Port State Control, poniżej zostaną
przedstawione dane statystyczne właśnie z tego rejonu. W tym miejscu trzeba
jednak zastrzec, że są to dane orientacyjne, sporządzone na podstawie informacji, które są w posiadaniu PRS. Mogą one różnić się od danych publikowanych
przez poszczególne organizacje Port State Control.
2
Tabela 1
Porównanie wyników inspekcji Port State Control
dla wybranych Towarzystw Klasyfikacyjnych (PARIS MOU)
Towarzystwo
Klasyfikacyjne
American Bureau of
Shipping (ABS)
Bureau Veritas (BV)
China Classification
Society (CCS)
Det Norske Veritas
(DNV)
Croatian Register of
Shipping (CRS)
Germanischer Lloyd
(GL)
Hellenic Register of
Shipping (HRS)
Indian Register of
Shipping (IRS)
International Naval
Survey Bureau
(INSB)
Isthmus Bureau of
Shipping (IBS)
Korean Register of
Shipping (KRS)
Lloyd's Register of
Shipping (LRS)
Nippon Kaiji Kyokai
(NKK)
Polski Rejestr
Statków (PRS)
Registro Internacional
Naval (RINAVE)
Registro Italiano
Navale (RINA)
Russian Maritime
Register of Shipping
(RMRS)
Russian River Register (RRR)
Shipping Register of
Ukraine (SRU)
Turk Loydu (TL)
Vietnam Register of
Shipping (VRS)
Inspekcje
2003-2005
Zatrzymania
2003-2005
Udział Inspekcje Zatrzymania
w%
2005
2005
Udział
w%
4272
195
4,45%
1650
43
2,61%
8239
485
5,89%
3118
145
4,65%
764
31
4,06%
322
12
3,73%
10458
342
3,27%
4037
107
2,65%
305
39
12,79
%
109
12
11,01%
10870
484
4,45%
4096
156
3,81%
722
127
17,59
%
260
36
13,85%
113
10
8,85%
51
3
5,88%
582
142
24,40
%
212
42
19,81%
106
22
20,75
%
38
9
23,68%
511
40
7,83%
218
16
7,34%
11104
614
5,53%
4220
178
4,22%
5328
252
4,81%
2058
72
3,50%
1031
113
10,96
%
343
41
11,95%
62
4
6,45%
27
1
3,71%
2139
116
4,85%
855
40
4,68%
5734
528
9,21%
2349
187
7,96%
39
2
5,13%
13
1
7,69%
269
34
12,6%
115
13
11,30%
1030
157
15,2%
383
42
10,97%
2
2
100%
1
1
100%
3
Jak widać z powyższej tabeli, wyniki inspekcji Port State Control za okres
ostatnich trzech lat plasują PRS mniej więcej w środku „stawki”. Trzeba stwierdzić, że nie jest to złe miejsce, biorąc pod uwagę czynniki wymienione wcześniej. Oczywiście dążeniem PRS jest, aby znaleźć się wśród najlepszych. I to
było m.in. jednym z powodów dla których stworzono nowe stanowisko w PRS –
Koordynatora d/s PSC. Wśród jego zadań jest pomoc armatorom oraz inspektorom PRS we wszelkich sprawach związanych z PSC. Obejmuje to m.in. kontakty
z lokalnymi biurami Port State Control we wszelkich kwestiach spornych, koordynacja działań PRS w odpowiedzi na inspekcje Port State Control, przygotowywanie materiałów, które mają pomóc armatorom oraz inspektorom PRS
w przygotowaniu statków do inspekcji Port State Control. Jednym z zadań jest
również gromadzenie i prezentacja danych statystycznych.
Poniżej przedstawiono szczegółowe dane statystyczne za rok 2005, obejmujące
informacje o zatrzymaniach zebrane z całego świata. W założeniu mają one dostarczyć informacji użytecznych podczas przygotowań statku do inspekcji PSC.
Tabela 2 przedstawia kategorie do których należą niezgodności/niesprawności najczęściej wykrywane przez PSC. Dlatego też podczas przygotowywania statku do inspekcji należy zwrócić szczególną uwagę na te właśnie
obszary. Jak widać, najwięcej niezgodności dotyczy stanu technicznego statku
(uszkodzenia, ale też i wygląd zewnętrzny – korozja!), jego wyposażenia bezpieczeństwa (pożarowego, ratunkowego oraz nawigacyjnego) oraz Wolnej Burty
(wszelkiego rodzaju zamknięcia, odpowietrzenia, itp.). Kolejna grupa to urządzenia maszynowe, wyposażenie radiowe, urządzenia ochrony środowiska
(MARPOL) oraz system zarządzania bezpieczeństwem (ISM).
Tabela 2
Kategorie niezgodności w procentach od 01.01.2005 do 31.12.2005
Ilość wpisanych
niezgodności
1
2
01 – Ship's certificates/logbooks
43
02 – Crew (certificates, licences)
30
03 – Crew and accommodation (ILO 147)
40
04 – Food and catering (ILO 147)
12
05 – Working spaces and accident
20
06 – Live saving appliances
104
07 – Fire safety measures
141
08 – Accident prevention (ILO 147)
24
09 – Safety in general – stability, structure
151
10 – Alarm signals
6
11 – Carriage of cargo and dangerous goods
6
Kategoria niezgodności
4
Udział procentowy
3
4,03%
2,81%
3,75%
1,13%
1,88%
9,76%
13,23%
2,25%
14,17%
0,56%
0,56%
1
12 – Load lines
13 – Mooring arrangements (ILO 147)
14 – Propulsion and auxiliary machinery
15 – Safety of navigation
16 – Radiocommunication
17 – MARPOL Annex I
19 – MARPOL Annex II
20 – SOLAS related operational
23 – MARPOL Annex V
25 – ISM related deficiencies
26 – Bulk carriers – additional safety
27 – ISPS related deficiencies
29 – MARPOL Annex IV
99 – Other deficiencies
Liczba niezgodności ogółem
2
93
11
65
99
60
62
1
29
10
42
1
10
2
4
1066
3
8,72%
1,03%
6,10%
9,29%
5,63%
5,82%
0,09%
2,72%
0,94%
3,94%
0,09%
0,94%
0,19%
0,38%
–
W kolejnej tabeli (nr 3) przedstawiony został rozkład zatrzymań ze względu
na banderę statku. I tutaj widać, że najwięcej zatrzymań przypada na statki podnoszące bandery tzw. „wygodne” (FOC – flag of convenience), które znajdują
się na tzw. czarnej liście Paris MoU. Oczywiście, nie zawsze wynika to z faktu,
że są one w najgorszym stanie, a po prostu dlatego, że inspekcje na nich przeprowadzane są częstsze i bardziej dokładne, szczególnie na obszarze działania
Paris MoU.
TABELA 3
Zatrzymania ze względu na banderę od 01.01.2005 do 31.12.2005
Bandera
Belize (BLZ)
Comoros (COM)
Dominica (DMA)
Georgia (GEO)
Cambodia (KHM)
Malta (MLT)
Nigeria (NGA)
Panama (PAN)
Poland (POL)
Saint Kitts and Nevis (SKN)
Slovakia (SVK)
Syria (SYR)
St. Vincent and the Grenadines (VCT)
Całkowita liczba zatrzymań
Ilość zatrzymań
2
6
1
4
3
5
2
25
1
1
4
3
15
73
Udział procentowy
2,74%
8,22%
1,37%
5,48%
4,11%
6,85%
2,74%
34,25%
1,37%
1,37%
5,48%
4,11%
20,55%
–
5
Tabela 4 pokazuje rozkład zatrzymań ze względu na typ statku. I tutaj nie jest
zaskoczeniem, że najwięcej zatrzymań dotyczy drobnicowców. Przyczyna jest
oczywista: statków tego typu jest najwięcej, a wymagania w stosunku do nich
nie są tak restrykcyjne jak w stosunku do innych typów, takich jak masowce czy
zbiornikowce. Nic więc dziwnego, że Paris MoU ma w planie zaostrzenie kontroli drobnicowców, są też plany, aby podlegały one tym samym regulacjom
odnośnie zakazu zawijania do portów Paris MoU, który jest stosowany obecnie
w stosunku do masowców, statków pasażerskich i ro-ro pasażerskich, zbiornikowców, chemikaliowców i gazowców.
Tabela 4
Zatrzymania wg typu statków od 01.01.2005 do 21.12.2005
Typ statku
Ilość zatrzymań
Masowiec
Ilość zatrzymań typu statku
19 – 26,03%
Drobnicowiec
43 – 58,90%
Chłodniowiec
1
– 1,37%
Ro-Ro
3
– 4,28%
Zbiornikowiec Ilość zatrzymań typu statku
6
– 8,22%
Holownik
1
– 1,37%
Ogółem
73
Z kolei poniżej przedstawiony został rozkład zatrzymań statków będących
pod nadzorem PRS ze względu na organ zatrzymujący.
Największy udział w zatrzymaniach mają państwa Europy Południowej,
a szczególnie Włochy i Hiszpania. Z kolei najwyższy udział procentowy (ilość
zatrzymań do ilości inspekcji) mają PSC w Słowenii oraz we Włoszech. Dane te
pozostają w zgodzie z danymi publikowanymi przez Paris MoU. Wynika z tego,
że inspektorzy PSC właśnie w tych państwach mają największą skłonność do
zatrzymywania statków.
Tabela 5
Zatrzymania ze względu na organ zatrzymujący od 01.01.2005 do 31.12.2005
Organ Zatrzymujący
1
DMA (Denmark)
MCA UK
Norwegian M.D.
6
Ilość zatrzymań
2
2
3
1
Udział procentowy
3
2,74%
4,11%
1,37%
NSI Holland
1
2
1
3
1,37%
PSC Argentina
3
4,11%
PSC Brasil
1
1,37%
PSC Bulgaria
1
2,74%
PSC China
5
6,85%
PSC Egypt
1
1,37%
PSC France
1
1,37%
PSC Germany
1
1,37%
PSC Greece
1
1,37%
PSC Iran
2
2,74%
PSC Italy
9
12,33%
PSC Korea (South)
1
1,37%
PSC Portugal
2
2,74%
PSC Romania
1
1,37%
PSC Russia
5
6,85%
PSC Slovenia
5
6,85%
PSC Spain
11
15,07%
PSC Taiwan
1
1,37%
PSC Turkey
7
9,59%
SAMSA (South Africa)
2
2,74%
SMA Sweden
3
4,11%
USCG
2
2,74%
Razem
73
–
Andrzej Szmidt – Koordynator d/s PSC w PRS
7
IMO
Ważniejsze postanowienia Międzynarodowej
Organizacji Morskiej (IMO) w II półroczu 2005 r.
Wykaz obejmuje wszystkie postanowienia końcowe organów IMO, które zostały nadesłane do Ośrodka ds. IMO od lipca do końca 2005 roku. Poprzednie
zestawienie ukazało się w numerze 4/2005 Biuletynu Informacyjnego.
Zestawienia półroczne postanowień IMO są również umieszczane na stronie
internetowej PRS – www.prs.pl odnośnik - IMO.
Kopie dokumentów IMO można zamawiać przez Biuro Wydawnictw PRS –
tel. 58 346 17 00 (wewn. 512), E-mail: [email protected] lub fax.: 58 341 20 69.
REZOLUCJE UCHWALONE NA 24 SESJI ZGROMADZENIA IMO
(23.11-1.12.2005 r. )
A.966(24)
Współpraca z organizacjami pozarządowymi
A.967(24)
Zaległości w składkach członkowskich
A.968(24)
Sprawozdanie finansowe audytorów
A.969(24)
Plan pracy i budżet na 24 okres finansowy (2006-2007)
A.970(24)
Plan strategiczny Organizacji (na okres sześcioletni 2006-2011)
Plan strategiczny na najbliższe 6 lat składa się z czterech głównych części
które określają: Misję IMO; Tendencje rozwoju i wyzwania; Kierunki strategiczne i Wskaźniki do wykonania.
A.971(24)
Plan najważniejszych działań Organizacji i priorytety na dwuletni
okres 2006-2007
Plan działania IMO na najbliższe 2 lata składa się z dwóch części: pierwsza
zawiera najważniejsze\działania niezbędne dla osiągnięcia celów zawartych
w Planie strategicznym, druga określa priorytety w tych określonych wyżej działaniach. Plan zostanie omówiony szczegółowo w „Informatorze o działalności
IMO 2006”, który zostanie wydany przez Ośrodek ds. IMO w lutym br.
A.972(24)
Poprawki do Międzynarodowej konwencji o liniach ładunkowych,
1966
Rezolucja zawiera poprawki do konwencji LL 1966 – dotyczą one Załącznika III
– „Świadectwa”. We wzorach: „Międzynarodowego świadectwa wolnej burty”
i „Międzynarodowego świadectwa zwolnienia od wymagań wolnej burty”, po
akapicie: ”Świadectwo niniejsze ważne jest do ....” dodano nowy: „ Data dokonania przeglądu na podstawie którego wydawane jest świadectwo
.................(dd/mm/yyyy)”.
Poprawki wejdą w życie procedurą „jednogłośnej akceptacji” – zgodnie z art.
29(2) konwencji, po upływie 36 miesięcy od ich ogłoszenia, ale zachęca się
państwa członkowskie do ich akceptacji najwcześniej jak jest to możliwe.
8
A.973(24)
Kodeks wdrażania obowiązkowych postanowień (instrumentów)
IMO
Kodeks opracowany przez FSI jest adresowany do administracji państw bandery,
portu i państw nadbrzeżnych. Jest on zbiorem wytycznych w zakresie efektywnego wdrażania postanowień IMO do przepisów prawa lokalnego tych państw.
Wdrożenie jego postanowień będzie podstawą do oceny państw członkowskich,
zgodnie z wprowadzanym przez IMO nowym programem dobrowolnych audytów administracji państw członkowskich.
Kodeks szczegółowo opisuje zobowiązania państw członkowskich wynikające z
obowiązkowych postanowień (instrumentów) IMO – konwencji, kodeksów
i rezolucji: TONNAGE 69, LL 66 i LL PROT 88, COLREG 72, STCW 78, SOLAS 74, MARPOL 73/78, ISM Code, HSC Code, IMDG Code, INF Code, FSS
Code, FTP Code, LSA Code, CSS Code, Grain Code, IBC Code, BCH Code,
IGC Code, STCW Code, NOx Technical Code, Res.739(18), Res.A.789(19),
Res.A.744(18), Res.MSC.133(76), Res.MSC.168(79), Res. MSC.169(78),
Res.MEPC.94(46), Res.4 of the 1997 SOLAS Conference.
A.974(24)
Plan działania i procedury dla Dobrowolnego programu audytowania państw członkowskich IMO
Rezolucja opisuje proces przeprowadzania dobrowolnych audytów administracji
państw członkowskich. Część I zawiera plan takiego audytu a Część II opisuje
obowiązkowe procedury z nim związane. Załączone do rezolucji dodatki zawierają: nr 1 – Wzór memorandum o współpracy pomiędzy IMO i Państwem
Członkowskim; nr 2 – Kwestionariusz audytu wstępnego; nr 3 – Program audytu
z sekwencją działań; nr 4 – Wzór załączników do raportu z audytu.
A.975(24)
Dalszy rozwój Dobrowolnego programu audytowania państw
członkowskich IMO
Zgromadzenie zwraca uwagę, że sprawy ochrony zostały celowe wyłączone
z programu adytowania, ze względu na krótki okres jaki upłynął od wdrożenia
tych poprawek do SOLAS (rozdz. XI-2 i Kodeks ISPS). Zaleca jednak MSC
i MEPC aby sprawy ochrony jako bardzo ważne zostały włączone do tego programu w późniejszym terminie (podobnie również inne sprawy, które nie zostały
uwzględnione na bieżącym etapie) – po zebraniu odpowiedniego doświadczenia
po wdrożeniu tego programu.
Trasy żeglugowe – ustanowienie obszaru zabronionego dla
żeglugi (ATBA) wokół Archipelagu Galapagos
W związku z uznaniem Archipelagu Galapagos za Obszar morski szczególnie
wrażliwy (PSSA) – rez. MEPC.135(53), obecna rezolucja ustanawia dodatkowe
środki ochrony (APM) dla tego obszaru w postaci akwenu ATBA na wniosek
Rządu Ekwadoru. Załącznik do rezolucji opisuje punkty graniczne tego obszaru
– zakaz żeglugi w tym akwenie obowiązuje statki powyżej 500 pojemności brutto i wejdzie w życie od 1 lipca 2006 roku.
A.976(24)
9
A.977(24)
Trasy żeglugowe
W związku z uznaniem Morza Bałtyckiego za Obszar morski szczególnie wrażliwy (PSSA) – rez. MEPC.136(53), rezolucja obecna wprowadza poprawki do
tras żeglugowych na Bałtyku oraz obszary zabronione dla żeglugi (ATBA) jako
dodatkowe środki ochrony (APM) zatwierdzone przez MSC.
Wejdą one w życie 1 lipca 2006 r. o godz. 0000 UTC. Załączniki do rezolucji
podają szczegółowe informacje na temat wprowadzonych środków APM:
1. Nowa strefa rozgraniczenia ruchu „In Bornholmsgat”,
2. Nowa strefa rozgraniczenia ruchu „North of Rugen”,
3. Zmiany w strefie rozgraniczenia ruchu „Off Gotland Island”,
4. Zmiany w strefie rozgraniczenia ruchu „South of Gedser”: nowa strefa
ruchu przybrzeżnego,
5. Trasa głębokowodna przy Wyspie Gotland (pomiędzy TSS „Off Kopu
Peninsula” i TSS ”In Bornholmsgat”),
6. Obszary zabronione dla żeglugi (ATBA) w południowej części M. Bałtyckiego na południe od Wyspy Gotland.
A.978(24)
Poprawki do istniejącego obowiązkowego systemu meldunkowego
”In the Great Belt Traffic Area”
Rezolucja zawiera poprawki do systemu meldunkowego w Wielkim Bełcie
(uchwalonego rez. MSC.63(67)) – zmienione zostały niektóre wymagania oraz
punkty meldunkowe tego systemu. Poprawki wejdą w życie 1 lipca 2006 r.
o godz. 0000 UTC.
A.979(24)
Piractwo i zbrojne napady na statki na wodach przy wybrzeżu
Somalii
W związku z dużym wzrostem napadów pirackich u wybrzeży Somalii, Zgromadzenie uchwaliło rezolucję wzywającą wszystkie państwa członkowskie do
współpracy i raportowania wszystkich zdarzeń do IMO, zalecającą omijanie tych
niebezpiecznych obszarów oraz szereg innych środków prewencyjnych dla statków. Rezolucja także wzywa rząd Somalii do podjęcia działań dla przeciwdziałania tym napadom oraz prosi Sekretarza Generalnego ONZ o podjęcie działań
dyplomatycznych i o poinformowanie o powyższym problemie Radę Bezpieczeństwa.
A.980(24)
Poprawki do Wytycznych IMO w zakresie recyklingu statków
Rezolucja zawiera poprawki MEPC 53 do uchwalonej na poprzedniej sesji rezolucji (Rez. A.963(23)) z wytycznymi w zakresie recyklingu (złomowania) statków. Została zmieniona (poszerzona) definicja „statku”, oraz zostały wniesione
poprawki do zaleceń w paragrafach: 5.2.1, 5.3, 5.4, 5.6, 9.4.1.2, 9.4.1.3, 9.4.3.1,
9.4.3.4, 9.4.4.3 i 9.8.2 .
10
A.981(24)
Nowy prawnie wiążący instrument dotyczący recyklingu statków
Rezolucja zachęca wszystkie państwa członkowskie do bezzwłocznego stosowania „Wytycznych w zakresie recyklingu statków” – Rez. A.963(23) poprawiona
rez. A.980(24). Upoważnia ona jednocześnie Komitet ochrony środowiska na
morzu (MEPC) do opracowania nowego obowiązkowego instrumentu prawnego
w zakresie recyklingu statków (najprawdopodobniej będzie to nowa konwencja).
Projekt nowych regulacji powinien być gotowy do rozpatrzenia i uchwalenia
w latach 2008-2009.
A.982(24)
Znowelizowane wytyczne identyfikacji i wyznaczania obszarów
morskich szczególnie wrażliwych (PSSA)
Zgromadzenie zatwierdziło nowe wytyczne wyznaczania PSSA – poprawki zostały wywołane nowymi obszarami uchwalonymi ostatnio na Bałtyku i M. Północnym (pomimo dużego sprzeciwu szeregu państw). Na wniosek głównie USA
i Rosji poprawiono definicje tak aby ograniczyć dowolność interpretacji wytycznych, a także podkreślono potrzebę zgodności nowych wymagań z nadrzędnym
prawem do wolności żeglugi – konwencja UNCLOS. Uchwalone znowelizowane wytyczne zastępują poprzednie zawarte w aneksie 2 do rezolucji A.927(22).
A.983(24)
Wytyczne ułatwiające reagowanie na wypadki zanieczyszczeń
Nowe wytyczne zawarte w aneksie do rezolucji, zostały opracowane na podstawie zebranych doświadczeń ze stosowania poprzednich wytycznych zawartych
w rezolucji Zgromadzenia A.869(20). Dla celów wytycznych wypadek zanieczyszczeń należy rozumieć jako zanieczyszczenia olejowe jak i zanieczyszczenia
substancjami niebezpiecznymi i szkodliwymi. Wytyczne mają ułatwić współpracę i zapewnić gotowość i pomoc innych państw w reagowaniu na wypadki zanieczyszczeń. Zaleca się stosowanie wytycznych wszystkim państwom będących
stronami Konwencji OPRC i Protokołu OPRC-HNS a także zachęca się do ich
stosowania pozostałe państwa członkowskie. Rezolucja zastępuje rez. A.869(20).
A.984(24)
Ułatwienia w przewozie materiałów radioaktywnych klasy 7 zgodnie z IMDG Code, włączając także materiały w formie opakowanej
używane w medycynie lub stosowane w powszechnym użyciu
Rezolucja zwraca uwagę na problemy związane z przewozem materiałów radioaktywnych zwłaszcza tych powszechnie stosowanych w medycynie np. Kobalt-60.
Przypomina, że ładunki te jeżeli są przewożone zgodnie z wymaganiami Kodeksu IMDG oraz zaleceń zawartych w MSC/Circ.675 nie stwarzają zagrożenia i nie
powinny napotykać utrudnień we wprowadzania ich do transportu. Wszelki
napotykane problemy w tym zakresie należy kierować do Komitetu FAL, który
został upoważniony do ich rozwiązywania we współpracy z IAEA.
11
A.985(24)
Nowelizacja wytycznych w zakresie zapobiegania i przeciwdziałania przemytowi na statkach narkotyków i środków psychotropowych oraz chemikaliów do ich wytwarzania (rez.A.872(20))
Rezolucja sygnalizuje potrzebę nowelizacji ww. wytycznych i dostosowanie ich
do nowych wymagań Konwencji SOLAS rozdz. XI-2 i Kodeksu ISPS. Zgromadzenie upoważnia komitety FAL i MSC do ich opracowania i do przedstawienia
raportu na następnej sesji Zgromadzenia. Rezolucja jednocześnie zachęca
wszystkie państwa członkowskie i organizacje międzyrządowe do współpracy
w tym zakresie.
A.986(24)
Doniosłość i ustanawianie funduszy współpracy technicznej jako
środków wsparcia celów rozwojowych zawartych w Deklaracji
milenijnej
Zgromadzenie upoważnia Sekretarza Generalnego, jako zobowiązanie IMO do
wsparcia Deklaracji milenijnej, do zwiększenia funduszy na pomoc techniczną
zwłaszcza dla krajów afrykańskich. Przeznaczane są one na szkolenia oraz pomoc w ratyfikacji i wdrażaniu postanowień IMO (obecnie ma to dotyczyć
zwłaszcza programu audytowania państw członkowskich). Zastępuje ona rezolucję A.873(20).
A.987(24)
Wytyczne w zakresie sprawiedliwego traktowania marynarzy
w sytuacjach wypadków morskich
Wspólna rezolucja IMO i ILO, która zwraca uwagę państw członkowskich na
obowiązek sprawiedliwego traktowania marynarzy w sytuacjach związanych
z wypadkami oraz na potrzebę ich ochrony, a także na przestrzeganie praw człowieka wynikających z konwencji ONZ. Zgromadzenie upoważnia jednocześnie
i zobowiązuje Komitet LEG do wspólnego z ILO przygotowania odpowiednich
Wytycznych w tym zakresie. Raport z prac ma zostać przedstawiony na 25 sesji
Zgromadzenia.
A.988(24)
Protokół 2002 do Konwencji Ateńskiej: Zastrzeżenia w zakresie
wystawiania i akceptacji certyfikatów ubezpieczeniowych ze specjalnymi zwolnieniami i ograniczeniami.
Rezolucja zwraca uwagę na negatywne skutki terroryzmu w odszkodowaniach.
Zaleca państwom aby ratyfikowały Protokół do Konwencji Ateńskiej tak szybko
jak tylko to możliwe z zastrzeżeniem iż rezerwują sobie prawo do wystawiania
i akceptacji certyfikatów ubezpieczeniowych ze specjalnymi zwolnieniami
i ograniczeniami od warunków ogólnych jeżeli rynek ubezpieczeniowy będzie
tego wymagać (na przykład z wyłączeniem klauzul dotyczących broni biochemicznej i związanych z terroryzmem).
12
REZOLUCJE z 53 SESJI KOMITETU OCHRONY
ŚRODOWISKA MORSKIEGO (MEPC 53) – uchwalone 22 lipca 2005 r.
Rezolucja MEPC.123(53) Wytyczne dla równoważnego stosowania zarządzania wodami balastowymi (G3)
Wytyczne dotyczą postępowania z wodami balastowymi na statkach wycieczkowych oraz ratowniczych i poszukiwawczych o długości całkowitej mniejszej
niż 50m, o maksymalnej przepustowości balastowej 8 m3. Zawierają zalecenia
dla środków ostrożności, jakie należy mieć na uwadze, aby zminimalizować
pobór, przewóz i zrzut wód balastowych.
Rezolucja MEPC.124(53) Wytyczne dla wymiany wód balastowych (G6)
Wytyczne stanowią uzupełnienie do wymagań prawidła A-2 i B-4 Załącznika do
Międzynarodowej Konwencji o kontroli i postępowaniu ze statkowymi wodami
balastowymi i osadami, 2004 (BWM).
Zawierają one ogólne wskazówki dla armatorów, konstruktorów, towarzystw
klasyfikacyjnych i stoczni oraz zwracają uwagę na fakt, że różne typy statków
wymagają opracowania przez armatora wytycznych uwzględniających właściwości konkretnego statku (typ, wielkość, umiejscowienie zbiorników balastowych i związanych z nimi systemami rurociągów, wyznaczone trasy żeglugowe
i panujące na nich warunki pogodowe, wymagania władz portowych, obsada
załogowa). Wytyczne określają również odpowiedzialność za właściwe prowadzenie operacji wymiany wód balastowych, środki ostrożności i szkolenie załogi.
Rezolucja MEPC.125(53) Wytyczne zatwierdzania systemów postępowania
z wodami balastowymi (G8)
Wytyczne stanowią rozwinięcie postanowień prawidła D-3 Załącznika do Konwencji BWM, które stanowi, że systemy postępowania z wodami balastowymi
podlegają zatwierdzeniu przez Administrację. Zawierają:
– warunki techniczne dotyczące systemów postępowania z wodami balastowymi, urządzeń do obróbki, kontroli i monitorowania postępowania z wodami balastowymi,
– wymagania dotyczace testowania tych systemów i urządzeń,
– wyszczególnienie dokumentów wymaganych w procesie zatwierdzania,
– procedury zatwierdzania,
– wymagania instalacyjne,
– procedury przeglądów instalacji,
– wzór świadectwa zatwierdzenia typu systemu postępowania z wodami balastowymi.
Rezolucja MEPC.126(53) Procedury dla zatwierdzania systemów postępowania z wodami balastowymi z użyciem substancji aktywnych (G9)
Wytyczne stanowią szczegółowe rozwiązania dla wypełnienia postanowień prawidła D-3.2 Załącznika do Konwencji BWM o zatwierdzaniu lub wycofywaniu
13
zatwierdzenia dla systemów postępowania z wodami balastowymi z użyciem
substancji aktywnych. Konwencja stanowi, że po wycofaniu zatwierdzenia, użycie substancji aktywnej jest zabronione przez okres 1 roku. Procedury zatwierdzania będą uaktualniane w miarę rozwoju wiedzy i technologii, a ich nowe
wersje będą rozsyłane przez IMO przed ich zatwierdzeniem.
Wytyczne zawierają wymagania dotyczące:
– chemicznej identyfikacji: opisu komponentów danej substancji,
– danych o właściwościach i oddziaływaniu substancji na florę i faunę morską,
– oszacowanie ryzyka – testy przetrwania, bioakumulacji i toksyczności,
– zatwierdzane systemów: zasadnicze i końcowe,
– wycofywanie zatwierdzenia.
Rezolucja MEPC.127(53) Wytyczne postępowania z wodami balastowymi
i sporządzania planów postępowania z wodami balastowymi (G4)
Wytyczne opracowano w celu wdrożenia postanowień prawidła B-1 Załącznika
do Konwencji BWM.
Część A wytycznych zawiera:
1. procedury operacyjne statku:
– unikanie nieuzasadnionych zrzutów wód balastowych,
– minimalizowanie poboru szkodliwych organizmów, patogenów i osadów,
– metody postępowania z wodami balastowymi:
• wymiana wód balastowych,
• systemy obróbki wód balastowych,
• zdawanie do urządzeń odbiorczych,
• prototypowe technologie obróbki wód balastowych,
• postępowanie z osadami,
• dodatkowe środki,
• odstępstwa od postanowień prawideł B-3 lub C-1.
2. procedury zapisów o postępowaniu z wodami balastowymi dla statków i dla
władz portowych.
3. szkolenie załóg.
Część B wytycznych zawiera postanowienia na temat:
– koncepcji Planu postępowania z wodami balastowymi,
– odstępstw od postanowień prawideł B-3 lub C-1,
– dodatkowych środków,
– przeglądu Planu,
– obowiązkowych i dobrowolnych elementów Planu.
Załącznik do rezolucji zawiera standardowy format Planu postępowania
z wodami balastowymi.
14
Rezolucja MEPC.128(53) Poprawki do znowelizowanych Wytycznych Zharmonizowanego systemu nadzorów i klasyfikacji (HSSC – rez. A.948(23)) dla
celów Załącznika VI do Konwencji MARPOL 73/78
Poprawki zostały podyktowane wejściem w życie Załącznika VI do Konwencji
MARPOL i włączeniem do tego Załącznika poprawek wprowadzających system
przeglądów HSSC rezolucją MEPC.132(53), z przewidywanym wejściem w życie 22 listopada 2006 r.
Rezolucja MEPC.129(53) Wytyczne dotyczące inspekcji Port State Control
na zgodność z postanowieniami Załącznika VI do Konwencji MARPOL 73/78
Art. 5 i 6 Konwencji MARPOL oraz prawidła 10 i 11 Załącznika VI do tej Konwencji stanowią o procedurach kontrolnych w stosunku do statków obcych wpływających do portów krajów będących Stronami Protokołu 1997. Procedury te
określają zasady przeprowadzenia inspekcji mającej na celu wykazanie braków na
statku, niewłaściwego przygotowania załogi lub stosowania procedur kontrolnych.
Wytyczne omawiają inspekcje wstępne i szczegółowe w odniesieniu do statków
zobowiązanych do posiadania certyfikatu IAPP, zasady zatrzymywania statku
w związku z wykryciem naruszeń. Wytyczne traktują też o inspekcjach statków
państw nie będących Stroną Protokołu i innych statków, dla których nie wymaga
się posiadania certyfikatu IAPP.
Rezolucja MEPC.130(53) Wytyczne dla pokładowych systemów oczyszczania
gazów spalinowych – SOx
Prawidło 14(4) Załącznika VI do Konwencji MARPOL wymaga, aby statki
operujące w obszarze kontroli emisji SOx używały paliwa o zawartości siarki nie
przekraczającej 1,5%, bądź stosowały system oczyszczania gazów spalinowych
(EGCS-SOx) w celu redukcji całkowitej emisji SOx do 6.0g/kWh.
Celem wytycznych jest określenie wymagań dla konstrukcji, testowania, przeglądów i certyfikacji EGCS-SOx. Zawierają one też szczegółowe limity emisji,
testowanie emisji, informacje, które powinny być dołączone do systemu w formie poradnika technicznego oraz zasady stałego monitoringu emisji SOx. Załącznik do wytycznych przedstawia metodę określania poziomu emisji SOx
poprzez monitorowanie emisji CO2.
Rezolucja MEPC.131(53) Poprawki do Oceny stanu technicznego statku
(CAS) wprowadzonego rez. MEPC.94(46) z poprawkami – MEPC.99(48)
i MEPC.112(50).
Poprawki związane są z numeracją prawideł w nowym Załączniku I do Konwencji
MARPOL przyjętego rez. MEPC.117(52). Poprawki wejdą w życie 1 stycznia
2007 r.
15
Rezolucja MEPC.132(53) Poprawki do Załącznika do Protokołu 1997 do
Konwencji MARPOL 73 wraz z Protokołem 1978 (poprawki do Załącznika VI
i Kodeksu Technicznego NOx).
Poprawki dotyczą prawideł: 2, 5, 6, 7, 8, 9 i 14 Załącznika VI i wejdą w życie
22 listopada 2006 r. Natomiast poprawki do prawidła 14: „Ustanowienie Obszaru specjalnego kontroli emisji siarki na Morzu Północnym” wejdą w życie
22 listopada 2007 r.
Rezolucja MEPC.133(53) Wyznaczenie obszaru morskiego szczególnie wrażliwego (PSSA) w Cieśninie Torresa jako części Wielkiej Rafy Koralowej
Rezolucja wprowadza dwukierunkowe trasy żeglugowe w cieśninie Torresa.
W sprawie obowiązkowego pilotażu, statki powinny kierować się wymaganiami
australijskiego systemem pilotażu dla statków handlowych o długości 70m
i większej, lub dla tankowców, chemikaliowców, gazowców niezależnie od ich
wielkości (jeżeli operują w określonych w rezolucji rejonach).
Rezolucja odwołuje rez. MEPC.45(30).
Rezolucja MEPC.134(53) Wyznaczenie Wysp Kanaryjskich obszarem morskim szczególnie wrażliwym (PSSA)
Rezolucja wyznacza PSSA oraz dodatkowe środki ochrony (APM): trasy rozgraniczenia ruchu, obszary wyłączone z ruchu, obowiązkowy system raportowania
(CANREP). Termin wejścia w życie APM zostanie określony na 81 sesji Komitetu MSC w maju 2006 r.
Rezolucja MEPC.135(53) Wyznaczenie Archipelagu Wysp Galapagos obszarem morskim szczególnie wrażliwym (PSSA)
Rezolucja wyznacza obszar PSSA oraz APM w postaci obszarów wyłączonych
z żeglugi (ATBA), które to środki będą zatwierdzone na 24 sesji Zgromadzenia
IMO w listopadzie 2005 r.
Rezolucja MEPC.136(53) Wyznaczenie obszaru Morza Bałtyckiego szczególnie wrażliwym obszarem morskim (PSSA)
Rezolucja wyznacza obszar PSSA, w skład którego wchodzą: Morze Bałtyckie
wraz z Zatokami Botnicką i Fińską oraz wejściowymi Cieśninami Skagen i Skagerrak do równoleżnika 57° 44,8’ N. Z obszaru PSSA wyłączono obszary morskie podlegające suwerennym prawom i jurysdykcji Federacji Rosyjskiej, zgodnie z art.56 Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawie Morza (UNCLOS).
Rezolucja zawiera też nowe i poprawione trasy rozgraniczenia ruchu dla Bornholmsgat, Rugii, Gotlandii i Gedser, trasy głębokowodne dla Gotlandii i obszary
wyłączone z żeglugi na południowym Bałtyku, na południe od Gotlandii. Data
wejścia w życie wymienionych APM zostanie ustalona przez Zgromadzenie
IMO w listopadzie 2005 r.
16
Rezolucja MEPC.137(53) Poprawki do Wytycznych dla opracowania planów
na wypadek zanieczyszczenia morza olejami i/lub chemikaliami ciekłymi
(rez.MEPC.85(44))
Poprawki związane są z nowymi oznaczeniami w związku z przyjęciem nowej
wersji Załącznika II do Konwencji MARPOL 73/78.
Rezolucja MEPC.138(53) Poprawki do Ogólnych zasad sprawozdawczości
statkowej i wymagań dla sprawozdań oraz do Wytycznych raportowania o wypadkach z udziałem towarów niebezpiecznych, substancji szkodliwych i/lub
polutantów morskich (rez.A.851(20))
Poprawki związane są z ujednoliceniem oznaczeń w związku z przyjęciem nowej
wersji Załącznika II do Konwencji MARPOL 73/78.
Rezolucja MEPC.139(53) Wytyczne dla wdrożenia wymagań znowelizowanego Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78 na pływających urządzeniach produkcyjno-magazynowo-odbiorczych (FPSOs) i pływających obiektach magazynowych (FSUs)
Rezolucja wyszczególnia zalecane prawidła znowelizowanego Załącznika I do
Konwencji MARPOL 73/78 do wdrożenia na FPSO i FSU oraz zapis dot. konstrukcji i wyposażenia tych jednostek, który powinien być dołączony do certyfikatu IOPP.
Okólniki Komitetu Ochrony Środowiska MorskiegoMEPC/Circ.428 z dnia 1.02.2005 r. Wdrożenie znowelizowanego prawidła
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78, Informacja Administracji Australii
Informacja dotyczy odmowy wejścia do portów i terminali Australii określonych
zbiornikowców olejowych, które mogą uzyskać zgodę na prowadzenie żeglugi
na podstawie odpowiednich przepisów znowelizowanego prawidła 13G i nowego prawidła 13H Załącznika I do MARPOL.
MEPC/Circ.429 z dnia 9.02.2005 r. Przekazywanie informacji w związku ze
znowelizowanym prawidłem 13G i nowym prawidłem 13H Załącznika I do
Konwencji MARPOL 73/78
Znowelizowane prawidło 13G i nowe prawidło 13H Załącznika I do MARPOL
przyjęte rez. MEPC.111(50) weszło w życie 5 kwietnia 2005 r. Zgodnie z paragrafami (5) i (7) 13G oraz (5), (6) i (7) 13H Administracja może przedłużyć
okres eksploatacji określonych zbiornikowców olejowych poza wyznaczone
w paragrafie (4) 13G daty wycofania z eksploatacji, lub zezwolić na przewóz
olejów ciężkich poza okresem wymienionym w paragrafie (4) 13H.
Na mocy paragrafów (8)(b) 13G i (8)(a) i (b) 13H Strony Konwencji mogą odmówić wejścia do portów i terminali wymienionym zbiornikowcom olejowym.
Oświadczenie o takim postanowieniu powinno być przesłane przez Administracje
Państw Stron do IMO celem rozesłania innym Stronom Konwencji MARPOL.
17
UWAGA OGÓLNA: ilekroć w okólnikach poniższego zestawienia jest mowa
w tytule o Informacji Administracji to informacja ta dotyczy wymienionych
wyżej postanowień.
MEPC/Circ.430 z dnia 3.03.2005 r. Wdrożenie planu przygotowującego
zbiornikowce olejowe podnoszące banderę USA do wypełniania postanowień
prawidła 13G i 13H Załącznika I do MARPOL.
Informacja Administracji USA
Komunikuje o przygotowaniach do wdrożenia ww. postanowień konwencji.
MEPC/Circ.431 z dnia 4.03.2005 r. Wdrożenie znowelizowanego prawidła
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Hong-Kongu i Chin
Komunikuje o polityce wdrożenia ww. postanowień konwencji.
MEPC/Circ.432 z dnia 17.03.2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego
Statku (CAS) Informacja Administracji Bahama
Rezolucja MEPC.94(46) o wprowadzeniu CAS i okólnik MEPC/Circ.395 nakładają na Administracje obowiązek informowania IMO o:
– wystawieniu Zaświadczenia zgodności (Statement of Compliance) na pomyślne zakończenie przeglądu CAS dla zbiornikowców jednoposzyciowych
zaliczonych do poszczególnych kategorii
– szczegółach zawieszenia lub unieważnienia wydanego Zaświadczenia zgodności
– danych statku, któremu Administracja odmówiła wystawienia Zaświadczenia
zgodności i przyczyny tej odmowy
IMO przekazuje te informacje Państwom Stronom Konwencji MARPOL i prowadzi elektroniczny zbiór danych zawierających te informacje, dostępny wyłącznie dla Państw-Stron.
Administracja Bahama informuje niniejszym o szczegółach wystawionych Zaświadczeń zgodności dla dwóch zbiornikowców kategorii 3:
– CHEM ADRIATIC (Nr IMO 8405438), ważne do 13.04.2009
– CHEM BALT (Nr IMO 8323575), ważne do 11.06.2009
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Singapuru
Komunikuje, że będzie korzystać z możliwości zwolnień zgodnie z konwencją.
MEPC/Circ.434 z dnia 18.03.2005 r. Zastosowanie urządzeń równoważnych
zgodnie z prawidłem 3(1) Załącznika I MARPOL. Informacja Administracji
Belize
Administracja Belize podaje do wiadomości zastosowanie na 8 statkach urządzeń równoważnych do OWS.
18
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Hong-Kongu i Chin
Okólnik komunikuje o wprowadzeniu nowego Aneksu 2 do okólnika
MEPC/Circ. 431, odnoszącego się do polityki wdrażania prawidła 13G i 13H
Załącznika I MARPOL dla zbiornikowców jednoposzyciowych wpływających
na wody Hong-Kongu.
MEPC/Circ.436 z dnia 24.03.2005r. Dostęp do bazy danych CAS zgodnie z
postanowieniem rez. MEPC.94(46) z poprawkami
Okólnik podaje drogę dostępu do bazy danych CAS dla Państw-Stron Konwencji MARPOL 73/78 (http://gisis.imo.org/members)
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Bahama
Komunikuje, że będzie korzystać z możliwości zwolnień zgodnie z konwencją.
Statku (CAS). Informacja Administracji Norwegii
Administracja Norwegii informuje o szczegółach wystawionego Zaświadczenia
zgodności dla zbiornikowca kategorii 2: CHAMPION VINCITA (Nr IMO
7920510), ważne do 6.03.2008.
Statku (CAS). Informacja Administracji Szwecji
Administracja Szwecji informuje o wystawieniu Świadectwa Zgodności dla
zbiornikowca kategorii 3: ASTRAL (Nr IMO 7922881), ważne do 11.12.2007.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Chińskiej Republiki Ludowej
Komunikuje o polityce wdrażania ww. prawideł konwencji.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Republiki Korei
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Indii
19
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Meksyku
Komunikuje, że nie będzie udzielać większości zwolnień oraz podaje które prawidła konwencji zastosuje.
Statku (CAS). Informacja Administracji Barbadosu
Administracja Barbadosu informuje o wystawieniu Świadectwa zgodności dla
zbiornikowca kategorii 3: LEONE B (Nr IMO 7351642), ważne do 1.09.2007.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Liberii
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Japonii
Komunikuje o wdrożeniu i przekazuje plan wdrażania ww. postanowień konwencji.
MEPC/Circ.447 z dnia 17.05.2005 r. Zastosowanie urządzeń równoważnych
zgodnie z prawidłem 3(1) Załącznika I MARPOL. Informacja Administracji
Francji
Administracja Francji podaje do wiadomości tekst Świadectwa odstępstwa od
stosowania wymagań prawidła 9(g) Załącznika I MARPOL dla statku MEDITERRANEE (Nr IMO 8705395), ważne do 7 grudnia 2005 r.
Statku (CAS). Informacja Administracji Indii
Administracja Indii informuje o wystawieniu Świadectwa zgodności dla 3 zbiornikowców kategorii 2:
– PRATIBHA NARMADA (Nr IMO 8005068), ważne do 29.06.2008
– JAG PRANAM (Nr IMO 8321383), ważne do 30.04.2010
– JAG LEHER (Nr IMO 8408416), ważne do 8.12.2009
Okólnik stanowi uzupełnienie do powyższego MEPC/Circ.448, informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla 11 zbiornikowców kategorii 2.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Grecji
Komunikuje, że będzie stosować postanowienia konwencji (a nie będzie stosowała wymagań przepisów EC 417/2002).
20
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Barbadosu
Komunikuje, że będzie stosować postanowienia ww. prawideł na swoich statkach.
Administracja Indii informuje o wystawieniu Świadectwa zgodności dla 3 zbiornikowców kategorii 2:
– JAG LAADK (Nr IMO 8904472), ważne do 28.03.2010
– JAG ARPAN (Nr IMO 8319902), ważne do 15.04.2010
– JAG ANJAJI (Nr IMO 8319914), ważne do 28.03.2010
Administracja Indii informuje o 6 zbiornikowcach jednoposzyciowych bandery
Indii, którym udzielono zgody na uprawianie żeglugi zgodnie z prawidłem 13G
i 13H Załącznika I MARPOL.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Panamy
Komunikuje o planie działania w zakresie wdrożenia ww. postanowień.
MEPC/Circ.455 i Rev.1 z dnia 17.06.2005 r. Wdrożenie znowelizowanego
prawidła 13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja
Administracji Wysp Marshalla
Komunikuje, że będzie stosować zwolnienia zgodnie z konwencją.
Statku (CAS). Informacja Administracji Wysp Marshalla
Administracja Wysp Marshalla informuje o wystawieniu Świadectwa zgodności
dla zbiornikowca kategorii 2:
– ECLIPSE (Nr IMO 8711136), ważne do 9.07.2010
Statku (CAS). Informacja Administracji Dominiki
Administracja Dominiki informuje o wystawieniu Świadectwa zgodności dla
zbiornikowca kategorii 2:
– POLOAR (Nr IMO 8503864), ważne do 30.06.2010
MEPC/Circ.458 z dnia 22.06.2005 r. Wdrożenie Załącznika VI do Konwencji
MARPOL. Informacja Administracji USA
Okólnik wyjaśnia politykę Administracji USA w stosunku do przepisów załącznika VI wobec faktu, że USA nie ratyfikowały jeszcze tego Załącznika.
21
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Polski
Administracja Polski komunikuje o powstrzymaniu się od stosowania przepisów
paragrafu (5), (6) i (7) prawidła 13H (nowego prawidła 21) Załącznika I dla
zbiornikowców bandery polskiej.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Cypru
Komunikuje, że nie będzie stosować postanowień paragrafu 5,6 i 7 prawidła 13H
konwencji.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Szwecji
Komunikuje, że powstrzymuje się od stosowania postanowień paragrafu 5, 6 i 7
prawidła 13H.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Węgier, Litwy, Luksemburga, Francji, Belgii, Estonii, Włoch i Holandii
Wymienione kraje komunikują, że powstrzymują się od stosowania postanowień
paragrafu 5, 6 i 7 prawidła 13H konwencji.
Administracja Norwegii informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 2:
– BOW FIGHTER (Nr IMO 8012126), ważne do 7.05.2008
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Danii, Finlandii, Niemiec
Statku (CAS). Informacja Administracji Bahama
Administracja Bahama informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 3:
– CHEM BISCAY (Nr IMO 8404020), ważne do 24.01.2010
MEPC/Circ.466 z dnia 25.07.2005 r. Wdrożenie Wytycznych IMO w sprawie
złomowania statków (rez.A.962(23)). Certyfikacja prac „gas-free-hot-work”
Okólnik zwraca uwagę Administracji, armatorów, krajów prowadzących złomowanie na konieczność ustanowienia obowiązkowych wymagań dotyczących
22
certyfikacji prac „gas-free-hot-work” w procesie złomowania, szczególnie
w przestrzeniach zamkniętych. Raporty o wybuchach podczas operacji cięcia
blach wskazują na wzrastającą liczbę wypadków zagrażających życiu.
MEPC/Circ.467 z dnia 26.07.2005 r. Promowanie wdrożenia Wytycznych
IMO w sprawie złomowania (Rez.A.962(23))
Komitet Ochrony Środowiska Morskiego zachęca:
– kraje prowadzące złomowanie do:
• podania do publicznej wiadomości informacji o punktach kontaktowych
odpowiedzialnych za sprawy złomowania,
• przekazania do IMO wszelkich dostępnych informacji na temat ich polityki w sprawie złomowania.
– Rządy i wszystkich zainteresowanych do przekazywania do IMO informacji o:
• doświadczeniach we wdrażaniu Wytycznych,
• prowadzonych lub planowanych działaniach, które mogą być wzięte pod
uwagę w przyszłych pracach IMO na temat złomowania.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Irlandii i Hiszpanii
MEPC/Circ.469 z dnia 27.07.2005 r. Znowelizowany ujednolicony format
raportowania o domniemanych brakach właściwych portowych urządzeń odbiorczych
Zgodnie z Konwencją MARPOL 73/78 Rządy Państw-Stron powinny upewnić
się, że urządzenia odbiorcze są adekwatne do potrzeb statków i korzystanie
z nich nie powoduje nieuzasadnionego opóźnienia statku oraz powinny informować IMO o wszystkich przypadkach, gdzie takie urządzenia wydają się być
niewystarczające. Załączony do okólnika znowelizowany formularz służy do
raportowania przez statki zauważonych braków w portowych urządzeniach odbiorczych. Okólnik zastępuje MEPC/Circ.349.
MEPC/Circ.470 z dnia 27.07.2005 r. Wymagania dotyczące raportowania
o urządzeniach do odbioru odpadów
Okólnik zawiera spis wymagań dotyczących raportowania o urządzeniach odbiorczych przeznaczony dla władz portowych i dla państwa flagi.
MEPC/Circ.471 z dnia 29.07.2005 r. Tymczasowe wytyczne dla dobrowolnego określania emisji CO2 ze statków do wykorzystania w trakcie prób
Zagadnienie emisji CO2 ze statków zostało wprowadzone rezolucją 8 Konferencji 1997 Państw-Stron Konwencji MARPOL 73/78. Komitet MEPC zobowiązał
się do rozważenia, jakie metody redukcji CO2 będą odpowiednie dla statków.
Okólnik zawiera tymczasowe propozycje do sprawdzenia w trakcie prób dotyczące:
– ustanowienia wskaźnika emisji CO2 dla statku,
23
– pomiaru spełnienia kryterium emisji CO2,
– procedur zapisów i dokumentacji,
– monitoringu i weryfikacji osiągniętych parametrów.
Wyniki prób przeprowadzone przez Niemcy i Indie dostępne są w dokumentach
MEPC 53/INF.5 i 6.
MEPC/Circ.472 z dnia 29.07.2005 r. Wytyczne dla PSC w zakresie stosowania Załącznika VI do Konwencji MARPOL
Okólnik zawiera w załączeniu tekst rez. MEPC.129(53) – omówionej wyżej
w punkcie Rezolucje 53 sesji Komitetu MEPC.
MEPC/Circ.473 z dnia 29.07.2005 r. Zatwierdzone Ujednolicone Interpretacje do Załącznika VI MARPOL i Kodeksu Technicznego NOx
Interpretacje dotyczą:
– prawideł 1, 2(4), 13, 16 i 18 Załącznika VI
– tabeli 3 oraz Rozdziału 1.3, 2.2, 2.3, 2.4, 4.4, 5 i 6 Kodeksu NOx.
MEPC/Circ.474 = MSC/Circ.1180 z dnia 25.08.2005 r. Poprawki do Wytycznych dla FSA (liczbowej oceny bezpieczeństwa) używanej w procesie tworzenia przepisów IMO (MSC/Circ.1023-MEPC/Circ.392)
Wspólny okólnik obu Komitetów zawiera poprawki do ww. Wytycznych (poprawki dot. paragrafów 3.1.2.1, 3.2.2 i 10.1.3 oraz dodane zostały nowe paragrafy: 3.2.3 i 3.2.4).
Statku (CAS). Informacja Administracji Bahama
Administracja Bahama informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 3:
– SUPRINA (Nr IMO 8405701) ważne do 3.09.2009
MEPC/Circ.476 z dnia 23.08.2005 r Wdrożenie znowelizowanego prawidła
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Portugalii
prawidła 13H.
MEPC/Circ.477 z dnia 17.08.2005 r. Polityka w sprawie nowych lub znowelizowanych kursów modelowych OPRC
Okólnik określa format, harmonogram przeglądów i aktualizacji oraz procesu
dystrybucji i obowiązywania dla nowoopracowanych lub znowelizowanych
kursów modelowych OPRC.
MEPC/Circ.478 z dnia 17.08.2005 r. Wytyczne i kryteria dla akredytacji lub
uznawania organizacji i ekspertów przeprowadzających szkolenia w zakresie
OPRC
Wytyczne zawierają kluczowe elementy (dostępność, doświadczenie, zaplecze
techniczne), którym odpowiadać muszą organizacje i eksperci ubiegający się
o prowadzenie szkoleń OPRC.
24
MEPC/Circ.479 i Corr.1 z dnia 24.08.2005 r. Wytyczne dla oficerów PSC
sprawdzających spełnianie wymagań CAS
Wytyczne określają:
– rodzaje statków podlegających CAS,
– zasady kwalifikacji statku do spełnienia wymagań CAS,
– zasady sprawdzania zgodności statku z wymaganiami CAS.
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Wielkiej Brytanii
prawidła 13H.
MEPC.1/Circ.481 z dnia 8.09.2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego
Statku (CAS). Informacja Administracji Norwegii, Malty i Indii
Administracje przekazują informacje o wydaniu Świadectw zgodności dla zbiornikowców:
– Norwegia – 2 zbiornikowce kategorii 2,
– Malta – 4 zbiornikowce kategorii 2,
– Indie – 3 zbiornikowce kategorii 2 i 3.
MEPC.1/Circ.482 z dnia 8.09.2005 r. Wdrożenie znowelizowanego prawidła
Administracja Indii informuje o 10 zbiornikowcach jednoposzyciowych bandery
Indii, którym udzielono zgody na uprawianie żeglugi zgodnie z prawidłem 13G
i 13H Załącznika I MARPOL.
Statku (CAS).
Informacja Administracji Pakistanu, Hong-Kongu, Chin i Wysp Marshalla
Okólnik informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla zbiornikowców:
– Hong-Kong i Chiny – 2 zbiornikowce kategorii 2 ważne do 2010r.
– Pakistan – 1 zbiornikowiec kategorii 2 ważne do 2007r.
– Wyspy Marshalla – 2 zbiornikowce kategorii 3 ważne do 2008r.
MEPC.1/Circ.484 z dnia 21.10.2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego Statku (CAS). Informacja Administracji Indii
Administracja Indii informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla 5 zbiornikowców kategorii 2 i 3.
Administracja Indii informuje o 3 zbiornikowcach jednoposzyciowych kategorii
2, bandery Indii, którym udzielono zgody na uprawianie żeglugi zgodnie z prawidłem 13G i 13H Załącznika I MARPOL.
25
Administracja Norwegii informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 3: SINIMERI (Nr IMO 8027195), ważne do 18.05.2008.
MEPC.1/Circ.487 z dnia 16.11. 2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego Statku (CAS). Informacja Administracji Turcji i Wietnamu
Administracja Turcji informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 3:
– FILIZ SULTAN (Nr IMO 8026593), ważne do 17.05.2010
Administracja Wietnamu informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla zbiornikowców:
– PETOLIMEX 03 (Nr IMO 8313623) kategorii 2, ważne do 31.05.2010
– AU LAC 01 (Nr IMO 7302328) kategorii 3, ważne do 30.05.2010.
MEPC.1/Circ.488 z dnia 21.11. 2005 r. Wdrożenie znowelizowanego prawidła 13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Malezji
Administracja Malezji informuje o 1 zbiornikowcu jednoposzyciowym bandery
Malezji, któremu udzielono zgody na uprawianie żeglugi zgodnie z prawidłem
13G i 13H Załącznika I MARPOL.
MEPC.1/Circ.489 z dnia 30.11 2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego Statku (CAS). Informacja Administracji Malty, Indii i Szwecji
Administracja Malty informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla zbiornikowców:
– CREOLE (Nr IMO 8011316), ważne do 20.04.2008 kat:2
– DINDI (Nr IMO 8617988), ważne do 26.03.2010 kat.:3
– MYRINA (Nr IMO 8323472), ważne do 23.01.2010 kat.:2
– VIKLAND (Nr IMO 7924176), ważne do 14.05.2008 kat.:3
– GIORGIOS M (IMO Nr 8607842), ważne do 28.02.2010 kat.:2
Administracja Indii informuje o wydaniu Świadectw zgodności dla zbiornikowców kategorii 2:
– JAG PAVITRA (Nr IMO 8321400), ważne do 27.06.2010
– PRATIBHA INDRAYANI (Nr IMO 8100430), ważne do 27.02.2009
– FLYING OFFICER NIRMAL JIT SINGH SEKHON PVC (Nr IMO
8311170), ważne do 20.01.2010
– MAJOR HOSHIAR SINGH PVC (Nr IMO 8311194), ważne do 29.04.2010
– CAPTAIN GURBACHAN SINGH SALARIA PVC (Nr IMO 8224157),
ważne do 17.07.2010
Administracja Szwecji informuje o wydaniu Świadectwa zgodności dla zbiornikowca kategorii 3:
– OMEGA af DONSO (Nr IMO 8027200), ważne do 8.07.2008.
26
Zezwolenie dla zbiornikowca kat. 2: MAJOR DHAN SINGH THAPA PVC,
ważne do 13.11.2009
MEPC.1/Circ.491 z dnia 21.12.2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego Statku (CAS). Informacja Administracji Szwecji
Wydano Świadectwo zgodności dla zbiornikowca kat. 3: BRO TRAVELLER,
ważne do 20.09.2010
13G i 13H Załącznika I do Konwencji MARPOL 73/78. Informacja Administracji Łotwy
Republika Łotewska informuje, że nie będzie wystawiać zwolnień, zgodnie
z par.: 5, 6 i 7 nowego prawidła 13H, dla statków pod banderą Łotwy.
MEPC.1/Circ.493 z dnia 21.12.2005 r. Wdrożenie Oceny Stanu Technicznego Statku (CAS). Informacja Administracji USA
Wydano Świadectwo zgodności dla zbiornikowca kat.2: SEABROOK, ważne do
18.08.2008
• NOWA NUMERACJA OKÓLNIKÓW: w celu ułatwienia identyfikacji
i poprawienia dostępności do informacji, rozsyłanych poprzez wspólne okólniki Komitetów MSC i MEPC, zostały wprowadzone następujące rodzaje
okólników:
– MSC-MEPC.1/Circ.... – sprawy organizacji i metod pracy,
– MSC-MEPC.2/Circ.... – sprawy ogólne,
– MSC-MEPC.3/Circ… – sprawy związane z wypadkami,
– MSC-MEPC.4/Circ.... – sprawy dotyczące Port State Control,
– MSC-MEPC.5/Circ.... – sprawy dotyczące przeglądów i wydawania certyfikatów,
– MSC-MEPC.6/Circ.... – państwowe punkty kontaktowe w sprawach bezpieczeństwa, zapobiegania zanieczyszczeniom i reagowania na rozlewy.
MSC-MEPC.3/Circ.1 z dnia 26.09.2005 r. Sprawy związane z wypadkami.
Raport o wypadkach i zdarzeniach morskich. Znowelizowane ujednolicone
procedury raportowania – raporty wymagane na podstawie Prawidła I/21 SOLAS oraz Art. .8 i 12 MARPOL
Okólnik zastępuje MSC/Circ.953 – MEPC/Circ.372. Załączone do okólnika
formularze raportowania o wypadkach i zdarzeniach morskich zastępują dotychczasowe formularze zawarte w:
– MSC 59/33 annex 3 – karta wypadku (Damage card)
27
–
–
–
–
MSC/Circ.224 – zapisy dot. Intact Stability Casualty
MSC/Circ.388 – zapisy wypadków pożarowych
MSC/Circ.433 – zapisy o dochodzeniach w sprawie poważnych wypadków
MSC/Circ.559 – wypadki z udziałem towarów niebezpiecznych lub polutantów morskich w opakowaniach
– MSC/Circ.621 – wytyczne w sprawie dochodzeń z wypadków, których przyczyną mógł być czynnik zmęczenia
– COM/Circ.70 i Rev.1 – kwestionariusz na temat wypadków morskich związanych z GMDSS
Do okólnika dodano również nowe formularze:
– Formularz o wypadkach ze środkami ratunkowymi
– Formularz dot. przypadkowych rozlewów substancji szkodliwych w ilości
50 ton i większej (formularz nie zastępuje jednak obowiązku rocznego raportowania do IMO zgodnie z Art. 11 MARPOL (MEPC/Circ.318 Part 1)).
MSC-MEPC.4/Circ.1 z dnia 26.09.2005 r. Sprawy dotyczące Port State Control. Przechowywanie oryginalnych zapisów/dokumentów na statku
Okólnik podaje wykaz oryginalnych zapisów/dokumentów, które powinny znajdować się na statku dla potrzeb podczas inspekcji PSC oraz warunki zastąpienia
oryginałów uwierzytelnionymi kopiami.
MSC-MEPC.5/Circ.1 z dnia 26.09.2005 r. Sprawy dotyczące przeglądów
i wydawania certyfikatów. Zalecane warunki przedłużania okresu ważności
certyfikatu
Okólnik wymienia zalecane wytyczne, którymi powinna kierować się Administracja, jeżeli statek znajduje się w porcie, w którym nie może zostać zakończony
wyznaczony przegląd i gdy przepisy zezwalają Administracji na przedłużenie
ważności certyfikatu, gdy jest to właściwe i uzasadnione.
MSC-MEPC.5/Circ.2 z dnia 26.09.2005 r. Sprawy dotyczące przeglądów
i wydawania certyfikatów. Wytyczne dla Administracji dla zapewnienia odpowiednich działań dot. transferu statku pomiędzy uznanymi organizacjami (ROs)
Wytyczne zawierają obowiązki dla RO przyjmującej i przekazującej statek,
techniczne wymagania dotyczące: planów zawierających wymiary elementów
konstrukcyjnych i urządzeń, przeglądów, kalkulacji drgań skrętnych, dodatkowe
plany dla zbiornikowców i statków z klasą do żeglugi w lodach.
MSC-MEPC.5/Circ.3 z dnia 26.09.2005 r. Sprawy przeglądów i wydawania
certyfikatów. Ujednolicona interpretacja daty zakończenia przeglądu i weryfikacji, na podstawie której wydano świadectwo.
Okólnik podaje, że należy to interpretować jako datę ostatniej wizyty (np. powtórnej dla weryfikacji usterek).
28
MSC-MEPC.6/Circ.1 z dnia 31.12.2005 r. Państwowe punkty kontaktowe
wsprawach bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom morza
Okólnik zawiera uaktualnioną na dzień 31.12.2005 r. listę ww. punktów kontaktowych, która jest wydawana corocznie przez Sekretariat IMO zgodnie z poleceniem MSC i MEPC. Lista kontaktowa aktualna jest wymagana jako załącznik
do SOPEP (Okrętowego planu zapobiegania rozlewom olejowym) – należy więc
w SOPEP wymienić poprzedni okólnik ( MSC/Circ.1153 - MEPC.6/Circ.10 ) na
aktualny. Okólnik składa się dwóch aneksów: Aneks 1 – zawiera listę adresową
Administracji państw członkowskich IMO odpowiedzialnych za inspekcje statków i badanie wypadków morskich; Aneks 2 – zawiera listę adresową Punktów
kontaktowych państw nadbrzeżnych odpowiedzialnych za przyjęcie i przekazanie raportów dot. rozlewów olejowych i wypadków przedostania się do morza
substancji szkodliwych ze statków. Listę ww. można także na bieżąco weryfikować przez internet pod adresem: http://www.imo.org (wybierając: „IMO Circulars/Contact points” lub „National Contacts” ) – zmiany w internecie nanoszone
są co kwartał.
Wojciech Czarny
UTRZYMANIE STATKU ISTOTNYM ELEMENTEM
ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM
Celem Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobieganiem zanieczyszczaniu jest dostarczenie międzynarodowej normy
bezpiecznego zarządzania eksploatacją statków oraz zapobiegania zanieczyszczaniu.
Zadaniem armatorów w spełnieniu tego celu jest, między innymi, zapewnienie bezpiecznego wykonywania czynności związanych z eksploatacją statku
i bezpiecznych warunków pracy, ustanowienie zabezpieczeń przed wszystkimi
określonymi zagrożeniami oraz ciągłe doskonalenie umiejętności pracowników
zatrudnionych na lądzie i na statkach, włączając w to przygotowanie do zagrożeń
związanych z bezpieczeństwem, jak i ochroną środowiska.
Podstawowym sposobem osiągnięcia tego celu jest opracowanie, wdrożenie
i utrzymanie systemu zarządzania bezpieczeństwem (SZB). Jest to struktura organizacyjna, podział odpowiedzialności i uprawnień, procedury, instrukcje i środki
umożliwiające wdrożenie zarządzania bezpieczeństwem i ochroną środowiska.
Narzędziem służącym do zapewnienia sprawnego działania systemu jest istnienie odpowiednich procedur i instrukcji postępowania we wszystkich sytuacjach mających wpływ na bezpieczeństwo i zapobieganie zanieczyszczeniom.
29
System zarządzania bezpieczeństwem powinien zapewniać:
• spełnienie obowiązujących przepisów i uregulowań prawnych,
• uwzględnienie odpowiednich kodeksów, wytycznych i wymagań zalecanych
przez IMO, administracje morskie, towarzystwa klasyfikacyjne i organizacje
związane z żeglugą.
Armator powinien opracować, wdrożyć i utrzymywać system zarządzania bezpieczeństwem, zawierający następujące wymagania funkcjonalne:
• politykę bezpieczeństwa i ochrony środowiska,
• instrukcje i procedury zapewniające bezpieczną eksploatację statków i ochronę środowiska zgodnie z odpowiednim prawem międzynarodowym oraz
prawem państwa bandery,
• określone zakresy uprawnień i drogi wzajemnego porozumiewania się pracowników, a także pomiędzy pracownikami zatrudnionymi na lądzie i statkach,
• procedury zapewniające zgłaszanie wypadków, jak również niezgodności
z postanowieniami Kodeksu,
• procedury dotyczące przygotowania do i działania w sytuacjach zagrożenia; i
• procedury auditów wewnętrznych oraz przeglądów dokonywanych przez
kierownictwo.
Opracowany i wdrożony system umożliwia armatorowi skoncentrowanie się
na doskonaleniu bezpiecznej eksploatacji statków, powoduje również poprawienie bezpieczeństwa załóg statków i kształtowanie, tzw. „kultury bezpieczeństwa”
w zakresie eksploatacji statków i ochrony środowiska.
Podstawą prawidłowego zarządzania bezpieczeństwem jest zaangażowanie
się ścisłego kierownictwa armatora. Jednakże o końcowym rezultacie decyduje
zaangażowanie, kompetencja, postawy i motywacje na wszystkich poziomach
zarządzania, zarówno na lądzie jak i na eksploatowanych statkach.
W rozumieniu Kodeksu odpowiedzialnym za opracowanie, wdrożenie
i utrzymywanie systemu zarządzania bezpieczeństwem jest jednostka odpowiedzialna za eksploatację statku, nazywana „Armatorem”, a więc właściciel statku
lub jego operator, a w wypadku czarteru – czarterujący, który jednocześnie przejął wszelkie obowiązki i odpowiedzialności dotyczące bezpieczeństwa opisane
przez Kodeks.
Regulacja ta jednoznacznie określa, kto ponosi odpowiedzialność za sprawy
związane z eksploatacją statku, jego stan techniczny oraz za właściwą obsadę
załogową. W przypadku rozdzielenia zadań pomiędzy różne podmioty, muszą
być wyraźnie określone wzajemne powiązania, obowiązki i odpowiedzialności.
Utrzymanie stanu statku i jego wyposażenia
Zgodnie z punktem 10.1 Kodeksu ISM:
Armator powinien ustanowić procedury zapewniające, że statek jest „utrzymywany” w zgodności z postanowieniami odpowiednich przepisów i rozporządzeń
oraz dodatkowych zarządzeń, które mogą być wydane przez armatora.
30
Utrzymanie statku i jego wyposażenia oznacza dla armatora zapewnienie
zdolności żeglugowej statku zgodnie z opracowanymi przez siebie procedurami,
które oparte są na postanowieniach odpowiednich przepisów, wytycznych i norm
zalecanych przez IMO, administracje morskie, towarzystwa klasyfikacyjne,
producentów wyposażenia oraz na podstawie informacji o awariach, uszkodzeniach i nieprawidłowym działaniu.
System planowego utrzymywania statku powinien być opracowany stosunkowo szeroko i zawierać przynajmniej następujące elementy:
• konserwacja kadłuba, nadbudówki i urządzeń pokładowych, kotwicznych
cumowniczych, przeładunkowych,
• urządzenia nawigacyjne i radiowe,
• systemy pożarowe, gaśnicze, wykrywcze i inne,
• wyposażenie bezpieczeństwa,
• silnik główny i silniki pomocnicze,
• systemy paliwowe,
• systemy zęzowo-balastowe,
• inne.
Zgodność z wymogami Kodeksu ISM w odniesieniu do utrzymania statku
i jego wyposażenia dotyczy większej liczby wymogów niż te przedstawione
powyżej. Również kilka innych wymienionych poniżej elementów odnosi się do
tych wymogów. Przykładami mogą być:
1.2
Cele
Jakie są cele armatora w stosunku do zapewnienia bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska?
Cele te to między innymi:
• zapewnienie bezpiecznego wykonywania czynności związanych z eksploatacją statku i bezpiecznych warunków pracy (procedury, itp.),
• zgodność z obowiązującymi normami i przepisami,
• uwzględnienie odpowiednich kodeksów, wytycznych i norm zalecanych
przez IMO, administracje, towarzystwa klasyfikacyjne i organizacje związane z żeglugą.
Jak opracowane procedury utrzymania przyczyniają się do osiągania tych celów?
4
Osoba/osoby wyznaczone
Jak efektywna jest osoba wyznaczona w zapewnieniu przepływu informacji
dotyczących utrzymania pomiędzy biurem i statkami oraz w zabezpieczeniu
wystarczających środków gwarantujących statkom odpowiednie utrzymanie
(zaopatrzenie w części zapasowe i materiały)?
Oprócz tego do zadań osoby wyznaczonej należy:
• efektywne wdrożenie i utrzymanie systemu zarządzania bezpieczeństwem,
• zapewnienie, że system jest zrozumiały przez personel lądowy i załogi statków,
• identyfikowanie potrzeb szkoleniowych dla całego personelu,
31
• zapewnienie, że przewidziane są odpowiednie środki i wsparcie ze strony lądu,
• przekazywanie informacji związanych z systemem bezpieczeństwa bezpośrednio zarządowi,
• utrzymanie łączności pomiędzy armatorem i kierownictwem statków,
• zaopatrzenie biura i statków w aktualne wydania odpowiednich konwencji,
kodeksów, przepisów i innych dokumentów niezbędnych dla bezpiecznej
eksploatacji statków,
• przeprowadzanie auditów wewnętrznych na lądzie i na statkach,
• planowanie przeglądów systemu przez kierownictwo i utrzymywanie zapisów z tych spotkań,
• analizowanie niezgodności zgłaszanych przez kapitanów i inspektorów technicznych, celem usunięcia ich przyczyn i uniknięcia powtarzania się.
6
Środki i personel
Czy zarząd armatora zobowiązał się do zapewnienia odpowiednich środków
mających na celu osiągnięcie wystarczającego i satysfakcjonującego utrzymania
statku, oraz przydzielenia obowiązków związanych z obsługą techniczną odpowiednio wykwalifikowanemu i przeszkolonemu personelowi zarówno na lądzie,
jak i na eksploatowanych statkach?
W uzupełnieniu do powyższego, armator powinien rozważyć następujące
aspekty, podczas obsadzania statku załogą:
• rodzaj ładunku, jaki statek będzie przewoził,
• kwalifikacje załogi konieczne do bezpiecznego wykonania pracy w czasie
normalnej eksploatacji oraz w sytuacjach zagrożeń,
• świadomość załogi związana z obowiązkami wynikającymi z SZB.
Kompetencje każdego członka załogi, którego działalność ma wpływ na bezpieczeństwo i ochronę środowiska, powinny być jasno określone i udokumentowane. Do ważnych zadań kapitana, wymienionych w Kodeksie, należy realizacja
armatorskiej polityki bezpieczeństwa i ochrony środowiska, motywowanie załóg
do przestrzegania tej polityki, jak również przeglądy systemu i pisemne zgłaszanie niezgodności armatorowi.
System powinien obejmować procedury mające na celu weryfikację personelu odnośnie posiadania stosownych kwalifikacji koniecznych do wykonywania
przypisanych zadań, zgodnie z Konwencją STCW. Dodatkowo, armator powinien określić, jakiego rodzaju szkolenia należy przeprowadzić przed zaokrętowaniem, a jakie po zaokrętowaniu – przed i po wyjściu statku w morze oraz
opracować program ćwiczeń na statku, celem zapewnienia, że personel zna swoje obowiązki i posiada umiejętności potrzebne do wykonywania przypisanych
zadań. Przy określaniu i planowaniu szkoleń należy również brać pod uwagę
potrzeby zidentyfikowane na podstawie analiz raportów z wypadków i awarii,
wyników auditów wewnętrznych i zewnętrznych oraz inspekcji.
32
Armatorzy, którzy okrętowanie załóg lub obsługę techniczną zlecają firmom
zewnętrznym, powinni ująć tych podwykonawców w swoim systemie zarządzania bezpieczeństwem. Jednakże to na armatorze spoczywa pełna odpowiedzialność za ich działanie zgodne z Kodeksem ISM oraz z ustanowionymi przez siebie procedurami.
7 Opracowywanie planów działań wykonywanych na statku
Czy zostały opracowane stosowne listy kontrolne mające na celu zapewnienie, że czynności związane z utrzymaniem statku oraz przeprowadzaniem inspekcji i prób są wykonywane zgodnie z procedurami i w określonych przedziałach czasu?
System zarządzania bezpieczeństwem powinien zapewnić, że wszystkie kluczowe operacje, które mają wpływ na bezpieczeństwo i zapobieganie zanieczyszczeniom, są przeprowadzane w warunkach kontrolowanych mających na
celu zapewnienie bezpieczeństwa personelowi, zapobieganie zanieczyszczaniu
środowiska oraz zapewnienie, że statek jest technicznie sprawny i spełnia warunki konieczne do wypełnienia określonych zadań.
Środkami kontrolnymi mogą być:
• procedury,
• instrukcje,
• schematy, plany postępowania,
• listy kontrolne,
• zezwolenia na wykonywanie pracy w warunkach szczególnych.
Procedury, instrukcje – w przypadku wielu operacji właściwym sposobem jest
stosowanie procedury pisemnej, szczegółowej instrukcji lub planu. Procedura
opisowa nie wyklucza stosowania list kontrolnych dla tych samych operacji.
Procedura lub instrukcja opisuje zasady postępowania w przypadku konkretnej
operacji i może stanowić swoistą interpretację punktów wymienionych w liście
kontrolnej. Natomiast lista kontrolna jest pisemnym potwierdzeniem działania
zgodnego z tą procedurą.
Schematy, plany postępowania – mogą być stosowane do niektórych operacji
zamiast procedury lub instrukcji, mogą stanowić również graficzną formę przedstawienia procedury.
Listy kontrolne, zezwolenia na wykonywanie pracy w warunkach szczególnych –
Kodeks ISM wymaga prowadzenia i przechowywania zapisów z operacji związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom.
Z tego względu system list kontrolnych i zezwoleń jest bardzo wygodnym narzędziem, gdyż oprócz zapewnienia, że wszystkie wymagane czynności są wykonane bezpiecznie, stanowi po ich wypełnieniu zapisy.
System udzielania zezwoleń na wykonywanie pracy w warunkach szczególnych powinien zapewniać, że czynności wynikające z utrzymania statku przeprowadzane są w warunkach bezpiecznych i może obejmować:
• prace z ogniem,
33
•
•
•
•
•
prace przy urządzeniach elektrycznych,
prace w zbiornikach,
prace w pomieszczeniach zamkniętych,
prace na wysokości,
prace na zewnątrz kadłuba.
Z uwagi na różnorodność wykonywanych prac, zadania powinny być powierzone doświadczonym i wykwalifikowanym pracownikom.
9 Zgłaszanie i analiza niezgodności, wypadków oraz sytuacji niebezpiecznych
Czy system zarządzania bezpieczeństwem zawiera procedury zapewniające
zgłaszanie niezgodności i wypadków oraz stanów zagrożenia, a następnie ich analizę mającą na celu podwyższenie bezpieczeństwa i zapobieganie zanieczyszczaniu?
System zarządzania bezpieczeństwem powinien zawierać procedury zapewniające, że sprawozdania z wypadków, stanów zagrożenia, niezgodności i incydentów są przekazywane armatorowi i analizowane na stosownym poziomie
kierownictwa. SZB powinien zawierać procedury mające na celu informowanie
o uchybieniach i innych sprawach, które wymagają wsparcia armatora i które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo eksploatacji oraz zanieczyszczenie środowiska.
Terminy takie jak: „niezgodność”, „wypadek”, „niebezpieczna sytuacja”,
„incydent” oraz „niesprawność techniczna”, powinny zostać dokładnie i jasno
zdefiniowane, w celu zapewnienia, że stosowne informacje dotyczące opisanych
sytuacji będą przekazywane.
Armator powinien ustanowić system informacji zwrotnej, celem zapewnienia,
że konieczne informacje są rozpowszechniane na wszystkie stosowne stanowiska i
na statki armatora po stwierdzeniu niezgodności, zaistniałym wypadku lub incydencie. Armator powinien mieć również system zapisu, badania, oceny, przeglądu
i analizowania raportów, mający na celu umożliwienie podejmowania właściwych
działań. W przypadkach powtarzania się niezgodności armator powinien zmienić
opracowane procedury lub rozważyć wprowadzenie zmian w systemie organizacyjnym, powodujące eliminację przyczyn powstawania niezgodności.
11 Dokumentacja
Czy publikacje, zmiany i rozpowszechnianie procedur związanych z utrzymaniem oraz inne istotne dokumenty są właściwie kontrolowane?
Armator powinien ustanowić i utrzymywać procedury nadzoru wszystkich
dokumentów i danych, które dotyczą systemu zarządzania bezpieczeństwem.
Kontrola wszystkich dokumentów i związanych danych jest bardzo ważnym
elementem skuteczności systemu. Armator powinien ustanowić procedury
w celu właściwej identyfikacji, rozpowszechniania, gromadzenia i utrzymania
całej dokumentacji związanej z eksploatacją, łącznie z dokumentacją dotyczącą
bezpieczeństwa i ochrony przed zanieczyszczeniem.
Przykładami takich dokumentów mogą być:
• księgi systemu zarządzania bezpieczeństwem,
34
•
•
•
•
procedury, instrukcje, listy kontrolne,
obowiązujące przepisy i zalecenia,
instrukcje producenta,
rysunki.
Procedura kontroli dokumentów powinna obejmować wszystkie księgi systemu zarządzania bezpieczeństwem tak, aby wykluczyć użycie dokumentów
nieaktualnych.
Dokumenty wewnętrzne podlegające nadzorowi:
• dokumentacja SZB (księga, procedury, instrukcje, plany, listy kontrolne itp.),
• zarządzenia i okólniki,
• regulaminy i instrukcje armatora,
• dzienniki okrętowe i inne księgi z zapisami (np. księga zapisów olejowych,
zapisów śmieciowych),
• plany i rysunki.
Nadzorowane dokumenty zewnętrzne to między innymi:
• konwencje, kodeksy, rezolucje IMO,
• przepisy klasyfikatora,
• przepisy państwa bandery,
• przepisy ubezpieczyciela,
• mapy i wydawnictwa nawigacyjne.
Poszczególne komórki organizacyjne powinny posiadać dokumenty, którymi
się posługują, np. dział techniczny armatora powinien posiadać dokumentację
SZB, kopie certyfikatów klasowych i konwencyjnych, przepisy techniczne
państw bandery, przepisy instytucji klasyfikacyjnych, konwencje, kodeksy, rysunki techniczne. Natomiast na statkach musi znajdować się cała dokumentacja
SZB oraz komplet pozostałej dokumentacji odpowiedniej dla danego statku.
12 Przegląd i ocena armatorska
Czy przeprowadzone audity wewnętrzne w biurze armatora i na wszystkich
statkach potwierdziły zgodność działań z systemem zarządzania bezpieczeństwem i objęły przynajmniej następujące elementy?
• ewentualne zmiany organizacyjne, nowy tonaż, nowy personel,
• przeglądy klasowe i konwencyjne, rutynowe kontrole i przeglądy,
• inspekcje Port State Control, państwa bandery,
• procedury zgłaszania niezgodności/spostrzeżeń z auditów i inspekcji,
• wnioski i zalecenia.
Czy stosowne analizy, podsumowania i informacje dotyczące utrzymania
statku zostały włączone w przeglądy efektywności systemu zarządzania w biurze
i na statkach? Czy przeglądy te wpływają na podniesienie efektywności w zarządzaniu utrzymaniem?
35
Celem przeglądu jest określenie efektywności wdrożenia systemu i rekomendowanie zmian mających wpływ na podniesienie efektywności. Przynajmniej raz do
roku armator powinien dokonać przeglądu systemu zarządzania bezpieczeństwem.
Przegląd powinien obejmować, co najmniej:
• zmiany organizacyjne,
• nowe plany, procedury lub instrukcje,
• zmiany w konwencjach, przepisach prawnych, normach itp.,
• analizę niezgodności, wypadków i sytuacji niebezpiecznych,
• rezultaty auditów wewnętrznych/zewnętrznych i inspekcji (łącznie z działaniami korygującymi),
• efektywność metod szkoleniowych,
• zapisy z posiedzeń statkowych komitetów bezpieczeństwa,
• efektywność systemu i propozycje zmian.
Przegląd systemu na statku dokonuje kapitan, armator powinien określić
w procedurze zasady oraz częstotliwość przeprowadzania przeglądu. Powinien
on obejmować, co najmniej:
• funkcjonowanie systemu i propozycje jego udoskonalenia,
• wszystkie wypadki, niebezpieczne sytuacje, incydenty,
• wykryte niezgodności,
• raporty z inspekcji statkowych,
• alarmy ćwiczebne,
• prace remontowe konieczne dla poprawy bezpieczeństwa.
Kierownictwo odpowiedzialne za działy organizacyjne poddane auditom powinno w odpowiednim czasie podjąć działania korygujące w stosunku do wykrytych niedociągnięć. Spostrzeżenia z auditu, niemające rangi niezgodności powinny być również rozpatrywane, oznacza to, że audytor stwierdził istnienie
słabych punktów w funkcjonowaniu systemu, które mogą doprowadzić do powstania niezgodności w przyszłości.
Inspekcje
Punkt 10.2 Kodeksu ISM stwierdza, że armator w celu właściwego utrzymywania statku powinien zapewnić, aby:
• inspekcje odbywały się w odpowiednich przedziałach czasu,
• jakiekolwiek niezgodności były zgłaszane – z podaniem przyczyn, jeśli są znane,
• były podejmowane odpowiednie działania korygujące,
• zapisy z tych czynności były przechowywane.
Inspekcje powinny być właściwie zaplanowane i przeprowadzane przez kompetentny, wykwalifikowany i doświadczony personel. Częścią odpowiedzialności
personelu na statku powinny być rutynowe inspekcje siłowni, wyposażenia i kadłuba. SZB powinien określić metody stosowania oraz kryteria oceny warunków.
Systematyczne działania i plany powinny obejmować, co najmniej:
• utrzymanie (np. remonty, czyszczenie, malowanie, itd.),
36
• inspekcje (np. sprawdzanie, pomiary i próby, tam gdzie ma to zastosowanie),
• analizy i przeglądy,
• określenie stosowanych metod i, gdzie to jest stosowne, kryteria oceny stanu.
Armator powinien określić w procedurze utrzymania statku, jakie inspekcje
należy przeprowadzać i w jakich odstępach czasu. Dotyczy to zarówno inspekcji
przeprowadzanych przez kierownictwo statku, jak i inspekcji dokonywanych
przez służby lądowe armatora.
Przy planowaniu utrzymania statku należy wziąć pod uwagę:
• wiek statku,
• zalecenia producentów wyposażenia,
• rezultaty inspekcji przeprowadzonych przez strony trzecie, oraz
• zapisy z utrzymania wyposażenia łącznie z przeprowadzonymi remontami,
awariami i podjętymi w związku z tym działaniami.
Utrzymanie obejmuje również regularne próby urządzeń i wyposażenia oraz
systemów technicznych, które nie są w ciągłym użyciu.
Zapisy dokumentujące przeprowadzone inspekcje powinny być przechowywane.
Niezgodności, działania korygujące
W kontekście utrzymania statku pojęcie „niezgodność” nie jest formalnym
odniesieniem do określenia stosowanego w procesie auditu i należy je traktować
jako „niesprawność techniczną”, która odnosi się do uszkodzenia konstrukcji
statku, nieprawidłowego działania urządzeń maszynowych, wyposażenia kadłubowego w całości lub części, awarii oraz innych sytuacji, które mogą zaistnieć
w codziennej eksploatacji statku.
System zarządzania bezpieczeństwem powinien obejmować procedury informowania o brakach w utrzymaniu i innych sprawach, które wymagają wsparcia ze strony armatora i które mogłyby wpłynąć na bezpieczną eksploatację statku lub spowodować zanieczyszczenie środowiska.
Oprócz tego przepisy statutowe i klasyfikacyjne zawierają określone wymagania informowania administracji morskiej kraju bandery, władz portowych oraz
towarzystwa klasyfikacyjnego, pod którego nadzorem znajduje się statek o każdym uszkodzeniu, wypadku lub awarii, mogącym niekorzystnie wpłynąć na
bezpieczeństwo lub ochronę środowiska.
Sprawozdania z inspekcji powinny zawierać informacje dotyczące stanu
technicznego statku oraz termin usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i mogą zawierać proponowane działania korygujące.
Armator powinien posiadać udokumentowane procedury działań korygujących. Procedury powinny zapewnić, że raporty są badane oraz, że podejmowane
są działania korygujące, jeżeli jest to wymagane. Powinna być również zdefiniowana odpowiedzialność i uprawnienia osób zajmujących się tymi raportami.
W przypadkach powtarzania się niezgodności armator powinien zmienić opracowane procedury lub rozważyć wprowadzenie zmian w systemie organizacyjnym, powodujących eliminację przyczyn powstawania niezgodności.
37
Przechowywanie zapisów
Zapisy odnoszące się do utrzymania statku możemy podzielić na dwie kategorie:
Zapisy zewnętrzne
• zapisy klasyfikacyjne, raporty i certyfikaty,
• zapisy konwencyjne, raporty i certyfikaty,
• raporty Port State Control,
• raporty innych instytucji kontrolujących.
Zapisy wewnętrzne
• raporty z inspekcji statkowych,
• raporty z przeprowadzonych prac dotyczących utrzymania,
• zapisy z prób urządzeń będących w pogotowiu i innych urządzeń,
• zapisy z próby alarmów i wyłączników,
• raporty z auditów wewnętrznych i zewnętrznych,
• karty niezgodności z auditów,
• raporty z przeprowadzonych działań korygujących,
• raporty z wypadków i niebezpiecznych zdarzeń,
• zamówienia części zapasowych, zaopatrzenia, kwity dostaw itp.
Zapisy z utrzymania statku, inspekcji, raportów z awarii, uszkodzeń oraz działań
korygujących i innych wyżej wymienionych powinny być przechowywane przez
ustalony okres czasu, jako obiektywne dowody efektywnego funkcjonowania
systemu zarządzania bezpieczeństwem.
Identyfikacja oraz próby urządzeń i wyposażenia
Punkt 10.3 Kodeksu ISM stwierdza, że:
Armator powinien ustanowić w SZB procedury identyfikacji wyposażenia
i systemów technicznych, których nagłe awarie w działaniu powodują sytuacje
zagrożenia. SZB powinien przewidywać ściśle określone środki zaradcze dla
podwyższenia niezawodności tego wyposażenia lub systemów. Środki powinny
obejmować regularne próby urządzeń i wyposażenia oraz systemów technicznych, które nie są w ciągłym użyciu.
W procedurze utrzymania należy wyraźnie wymienić, jakie systemy i urządzenia należą do tych, które mogą powodować sytuacje zagrożenia. Dla każdego
z tych urządzeń należy określić zalecane sposoby podwyższenia ich niezawodności i można do nich zaliczyć:
• silnik główny,
• silniki pomocnicze,
• urządzenie sterowe,
• żyrokompas,
• radary,
• GPS,
• systemy paliwowe,
• systemy balastowe,
38
• systemy ładunkowe,
• inne urządzenia określone przez armatora.
Niezależnie od odpowiedniego utrzymania powyższych urządzeń armator
musi określić, jakie urządzenia niebędące w ciągłym użyciu powinny być regularnie uruchamiane. Dla każdego urządzenia należy określić częstotliwość odbywania prób. Do urządzeń tych można zaliczyć:
• wyposażenie ppoż. w tym pompy ppoż. (główna i awaryjna),
• agregat awaryjny,
• wyposażenie ratunkowe,
• systemy sygnalizacyjne, alarmowe,
• środki łączności,
• akumulatory awaryjne,
• zdalne odcinanie paliwa,
• zdalne wyłączanie wentylacji,
• awaryjne zatrzymanie i awaryjny ruch,
• sterowanie awaryjne,
• wyposażenie bezpieczeństwa (EPIRB, itp.),
• zdalne sterowanie drzwiami wodoszczelnymi,
Do przeprowadzanych prób zaliczyć można również włączanie i sprawdzanie
urządzeń wymienionych w listach kontrolnych, np. przed wyjściem w morze,
przed przyjściem do portu, jak również okresowe przeglądy gaśnic, aparatów
oddechowych, tratw ratunkowych i innych.
Eksploatacja statku
Punkt 10.4 Kodeksu ISM stwierdza, że:
Inspekcje wymienione w 10.2, jak również środki zaradcze ujęte w 10.3, powinny
być włączone do praktyki utrzymania eksploatacyjnego stanu statku.
Umieszczenie w dokumentacji systemu zarządzania bezpieczeństwem wymagań odnośnie inspekcji oraz środków zaradczych podwyższających niezawodność urządzeń, a następnie ich przestrzeganie powinno spełniać wymagania
Kodeksu ISM dotyczące utrzymania statku. W przypadku występowania uchybień w funkcjonowaniu, system zarządzania bezpieczeństwem otwarty jest na
ciągłe doskonalenie, poprzez podejmowanie działań korygujących w stosunku do
stwierdzonych niezgodności, szkolenia oraz nowelizację dokumentacji.
Podsumowanie
Polski Rejestr Statków jako instytucja klasyfikacyjna sprawująca między innymi nadzór nad utrzymaniem statku zgodnie ze stosownymi konwencjami
i przepisami oraz z ramienia administracji państwa bandery jako organizacja
prowadząca certyfikację wg Kodeksu ISM odpowiedzialna jest za działania
zgodne z wymaganiami Rezolucji A.739(18) „Wytyczne do upoważnienia organizacji działających w imieniu administracji”, Rezolucji A.789(19) „Warunki
sprawowania nadzoru i wydawania certyfikatów przez organizacje uznane, działające w imieniu administracji” oraz Rezolucji A.913(22) „Znowelizowane
39
wytyczne do wdrażania przez administracje międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem”.
Podstawowym czynnikiem kontrolującym poprawność funkcjonowania systemu zarządzania bezpieczeństwem jest przeprowadzanie auditów armatorskich
systemów zarządzania bezpieczeństwem. W trakcie przeprowadzania każdego
auditu, jak i klasowego przeglądu rocznego, auditorzy/inspektorzy PRS zwracają
uwagę na poprawność funkcjonowania systemu zarządzania bezpieczeństwem
pod kątem utrzymania statku i jego wyposażenia.
W szczególności uwaga zwracana jest na:
• istniejące nieusunięte niesprawności techniczne, które nie są odpowiednio
traktowane przez armatora i mogą prowadzić do ograniczenia, zawieszenia
lub wycofania świadectwa klasy lub konwencyjnego,
• liczne niesprawności techniczne, które sugerują brak skutecznego utrzymania
statku i jego wyposażenia,
• stwierdzone przez organ kontrolny, nieusunięte niesprawności, których skutkiem jest zatrzymanie statku,
• inne warunki nieodnoszące się do wymagań klasyfikacyjnych bądź konwencyjnych, które mogą mieć poważny wpływ na bezpieczeństwo statku, jego
załogi lub środowiska.
Dotyczy to również auditów dodatkowych i przeglądów spowodowanych zatrzymaniem statku przez organ kontrolny z powodu czysto technicznych braków,
na podstawie zawiadomienia lub sprawozdania inspektora po zatrzymaniu statku,
gdzie uchybienia całkowicie lub częściowo doprowadziły do zatrzymania statku
lub na podstawie informacji uzyskanych od strony trzeciej wskazujących na to,
że może istnieć uchybienie w odniesieniu do właściwości lub wdrożenia systemu
zarządzania bezpieczeństwem.
W przypadku stwierdzenia niesprawności technicznych, które mogłyby stanowić poważne zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i statku lub szkodę dla środowiska, auditor powinien:
• ustalić, czy niesprawność techniczna przedstawia sobą niezgodność w rozumieniu SZB,
• w przypadku gdy niesprawność techniczna dotyczy obszarów statku certyfikowanych przez PRS, podjąć działania nadzorcze zgodne z zasadami klasyfikacji,
• w przypadku gdy niesprawność techniczna nie dotyczy obszarów statku certyfikowanych przez PRS, ustalić, czy armator podjął właściwe działania celem ich usunięcia i spowodować, aby każdym takim przypadkiem zajęła się
właściwa organizacja uznana.
W przypadku stwierdzenia niezgodności dużej konieczne jest przeprowadzenie przez armatora natychmiastowych (przed wypłynięciem statku z portu) działań korygujących mających na celu przynajmniej zmniejszenie niezgodności
dużej do niezgodności.
W przypadku zmniejszenia niezgodności dużej do niezgodności, armator zobowiązany jest do przeprowadzenia auditu dodatkowego w terminie wskazanym
40
w uzgodnionym planie działań korygujących w celu zweryfikowania skuteczności podjętych działań korygujących.
Spełnienie wymogu utrzymania statku przysparza armatorom wielu problemów, potwierdzają to inspekcje przeprowadzane przez organy kontrolne.
Stwierdzone nieprawidłowości oraz zatrzymania statków dowodzą, że niektórzy
armatorzy zaniedbują planowe przeglądy i inspekcje, dotyczy to również braku
znajomości przez załogi statków procedur systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz stosownych przepisów i konwencji.
W celu kontroli bezpieczeństwa żeglugi i ochrony środowiska kraje europejskie powołały służby kontrolne administracji morskiej państwa portu (Port State
Control) działające według przepisów przyjętych przez Porozumienie Paryskie.
Inspektorzy PSC uprawnieni są do przeprowadzania rutynowych kontroli statków również pod kątem funkcjonowania systemu zarządzania bezpieczeństwem.
Natomiast w przypadku stwierdzenia przez inspektora lub na podstawie uzyskanych informacji, że:
• statek uczestniczył w kolizji, wszedł na mieliznę lub brzeg,
• nastąpiło zanieczyszczenie środowiska,
• manewrowano statkiem w sposób nieprawidłowy lub niebezpieczny,
• statek był używany w taki sposób, że mógł stwarzać niebezpieczeństwo dla
ludzi, mienia lub środowiska,
kontrola powinna zostać rozszerzona i objąć również sprawdzenie wiedzy
i umiejętności członków załogi. Inspektor PSC może zadać członkom załogi
pytania dotyczące istniejących procedur opisanych w armatorskim systemie
zarządzania bezpieczeństwem, takich jak procedury na wypadek stanu zagrożenia lub dotyczące bezpieczeństwa. Dodatkowo może zażądać wykonania ćwiczenia dotyczącego określonego stanu zagrożenia, kontrola może również przebiegać pod kątem sprawdzenia członka załogi na stanowisku pracy, poprzez
wykazanie swoich kwalifikacji do pełnienia danej funkcji.
Jeżeli zostały stwierdzone niezgodności, mogące stwarzać niebezpieczeństwo
dla ludzi, mienia lub środowiska, to mogą być one podstawą do zatrzymania
statku do czasu ich usunięcia.
Publikowane raporty z rejonu działania Porozumienia Paryskiego, odnoszące
się między innymi do wyrażonych w procentach zatrzymań statków nadzorowanych i certyfikowanych przez Polski Rejestr Statków z powodu nieprawidłowości
związanych z ISM, wykazują systematyczny spadek w ciągu kilku ostatnich lat:
• 2003 – 7,05%
• 2004 – 5,74%
• 2005 – 3,12%
Powyższe dane obrazujące wyraźny spadek ilości zatrzymań statków, wskazują z jednej strony na poprawę jakości i skuteczności w sprawowanym nadzorze, a z drugiej na wzrost świadomości armatorów w odniesieniu do spraw związanych z poprawą bezpieczeństwa żeglugi, jak również bezpieczeństwa środowiska.
Edmund Witkowski
41
CERTYFIKACJA WYROBÓW
WSPÓŁPRACA JEDNOSTEK NOTYFIKOWANYCH
W ZAKRESIE DYREKTYWY MED
Zasady współpracy jednostek notyfikowanych
Dla wszystkich dyrektyw nowego i globalnego podejścia, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów technicznych zawartych w dyrektywach
przez wszystkie jednostki notyfikowane, Komisja Europejska organizuje współpracę tych jednostek notyfikowanych w celu rozwiązywania problemów technicznych odnoszących się do oceny zgodności. Współpraca ta jest koordynowana i realizowana poprzez sektorowe grupy robocze.
W związku z tym, że jednostki notyfikowane wykonują zadania wyznaczone
przez władze państwowe poszczególnych państw członkowskich Unii Europejskiej, są one zobowiązane do uczestnictwa w pracach odpowiednich grup roboczych. Brak uczestnictwa w pracach grup roboczych może spowodować cofnięcie notyfikacji. Dokumenty robocze, raporty ze spotkań, zalecenia i wytyczne
opracowane w ramach prac grup roboczych są rozprowadzane do wszystkich
jednostek notyfikowanych wchodzących w skład danej grupy.
Grupy jednostek notyfikowanych składają się z ich przedstawicieli. W pracach grup roboczych uczestniczy również przedstawiciel Komisji Europejskiej, a
ponadto mogą uczestniczyć, jako obserwatorzy, eksperci rządowi i przedstawiciele władz odpowiedzialnych za efektywne wdrożenie danej dyrektywy. Jeżeli
jest taka potrzeba, w pracach grup roboczych mogą uczestniczyć przedstawiciele
europejskich organizacji normalizacyjnych (CEN, CENELEC, ETSI). Zapraszane mogą być również, jako obserwatorzy, odpowiednie federacje europejskie, w
tym federacje producentów, oraz przedstawiciele innych zainteresowanych stron.
Dla zwiększenia efektywności pracy grupy jednostek notyfikowanych mogą
powoływać podgrupy zajmujące się omawianiem konkretnych kwestii technicznych.
Grupa jednostek notyfikowanych dla Dyrektywy 96/98/WE – MarED
W zakresie Dyrektywy 96/98/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie wyposażenia morskiego (MED) praca jednostek notyfikowanych przez państwa
członkowskie Unii Europejskiej jest koordynowana przez sektorową grupę roboczą zwaną MarED (The Group of Notified Bodies for the Implementation of the
Marine Equipment Directive). MarED zapewnia współpracę jednostek notyfikowanych, Komisji Europejskiej oraz obserwatorów w stosowaniu Dyrektywy MED.
Głównym celem MarED jest zapobieganie występowania różnic w postępowaniu poszczególnych jednostek notyfikowanych poprzez wymianę informacji
pomiędzy jej członkami, harmonizację aspektów technicznych oraz uzyskiwanie,
w przypadku niejasności, konsensusu w odniesieniu do procedury badania typu
WE oraz procedur związanych z nadzorem nad produkcją.
42
Kolejne cele MarED to:
– ustanowienie i utrzymywanie współpracy między jednostkami notyfikowanymi zrzeszonymi w MarED dla ujednolicenia postępowania przy certyfikacji wyposażenia morskiego określonego w Aneksie A.1 Dyrektywy MED,
– stanowienie forum dla identyfikacji wszelkich problemów związanych z interpretacją postanowień Dyrektywy co do certyfikacji wyposażenia morskiego oraz konsultacji z odpowiednimi organizacjami dla ich rozwiązania,
– wkład w interpretację istniejących norm i przepisów oraz współudział
w opracowaniu nowych norm,
– ułatwienie współpracy pomiędzy członkami MarED oraz powstrzymywanie
otwartej konkurencji między nimi,
– wymiana doświadczeń w stosowaniu procedur oceny zgodności dla ujednoliconego rozumienia i stosowania wymagań Dyrektywy,
– opracowywanie opinii z technicznego punktu widzenia co do procedur oceny
zgodności,
– zapewnienie współpracy z IMO oraz ze światowymi i europejskimi organizacjami normalizacyjnymi (ISO, IEC, CEN, CENELEC).
W pracach grupy MarED uczestniczą jednostki notyfikowane, przedstawiciel
Komisji Europejskiej, przedstawiciel Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa
Morskiego (EMSA), przedstawiciel europejskich organizacji normalizacyjnych,
obserwatorzy reprezentujący rządy państw członkowskich Unii Europejskiej
oraz sekretarz techniczny. Aktualnie do Dyrektywy 96/98/WE zostało notyfikowanych 36 jednostek z 10 państw członkowskich Unii Europejskiej oraz jedna
jednostka z Norwegii (na podstawie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym). Większość jednostek notyfikowanych uczestniczy aktywnie w pracach
MarED, wśród nich również Polski Rejestr Statków S.A.
MarED składa się z Komitetu Poziomego i 5 podgrup roboczych – LSA, FIRE, MARPOL, NAVIGATION i RADIO. Praca w podgrupach roboczych odbywa się korespondencyjnie za pomocą poczty elektronicznej, gdzie prowadzona
jest dyskusja na temat zgłoszonych szczegółowych kwestii technicznych dotyczących dziedziny właściwej dla danej podgrupy.
Praca Komitetu Poziomego odbywa się zarówno za pośrednictwem poczty
elektronicznej, jak i podczas organizowanych co najmniej raz w roku posiedzeń
organizowanych w Brukseli. Przedmiotem pracy Komitetu Poziomego są sprawy
natury ogólnej, w tym dotyczące modułów związanych z nadzorem nad produkcją, jak i ustosunkowywanie się do wyników pracy w podgrupach roboczych.
Zatwierdzone zalecenia MarED (Approved Recommendations)
Jednym z głównych zadań wykonywanych przez MarED jest przygotowanie
zaleceń (Recommendations), zawierających uzgodnione przez członków MarED
interpretacje różnych problemów wynikających z praktycznego stosowania
Dyrektywy w celu przedłożenia Komisji Europejskiej oraz Komitetowi ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniu Morza przez Statki (COSS),
43
a po ich zatwierdzeniu przez Komisję Europejską – udostępniania ich zainteresowanym stronom. Większość zatwierdzonych zaleceń (Approved Recommendations) jest publicznie dostępna na stronie internetowej www.mared.org.
Zatwierdzone zalecenia obowiązują przede wszystkim jednostki notyfikowane. Część zaleceń obowiązuje również laboratoria współpracujące z jednostkami
notyfikowanymi. Ponadto niektóre zalecenia dotyczą także producentów wyposażenia morskiego.
Aktualnie obowiązuje 28 zatwierdzonych zaleceń (26 pierwszych zaleceń jest
publicznie dostępnych, 2 ostatnie są na stronach dostępnych tylko dla członków
MarED), które pokrótce scharakteryzowano poniżej:
1) NB-MarED-01-005, GEN-001 Type-examination, certificate format
Zalecenie to podaje informacje, jakie powinny być zawarte w wydawanym
przez jednostkę notyfikowaną certyfikacie badania typu WE (moduł B). W załączniku podano propozycję ujednoliconego certyfikatu badania typu WE.
2) NB-MarED-01-010, GEN-002 Surveillance, certification
Wymienia się tu dokumenty, które jednostka notyfikowana powinna wydać
w wyniku nadzoru nad produkcją prowadzonego według modułów D, E, F i G.
Podano również wymaganie skierowane do producentów, aby każdorazowo, na życzenie administracji morskiej państwa członkowskiego Unii Europejskiej, którego banderę nosi statek, na którym jest umieszczone dane
wyposażenie, dostarczali oni wyżej wymienione dokumenty.
3) NB-MarED-01-011, GEN-003 Production, surveillance
Zalecenie dopuszcza wybór przez producenta jednej jednostki notyfikowanej
przeprowadzającej badanie typu WE (moduł B) i innej jednostki notyfikowanej
prowadzącej certyfikację systemu nadzoru nad produkcją (moduł D, E lub F).
Dopuszcza się również certyfikację systemu nadzoru nad produkcją różnych wyrobów w różnych jednostkach notyfikowanych.
4) NB-MarED-01-012, GEN-004 Sampling, lots
Zalecenie zawiera wytyczne określania i wyboru próbki w ramach weryfikacji wyrobu (moduł F) dla wyrobów produkowanych seryjnie.
5) NB-MarED-01-013, GEN-005 Certification
Stwierdza się, że nie jest możliwe wydanie certyfikatu na moduł G na podstawie istniejącego certyfikatu na moduł B. Każdy wyrób certyfikowany na
moduł G powinien być poddany wymaganym badaniom typu.
Pozostawiono do decyzji jednostki notyfikowanej możliwość wykorzystania przy certyfikacji na moduł G będącej w jej posiadaniu dokumentacji
i innych danych zatwierdzonych przy certyfikacji na moduł B. Jednak w certyfikacie na moduł G nie może być odsyłaczy do certyfikatu na moduł B.
6) NB-MarED-01-014, GEN-006 Certification, validity
Określono zalecane okresy ważności certyfikatów na moduły B, D, E, F i G.
7) NB-MarED-01-015, GEN-007 Type-examination, multiple applicants,
multiple manufacturers
44
8)
9)
10)
11)
12)
13)
14)
Określono tu zasady obowiązujące przy wydawaniu certyfikatów badania
typu dla różnych wnioskodawców lub różnych producentów na podstawie
jednej procedury badania typu.
NB-MarED-01-016, GEN-008 Declaration of conformity
Podano tu zasady wystawiania deklaracji zgodności przez producenta.
Określono niezbędne informacje, które powinny być zawarte w deklaracji
zgodności.
NB-MarED-01-018, GEN-010 Test facility approval, accredited laboratory, qualified laboratory
Określono warunki, kiedy badania mogą być przeprowadzane z wykorzystaniem specjalistycznego wyposażenia pomiarowego producenta oraz jego
personelu.
Ponadto określono zasady uznawania laboratoriów do prowadzenia badań
wyposażenia morskiego oraz nadzoru nad badaniami przez jednostkę notyfikowaną.
NB-MarED-01-019, GEN-011 Wheelmarking, responsibility of manufacturer and subcontractor
Zalecenie wyklucza możliwość dostarczania wyposażenia do użytkownika
na podstawie certyfikatu badania typu wystawionego dla producenta i certyfikowanego systemu jakości sprzedawcy (upoważnionego przedstawiciela).
Zalecenie podaje warunki, kiedy sprzedawca może być traktowany jako
producent.
NB-MarED-02-052, GEN-015 Declaration of conformity
W celu pomocy producentom wyposażenia morskiego opracowano i podano
w załączniku przykład deklaracji zgodności WE wystawianej przez producenta.
NB-MarED-02-067, GEN-017 Conformity assessment of component assemblies
Zalecenie określa procedurę oceny zgodności oraz sposób postępowania dla
przypadku, gdy jeden z zespołów wyposażenia składającego się z większej
liczby zespołów ulega uszkodzeniu i wymaga wymiany na nowy.
NB-MarED-03-083, GEN-019 Type-examination, certificate format, modules D,E, F, G
Zalecenie to podaje informacje, jakie powinny być zawarte w wydawanych
przez jednostkę notyfikowaną certyfikatach: zapewnienia jakości produkcji
(moduł D), zapewnienia jakości wyrobu (moduł E), weryfikacji wyrobu
(moduł F) i weryfikacji jednostkowej (moduł G).
W załączniku podano propozycję ujednoliconych certyfikatów na moduły
D, E, F i G.
NB-MarED-03-084, GEN-020 Testing by accredited laboratories
W zaleceniu ustosunkowano się do kwestii, czy jednostka notyfikowana
może akceptować wyniki badań przeprowadzonych przed złożeniem wniosku o certyfikację wyposażenia, jeżeli badania zostały przeprowadzone
w laboratorium spełniające kryteria określone w Approved Recommendation GEN-010.
45
15) NB-MarED-03-085, GEN-021 Testing by independent laboratories
Zalecenie określa, że stroną odpowiedzialną za przeprowadzenie badań lub
za zlecenie badań przez laboratorium niezależne jest producent, a nie jednostka notyfikowana.
16) NB-MarED-01-049, LSA-006 Uniform application of test standards for
lifejacket lights as required by Section 10 of MSC.81(70)
Zalecono, aby sprawozdania z prób lampek pozycyjnych do pasów ratunkowych były zgodne z cyrkularzem IMO MSC/Circ.980.
17) NB-MarED-02-061, LSA-007 Immersion suits and lifejackets
W zaleceniu tym jest zawarty komentarz dotyczący pozycji A.1/1.6 Aneksu A.1 Dyrektywy MED obejmującej kombinezony ratunkowe i kombinezony ochronne, które spełniają również wymagania dla pasów ratunkowych, co aktualnie jest trudne do osiągnięcia.
18) NB-MarED-02-079, LSA-010 Uniform reporting requirements as contained in MSC Circ. 980
Dla środków ratunkowych, dla których w cyrkularzu IMO MSC/Circ.980
podane są formularze, zaleca się stosowanie tych formularzy.
19) NB-MarED-02-080, LSA-011 Anti-exposure suits
Podane jest wyjaśnienie, że kombinezon ochronny, dla którego w Kodeksie
LSA wymagana jest wyporność własna wynosząca co najmniej 70 N, stanowi jedną część garderoby.
20) NB-MarED-03-093, LSA-012 Navigation lights, rescue boats
Podano, jakie światła nawigacyjne i w jakich warunkach są wymagane dla
łodzi ratowniczych i szybkich łodzi ratowniczych.
21) NB-MarED-03-095, LSA-014 Marine evacuation system, inflatable liferafts
Podano warunki stosowania otwartych dwustronnych tratw ratunkowych
jako pneumatycznych tratw ratunkowych związanych z morskim systemem
ewakuacji (MES).
22) NB-MarED-01-025, FIRE-001 Affixing wheelmark
Podano zasady umieszczania znaku zgodności (wheelmark) dla niektórych
wyrobów wyposażenia morskiego z grupy „Ochrona przeciwpożarowa”
(Aneks A.1/3... Dyrektywy MED), dla których trudno jest zapewnić identyfikowalność.
23) NB-MarED-01-030, FIRE-006 Fire divisions, class A, B, C
Podano wyjaśnienie, że drzwi przeciwpożarowe klasy „C” nie są przedmiotem Dyrektywy.
24) NB-MarED-02-054, FIRE-011 Intumescent materials
Podano zalecenie dotyczące pomiaru szczeliny w przegrodach typu A i typu
B, gdy jako materiały uszczelniające zastosowano materiały ognioodporne.
25) NB-MarED-02-055, FIRE-012 Oxygen analysers, gas detection, portable
equipment
Przyjęto interpretację, że podane w Aneksie A.1 Dyrektywy MED przyrządy do pomiaru zawartości tlenu i wykrywania gazu (pozycja A.1/3.30 – wg
aktualnej edycji Dyrektywy, tj. 2002/75/WE) odnoszą się wyłącznie do
46
przyrządów przenośnych. W nowej edycji Dyrektywy będzie wprowadzona
zmiana uwzględniająca tę interpretację.
26) NB-MarED-02-068, FIRE-014 Certificates, test procedures, upholstered
furniture
Podano wyjaśnienie, że dla mebli tapicerowanych (pozycja A.1/3.20
w Aneksie A.1) nie należy wystawiać oddzielnych certyfikatów badania typu WE dla materiałów obiciowych. Certyfikat badania typu WE powinien
podawać właściwości komponentów certyfikowanego wyrobu.
27) NB-MarED-01-029, FIRE-005 Metallic pipes, non-metallic pipes
Podano interpretację, że przez materiały inne niż stal, stosowane na rurociągi oleju lub paliwa (pozycja A.1/3.15 w Aneksie A.1), rozumie się rury
z tworzywa sztucznego, natomiast inne rury metalowe powinny być traktowane jak rury stalowe.
Podkreślono, że pozycja ta nie dotyczy węży elastycznych przewodzących
olej lub paliwo.
28) NB-MarED-01-035, NAV-001 Application of EN/IEC 60945 as testing
standard
Zalecenie to odnosi się do poprzedniej edycji Dyrektywy MED,
tj. 2001/53/WE, gdzie w Aneksie A.1 dla niektórych urządzeń nawigacyjnych była pominięta norma EN/IEC 60945 jako obowiązująca norma dotycząca metod badań.
Baza danych MarED
Na stronie internetowej MarED www.mared.org jest publicznie dostępna baza danych wyposażenia morskiego będącego przedmiotem Aneksu A.1 do Dyrektywy MED, dla których zostały wystawione odpowiednie certyfikaty, na
podstawie których wyposażenie to może być umieszczone na statkach, dla których, na podstawie stosownych konwencji IMO, są wydawane certyfikaty bezpieczeństwa przez lub z upoważnienia państw członkowskich Unii Europejskiej.
Baza danych zawiera:
– nazwy, adresy, telefony, numery faksów i adresy elektroniczne wnioskodawców,
– nazwy, adresy, telefony, numery faksów i adresy elektroniczne producentów,
– nazwy i typy wyrobów,
– ograniczenia zastosowania (jeżeli mają miejsce),
– numery i daty ważności certyfikatów,
– zastosowane procedury oceny zgodności (moduły), oraz
– dane dotyczące jednostek notyfikowanych, które przeprowadziły certyfikację.
W dniu 22 grudnia 2005 r. baza danych MarED zawierała 19339 wyrobów
wyposażenia morskiego. Baza ta jest sukcesywnie uzupełniana, w miarę zgłoszeń kolejnych certyfikatów przez jednostki notyfikowane. Do tego dnia Polski
Rejestr Statków S.A. zgłosił do bazy 24 certyfikowane wyroby wyposażenia
morskiego.
Dominik Stefaniak
47
TECHNIKA
Sterowanie w technice morskiej
Wprowadzenie
Od momentu wprowadzenia do przemysłu regulatora typu PID wymyślono
wiele rodzajów kontrolerów i metod sterowania. Coraz bardziej zaawansowane
technicznie procesy petrochemiczne wymusiły poszukiwanie nowych algorytmów sterowania. Tendencja ta została zaobserwowana również w sterowaniu
statkami, a przede wszystkim skomplikowanymi obiektami i jednostkami, takimi
jak platformy wiertnicze oraz kablowce. Własności konstrukcyjne i eksploatacyjne tych jednostek wymusiły pewne specyficzne wymagania odnoszące się do
układów sterowania ich ruchem. Dla tego typu jednostek instytucje klasyfikacyjne wprowadzają dodatkowe przepisy związane z pozycjonowaniem dynamicznym na podstawie rezolucji IMO (MSC/Circ. 645). W definicjach tej rezolucji
pozycjonowanie dynamiczne (ang. Dynamic Positioning, DP) jest określone dla
dwóch przypadków, dotyczy zarówno pozycjonowania statku (DP-vessel), jak
i instalacji pozycjonowania dynamicznego (DP-system). Statek pozycjonowany
dynamicznie jest określony jako jednostka, która posiada odpowiednie środki,
aby utrzymać jego zadaną pozycję bez względu na zakłócenia w postaci falowania, wiatru. Natomiast środkami do osiągnięcia tego celu są system energetyczny, ster strumieniowy oraz wspomniany DP-system jako jednostka sterująca
zawierająca algorytm. Utrzymywanie stałej pozycji jest osiągane za pomocą
skomplikowanych algorytmów – programów komputerowych. I w tym właśnie
aspekcie sporo do powiedzenia mają matematycy oraz automatycy.
Oprócz utrzymywania określonej długości i szerokości geograficznej obiektu,
nie lada wyzwaniem dla firm produkujących autopiloty jest również opracowanie algorytmu utrzymującego kurs statku względem zadanej trajektorii. W Przepisach Klasyfikacji i Budowy Statków Morskich, część VIII – Urządzenia Elektryczne i Automatyka w punkcie 5.5.17 stawia się autopilotom wymaganie, aby
utrzymanie wyznaczonego kursu statku było z maksymalną pojedynczą amplitudą 1,5º i dokładnością do ± 1º. Wymagania towarzystw klasyfikacyjnych oraz
norma ISO 11674:2000 (Ships and marine technology – Heading control systems) skupiają się na aspektach funkcjonalnych, takich jak maksymalne myszkowanie, niezawodność, bezpieczeństwo czy miejsce zainstalowania systemu
DP. Jednakże na działanie algorytmu składa się teoria sterowania ściśle powiązana z matematyką.
Regulatory w przemyśle morskim znajdują zastosowanie do utrzymania stałego
kursu statku, jego pozycji, zadanej temperatury w chłodni i lepkości paliwa, stałej
prędkości obrotowej wału korbowego, jak również do innych skomplikowanych
48
procesów. Oprócz manetek, sensorów, paneli operatorskich, układów wykonawczych sercem sterowania jest oprogramowanie, a uściślając algorytm. W tej
dziedzinie mogą się wykazać matematycy i teoretycy sterowania, którzy na licznych konferencjach przedstawiają udoskonalone metody strojenia i identyfikacji
obiektów. W ubiegłym wieku wprowadzono dwie zasadnicze koncepcje sterowania: regulator typu PID oraz predykcyjny, które postaram się przybliżyć
w dalszej części artykułu.
Sterowanie PID – klasyczne
Począwszy od 1942 roku, kiedy to naukowcy Ziegler i Nichols wymyślili
metodę strojenia regulatora PID, jest on najbardziej powszechnym kontrolerem.
Regulatory tego typu znalazły szerokie zastosowanie w przemyśle morskim.
Typowy regulator PID o jednym stopniu swobody można nastroić tak, aby
umożliwiał śledzenie wartości zadanej lub był nastrojony na redukcję zakłóceń.
Regulator ten można opisać równaniem (1):
Ki
§
·
U (s ) = E (s ) ¨¨ K p +
+ K d s ¸¸
(1)
s
©
¹
gdzie uchyb E(s) jest zdefiniowany jako
E(s) = R(s) - Y(s)
(2)
Do nastrojenia regulatora służą człony: proporcjonalny Kp, całkujący Ki oraz
różniczkujący Kd. W zależności od ich ustawienia projektant decyduje o przeregulowaniu układu, uchybie od wartości zadanej oraz o tym, jak szybko wartość
wyjściowa Y(s) powinna osiągnąć wartość zadaną R(s). Regulatory bez członu
różniczkującego są nazywane regulatorami typu PI. Rys. 1 ilustruje koncepcję
sterowania. Jest to tak zwana pętla sprzężenia zwrotnego.
Rys. 1 Układ regulacji
Zarówno struktura, jak i idea równania (1) jest doskonale znana teoretykom
i praktykom. Regulator ten jest prosty, łatwy do strojenia i przede wszystkim
odporny na zakłócenia.
Rozwój techniki oraz potrzeba sterowania coraz bardziej skomplikowanymi
procesami spowodowała modyfikację równania (1) i wprowadzenie dodatkowych członów b, c oraz filtru członu różniczkującego N:
49
U ( s ) = K p (b ⋅ R( s ) − Y ( s ) ) +
sK (c ⋅ R( s ) − Y ( s ) )
Ki
(R (s) − Y (s)) + d s ⋅ K
s
d
1+
Kp ⋅ N
(3)
W przeciwieństwie do klasycznego regulatora PID (1) regulator o dwóch stopniach swobody (3) można nastroić tak, aby odpowiedź na skok jednostkowy była
szybka i bez przeregulowania, jak również, aby regulator bardzo dobrze tłumił
zakłócenia. Metody strojenia tego regulatora zostały przedstawione między innymi
w publikacjach wybitnego szwedzkiego automatyka – Karla Johana Åströma.
Zanim projektant zdecyduje się na wybór metody strojenia regulatorów, powinien uzyskać (matematyczny) model obiektu. Jest to tak zwana identyfikacja.
Im dokładniejszy model, innymi słowy im bardziej matematyczny opis zbliżony
jest do fizycznego procesu, tym większej efektywności działania regulatora
można się spodziewać. Jednak niektóre z regulatorów posiadają lepsze własności
adaptacyjne, natomiast inne gorsze. Wspomniany Karl Johan Åström oszacował,
że regulatory PID to prawie 90% regulatorów stosowanych w przemyśle. Jednakże bardziej skomplikowane procesy wymagają zaawansowanej teorii sterowania, np. sterowania predykcyjnego.
Sterowanie predykcyjne
W literaturze naukowej występuje wiele rodzajów algorytmów określanych
mianem sterowania predykcyjnego, różnią się one opisem modelu, jak również
funkcją kosztów, dla przykładu:
– uogólniona regulacja predykcyjna (ang. Generalized Predictive Control,
GPC) zaproponowana przez Clarke’a at al. (1987) w czasopiśmie naukowym „Automatica”, 23(2):137–148. Ten typ regulatora nie znalazł szerokiego zastosowania w przemyśle.
– regulacja predykcyjna z modelem odpowiedzi skokowej (ang. Dynamic
Matrix Control – DMC), Cutler i Ramaker (1979), szerzej zastosowana
w przemyśle niż GPC,
– regulacja predykcyjna oparta na modelu (ang. Model Based Predictive Control). Trudno przypisać ją do jednego autora, podwaliny tego i dwóch pierwszych algorytmów stworzył Kalman, publikując w 1960 roku koncepcję Linear Quadratic Gaussian (LQG), a rozwinięcie algorytmu zaproponował
Richalet w artykule z 1979 roku.
Generalnie rzecz ujmując, zasada działania tych algorytmów polega na przewidywaniu trajektorii sygnału wyjściowego. Optymalizacja funkcji kosztów
sprowadza się do minimalizacji różnicy pomiędzy przewidywaną trajektorią
wyjściową modelu, a przyszłymi wartościami wielkości zadanej. Matematycznie
ideę sterowania predykcyjnego opisuje się w uproszczeniu jako minimalizację
dyskretnej funkcji:
50
J = ¦ [ŷ (k + i ) + w (k + i )]
Hp
(4)
1
gdzie: ŷ jest przewidywaną trajektorią statku, w trajektorią zadaną, natomiast
Hp jest tak zwanym horyzontem predykcji. W zależności od metody minimalizacji równania (4) uzyskujemy różnego rodzaju algorytmy. Często stosowaną
metodą optymalizacji są klasyczne algorytmy gradientowe, programowanie
liniowe, metody sztucznej inteligencji. Powyższą funkcję można opisać również
za pomocą liniowych nierówności macierzowych.
Wyobraźmy sobie nawigatora, który przewiduje/uwzględnia, co się może
stać na jego wyznaczonej trajektorii i podejmuje odpowiednie czynności, tak aby
przemieścić się z macierzystego portu do portu przeznaczenia w jak najkrótszym
czasie. W dużym uproszczeniu nawigatora można opisać jako doskonały regulator predykcyjny. O ile człowiek potrafi sterować statkiem, o tyle nie potrafi on
już kontrolować innych procesów. Każdy, kto próbował utrzymać w równowadze patyk na dłoni w pozycji pionowej, wie, jakie trudne jest to zadanie. Uczeni
nazywają tego typu model odwróconym wahadłem. Zostało one przedstawione
na rys. 2.
Rys. 2 Odwrócone wahadło
Należy przy tym zaznaczyć, że jeśli wahadło w punkcie A jest usztywnione,
to człowiek może je utrzymać w pionie. Natomiast jeśli w punkcie A zostanie
umieszczony przegub z miernikiem kąta wychylenia, to utrzymanie w pionie
wahadła jest niemożliwe dla człowieka, zaś kontroler radzi sobie z tym bez trudu. Z tym samym zagadnieniem spotykają się naukowcy z NASA, którzy poszukują metod sterowania rakietą podczas startu. Model odwróconego wahadła
można opisać matematycznie jako:
G(s) =
1
s +1
2
(5)
Powyżej opisane regulatory znajdują zastosowanie zarówno na dużych statkach morskich, jak również na małych jednostkach, takich jak jachty i łodzie
motorowe. Problemem jeszcze bardziej skomplikowanym jest regulacja kursu
łodzi podwodnych, których pozycja jest opisywana za pomocą trzech zmiennych.
51
Sztuczna inteligencja
Instytucje klasyfikacyjne skupiają się raczej na opracowaniu wymagań dotyczących funkcjonowania całego systemu, prób funkcjonalnych oraz niezawodności z punktu widzenia ciągłości pracy urządzenia oraz stopnia utrzymywania
wartości zadanej, podczas gdy gros matematyków i automatyków wymyśla coraz
to nowsze i doskonalsze algorytmy.
Obecnie prowadzi się badania nad wykorzystaniem metod sztucznej inteligencji do wyznaczania trajektorii statku oraz sterowania odpornego (ang. robust
control) do utrzymywania kursu przez autopiloty. Nie sposób jest wymienić
wszystkich kierunków rozwoju metod strojenia. Jak szacuje irlandzki naukowiec
Aidan O’Dwyer, recenzent mojej pracy dyplomowej, wymyślono około 600
różnego rodzaju metod strojenia regulatorów PI oraz setki struktur regulatorów.
Niemożliwym jest zaprezentowanie wszystkich głównych kierunków rozwoju,
jednakże jednym z szeroko stosowanych narzędzi optymalizacyjnych jest
sztuczna inteligencja. Zaliczyć można do niej zasadniczo trzy dziedziny: algorytmy ewolucyjne, sieci neuronowe oraz tak zwaną logikę rozmytą (ang. fuzzy
logic). Ta ostatnia została rozreklamowana na przykład przez producentów
sprzętu AGD sprzedających pralki automatyczne wyposażone w tzw. sztuczną
inteligencję.
Sztuczną inteligencję można zastosować zarówno do utrzymywania stałej
wartości zadanej (na przykład prędkość obrotowa wału, temperatura chłodni,
kurs), jak również do poszukiwania optymalnej trajektorii statku. Zaawansowane
badania zostały przeprowadzone przez członka Rady Technicznej PRS, prof. R.
Śmierzchalskiego. W swoich publikacjach zasugerował on stosowanie algorytmów ewolucyjnych do wyznaczania trajektorii statku w sytuacjach kolizyjnych.
Nowoczesne techniki umożliwiają wspomaganie decyzyjne dla nawigatorów,
uwzględniając warunki pogodowe oraz obiekty znajdujące się w pobliżu.
W algorytmach wyznaczania kursu statku zostały też uwzględnione wytyczne
podane w Międzynarodowych przepisach o zapobieganiu zderzeniom na morzu
(konwencja COLREG). Niewątpliwie klasyczne metody gradientowe nie zawsze
są w stanie znaleźć optymalną trasę. Powodzenie klasycznych technik jest zależne od określenia punktów startowych oraz wypukłości funkcji kosztów.
Na kanwie badań przeprowadzonych w Irlandii miałem przyjemność zaprezentowania artykułu pt. Two degree of freedom PID controller design using genetic
algorithms na 11 międzynarodowej konferencji Methods and Models in Automation and Robotics (MMAR 2005). W artykule przedstawiłem strojenie regulatora
PID o dwóch stopniach swobody określonego przez równanie (3) za pomocą algorytmów genetycznych. Jako kryterium jakości sterowania uwzględniłem:
– zapas wzmocnienia 6 dB i fazy 45º,
– zapas wzmocnienia 14 dB i fazy 45º,
52
– zapas modułu 0,6 oraz
– maksymalną wartość funkcji wejścia (ang. maximum peak of the input sensitivity function).
Osoby
zainteresowane
tematem
odsyłam
do
strony
http://www.prs.pl/page570.html, na której umieściłem prezentację oraz abstrakt
artykułu.
Czy można udoskonalać w nieskończoność?
Na początku wieku firma Samsung Heavy Industries opracowała zintegrowany system nawigacyjny NARU 2000 oraz system sterowania statkiem SSAS 21.
System NARU wyznacza optymalną trajektorię statku, uwzględniając warunki
pogodowe oraz inne obiekty na morzu, podczas gdy SSAS 21 monitoruje pracę
urządzeń siłowni i ich stan techniczny. Wyposażenie jednostki w wyżej wymienione systemy umożliwia sterowanie bezzałogowym statkiem przez Internet.
O ile sterowanie jednostką w wodzie, na jej powierzchni a nawet w powietrzu
jest technicznie możliwe, o tyle utrzymanie bezawaryjnej pracy obiektu stoi pod
znakiem zapytania. Moim zdaniem wprowadzenie do eksploatacji bezzałogowych
statków handlowych, pomimo technicznych możliwości, nie nastąpi wcześnie.
Chociaż, patrząc na niezawodność wahadłowców odbywających podróże
w przestrzeń kosmiczną, można się spodziewać, iż również docelowo statki handlowe będą mogły funkcjonować bez załogi. Jednym z czynników umożliwiających postęp techniczny jest niewątpliwie rozwój technik sterowania kursem statku.
W nawiązaniu do wcześniej wspomnianego systemu DP warto zaznaczyć, iż
Inspektorat Elektryczny i Automatyki przygotowuje się do opracowywania przepisów pozycjonowania dynamicznego.
Daniel Czarkowski
Symulatory ich zastosowanie w celu poprawy
bezpieczeństwa życia na morzu
Podstawowym celem działalności różnych organizacji morskich, z International Maritime Organisation (IMO) na czele, jest zwiększenie bezpieczeństwa
życia na morzu. Cel ten może zostać osiągnięty zarówno poprzez zwiększenie
bezpieczeństwa konstrukcji kadłuba, maszynowni, czy też elektrowni okrętowej,
ale również poprzez zwiększenie świadomości i efektywności załogi. Najważniejsze wymagania poprawiające niezawodność konstrukcji jednostek pływających zostały zebrane w Konwencji SOLAS. Podobną rolę mającą jednak na celu
eliminację szeroko pojętego błędu ludzkiego, spełnia International Convention
on Standards of Training, Certification and Watchkeeping for Seafarers, czyli
Konwencja STCW.
53
Jednym z najprostszych sposobów umożliwiających zminimalizowanie szkodliwego, nierzadko wynikającego z nieświadomości, wpływu człowieka jest
poddanie go intensywnemu treningowi. Mając jednak na uwadze, że treningi na
rzeczywistych obiektach mogą być bardzo kosztowne (istnieje możliwość ich
uszkodzenia, a nawet zniszczenia) niektóre z centrów treningowych zainwestowały swoje środki, często niemałe, w odpowiednie wyposażenie. W tym celu
zakupiły urządzenia, o których zniszczenie nie muszą się martwić, gdyż jest to
niemożliwe, a których budowa pozwala je w prosty sposób aktualizować, czy też
dostosowywać prezentowany na nich program szkolenia do ujawniających się
potrzeb rynku. Wyposażenie to powstało w jednym podstawowym celu, aby
możliwie najbardziej realistycznie odtworzyć warunki rzeczywiste i wyrobić
w załogach pływających odpowiednie nawyki poprzez symulację sytuacji mogących je spotkać na statkach. Urządzeniami tymi są symulatory.
W związku z tym, że w wielu kluczowych dla bezpieczeństwa ludzi dziedzinach istnieje możliwość doznania uszczerbku na zdrowiu, wynikającego z błędu
człowieka, symulatory jako pomoce dydaktyczne można spotkać w wielu, nierzadko bardzo się od siebie różniących, formach. Oczywiście pierwsze symulatory opracowano na potrzeby lotów kosmicznych i wojskowości – jako symulatory: lotów, obsługi lądowników, czołgów, okrętów wojennych, aż po symulatory
kierowania ogniem. Do zastosowań cywilnych symulatory używane są dla przykładu do: nauki prowadzenia różnego typu pojazdów, obsługi urządzeń technicznych, a także nauki latania. Stąd już była bardzo krótka droga do zastosowań
komercyjnych na szeroką skalę, czyli w postaci np. gier komputerowych.
Symulatory mogą się również różnić pomiędzy sobą wyposażeniem stanowiska roboczego. Od najprostszych stanowisk typu: komputer-monitor-klawiatura,
poprzez symulatory wyposażone w odpowiednie pulpity sterownicze imitujące
ich rzeczywiste odpowiedniki (np. pulpity okrętowych central manewrowokontrolnych), po symulatory przedstawiające całe przedziały rzeczywistych
obiektów (np. przedziały wodoszczelne statków i łodzi podwodnych, kabiny
samolotów, stanowiska dowodzenia) poruszane odpowiednim systemem siłowników hydraulicznych generującym realistyczne ruchy i wibracje obiektu, po
symulatory całych pojazdów.
Polski Rejestr Statków jako towarzystwo klasyfikacyjne zajmuje się przede
wszystkim oceną i zatwierdzaniem symulatorów okrętowych na zgodność z wymaganiami Konwencji STCW.
W 2003 roku PRS miał przyjemność wystawić certyfikat dla symulatora zaprojektowanego i skonstruowanego przez firmę UNITEST z Gdańska. Firma ta
była prekursorem na polskim rynku, a obecnie należy do niewielkiej grupy producentów światowej klasy symulatorów. Przez dotychczasowe lata swojej aktywności UNITEST stał się dostawcą symulatorów dobrze rozpoznawalnym
przez największe akademie morskie w ponad 35 krajach na całym świecie.
54
Podstawowym
produktem
firmy UNITEST jest pakiet
symulatorów siłowni okrętowej
(Engine Room Simulator Package)
składający się z następujących
produktów: Virtual Engine Room
albo Engine Room Console; MS
Engine Room albo MS Engine
Room Console; Steam Engine
Room; Turbo Diesel; UNITEST
Marine Training Software oraz
UNITEST Engine Room Full
Model pulpitu sterowniczego siłowni
Mission Simulator.
Na wyposażenie symulatora gdańskiej firmy składa się część sprzętowa oraz
oprogramowanie. Do części sprzętowej zaliczamy realistyczne modele pulpitów
sterowniczych siłowni (pulpitów CMK) wyposażonych w pełen zakres dźwigni
sterowniczych, przełączników, wskaźników oraz oczywiście monitorów, klawiatur i manipulatorów kulowych (trackball’i) – dokładnie takich jakie możemy
spotkać na rzeczywistym statku. Oprócz
modeli pulpitów UNITEST dostarcza
również treningowe stacje robocze
składające się z monitorów, klawiatur i myszy. Program treningowy jest zaimplementowany w oprogramowaniu stacji roboczej instruktora (Instructor Workstation
Software), które z kolei zainstalowane jest
w komputerze zintegrowanym z pulpitem
instruktora (Instructor Console). Z pulpitu
tego instruktor jest w stanie sterować
przebiegiem symulacji, wprowadzać dane
o awariach, nastawiać lub zmieniać
warunki pracy lub warunki otoczenia oraz
oczywiście oceniać postępy pracy
kursantów. Symulator, dzięki dołączonemu wielokanałowemu osprzętowi audio Wygląd stanowiska sterowniczego siłowni
interaktywnie
dostosowującemu
odtwarzane tło dźwiękowe siłowni okrętowej do aktualnie przebiegającego programu szkoleniowego, pozwala przyszłej załodze na zapoznanie się z dźwiękami
charakterystycznymi dla pracy siłowni.
Pomimo całego tego wyposażenia, faktycznym sercem symulatora – zarówno
tego produkowanego przez UNITEST, jak i każdego innego – jest oprogramowanie
55
treningowe. Jego podstawowym zadaniem jest nauka prowadzenia prawidłowego nadzoru nad siłownią okrętową (włączając wszystkie najważniejsze
jej systemy), a także nauka właściwego postępowania w sytuacjach awaryjnych.
Przebieg programu zależy od zamierzonego celu oraz danych otrzymywanych ze
wszystkich urządzeń wejściowych
(np. przycisków na pulpicie).
Wchodzące w skład symulatora
monitory pokazują mimiki paneli
operacyjnych
różnego
typu
systemów, np. balastowego, paliwowego, elektrowni okrętowej, itp.,
a ich układ oddaje najwierniej jak to
możliwe mimiki paneli najczęściej
spotykanych na świecie producentów systemów automatyki
Treningowe stacje robocze
siłowni okrętowych.
Współpraca Polskiego Rejestru Statków z firmą UNITEST rozpoczęła się
w 2003 r., jednak ciągły postęp na rynku IT, coraz mocniej wkraczającego na
burty statków, zmusza firmę do ciągłego poszukiwania coraz doskonalszych
rozwiązań. W 2005 roku PRS wystawił kolejny certyfikat zgodności dla produkowanego przez UNITEST symulatora. Aktualny certyfikat zachowuje ważność
do 24 lipca 2008 roku.
Zmniejszający się koszt wyposażenia komputerowego, stanowiącego podstawę każdego z symulatorów, stwarza szerokie możliwości dla wszystkich
mniejszych firm chcących zaistnieć na tym rynku. Zdajemy sobie sprawę, że jest to
dziedzina, w której największe znaczenie ma know-how. W związku z tym jasnym
jest również, że laik może sobie z tego typu konstrukcjami nie poradzić. Jako inspektorzy PRS, zauważamy jednak ogromne pokłady wiedzy i możliwości tkwiące
w inżynierach polskiego przemysłu okrętowego i mamy nadzieję, że pojawiająca
się nowa dziedzina zostanie szybko zagospodarowana przez najlepszych z nich.
Konkludując, symulatory jako środek do poprawy bezpieczeństwa życia na
morzu z całą pewnością sprawdziły się w codziennym zastosowaniu. Świadczy
o tym również fakt, że na dobre już zadomowiły się w instytucjach szkolących
adeptów sztuki morskiej. Ich wykorzystanie w trakcie nauki obsługi statku niezaprzeczalnie uchroni członków załóg pływających od popełniania niepotrzebnych błędów. Raz przećwiczone na symulatorze – wiernie odtwarzającym sytuację – awarie, mogące przydarzyć się na statku, pozwolą uniknąć szkolącej się
załodze elementu zaskoczenia. Każde kolejne jej powtórzenie może nawet doprowadzić do wyrobienia w sobie swego rodzaju nawyku, a przez to pozwoli na
zachowanie zimnej krwi, która – jak wszyscy wiemy – jest niezbędna w takich
przypadkach.
Radosław Sobolewski
56
PROBLEMY JAKOŚCI
ZARZĄDZANIE PRZEZ JAKOŚĆ
Druga zasada jakości – Przywództwo
Przywódcy ustalają jedność celu i kierunki działania organizacji. Zaleca się,
aby tworzyli oni i utrzymywali środowisko wewnętrzne, w którym ludzie mogą
w pełni zaangażować się w osiąganie celów organizacji.
(PN-EN-ISO 9000:2000)
W każdej organizacji sposób zarządzania i postawa kierowników rzutuje na
osiągane wyniki, niezależnie czy dotyczy to całej organizacji czy jej oddziałów
lub pojedynczych komórek organizacyjnych. W ostatnich latach uważa się, że
dla uzyskania wysokiej wydajności czy wysokiego poziomu obsługi klienta lub
rozwoju wyrobu największe znaczenie ma lider organizacji posiadający cechy
przywódcze.
Przywództwo to inspirowanie, przekonywanie, wpływanie na innych, motywowanie do pozytywnych przemian. Przywódca dla osiągnięcia celu, buduje
silnie wewnętrznie zmotywowany zespół pracowników, którzy mu ufają i wspierają go, a przede wszystkim angażują się w realizację założonych celów.
Od współczesnego lidera oczekuje się, że będzie rozumiał ludzką psychikę
starał się poznawać potrzeby, zdolności i możliwości pracowników. Efektywny
lider ma świadomość, że1:
• Ludzie paradoksalnie potrzebują jednocześnie poczucia bezpieczeństwa jak
i niezależności
• Ludzie są wrażliwi na nagrody i kary, ale do działania potrzebują silnej
wewnętrznej motywacji
• Ludzie lubią słuchać miłych słów i pochwał
• Ludzie mogą jednocześnie przyswajać niewiele informacji, dlatego przywódca powinien przedstawiać rzeczy prosto i krótko
• Ludzie wykazują większe zaufanie do instynktownej reakcji kierownika niż
do np. przedstawianych danych statystycznych
• Ludzi demotywuje retoryka kierownika, gdy nie jest zgodna z jego działaniami.
Zrozumienie istoty przywództwa wymaga zrozumienia, czym różni się ono
od zarządzania. Zarządzanie obejmuje kierowanie i nadzorowanie organizacji.
Zarządzanie zwykle przypisywane jest menedżerowi, który dba o utrzymanie
równowagi (np., aby ludzie otrzymali odpowiednią do pracy płacę, aby zapewnione były zasoby, itd.). Przywództwo to dążenie do zmian, inspiracja innych do
bardziej wytężonej pracy w celu uzyskania lepszych efektów. Przywódca roztacza
(często wyidealizowaną) wizję organizacji i strategię osiągnięcia zamierzeń.2
57
LIDER
MENEDŻER
(przywództwo)
(zarządzanie)
Entuzjazm, pasja, inspirowa- Posługiwanie się określonymi technikami i narzęnie do działania
dziami opartymi na rozumowaniu
Korzystanie z wyobraźni i
uruchamianie kreatywności
w celu wprowadzania zmian
Inspirowanie innych do
bardziej wytężonej pracy, dla
uzyskania lepszych efektów
Dążenie do zmiany
Stworzenie wizji i strategii
działania organizacji jako
istota działania
Postępowanie formalne, naukowe podejście. Oparcie
działań na planowaniu, kontrolowaniu i wykorzystaniu
technik statystycznych
Dbanie o odpowiednią motywację konieczną dla
osiągnięcia założonego celu
Koncentrowanie się na utrzymaniu równowagi
Korzystanie z różnych technik i narzędzi w celu
sprawnej realizacji przyjętej wizji
Należy zauważyć, że przedstawiony powyżej podział jest czysto teoretyczny
i w praktyce kierowania każdą organizacją, zarówno zaniedbywanie funkcji
menedżerskich przez liderów, jak i sprawowanie czystej formy zarządzania przez
menedżerów bez cech przywódczych nie może przynieść sukcesu.
Skrajnym obrazem takich postaw, których należy unikać jest pomysłowy,
kreatywny lider oderwany od realiów rzeczywistości oraz menedżer biurokrata
broniący się przed wprowadzaniem zmian. Obrazowo można powiedzieć, że
przywódca to ten który określa port docelowy statku, menedżer to ten który
sprawnie doprowadzi statek do wyznaczonego portu.
W latach dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia American Management Association przeprowadziło wśród sław ze świata nauki i praktyki badania dla zebrania opinii dotyczących idealnego lidera biznesu. Za dwie najważniejsze cechy
niezbędne dla sprawowania przywództwa uznano zaufanie i uczciwość 2.
Powszechnie oczekuje się, że liderzy powinni postępować etycznie, nawet
wtedy gdy otoczenie nie zawsze jest zgodne z przyjętymi normami etyki.
Niekiedy zdarza się, że istnieje potrzeba podjęcia decyzji z zakresu „szarej
strefy”. Np. czy w obliczu zagrożenia strat dla organizacji można wykorzystać
luki w prawie pracy zmuszając pracowników (zagrożonych bezrobociem) do
wykonania dodatkowej pracy. Dla ułatwienia podjęcia decyzji można posłużyć
się np. zestawem pytań pomocniczych opracowanych przez Center for Business
Ethic przy Bentley College 2.
1. Czy decyzja jest właściwa ?
(zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi dotyczącymi rozróżnienia dobra
od zła)
2. Czy decyzja jest sprawiedliwa?
(zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami co jest prawe, a co nie)
58
3.
Kto ucierpi?
(zgodnie z koncepcją dobra dla jak największej ilości ludzi)
4. Czy będziesz zadowolony, gdy o twojej decyzji zostanie powiadomione
otoczenie?
(np. w lokalnej gazecie lub w wewnętrznej sieci informatycznej)
5. Czy powiedziałbyś o tym swemu dziecku?
(czy chciałbyś nauczyć własne dziecko podobnych zachowań)
6. Czym to pachnie?
(co podpowiada ci intuicja i zdrowy rozsądek)
Zdobycie zaufania wymaga czasu, podczas gdy jedna nieopatrzna decyzja
może doprowadzić do nieodwracalnych skutków. Ludzie mają skłonność do
wybaczania liderom pomyłek, ale postępowanie nieuczciwe powoduje utratę
szacunku.
Cechą istotną dla lidera jest inspirowanie innych do osiągania wielkich celów. W tym celu przydatne jest formułowanie wizji stanowiącej cel i często
wyidealizowany scenariusz dla przyszłości organizacji.
Przykład wyidealizowanej złożonej wizji 1.
Klienci otrzymują to co zamówili, zgodnie z ustaleniami i mają przeświadczenie,
że otrzymali więcej niż oczekiwali.
Pracownicy mający kontakt z klientem właściwie określają zarówno potrzeby jak
i oczekiwania klienta.
Nowe produkty lub procesy wdrażane są zgodnie z harmonogramem po najniższych kosztach i spełniają założone wymagania.
Dostawcy znają i spełniają nasze wymagania i są zainteresowani rozwijaniem
z nami współpracy.
Ludzie czerpią radość z wykonywanej pracy.
Organizacja przynosi zyski.
Przykład, wizja sieci telewizyjnej CNN:
Być pierwszą firmą zajmującą się polityką informacyjną w skali globalnej, dotrzeć
do wszystkich ludzi i nadawać programy we wszystkich głównych językach. 2
Zwykle wizja odpowiada na pytanie, w jakim miejscu chcemy być w określonej perspektywie czasowej, odpowiedź na to pytanie stanowi drogowskaz
postępowania na najbliższy okres 5 do 10 lat 1. Przemiany i nakreślanie wizji
zarówno dla całej organizacji, jak i dla poszczególnych oddziałów wewnątrz
organizacji sprzyja pozytywnym zachowaniom pracowników pod warunkiem, że
lider umie przybliżyć wartości, o które chodzi przy urzeczywistnianiu wizji,
w tym zakresie przydatne stają się cechy przypisywane menedżerowi.
Sukces przedsięwzięcia czy organizacji nie jest możliwy bez pracy zespołowej. Lider musi sobie zdawać sprawę, że podstawą skutecznego zaangażowania
się pracowników jest wspólnie wypracowany i uzgodniony cel lub przesłanie,
59
które wyróżnia grupę od innych podobnych. Takie przesłanie lub cel nazywane
jest często misją organizacji lub zespołu. Misja zwykle powstaje przy użyciu
technik „burzy mózgów” z zaangażowaniem szerokiego kręgu odpowiedzialnych
za procesy i może odpowiadać na następujące pytania: kim jesteśmy? co robimy? kto jest naszym klientem? jak to robimy? 1]
Elementem koncepcji wynikających z wizji i misji organizacji ukierunkowanych na jakość może być polityka wynikająca z wymagań norm dotyczących
zarządzania. Normy ISO serii 9000 określają politykę jakości jako ogół zamierzeń i ukierunkowanie organizacji dotyczące jakości, formalnie wyrażone przez
najwyższe kierownictwo.
Mierzalną formą zastosowania w praktyce zarządzania drugiej zasady jakości mogą być modele samooceny. Jednym z takich modeli są Kryteria Polskiej
Nagrody Jakości, które składają się z 9 filarów. Pierwszym filarem z ilością 150
punktów na 1000 możliwych do osiągnięcia jest „Przywództwo”.
Jest to kryterium, które ocenia osobiste zaangażowanie przywódców (dyrektora/prezesa oraz innych kierowników) w realizację misji i wizji, rozwijanie
umiejętności potrzebnych do osiągania długofalowego sukcesu oraz wdrażania
i ciągłego doskonalenia systemu zarządzania organizacją, jako zasadniczego
procesu uzyskiwania ciągłej poprawy.
Chodzi tu także o ocenę roli, jaką odgrywa naczelne kierownictwo i inni liderzy
we wdrażaniu, kierowaniu i wspieraniu oraz przekazywaniu załodze czytelnego
systemu wartości dotyczących kultury i etyki. Szczególnie doceniane jest osobiste zaangażowanie oraz konkretne i wymierne działania kierownictwa w doskonaleniu Zarządzania przez Jakość – TQM 3.
Tak więc przywództwo oznacza ustalanie przez kierowników na wszystkich
szczeblach trwałych etycznych wzorów zachowań, budowanie wizji i działanie
zgodne z celami organizacji. Wewnętrzne uwarunkowania dla kreowania wśród
kierowników cech przywódczych to przyjęty w organizacji styl zarządzania,
ustalone sposoby oceny i motywacji pracowników oraz zakres pomocy pracownikom w ich rozwoju.
Przenosząc się na grunt normy ISO 9001:2000, przywództwo to ustalanie polityki jakości i celów z niej wynikających, planowanie osiągania tych celów,
ustanawianie i dbałość o wewnętrzną komunikację oraz zapewnienie właściwych
warunków pracy. 4
Najważniejsze wymagania normy ISO 9001:2000 mające odniesienie do drugiej zasady jakości zostały zawarte w punktach:
4.1 – Wymagania ogólne
5.1 – Zaangażowanie kierownictwa
5.3 – Polityka jakości
5.4 – Planowanie
5.5 – Odpowiedzialność, uprawnienia i komunikacja
60
6.2 – Zasoby ludzkie
Jeśli chodzi o najlepszych przywódców – ludzie nie zauważają ich obecności.
Przywódców dobrych szanują i chwalą.
Przywódców słabych się boją, a złych nienawidzą
Kiedy zaś najlepszy przywódca wypełni swoją rolę, ludzie mówią: „Zrobiliśmy
to sami”
Lao-Tzu – Chiński filozof 5
[1]
[2]
[3]
[4]
[5]
Total Quality Management, D.H. Besterfield (et al.), 1999, Prentice – Hall, New Jersey
Przywództwo …. A.J. Durin, 2000, Dom Wydawniczy Rebis
Kryteria PNJ
Osiem zasad zarządzania jakością A. Kleniewski, Problemy Jakości, 01/2003
Siła zespołów, J.R. Katzenbach
Grzegorz Marchewka
CERTYFIKACJA
Rejestr dostawców certyfikowanych
przez Polski Rejestr Statków S.A.
Przedstawiamy kolejne uzupełnienie listy dostawców certyfikowanych przez
PRS S.A. Znalazły się w nim firmy, które otrzymały certyfikat systemu zarządzania jakością, potwierdzający jego zgodność z odpowiednią normą serii ISO 9000,
ISO 14001, PN-N18001 lub HACCP, wydany przez Biuro Certyfikacji Polskiego
Rejestru Statków S.A. w okresie od 1 grudnia 2005 r. do 31 stycznia 2006 r.
Kompletne zestawienie przedsiębiorstw, które otrzymały certyfikat systemu
zarządzania jakością, potwierdzający zgodność z odpowiednią normą publikowane jest na stronie internetowej www.prs.pl/obszary działalności/Certyfikacja
Systemów Zarządzania.
1
P.P.U.H. „DREWNOPOL” – Kazimierz Zieliński
Nowy Wiec 52, 83-421 Wysin
e-mail: [email protected]
Data wydania:
01-12-2005
Data ważności:
30-11-2008
Nr certyfikatu:
NC-1342/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja wyrobów tartacznych i stolarskich.
Przedstawiciel: Beata Zielińska
Tel. (058)5882252
2
HUTA BUCZEK Sp. z o.o.
ul. Nowopogońska 1, 41-200 Sosnowiec
www.hutabuczek.com.pl
61
3
4
5
6
7
62
Data wydania:
09-12-2005
Data ważności:
08-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1314/ 05
Norma:
ISO 9001:2000; ISO 14001:2004
Zakres certyfikacji: Produkcja walców.
Przedstawiciel: Angelika Justyniarka
Tel. (032)7311070
Przedsiębiorstwo Innowacyjno-Wdrożeniowe „MOSTOR” Spółka z o.o.
ul. Janka Wiśniewskiego 13, 81-335 Gdynia
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1280/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Wykonywanie złącz szynowych izolowanych klejonosprężonych bezpośrednio w torze.
Przedstawiciel: Marek Kuncewicz
Tel. (058)6285252; 0501529167
„KOOL” D. JURKIEWICZ, R. KAMIŃSKI Sp. J.
ul. B. Krzywoustego 97/99, 51-166 Wrocław
www.kool.com.pl
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1316/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Handel, dystrybucja oraz doradztwo techniczne w zakresie łożysk, uszczelnień technicznych, klejów przemysłowych, zawiesi i pasów oraz narzędzi do montażu i diagnostyki.
Przedstawiciel: Aniela Kamińska
Tel. (076)8560926;060792 5114
Pomorskie Centrum Zdrowia Publicznego w Gdańsku
ul. Na Stoku 50, 80-876 Gdańsk
www.pczp.pl
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1319/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Nadzór i organizacja ochrony zdrowia w województwie pomorskim.
Przedstawiciel: Judyta Rutkowska
Tel. (058)3021273
Warmus Marketing Poland Sp. z o.o.
al. Hrabska 4, Falenty, 05-090 Raszyn
www.falenty.com.pl
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1343/ 05
Norma: ISO 9001:2000; DS 3027 E:2002
Zakres certyfikacji: Organizacja konferencji i szkoleń, w tym również świadczenie
usług noclegowych, gastronomicznych i rekreacyjnych.
Przedstawiciel: Renata Michalska
Tel. (022)7202775
Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego w Poznaniu
ul. Góralska 2, 60-623 Poznań
www.witd.poznan.uw.gov.pl
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1349/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
8
9
Zakres certyfikacji: Prowadzenie działalności statutowej, zgodnej z ustawą
o transporcie drogowym.
Przedstawiciel: Anna Zagrodzka
Tel. (061)6567721
Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjne i Handlowe „Grud-inż.” Spółka z o.o.
ul. Nad Torem 4, 86-300 Grudziądz
Data wydania:
12-12-2005
Data ważności:
11-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1351/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Budowa sieci i instalacji wod-kan, CO i gazu, stacji uzdatniania wody, przepompowni i oczyszczalni ścieków.
Przedstawiciel: Krzysztof Czerwiński
Tel. (056)4657771
ZRM „KOLINKO” OLSZTYN
ul. Jaśminowa 13, Wójtowo, 11-010 Barczewo
www.kolinko.com.pl
Data wydania:
15-12-2005
Data ważności:
14-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1320/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Kompleksowe usługi montażu, konserwacji oraz modernizacji: kotłów grzewczych i przemysłowych oraz stacji demineralizacji wody; sieci
cieplnych i wodnych; wymienników i węzłów cieplnych; konstrukcji metalowych
oraz elementów instalacji wentylacyjnych.
Przedstawiciel: Mariusz Dąbrowski
Tel. (089)5139711
10 Usługi Budowlano-Remontowe inż Franciszek Księżopolski
ul. Gen. Władysława Andersa 3, 08-300 Sokołów Podlaski
Data wydania:
15-12-2005
Data ważności:
14-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1322/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Wykonawstwo robót ogólnobudowlanych związanych ze
wznoszeniem budynków.
Przedstawiciel: Maria Księżopolska
Tel. (025)7873730
11 ENERGO-LINIA
ul. Askenazego 11/98, 03-580 Warszawa
Data wydania:
15-12-2005
Data ważności:
14-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1335/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Projektowanie i realizacja robót elektroenergetycznych.
Przedstawiciel: Leszek Prokop
Tel. (022)660420109
12 NZOZ Centrum Stomatologiczne lek. stom. Dorota Ulanowska
ul. Kubusia Puchatka 5/1, 81-110 Tczew
Data wydania:
20-12-2005
Data ważności:
19-11-2008
Nr certyfikatu:
NC-1368/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Świadczenie usług medycznych w zakresie stomatologii.
Przedstawiciel: Dorota Ulanowska
Tel. (58) 553-70-07
63
13 Zakład Opieki Zdrowotnej DENTIX S.C.
Przychodnia Stomatologiczna i Protezownia
ul. Lipowa 18, 62-800 Kalisz
Data wydania:
21-12-2005
Data ważności:
20-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1340/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Leczenie stomatologiczne i protetyka stomatologiczna.
Przedstawiciel: Maria Stefaniak
Tel. (062)7577400;050107 1434
14 Wojewódzki Inspektorat Weterynarii
ul. Botaniczna 14, 65-306 Zielona Góra
www.wet.zgora.pl
Data wydania:
21-12-2005
Data ważności:
20-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1344/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Działania ustawowe wynikające z Ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej i innych aktów prawnych.
Przedstawiciel: Sławomir Wirski
Tel. (068)4537308
15 ADAMIR Spółka z o.o.
ul. Hagera nr 43, 41-800 Zabrze
Data wydania:
21-12-2005
Data ważności:
20-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1359/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Doradztwo techniczne oraz kompletacja dostaw powłok malarskich związanych z antykorozją stali i betonu.
Przedstawiciel: Adam Woźnicki
Tel. (032) 370 10 15
16 Spółdzielnia Rzemieślnicza „WIELOBRANŻOWA”
ul. Krótka 5, 39-300 Mielec
http://srw.wdm.pl
Data wydania:
21-12-2005
Data ważności:
20-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1360/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji:
– Reprezentowanie interesów członków spółdzielni
– Sprzedaż hurtowa i detaliczna wyrobów hutniczych
– Sprzedaż wyrobów członków spółdzielni
– Handel artykułami przemysłowymi.
– Biuro obrachunkowe.
– wyłączenia: 7.3
Przedstawiciel: Agnieszka Jasin
Tel. (017) 773 32 83
17 4 COILS Sp. z o.o.
ul. Rzemieślnicza 7, 81-855 Sopot
Data wydania:
21-12-2005
Data ważności:
20-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1377/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja i sprzedaż elementów indukcyjnych.
Przedstawiciel: Aleksandra Boguszewska
Tel. (058) 76 76 076
64
18 Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Gdańsku
ul. Marynarki Polskiej 134a, 80-865 Gdańsk
Data wydania:
27-12-2005
Data ważności:
26-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1339/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Działania statutowe Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w
Gdańsku wynikające z istniejących aktów prawnych w szczególności: udzielanie pomocy społecznej, działania na rzecz osób niepełnosprawnych, działania na rzecz rodziny,
działania na rzecz osób bezdomnych, inne działania wynikające z przepisów prawa.
Przedstawiciel: Mirosław Żmudziński
Tel. (058)5207000, 525062 0
19 WARKOM Sp. z o.o.
ul. Promienista 160, 60-142 Poznań
Data wydania:
27-12-2005
Data ważności:
26-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1341/ 05
Norma:
ISO 9001:2000; DS 3027 E:2002
Zakres certyfikacji: Projektowanie, produkcja i dystrybucja mięs surowych, kiełbasy białej, dań gotowych, sałatek i warzyw bezpośrednio do spożycia.
Przedstawiciel: Mieczysław Wiciórka
Tel. (061)8688559
20 JUBET Mariusz Jurgowiak
ul. Chłopska 15, 84-239 Bolszewo
www.jubet.pl
Data wydania:
27-12-2005
Data ważności:
26-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1355/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja i sprzedaż betonu towarowego i wyrobów betonowych.
Przedstawiciel: Mariusz Jurgowiak
Tel. (058)6728157
21 MARSEL Sp. z o.o.
Al. Niepodległości 606/610, 81-879 Sopot
www.marsel.pl
Data wydania:
29-12-2005
Data ważności:
28-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1145/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Sprzedaż hurtowa i detaliczna elementów złącznych, systemów nitowania oraz tarcz ściernych.
Przedstawiciel: Marcin Herszkowicz
Tel. (058)5500700; 0602242950
22 Pomorska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o.
ul. Wałowa 41/43, 80-858 Gdańsk
Data wydania:
29-12-2005
Data ważności:
28-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1321/ 05
Norma:
PN-EN ISO 9001:201;
PN-EN ISO 14001:2005;
Zakres certyfikacji: Dystrybucja paliw gazowych (gazu ziemnego wysokometanowego), przyłączanie instalacji gazowej klienta do sieci gazowej, sprzedaż gazu,
eksploatacja sieci gazowej, usługi eksploatacyjne.
Przedstawiciel: Anna Michalska
Tel. (058)3263500
23 Główny Inspektorat Transportu Drogowego
ul. T. Chałubińskiego 4, 00-928 Warszawa
Data wydania:
29-12-2005
Data ważności:
28-12-2008
65
Nr certyfikatu:
NC-1324/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Prowadzenie działalności statutowej, zgodnie z Ustawą o transporcie drogowym.
Przedstawiciel: Bogdan Oleksiak
Tel. (022)6301370;069138 6219
24 Cech Rzemiosł Różnych i Przedsiębiorców w Gryfinie
ul. Szczecińska 19, 74-100 Gryfino
e-mail: cechgryfino@pomorzezachodnie
Data wydania:
29-12-2005
Data ważności:
28-12-2008
Nr certyfikatu:
NC-1363/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Usługi informacyjne i szkoleniowe.
Przedstawiciel: Marzena Krawczyk
Tel. (091) 416 25 17
25 SP ZOZ Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy
ul. Zawiszy Czarnego 4, 43-600 Jaworzno
Data wydania:
03-01-2006
Data ważności:
02-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1350/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Sprawowanie opieki długoterminowej nad osobami z dużymi
deficytami w samobsłudze, wymagającymi stałej opieki i pielęgnacji, którzy po leczeniu
szpitalnym lub w zaostrzeniu choroby przewlekłej nie wymagają hospitalizacji.
Przedstawiciel: Roma Kaczmarska
Tel. (032)6150283
26 Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego w Katowicach
ul. Powstańców 41A, 40-024 Katowice
Data wydania:
03-01-2006
Data ważności:
02-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1356/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Realizacja obowiązków wynikających z ustawy o transporcie
drogowym.
Przedstawiciel: Alicja Omięcka
Tel. (032)2077957
27 Przedsiębiorstwo Wielobranżowe GAM Mirosław Gleń
Oś. Czatkowice 289, 32-065 Krzeszowice
www.pwgam.prv.pl
e-mail:
[email protected]
Data wydania:
04-01-2006
Data ważności:
03-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1326/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja wyrobów gumowych, gumowo-metalowych oraz
silikonowych.
Przedstawiciel: Mirosław Gleń
Tel. (012)2824452;2830601
28 BE Stal i Metal Sp. z o.o.
ul. Hutnicza 40, 81-061 Gdynia
www.bestal.com.pl
Data wydania:
04-01-2006
Data ważności:
03-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1367/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Przetwarzanie i sprzedaż wyrobów hutniczych. wyłączenie: pkt 7.3
Przedstawiciel: Katarzyna Domeradzka
Tel. 669 41 26
66
29 Piekarnie Ambroziak II Sp. z o.o.
ul. Borsucza 55, 02-213 Warszawa
Data wydania:
05-01-2006
Data ważności:
04-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1372/ 06
Norma:
DS 3027 E:2002
Zakres certyfikacji: Produkcja piekarnicza i cukiernicza. Piekarnia w Warszawie,
ul. Borsucza 55.
Przedstawiciel: Magda Żółkiewska
Tel.
(022) 886 48 55
30 Inspekcja Weterynaryjna Wojewódzki Inspektorat Weterynarii w Gdańsku
ul. Na Stoku 50, 80-958 Gdańsk
Data wydania:
09-01-2006
Data ważności:
08-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1348/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Działania ustawowe wynikające z Ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej i innych aktów prawnych
Przedstawiciel: Andrzej Królikowski
Tel. (058)3023252
31 Presto Spółka z o.o.
ul. Gregorkiewicza 1, 83-050 Kolbudy, Bielkówko
Data wydania:
09-01-2006
Data ważności:
08-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1357/ 06
Norma: ISO 9001:2000; DS 3027 E:2002
Zakres certyfikacji: Handel i sprzedaż hurtowa napojów alkoholowych i bezalkoholowych.
Przedstawiciel: Karolina Błaszak-Lasota Tel. 600-386-219
32 Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego w Krakowie
ul. Bratysławska 5, 31-201 Kraków
www.krakow.witd.gov.pl
Data wydania:
09-01-2006
Data ważności:
08-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1358/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Prowadzenie działalności statutowej, zgodnej z Ustawą o transporcie drogowym.
Przedstawiciel: Adam Gustab
Tel. (012) 416 51 25
33 Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Specjalistyczna
„KOMED 1”
ul. Rolna 1 A, 62-502 Konin
Data wydania:
09-01-2006
Data ważności:
08-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1376/ 05
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Świadczenie usług medycznych z zakresu alergologii, pulmonologii i dermatologii.
Przedstawiciel: Krystyna Kowalewska
Tel. (063) 245 86 84
34 DELTA Spółka z o.o.
ul. Łanowa 32B, 81-578 Gdynia
Data wydania:
10-01-2006
Data ważności:
09-01-2009
67
Nr certyfikatu:
NC-1345/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja i sprzedaż mas wyrównujących pokłady stalowe
oraz lekkiego kleju mineralnego.
Przedstawiciel: Tatiana Rejewska
Tel. (058)6298069
35 P.P. REWANO Zbigniew Walaszkowski
ul. Łanowa 32B, 81-578 Gdynia
Data wydania:
10-01-2006
Data ważności:
09-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1346/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Produkcja i sprzedaż mas podłogowych, mas uszczelniających
do przejść kadłubowych, kitu trwale plastycznego, masy izolacyjnej.
Przedstawiciel: Zbigniew Walaszkowski
Tel. (058)6298069
36 Przedsiębiorstwo Budowlane KOKOSZKI S.A.
ul. Budowlanych 31, 80-298 Gdańsk
Data wydania:
10-01-2006
Data ważności:
09-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1352/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Usługi budowlano-montażowe. Produkcja elementów prefabrykowanych żelbetowych. Produkcja prefabrykatów zbrojarskich. Produkcja mas betonowych. Produkcja ślusarki budowlanej. Usługi developerskie.
Przedstawiciel: Marek Litkowski
Tel. (058)3418465
37 Biuro Rachunkowe Jacek Jędrzejowski Sp. z o.o.
ul. Krzyżowa Góra 10, 41-936 Bytom
Data wydania:
10-01-2006
Data ważności:
09-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1362/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych.
Przedstawiciel: Bożena Byczek
Tel. (032)2867698;693651 878
38 Przewozy autobusowe „GRYF” Marian Kotecki”
Burchardztwo 181, 83-300 Kartuzy
Data wydania:
10-01-2006
Data ważności:
09-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1375/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Przewozy autobusowe.
Przedstawiciel: Rafał Goll
Tel. (058) 681 06 04
39 DEKONTA Polska Sp. z o.o.
ul. Ściegiennego 252, 25-116 Kielce
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1332/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Rekultywacja środowiska gruntowo-wodnego wraz z rozpoznaniem zasięgu i stopnia skażenia. Usługi w zakresie oceny stanu środowiska oraz
geologii, hydrogeologii inżynierskiej.
Przedstawiciel: Rafał Szafraniec
Tel. (041)3621882
68
40 Przedsiębiorstwo Robót Inżynieryjno-Drogowych „Krężel” Sp. z o.o.
ul. Kasztanowa 1, 76-251 Kobylnica
www.krezel.com.pl
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1361/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Rozbiórka i burzenie obiektów budowanych. Wykonanie robót ziemnych. Wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnych. Budowa dróg kołowych.
Budowa obiektów małej architektury.
Przedstawiciel:
Tel. 059 844 07 80
41 Architekton GDA Sp. z o.o.
ul. Abrahama 14/1, 81-825 Sopot
www.architekton.gda.pl
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1364/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Realizacja przedsięwzięć deweloperskich.
Przedstawiciel: Dorota Wysocka
Tel. 551 66 15
42 Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Przychodnia Alergologiczna
Piotr Kubiak
ul. Kopernika 87, 62-400 Słupca
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1369/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Świadczenie usług medycznych w zakresie alergologii.
Przedstawiciel: Piotr Kubiak
Tel. (063)2772525;
43 Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie
ul. Bursztynowa 2, 04-749 Warszawa
www.mssw.waw.pl
e-mail:
[email protected]
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1374/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Lecznictwo szpitalne, ambulatoryjne lecznictwo specjalistyczne, podstawowa opieka zdrowotna, diagnostyka i rehabilitacja.
Przedstawiciel: Izabella Kloch
Tel. (022) 4735317
44 NZOZ „Przychodnia Orłowo” Sp. z o.o.
ul. Wrocławska 54, 81-553 Gdynia
www.orlowo.com
Data wydania:
23-01-2006
Data ważności:
22-01-2009
Nr certyfikatu:
NC-1378/ 06
Norma:
ISO 9001:2000
Zakres certyfikacji: Świadczenie usług medycznych.
Przedstawiciel: Lidia Ostrowska
Tel. 0586680160
PC
69
NORMALIZACJA
Komunikat normalizacyjny
Nowe normy
Przedstawiamy grupę nowo otrzymanych norm, które uznaliśmy za interesujące
dla inspektorów PRS.
* – norma uzgodniona z PRS.
PN-K-92000:1997 + „CD-88”
Tabor trolejbusowy. Wkładki węglowe do odbieraków
prądu. Główne wymiary.
Zastępuje normę: BN-70/9397-26.
PN-K-92001:1997 + „CD-88”
Komunikacja miejska. Osprzęt sieci trakcyjnej tramwajowej i trolejbusowej. Wymagania i badania.
Zastępuje normę: BN-89/9397-30/01.
PN-K-92002:1997 + „CD-88”
Komunikacja miejska. Sieć jezdna tramwajowa i trolejbusowa. Wymagania.
Zastępuje normę: BN-83/9397-25.
PN-K-92006:1998 + „CD-88”
Trakcja tramwajowa i trolejbusowa. Stacje prostownikowe. Wymagania ogólne.
PN-K-92007:1998 + „CD-88”
Trakcja tramwajowa i trolejbusowa. Stacje prostownikowe. Badania pomontażowe podstawowych urządzeń
elektroenergetycznych.
PN-EN 295-1:1999/A3:2002 +
Rury i kształtki kamionkowe i ich połączenia w sieci
+ „CD-98”
drenażowej i kanalizacyjnej. Wymagania.
Zastępuje normy: PN-80/B-06751 i PN-68/B-12751 – łącznie z normami PN-EN 295-2 i -3.
PN-EN 295-2:1999/A1:2002 +
Rury i kształtki kamionkowe i ich połączenia
+ „CD-98”
w sieci drenażowej i kanalizacyjnej. Sterowanie jakością i pobieranie próbek.
PN-EN 295-3:1999/A1:2002 +
Rury i kształtki kamionkowe i ich połączenia w sieci
+ „CD-98”
drenażowej i kanalizacyjnej. Metody badań.
PN-EN 485-3:2005 + „CD-101” Aluminium i stopy aluminium. Blachy, taśmy i płyty.
Część 3: Dopuszczalne odchyłki wymiarów i kształtu
wyrobów walcowanych na gorąco.
PrPN-EN ISO 3170
Ciekłe przetwory naftowe. Ręczne pobieranie próbek.
PN-EN ISO 9934-1:2005 +
Badania
nieniszczące.
Badanie
magnetyczno+ „CD-101”
proszkowe. Część 1: Zasady ogólne.
PN-EN 10243-1:2002/AC:2005 + Stalowe odkuwki matrycowe. Tolerancje wymiarów.
+ „CD-103”
Część 1: Odkuwki kute na młotach i prasach.
Zastępuje normę: PN-86/H-94301.
PN-EN 10243-2:2002:AC:2005 + Stalowe odkuwki matrycowe. Tolerancje wymiarów.
+ „CD-103”
Część 2: Odkuwki kute na kuźniarkach.
70
PN-EN 10250-1:2001 + „CD-97”
Odkuwki stalowe swobodnie kute ogólnego stosowania. Część 1: Wymagania ogólne.
Zastępuje normę: PN-84/H-94004.
PN-EN 10250-2:2001 + „CD-97”
Odkuwki stalowe swobodnie kute ogólnego stosowania. Część 2: Stale niestopowe jakościowe i specjalne.
Zastępuje normę: PN-84/H-94004 – łącznie z normami PN-EN 10250-1, -3 i -4.
PN-EN 10250-3:2001 + „CD-97” Odkuwki stalowe swobodnie kute ogólnego stosowania. Część 3: Stale stopowe specjalne.
PN-EN 10250-4:2001 + „CD-97” Odkuwki stalowe swobodnie kute ogólnego stosowania. Część 4: Stale odporne na korozję.
PN-EN 12079:2001 + „CD-92“
Kontenery morskie. Projektowanie, konstrukcja,
badanie, kontrola i znakowanie.
PN-EN 13195-1:2005* + „CD-101” Aluminium i stopy aluminium. Wyroby przerobione
plastycznie i odlewy do zastosowań morskich (budownictwo okrętowe, morskie i przybrzeżne).
Część 1: Specyfikacje.
PN-EN 13414-1/A1(U):2005 +
Zawiesia z lin stalowych. Bezpieczeństwo. Część 1:
+ „CD-94”
Zawiesia do podnoszenia ogólnego zastosowania.
PN-EN 13480-4:2005 + „CD-101” Rurociągi przemysłowe metalowe. Część 4: Wykonanie i montaż.
PN-EN 13480-5:2005 + „CD-101” Rurociągi przemysłowe metalowe. Część 5: Kontrola i badania.
PN-EN 14153-1:2005 + „CD-93“ Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Minimalne wymagania bezpieczeństwa dotyczące szkolenia płetwonurków uprawiających nurkowanie rekreacyjne. Część 1: Poziom 1. Płetwonurek wymagający
nadzoru.
PN-EN 14153-2:2005 + „CD-93“ Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Minimalne wymagania bezpieczeństwa dotyczące szkolenia płetwonurków uprawiających nurkowanie rekreacyjne. Część 2: Poziom 2. Płetwonurek samodzielny.
PN-EN 14153-3:2005 + „CD-93“ Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Minimalne wymagania bezpieczeństwa dotyczące szkolenia płetwonurków uprawiających nurkowanie rekreacyjne. Część 3: Poziom 3. Płetwonurek przewodnik.
PN-EN 14413-1:2005 + „CD-93“ Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Minimalne wymagania bezpieczeństwa dotyczące szkolenia
instruktorów płetwonurkowania. Część 1: Poziom 1.
PN-EN 14413-2:2005 + „CD-93“ Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Minimalne wymagania bezpieczeństwa dotyczące
szkolenia instruktorów płetwonurkowania. Część 2:
Poziom 2.
71
PN-EN 14467:2005 + „CD-93“
Usługi w zakresie nurkowania rekreacyjnego. Wymagania dotyczące świadczących usługi w płetwonurkowaniu rekreacyjnym.
PrPN-EN 60079-0
Urządzenia elektryczne w przestrzeniach zagrożonych
wybuchem gazów. Część 0: Wymagania ogólne.
Zastępuje normę: PN-EN 50014:2004.
PN-EN 60704-2-7:2002
Elektryczne przyrządy do użytku domowego i podobnego. Procedury badania hałasu. Część 2-7: Wymagania szczegółowe dla wentylatorów.
PN-EN 61204:2001/A1:2002(U) Zasilacze niskiego napięcia prądu stałego. Właściwości i wymagania bezpieczeństwa.
Zastępuje normę: PN-74/E-06074.
PN-EN 61557-1+(U):2002 +
Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sie+ „CD-96“
ciach elektroenergetycznych o napięciach przemiennych do 1 kV i stałych do 1,5 kV. Urządzenia przeznaczone do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania
środków ochronnych. Część 1: Wymagania ogólne.
PN-EN 61557-2+(U):2002 +
Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sieciach
+ „CD-96”
elektroenergetycznych o napięciach przemiennych do
1 kV i stałych do 1,5 kV. Urządzenia przeznaczone do
sprawdzania, pomiarów lub monitorowania środków
ochronnych. Część 2: Rezystancja izolacji.
PN-EN 61557-3:2003 + „CD-96” Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych
sieciach elektroenergetycznych o napieciach – przemiennych do 1 kV i stałych do 1,5 kV. Urządzenia
przeznaczone do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania środków ochronnych. Część 3: Impedancja
pętli zwarcia.
PN-EN 61557-4:2003 + „CD-96” Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych
sieciach elektroenergetycznych o napięciach przemiennych do 1 kV i stałych do 1,5 kV. Urządzenia przeznaczone do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania
środków ochronnych. Część 4: Rezystancja przewodów
uziemiających i przewodów wyrównawczych.
PN-EN 61557-6:2004+(U):2002 +Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sieciach
+ „CD-96”
ochronnych. Część 6: Urządzenia różnicowoprądowe
(RDC) stosowane w sieciach TT, TN i IT.
+„CD-96”
ochronnych. Część 7: Kolejność faz.
72
+ „CD-96”
1kV i stałych do 1,5 kV. Urządzenia przeznaczone do
ochronnych. Część 8: Urządzenia do monitorowania
stanu izolacji w sieciach IT.
PN-EN 61557-9:2004+(U):2002 + Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sieciach
+ „CD-96“
ochronnych. Część 9: Urządzenia do lokalizacji
uszkodzenia izolacji w sieciach IT.
PN-EN 61557-10:2004+(U):2002 + Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sieciach
+ „CD-96”
1 kV i o stałych do 1,5 kV. Urządzenia przeznaczone
do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania środków ochronnych. Część 10: Wielofunkcyjne urządzenia pomiarowe do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania środków ochronnych.
PN-EN 61984:2005 + „CD-99” Złącza. Wymagania bezpieczeństwa i badania.
PrPN-EN 62040-1-1
Systemy bezprzerwowego zasilania (UPS). Część 1-1:
Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa UPS stosowanych w miejscach dostępnych
dla operatorów.
PN-EN 62040-1-2:2005 + „CD-90” Systemy bezprzerwowego zasilania (UPS). Część 1-2:
Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa UPS stosowanych w miejscach o ograniczonym dostępie.
PN-EN 62040-3:2005 + „CD-90” Systemy bezprzerwowego zasilania (UPS). Część 3:
Metody określania właściwości i wymagania dotyczące badań.
PN-ISO 10006:2005 +”CD-89” Systemy zarządzania jakością. Wytyczne dotyczące
zarządzania jakością w przedsięwzięciach.
Zastępuje normę: PN-ISO 10006:2002.
PN-ISO 10007:2005 + „CD-89” Systemy zarządzania jakością. Wytyczne dotyczące
zarządzania konfiguracją.
Zastępuje normę: PN-ISO 10007:1998.
ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKOWE. KOMENTARZ DO NORM SERII ISO
14000 – Warszawa 2005 – wydanie trzecie zmienione.
DZIENNIK URZĘDOWY GŁÓWNEGO URZĘDU MIAR – Nr 4 – Warszawa, dnia
4 listopada 2005 r..
Dnia 2 grudnia 2005 r. weszła w życie Konwencja Nr 148 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca ochrony pracowników przed zagrożeniami zawodowymi w miejscu pracy spowodowanymi zanieczyszczeniami powietrza, hałasem i wibracjami, przyjęta
w Genewie dnia 20 czerwca 1977 r. – Dziennik Ustaw 2005 r. Nr 66, poz. 574.
73
Zmiany i poprawki do Polskich Norm:
PN-EN 1289:2000/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 1291:2000/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 1435:2001/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 1712:2001/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 10243-1:2002/AC:2005 + „CD-101“.
PN-EN 10243-2:2002/AC:2005 + „CD-101“.
PN-EN 12062:2000/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 12517:2001/A2:2005 + „CD-101“.
PN-EN 13414-1:2005/PrA1.
Polskie Normy wycofane ze zbioru (bez zastąpienia):
PN-71/B-02380 Oświetlenie wnętrz światłem dziennym. Warunki ogólne.
Wycofano dnia: 24.10.2005.
PN-73/B-03431 Wentylacja mechaniczna w budownictwie. Wymagania.
PN-67/B-03432 Wentylacja. Wentylacja naturalna w budownictwie przemysłowym.
Wymagania techniczne.
PN-63/B-06251 Roboty betonowe i żelbetowe. Wymagania techniczne.
PN-72/B-06270 Roboty betonowe i żelbetowe. Konstrukcje kablobetonowe. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-71/B-06280 Konstrukcje z wielkowymiarowych prefabrykatów żelbetowych.
Wymagania w zakresie wykonywania i badania przy odbiorze.
PN-68/B-10020 Roboty murowe z cegły. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-69/B-10023 Roboty murowe. Konstrukcje zespolone ceglano-żelbetowe wykonywane na budowie. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-68/B-10024 Roboty murowe. Mury z drobnowymiarowych elementów z autoklawizowanych betonów komórkowych. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-70/B-10100 Roboty tynkowe. Tynki zwykłe. Wymagania i badania przy odbiorze.
PN-71/C-94179 Łożyska ślizgowe. Tuleje gumowo-metalowe dla okrętownictwa.
PN-79/D-56113 Obrabiarki do drewna. Pilarki taśmowe rozdzielcze. Parametry podstawowe.
PN-70/D-56206 Obrabiarki do drewna. Pilarki taśmowe rozdzielcze. Sprawdzanie
dokładności.
74
PN-71/D-56218
Obrabiarki do drewna. Pilarki tarczowe do płyt czterostronne górnowrzecionowe z posuwem zmechanizowanym. Sprawdzanie dokładności.
PN-71/D-56219 Obrabiarki do drewna. Pilarki tarczowe poprzeczne jednopiłowe
górnowrzecionowe wielodźwigniowe. Sprawdzanie dokładności.
PN-69/D-56248 Obrabiarki do drewna. Pilarki taśmiowe do kłód. Sprawdzanie dokładności.
PN-70/D-56261 Obrabiarki do drewna. Obrabiarki kombinowane jednowrzecionowe.
Pilarki tarczowe poprzeczno-wzdłużne z wiertarko-frezarką. Sprawdzanie dokładności.
PN-76/E-06158 Przekaźniki nadprądowe zależne termiczne pierwotne. Ogólne wymagania i badania.
PN-64/E-85004 Wysokonapięciowe rury jarzeniowe.
PN-81/H-04028 Analiza chemiczna surówki, żeliwa i stali. Oznaczanie zawartości boru.
PN-76/H-04031 Analiza chemiczna żeliwa. Oznaczanie zawartości magnezu.
PN-67/H-04311 Próba statyczna rozciągania metali przy obniżonych temperaturach.
PN-57/H-04320 Próba statyczna ściskania metali.
PN-76/H-04330 Próba pełzania metali.
PN-79/H-04371 Metale. Próba udarności w obniżonych temperaturach.
PN-74/H-04372 Próba udarności metali w podwyższonych temperaturach.
PN-76/H-04425 Próba technologiczna rozginania kształtowników.
PN-68/H-04500 Badania dylatometryczne metali i ich stopów.
PN-78/H-04608 Korozja metali. Skala odporności metali na korozję.
PN-80/H-04614 Ochrona przed korozją. Określenie mikrotwardości powłok metalowych.
PN-74/H-04629 Metalowe powłoki elektrolityczne. Badanie plastyczności umownej.
PN-63/H-04631 Badania korozji metali. Laboratoryjne badanie żaroodporności stali
w powietrzu.
PN-79/H-04683 Ochrona przed korozją. Natryskiwanie cieplne. Nazwy i określenia.
75
PN-66/H-04771
Analiza chemiczna stopów magnezu.
PN-76/H-04800.00
Analiza chemiczna cynku.
PN-76/H-04800.06
Analiza chemiczna cynku. Oznaczanie zawartości niklu.
PN-80/H-04800.07
Analiza chemiczna cynku. Oznaczanie zawartości arsenu.
PN-80/H-04800.08
Analiza chemiczna cynku. Oznaczanie zawartości antymonu.
PN-80/H-04803.00
Analiza chemiczna kadmu. Wytyczne ogólne.
PN-80/H-04803.01
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości cynku.
PN-80/H-04803.02
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości ołowiu.
PN-80/H-04803.03
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości żelaza.
PN-80/H-04803.04
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości miedzi.
PN-80/H-04803.05
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości talu.
PN-80/H-04803.06
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości arsenu.
PN-80/H-04803.07
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości antymonu.
PN-80/H-04803.08
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości cyny.
PN-80/H-04803.09
Analiza chemiczna kadmu. Oznaczanie zawartości niklu.
PN-77/H-04804.00
Analiza chemiczna stopów cynku. Wytyczne ogólne.
PN-77/H-04804.04
Analiza chemiczna stopów cynku. Oznaczanie zawartości manganu.
PN-74/H-04836.00
Analiza chemiczna stopów wstępnych aluminium.
PN-74/H-04836.01
Analiza chemiczna stopów wstępnych aluminium. Oznaczanie
zawartości niklu.
PN-74/H-04836.02
Analiza chemiczna stopów wstępnych aluminium. Oznaczenie
zawartości wanadu.
PN-74/H-04836.03
zawartości tytanu.
76
PN-74/H-04836.04
zawartości cynku.
PN-74/H-04836.05
zawartości chromu.
PN-74/H-04836.06
zawartości miedzi.
PN-74/H-04836.07
zawartości krzemu.
PN-74/H-04836.08
zawartości żelaza.
PN-74/H-04836.09
zawartości manganu.
PN-74/H-04836.10
zawartości wapnia.
PN-74/H-04836.11
zawartości magnezu.
PN-74/H-04836.12
zawartości boru.
PN-80/H-04865.00
Analiza chemiczna ołowiu. Wytyczne ogólne.
PN-80/H-04865.02
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości arsenu.
PN-80/H-04865.03
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości antymonu.
PN-80/H-04865.06
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości miedzi.
PN-80/H-04865.09
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości talu.
PN-80/H-04865.10
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości magnezu.
PN-80/H-04865.12
Analiza chemiczna ołowiu. Oznaczanie zawartości sodu.
PN-75/H-04876.00
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych.
77
PN-75/H-04876.01
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości cyny.
PN-75/H-04876.02
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości antymonu.
PN-75/H-04876.03
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości ołowiu.
PN-75/H-04876.04
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości kadmu.
PN-75/H-04876.06
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości glinu.
PN-75/H-04876.07
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości bizmutu.
PN-75/H-04876.08
Analiza chemiczna stopów niskotopliwych. Oznaczanie zawartości arsenu.
PN-82/H-04935
Proszki metaliczne. Oznaczanie sypkości.
PN-78/H-04938
Metalurgia proszków. Oznaczanie gęstości, twardości i wytrzymałości na zginanie spiekanych materiałów ciernych.
PN-76/H-04944
Metalurgia proszków. Oznaczanie średniej średnicy cząstek
proszku metodą przepuszczalności.
PN-76/H-04947
Metalurgia proszków. Próba statyczna ściskania.
PN-77/H-04949
Metalurgia proszków. Oznaczanie powierzchni krycia na wodzie
proszków płatkowych.
PN-82/H-04954
Proszki metaliczne. Oznaczanie formowalności.
PN-82/H-04955
Spiekane materiały metaliczne. Wybór próbek do badań
PN-64/H-74204
Rurociągi. Rury stalowe przewodowe. Średnice zewnętrzne.
PN-81/H-74231
Wiercenia obrotowe małośrednicowe. Rury płuczkowe.
PN-66/H-74235
Rury wiertnicze. Rury okładzinowe małośrednicowe kielichowe
gwintowane.
78
PN-72/H-74250
Rury na łożyska toczne.
PN-75/H-74253
Rury stalowe bez szwu kołnierzowe.
PN-68/H-74304
Rurociągi i armatura. Tuleje wyrównawcze do połączeń kołnierzowych.
PN-55/H-74502
Centralne ogrzewanie. Żeliwne rury żebrowe i części łączące.
Warunki techniczne.
PN-75/H-84038
Stal stopowa magnetycznie twarda. Pręty. Wymagania i badania.
PN-77/H-92330.01
Taśma walcowana na zimno ze stali narzędziowej przeznaczona
do wyrobu pił.
PN-75/H-93200.04
Walcówka i pręty stalowe okrągłe walcowane na gorąco. Pręty do
wyrobu nitów na gorąco. Wymiary.
PN-75/H-93200.06
Walcówka i pręty stalowe okrągłe walcowane na gorąco. Walcówka i pręty do wyrobu śrub i nakrętek na gorąco. Wymiary.
PN-80/H-93205.00
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco.
PN-80/H-93205.01
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco. Walcówka półokrągła. Wymiary.
PN-80/H-93205.02
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco. Pręty
półpierścieniowe. Wymiary.
PN-80/H-93205.03
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco. Pręt
owalny. Wymiary.
PN-80/H-93205.04
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco. Pręt
owalny płaski. Wymiary.
PN-80/H-93205.06
Walcówka i pręty stalowe profilowe walcowane na gorąco. Walcówka i pręty płaskie do wyrobu nakrętek. Wymiary.
PN-79/H-93404.00
Kształtowniki stalowe walcowane na gorąco określonego zastosowania. Wymagania ogólne.
PN-74/H-97007
Ochrona przed korozją. Elektrolityczne powłoki ołowiane na stali.
PN-82/H-97019
Chemiczne powłoki niklowe techniczne.
PN-76/H-97041
Wyroby proszkowe. Spiekane wkłady filtrujące z brązu.
79
PN-78/H-97043
Wyroby proszkowe. Spiekane wkłady filtrujące ze stali nierdzewnej.
PN-70/H-97051
Ochrona przed korozją. Przygotowanie powierzchni stali, staliwa
i żeliwa do malowania. Ogólne wytyczne.
PN-93/M-01521
Silniki spalinowe tłokowe. Terminologia.
PN-93/M-04260
Pomiar okrągłości. Terminy, definicje i parametry okrągłości.
PN-70/M-04307
Materiały cierne. Oznaczanie współczynnika tarcia suchego.
PN-80/M-34000
Silniki spalinowe o zapłonie samoczynnym. Charakterystyki.
PN-92/M-34103
Silniki o zapłonie samoczynnym. Głowice filtrów paliwa z kołnierzem pionowym do mocowania trzema śrubami. Wymiary montażowe i przyłączeniowe.
PN-92/M-34105
Silniki o zapłonie samoczynnym. Filtry paliwa pojedyncze z kołnierzem poziomym i z centralną śrubą złączną. Wymiary montażowe i
przyłączeniowe.
PN-81/M-45018
Technika bezpieczeństwa. Dźwignice, oznaczenie barwami ostrzegawczymi części dźwignic.
PN-81/M-45019
Technika bezpieczeństwa. Dźwignice. Przeciwwaga.
PN-82/M-45023
Technika bezpieczeństwa. Dźwignice. Badania w czasie produkcji i
montażu.
PN-79/M-45610.00 Dźwignice. Żurawie przenośne. Określenia, podział, symbole.
PN-80/M-45610.01 Dźwignice. Żurawie przenośne. Parametry podstawowe.
PN-78/M-51005
Urządzenia gaśnicze i zabezpieczające. Podział i nazwy.
PN-74/M-51530
Urządzenia gaśnicze. Urządzenia zraszaczowe. Określenia.
PN-74/M-68001
Prasy hydrauliczne. Podział.
PN-74/M-68002
Prasy hydrauliczne. Nazwy i określenia.
PN-64/M-69708
Spawalnictwo. Próby mechaniczne stopiwa.
PN-58/M-69730
Spawanie gazowe. Próba udarności stopiwa.
80
PN-74/M-69771
Spawalnictwo. Wady złączy doczołowych wykrywane badaniami
radiograficznymi. Nazwy i określenia.
PN-74/M-69782
Próba statyczna ścinania zgrzein punktowych.
PN-76/M-69783
Spawalnictwo. Próby statyczne ścinania i rozciągania zgrzein liniowych.
PN-75/M-70056
Badania nieniszczące metodami ultradźwiękowymi. Wzorce mikrosekundowe.
PN-67/M-73003
Napędy i sterowania hydrauliczne. Akumulatory hydrauliczne.
Wielkości charakterystyczne.
PN-79/M-73201
Napędy i sterowania hydrauliczne. Cylindry teleskopowe. Wielkości
charakterystyczne.
PN-66/M-73250
Napedy i sterowania hydrauliczne. Pompy tłokowe. Wielkości
charakterystyczne.
PN-68/M-73251
Napędy i sterowania hydrauliczne. Pompy śrubowe i łopatkowe.
PN-66/M-73252
Napędy i sterowania hydrauliczne. Pompy zębate. Wielkości charakterystyczne.
PN-68/M-73254
Napędy i sterowania hydrauliczne. Pompy tłokowe i nurnikowe
z napędem ręcznym. Wielkości charakterystyczne.
PN-66/M-73255
Napędy i sterowania hydrauliczne. Silniki hydrauliczne. Wielkości
charakterystyczne.
PN-66/M-73260
Napędy i sterowania hydrauliczne. Zawory. Wielkości charakterystyczne.
PN-79/M-73274
Napędy i sterowania hydrauliczne. Rozdzielacze na ciśnienie nominalne 16 i 32 MPa. Wybór wielkości charakterystycznych dla jednolitego systemu hydrauliki.
PN-80/M-73452
Napędy i sterowania hydrauliczne. Akumulatory hydrauliczne gazowe z przegrodą na ciśnienie nominalne 16 i 32 MPa. Wybór gwintów przyłączeniowych dla jednolitego systemu hydrauliki.
PN-82/M-80045
Druty stalowe magnetyczne na bandaże wirników maszyn elektrycznych.
81
PN-77/M-80050
Druty sprężynowe ze stali sprężynowych niskostopowych.
PN-69/M-80209
Liny stalowe T6x61+A0.
PN-70/M-80223
Liny stalowe ST6x27+A0.
PN-75/M-84540
Łańcuchy techniczne ogniwowe o ogniwach krótkich.
PN-75/M-84681
Dźwignice. Hamulce szczękowe bębnowe. Podstawowe wielkości
charakterystyczne.
PN-72/M-85061
Śruby fundamentowe.
PN-70/M-01270.01 Wytyczne znakowania rurociągów. Postanowienia ogólne.
PN-70/N-01270.02
Wytyczne znakowania rurociągów. Podstawowe nazwy i określenia.
PN-70/N-01270.04
Wytyczne znakowania rurociągów. Barwy ostrzegawcze i uzupełniające.
PN-70/N-01270.08
Wytyczne znakowania rurociągów. Tabliczki.
PN-70/N-01270.12
Wytyczne znakowania rurociągów. Napisy.
PN-70/N-01270.14
Wytyczne znakowania rurociągów. Podstawowe wymagania.
PN-68/N-02310
Iluminanty i źródła sztucznego światła dziennego.
PN-67/S-04001
Drogi samochodowe. Metody badań mas mineralno-bitumicznych
i nawierzchni bitumicznych.
PN-62/S-04010
Drogi samochodowe. Oznaczanie wskaźnika emulgacji wypełniacza mineralnego i materiału kamiennego.
PN-75/S-96015
Drogowe i lotniskowe nawierzchnie z betonu cementowego.
PN-74/S-96017
Drogi samochodowe. Nawierzchnie z płyt betonowych i kamienno-betonowych.
PN-59/S-96019
Drogi samochodowe. Nawierzchnie klinkierowe. Wymagania
techniczne i warunki odbioru.
PN-66/S-96030
Drogi samochodowe. Nawierzchnie z betonu smołowego.
82
PN-65/S-96033
Drogi samochodowe. Powierzchniowe utrwalanie nawierzchni
drogowych.
PN-71/S-96034
Drogi samochodowe. Nawierzchnie bitumiczne. Powierzchniowe
utrwalanie przy użyciu asfaltowej emulsji kationowej.
PN-81/W-33000
Śruby napędowe okrętowe. Wymagania i badania.
PN-58/W-74009
Rurociągi i armatura statków wodnych. Osadniki.
PN-70/W-83051
Kotwice admiralicji.
PN-81/W-83053
Kotwice. Szakle.
NORMY ZAGRANICZNE
PN-EN ISO 3170:2005(U) + „CD-102“ Ciekłe przetwory naftowe. Ręczne pobieranie
próbek.
Zastępuje normę: PN-ISO 3170:1993/AK:1993.
PN-EN ISO 3758:2005(U) + „CD-91” Tekstylia. Znaki informacyjne o sposobie konserwacji w postaci symboli graficznych.
Zastępuje normę: PN-EN 23758/AK:1998.
PN-EN ISO 7438:2005(U) + „CD-101” Metale. Próba zginania.
Zastępuje normę: PN-EN ISO 7438:2002.
PN-EN 10088-1:2005(U) + „CD-101” Stale odporne na korozję. Część 1: Wykaz stali
odpornych na korozję.
Zastępuje normę: PN-EN 10088-1:1998.
PN-EN 10088-2:2005(U) + „CD-101” Stale odporne na korozję. Część 2: Warunki techniczne dostawy blach grubych, blach cienkich i taśm
ze stali nierdzewnych ogólnego przeznaczenia.
PN-EN 10088-3:2005(U) + „CD-101” Stale odporne na korozję. Część 3: Warunki
techniczne dostawy półwyrobów, prętów, walcówki, drutu, kształtowników i wyrobów o powierzchni jasnej ze stali nierdzewnych ogólnego
przeznaczenia.
PN-EN 10246-7:2005(U) + „CD-101” Badania nieniszczące rur stalowych. Część 7:
Automatyczne ultradźwiękowe badanie rur stalowych bez szwu i spawanych (z wyłączeniem
rur spawanych łukiem krytym) w celu wykrycia
nieciągłości wzdłużnych na całym obwodzie.
PN-EN 14700:2005(U) + „CD-101”
Materiały dodatkowe do spawania. Materiały
dodatkowe do napawania utwardzającego.
83
Zastępuje normę: PN-74/M-69436.
PN-EN 60079-0:2004(U) +”CD-90”
Urządzenia elektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Część 0: Wymagania ogólne.
PN-EN 60335-2-80:2003/A1:2005(U) Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego. Bezpieczeństwo użytkowania. Część 2-80:
Wymagania szczegółowe dotyczące wentylatorów.
Zastępuje normę: PN-EN 60335-2-80:2001.
PN-EN 61158-2:2005(U) + „CD-90” Komunikacja danych cyfrowych o pomiarach
i sterowaniu. Magistrala miejscowa do zastosowań przemysłowych w systemach sterowania.
Część 2: Specyfikacja warstwy fizycznej i definicja usług.
Zastępuje normy: PN-EN 50254:2002(U), PN-EN 50170:2002/A1/A3:2003(U) i PN-EN
61158-2:2003(U).
PN-EN 61158-3:2005(U) + „CD-90” Komunikacja danych cyfrowych w pomiarach
Część 3: Definicja obsługi łącza danych.
Część 4: Specyfikacja protokołu łącza danych.
Część 5: Definicja obsługi warstwy aplikacji.
Część 6: Specyfikacja protokołu warstwy aplikacji.
PN-EN 61204-3:2003:2003(U)
Zasilacze niskiego napięcia prądu stałego. Część 3:
Kompatybilność elektromagnetyczna.
PN-EN 61557-5:2002(U) + „CD-96” Bezpieczeństwo elektryczne w niskonapięciowych sieciach elektroenergetycznych o napięciach przemiennych do 1 kV i stałych do 1,5 kV.
Urządzenia przeznaczone do sprawdzania, pomiarów lub monitorowania środków ochronnych. Część 5: Rezystancja uziemień.
PN-EN 62040-1-1:2003(U) + „CD-90” Bezprzerwowe systemy zasilania (UPS). Część 1-1:
Wymagania ogólne i wymagania dotyczące bezpieczeństwa UPS stosowanych w miejscach dostępnych dla operatorów.
Zastępuje normę: PN-EN 50091-1-1:2000.
BSI OHSAS 18001:1999
Occupational health and safety management
systems. Specification.
84
BSI OHSAS 18002:2000
Occupational health and safety management
systems. Guidelines for the implementation of
OHSAS 18001.
BRC GLOBAL STANDARD GUIDELINES:
– Internal udit,
– Process validation – low acid canning,
– Process validation – pasteurisation,
– Product recall testing.
DIN 14505:2004
Feuerwehrfahrzeuge. Wechselladelfahrzeuge mit
Abrollbehältern. Allgemeine Anforderungen.
EnDIN 30722-1:2004+(E):1993 Abrollkipperfahrzeuge.
Wechsellader-Einrichtung,
Abrollbehälter. Teil 1: Abrollkipperfahrzeuge bis 26 t,
Abrollbehälter System 1570 aus Stahl.
EnDIN 30722-2:2004+(E):1993 Abrollkipperfahrzeuge.
Wechsellader-Einrichrung,
Abrollbehälter. Teil 2: Abrollkipperfahrzeuge bis 32 t,
Abrollbehälter System 1570 aus Stahl.
DIN 30730:1995
Mobile Behälterpressen. Absetzkipperfahrzeuge.
Anforderungen, Anschlußmaße.
ISO 9000:2005 + “CD-95”
Quality management systems. Fundamentals and
vocabulary.
ISO/TR 15608:2005 + “CD-100” Welding. Guidelines for a metallic materials grouping
system.
ISO 15614-2:2005 + “CD-100” Specyfication and qualification of welding procedures
for metallic materials. Welding procedure test. Part 2:
Arc welding of aluminium and its alloys.
ISO 15614-4:2005 + “CD-100” Specification and qualification of welding procedures
for metallic materials. Welding procedure test. Part 4:
Finishing welding of aluminium castings.
ISO 17640:2005 + “CD-100”
Non-destructive testing of welds. Ultrasonic testing of
welded joints.
IWA 1:2005 + “CD-95”
Quality management systems. Guidelines for process
improvements in health service organizations.
IWA 4:2005 + “CD-95”
Quality management systems. Guidelines for the
application of ISO 9001:2000 in local government.
Jarosław Suska
85
KOMUNIKAT BIBLIOTECZNY
Biblioteka PRS S.A. wita wszystkich czytelników „Biuletynu Informacyjnego PRS” i kolejny rok informuje o nabytkach.
Dla przypomnienia – Biblioteka udostępnia zbiory codziennie z wyjątkiem
środy, w godz. 09:00-13:00.
Poza pracownikami Spółki, z materiałów biblioteki mogą korzystać wszyscy
zainteresowani – w czytelni Biblioteki lub na zasadzie wypożyczeń międzybibliotecznych (wymagany rewers biblioteki zakładu lub instytucji).
W tym roku prenumerujemy 62 tytuły gazet i czasopism, w tym dostępne są
w czytelni:
prasa:
Gazeta Wyborcza, Lloyd’s List, Puls Biznesu (otrzymywany z BS), Rzeczpospolita (po przeczytaniu przez HP).
czasopisma:
Cargo Systems International, Chłodnictwo, Dozór Techniczny, Drogownictwo,
Dz. Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, Elektroinstalator, Enter +CD, Fairplay,
Jachting (po przeczytaniu przez OR), Journal of Ship Research, Magazyn Internet +CD, Magazyn Nurkowanie, Marine Structures, Marine Technology and
SNAME News, Materiały Budowlane, Monitor Polski, The Motor Ship, Namiary na Morze i Handel, Napędy i Sterowanie, Nasze Morze, The Naval Architect,
Naval Forces, Polish Maritime Research, Prawo i Orzecznictwo Morskie, Problemy Jakości, Problemy Ocen Środowiskowych (po przeczytaniu przez DC),
Rurociągi, Safety at Sea, Ship Technology Research/Schiffstechnik, Technika
Chłodnicza i Klimatyzacyjna, TradeWinds, World Cargo News, Żagle (po przeczytaniu przez OR).
Czasopisma przechowywane w komórkach organizacyjnych:
ABC Jakości, Archiwista Polski, Bezpieczeństwo i Higiena Żywności, Bibliotekarz, Biuletyn Informacyjny dla Służb Ekon.-Finansowych, Biuletyn Instytutu
Spawalnictwa, Dz. Bałtycki, Dz. Urz. Gł. Urzędu Miar, Ekopartner, Financial
Times, Gazeta Prawna, Linux Magazine, Normalizacja, Ochrona przed Korozją,
PHP Solutions, Poligrafika, Polimery, Przegląd Motorowodny, Przegląd Obrony
Cywilnej, Przegląd Prasy pod Kątem Gospodarki Morskiej, Przegląd Spawalnictwa, Przegląd Ubezpieczeniowy dla Ciebie, Przyjaciel przy Pracy, Serwis Prawno-Pracowniczy, Ubezpieczenia i Prawo Pracy.
86
TECHNICZNE NOWOŚCI BIBLIOTEKI PRS S.A.
od 01 grudnia 2005 r. do 16 lutego 2006 r.
Lp.
1.
Autor
2.
3.
Dobrzański L.A.
4.
Zienkiewicz O.C. i in.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
Tytuł
Poradnik inżyniera : Spawalnictwo : (t.) 2. Metalowe materiały inżynierskie. Seawater circuits : Treatments and materials. The finite element method : Its basis and
fundamentals. – 6th ed. The finite element method for solid and
structural mechanics. - 6th ed. The finite element method for fluid dynamics. - 6th ed. Adobe Acrobat 6.0 : Standard : Oficjalny
podręcznik. – (+CD)
Warunki techniczne wykonania i odbioru
instalacji wentylacyjnych. Warunki techniczne wykonania i odbioru
instalacji ogrzewczych. Warunki techniczne wykonania i odbioru
węzłów ciepłowniczych. -
Nr inw.
22.33122.337
22.338
22.339
22.342
22.343
22.344
3.676/a
12/06
13/06
14/06
Maria Gencza
87
SPIS TREŚCI
str.
Podsumowanie wyników inspekcji Port State Control – 2005 rok – A. Szmidt ...... 2
IMO
Ważniejsze postanowienia Międzynarodowej
Organizacji Morskiej (IMO) w II półroczu 2005 r – W. Czarny ......................... 8
Utrzymanie statku istotnym elementem
zarządzania bezpieczeństwem – E. Witkowski ................................................... 29
CERTYFIKACJA WYROBÓW
Współpraca jednostek notyfikowanych
w zakresie dyrektywy MED – D. Stefaniak ....................................................... 42
TECHNIKA
Sterowanie w technice morskiej – D. Czarkowski ............................................. 48
Symulatory ich zastosowanie w celu poprawy bezpieczeństwa życia
na morzu – R. Sobolewski – ............................................................................... 53
PROBLEMY JAKOŚCI
Zarządzanie przez jakość. Druga zasada jakości
– przywództwo – G. Marchewka ....................................................................... 57
CERTYFIKACJA
Rejestr dostawców certyfikowanych
przez Polski Rejestr Statków S.A. – PC ............................................................ 61
NORMALIZACJA
Nowe normy – J. Suska ..................................................................................... 70
KOMUNIKAT BIBLIOTECZNY
Techniczne nowości biblioteki PRS S.A. – M. Gencza ..................................... 86
Rada Programowa:
Marian Dudek (przewodniczący), Sławomir Affek, Joanna Burakiewicz, Wojciech
Czarny, Jakub Dering, Adam Dunikowski, Michał Gałecki, Andrzej Michalski (sekretarz), Dorota Rogowska-Rybarczyk, Anna Stajewska, Edward Szmit.
Honorowo: Edmund Dombrzalski, Jan F. Kubiak
!(+58) 346 17 00 w. 538
Rada Programowa zastrzega sobie prawo redagowania i skracania tekstów.
Wydawca: Polski Rejestr Statków S.A.
al. gen. Józefa Hallera 126, 80-416 Gdańsk
tel. 346 17 00; fax 346 03 92, 346 03 94
PRS/HW, 02/2006
88
80-416 Gdańsk-Wrzeszcz, al. gen. Józefa Hallera 126
Tel. (48) (58) 346 17 00
Adres pocztowy:
e-mail:
Skrytka pocztowa 445
80-958 Gdańsk 50
REJESTR GDAŃSK
(48) (58) 346 03 92
346 03 94
[email protected]
Centrala telefoniczna:
346 17 00
Telegram:
Telefax:
Nr tel.
miejskiego
Prezes Zarządu
341 17 64
Nr tel.
wewnętrznego
502
Dyrektor Handlowy
346 03 90
143
Dyrektor Okrętowy
346 03 82
104
346 03 82
102
346 03 88
136
Dyrektor Współpracy Zewnętrznej
– Członek Zarządu
Dyrektor Pionu Nadzorów Przemysłowych
– Członek Zarządu
Biuro Certyfikacji
509
Biuro Marketingu
319
Główny Księgowy
346 03 86
310
Ośrodek ds. IMO
514
Biuro Wydawnictw
553
Przedruk dozwolony pod warunkiem podania źródła.
Wydawca: Polski Rejestr Statków S.A.

Nr 1/257 Gdańsk luty 2006

Transkrypt

Podobne dokumenty

Armator (nazwa i siedziba, nr telefonu)

KURS marzec 2016 KOSZT PROBLEMATYKA OCHRONY NA

Wydruk PDF

Wydruk PDF

URZĄD MORSKI W SZCZECINIE - w z ó r

Nazwa: Przewoźnik żeglugi śródlądowej Kod: 835007 Synteza: W

Pobierz PDF Oferty